Semua Bab IN THE BED OF MY DAUGHTER'S FATHER : Bab 41 - Bab 50

Hapon na nang lumabas si Samantha mula sa dressing room, marahang isinuklay ng mga daliri ang ilang hibla ng buhok na tumabing sa kanyang mukha.Mula pa lamang nang dumating siya sa opisina kaninang umaga, wala na siyang naging pagkakataong makahinga nang maayos.Paulit-ulit na inilipat ang lahat ng modelo mula sa isang wardrobe fitting patungo sa isa pa, saka isinabak sa sunod-sunod na rehearsal sa runway at pose drills, habang mahigpit na binabantayan ng mga creative director at coordinator ang bawat galaw nila.Hindi mabilang ang pagpapalit ng kasuotan, ang mahabang oras na ginugol sa ilalim ng nakakasilaw na ilaw ng studio, at ang walang katapusang retake para sa isang brand shoot na tila ayaw nang matapos.Masakit na ang kanyang likod dahil sa matagal na pananatili sa iisang pose. Ang ngiting kanina'y natural niyang ibinibigay sa kamera ay naging pilit at hungkag na lamang.Ngunit bahagi iyon ng trabahong pinili niya.Sa kabilang bahagi ng silid, nagmamadaling dumaan ang mga assi

Kinagabihan, matapos ang trabaho, napilitan pang dumaan si Samantha sa mall.Ang pamimili ang pinakahuling bagay na gusto niyang gawin matapos ang nakakapagod na araw na iyon, pero tumawag si Sophia na halos nagpa-panic, nagmamakaawang bilhin niya ang ilang work essentials na hindi nito mabili.Bukod pa roon, kailangan na rin niyang mamili ng groceries. Kung ipagpapabukas pa niya iyon, malamang na kape at crackers lang ang kakainin niya hanggang weekend.Mabilis siyang naglakad sa mga pasilyo ng supermarket, inuuna ang mahahalagang kailangan. Gatas, cereal, ilang gulay, mga ipinapabili ni Sophia, at isang pakete ng paborito niyang crackers na palagi niyang kinakain bago matulog. Hindi niya alam kung bakit, pero palagi iyong nakapagpapakalma sa kanya.Nang halos mapuno ang basket niya, nasa bahay na ang isip niya. Iniisip na lang niya ang malamig na paliligo at ang paghiga sa kama.Iyon lang ang gusto niyang gawin pag-uwi.Kung sana Sabado na lang bukas.Inayos ni Samantha ang strap ng

Napalingon ang mga tao sa malakas na boses ni Samantha. Ang mga mamimiling kanina'y abala sa kani-kanilang ginagawa ay napahinto at napatingin sa eskandalong nagaganap.Wala siyang pakialam.Hayaan silang manood.Mabilis siyang lumabas sa awtomatikong bumukas na salaming pinto ng mall. Sinalubong siya ng malamig na hangin ng gabi, ngunit ni hindi nito nabawasan ang nag-aalab na galit sa dibdib niya.Malakas ang tibok ng puso niya, halos sumakit ang dibdib niya sa bawat pintig na puno ng galit at takot.Naririnig pa rin niya ang mabibigat na yabag ni Ivan sa likuran niya. Hindi ito tumigil kahit isang saglit, dahilan upang isipin ni Samantha kung tuluyan na ba itong nabaliw sa mga taon na hindi sila nagkita.Ano bang problema ng lalaking iyon?Bakit patuloy pa rin siya nitong sinusundan kahit malinaw na niyang ipinakitang wala na siyang balak na magkaroon pa ng anumang kinalaman dito?Ano ba talaga ang gusto nito?"Samantha, tatlumpung segundo lang. Iyon lang ang hinihingi ko," despera

Mag-aalas otso na ng gabi nang tuluyang makauwi si Caleb mula sa hapunan sa bahay ng mga Fortaleza. Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman. Mabigat, ngunit sa kung anong paraan ay tila gumaan din ang kanyang dibdib. Sa wakas, nasabi na rin niya nang harapan ang mga salitang matagal na niyang kinikimkim.Hindi man nauwi ang hapunan sa inaasahan nina Arnaldo at Alexa, para kay Caleb, ang pagtigil sa pagpapanggap ay tila pagbitiw sa isang napakabigat na pasanin. Nangako siya sa kanyang inang naghihingalo noon. Pero ano ba ang magagawa niya kung ang puso mismo ang tumatangging tuparin ang pangakong iyon?Si Alexa lamang ang masasaktan kung matutuloy ang kasal nila, dahil kailanman ay hindi niya ito mamahalin. Alam iyon ng babae, pero pilit pa rin itong kumakapit. How clingy could she be? It really was starting to irritate Caleb so much. Malalim siyang napabuntong-hininga bago isinilid ang cellphone sa bulsa saka inihulog ang susi ng opisina sa lalagyan nito, at isinampay ang kanyang su

Hindi malaman ni Caleb kung anong eksaktong nararamdaman niya matapos pumayag si Samantha sa alok niyang kasal. All he knew was that he was happy.Masaya siya dahil hindi na muling mahihiwalay ang anak niya sa ina nito. Masaya dahil hindi na kailangang mamuhay si Zia na laging hinahanap si Samantha. Sa wakas, makakasama na niya ito araw-araw.Higit sa lahat, masaya si Caleb dahil hindi na niya kailangang makita ang malungkot at nangungulilang mga mata ni Zia, ang ekspresyong palaging nagpapabigat sa kanyang dibdib dahil wala siyang magawa.Ilang minuto ang lumipas, tahimik siyang nagtungo sa silid ni Lola Flora. Mula nang dumating siya ay hindi pa niya ito nakakausap, at may kung anong nagtutulak sa kanya na puntahan ito ngayon. Sandali siyang nag-atubili sa harap ng pinto bago marahang itinulak iyon.Pagpasok ni Caleb, nadatnan niyang nakasandal si Lola Flora sa mga unan. Nakabalot sa balikat nito ang paboritong niniting na alampay habang dahan-dahang nagsi-scroll sa cellphone, marah