Todos los capítulos de Daddy, Stop Mommy's Wedding: Capítulo 11 - Capítulo 20

​Hindi sumagot si Shelly. Wala siyang masabi. Sa halip, unti-unting bumagsak ang mga balikat niya at niyakap si Gabriel nang mahigpit, parang takot na baka bigla itong mawala o baka may humablot dito mula sa kanya. ​"Stop thinking that you were a Lucero," madiin na bulong ni Shelly habang nakabaon ang mukha sa buhok ng bata. "Hindi ka Lucero, anak. At hindi na mahalaga kung sino ang tatay mo. Hindi siya importante. We don’t need his name, and we definitely don’t need his validation." ​Ang mukha ni Gabriel ay blangko pero halatang durog na durog. Hindi na siya nag-abalang sumagot. Isang mabilis na tingin lang ang ibinigay niya bago siya tumalikod at nag-walk out, dire-diretso papasok sa kwarto niya. "​My gosh, Gavinn! Lahat ng ito was a constant reminder of how I failed. Every time I look at Gabriel, I see the ghost of that night. Ang sakit-sakit isipin na kailangan niya ang apelyido mo para maging buo. ​Pero mali ako. The past is just a graveyard of my bad decisions, and you? Yo

Sa loob ng executive suite ni Doña Fatima, kakababa lang niya sa telepono galing sa isang tawag pero hindi pa rin siya mapakali at kung saan-saan nalang napadpad ang mga iniisip. Pinagpapawisan siya kahit naka-full blast ang aircon. Her eyes kept darting toward the picture frame on her desk, the one Gabriel had touched, at ang boses nito was kept looping in her head na parang glitch in her own system registry. Kaagad siyang napatayo, clicking her heels aggressively against the marble floor. Umiikot siya sa loob ng office, running her mind a million miles. She stopped by the window, staring at the city skyline, then marched back to her chair, only to stand up again seconds later and couldn't even find her center. "This is insane! Gabriel has a point, and my intuition is screaming that he’s telling the truth." ‎To assure her assumptions, nag-search din siya sa web. In just a snap, tumambad sa kanya ang mga research studies and articles na talagang sumagot sa mga speculations niy

Right after lumabas si Luna, eksakto namang dumating si Richard. Nagmamadali itong pumasok sa cake shop na parang pumaldo sa lottery, at sobrang excited na makita sina Shelly at Gabriel. "Hello, babe!" bungad agad niya the second na makapasok siya. Binuksan niya ang mga braso niya nang todo, parang naghihintay ng dramatic reunion scene with an overly excited grin na akala mo isang taon silang hindi nagkita. And the energy? Golden retriever fiancè na parang naka-three cups of Nescafe stick. Agad namang tumakbo si Shelly at niyakap si Richard nang mahigpit. Kitang-kita rin ang excitement sa mukha ni Shelly na para bang kumpleto na ulit ang araw niya pagdating nito. Si Gabriel? Completely different story. Naka-cross ang mga braso at nakausli ang labi. Umirap din siya nang bongga, rolling his tiny eyes so hard dahil sa sobrang gulo na ng peace of mind niya today. "Great," bulong niya sa sarili. "The circus is complete." ​"Hey, little guy! I brought you something," masayang ba

After that shocking revelation, nagmamadali agad si Doña Fatima na i-meet ang anak niyang si Gavinn, na halos hindi inalintana ang kanyang dignidad bilang reyna ng Lucero Empire. Hindi na dapat siya magsasayang ng oras dahil kailangan nang malaman ni Gavinn ang totoo. Lipad na lipad ang kanyang aura, yung tipong pwedeng mag-crash ang stock market sa sobrang tensyon ng kaniyang steps. Hawak niya ang envelope na parang hawak niya ang mismong susi ng langit at impyerno. Kaya lang, pagliko niya sa hallway patungo sa executive suite ni Gavinn, biglang humarang ang isang pamilyar na anino. It was Luna. She entered like she owned the entire room, effortlessly polished, runway-ready, and every step was calculated. Pero kahit gaano ka-perfect ang aura niya, her eyes told a different story. May halong duda at suspicion, yung klase ng tingin na parang kaya kang basahin kahit nakapikit ka pa. Bigla namang natigilan si Doña, gulat na gulat ang mukha niya, parang glitch sa system. Wala siya

Sa kusina naman ng Shelly’s Cake Corner, hindi lang oven ang naglalabas ng init. Mas mainit pa ang tension sa pagitan nina Richard at Shelly. Busy si Shelly sa pagpi-pipe ng frosting sa isang batch ng cupcakes, todo-focus na parang may deadline na hinahabol. Pero bago pa niya matapos ang ginagawa, lumapit si Richard dala ang pamilyar nitong soft-boy energy at nakakainis na charming smile. ​"You look stressed, babe. Pahinga ka muna," ani Richard, kumuha ng isang cupcake at sinubukan ang icing. "Perfect as always. Just like you." He stepped closer at niyakap pa si Shelly mula sa likod habang tuloy-tuloy pa rin itong nagpi-pipe ng frosting. "Uy, dahan-dahan," reklamo ni Shelly. "Kapag pumangit 'tong design, ikaw mag-e-explain sa customer." "Gladly," sagot ni Richard. "Sabihin ko, 'Sorry po, na-overwhelm ako sa ganda ng fiancé ko.'" Tumawa pa siya bago mas hinigpitan nang bahagya ang yakap. "Pero seryoso, babe. Every day, gumaganda ka talaga. Actually, mas lalo kitang minamaha