All Chapters of BIHAG NG NAGBABAGANG APOY (SSPG): Chapter 1 - Chapter 10

“Hannah, nandiyan ka ba?” tawag ng katrabaho niya.Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya. This is fvcking too much.Nasa labas ito ng pinto at heto naman ang masungit niyang boss, dinidilaan ang kanyang pagkababae na para bang nakasalalay doon ang buhay nito.Patuloy siyang kinakain at hinihimod ni Zach habang nakahiga siya sa ibabaw ng kanyang mesa. Gustong umungol ni Hannah sa sarap pero hindi niya magawa. Ang hirap magpigil, pakiramdam ng dalaga parang mababaliw siya sa ginagawa ni Zach.“Hannah?”“Answer her,” bulong ni Zach.“Y-yes! Uhh... N-nandito ako!” sigaw niya, pilit pinapakalma ang sarili.“Hindi ka ba sasabay sa amin mag-lunch?” tanong nito.Huminto si Zach sa ginagawa at tumingala sa kanya.“Sa akin ka na sumabay kumain.”Napakagat ng labi si Hannah. Ito ang unang pagkakataong inaya siya ni Zach na sabay silang kakain. Hindi niya alam kung anong mararamdaman.“Hannah, sasabay—”“H-hindi na. Sa susunod na lang!” sagot niya.Napangisi si Zach bago pinagpatuloy a

Napayuko si Hannah bago muling tumingin kay Zach habang mabilis ang tibok ng kanyang puso. Ano kaya ang ibig nitong sabihin sa patikim?Mainit na tsokolate, sa isip niya. Iyon lang naman siguro ang tinutukoy nito, ‘di ba? Iyon lang ang tanging maaaring ibig sabihin niyon.“Heto,” sabi niya habang inaabot ang tasa.Tiningnan siya ni Zach, halatang naaaliw. “I don’t drink that shit,” diretsong sabi nito habang kinukuha ang tasa mula sa kanya bago pa siya makasagot.Pagkatapos, nang walang anumang babala, binuhat siya nito mula sa upuan at inilapag sa ibabaw ng mesa. Napasinghap si Hannah habang mabilis ang pagtaas-baba ng kanyang dibdib sa pagtatangkang makahinga nang maayos.“Are you really that innocent, or are you just pretending, Baby Doll?” tanong nito habang mahigpit na nakapatong ang kamay sa kanyang baywang at humakbang papagitna sa mga hita niya.Baby Doll. Kailan pa siya nito sinimulang tawagin nang gano'n? At bakit gustong-gusto niya ‘yon?Bumaba ang tingin ni Zach sa kanyan

Naglakad si Zach patungo sa pinto habang nakasuksok ang mga kamay sa bulsa ng kanyang pantalon. Sumulyap siya sa video intercom screen na nagpapakita ng tanawin sa labas. Marahas siyang napabuga ng hangin nang makita si Veronica. Bigla na naman itong dumating nang walang pasabi. “Zach, buksan mo ang pinto. Kailangan nating mag-usap,” narinig niya ang boses ni Veronica mula sa intercom. Nagmumura siyang pinindot ang button. Dahan-dahang bumukas ang pinto. Pumasok si Veronica na nakasuot ng eleganteng itim na gown na ipinares sa pulang high heels. Nakasabit sa braso ang Louis Vuitton handbag habang perpektong nagtutugma ang mga alahas na sosyal at kapansin-pansin. “Good morning, little brother,” she said, walking deeper into the house. “Anong ginagawa mo rito?” malamig na tanong ni Zach. “Hindi ka pumasok sa opisina,” sagot ni Veronica habang naglalakad sila patungo sa sitting room. Napadako ang tingin nito sa dining area na ilang hakbang lamang ang layo. Kumunot ang noo nito sa

Pagkapasok ni Hannah sa bahay. Isinara niya ang pinto sa kanyang likuran at agad na hinubad ang mataas na takong bago isuot ang malalambot na tsinelas. Naglakad siya papunta sa sala kung saan tahimik na nanonood ng telebisyon ang kanyang ina at si Marvin.Huminto siya at bahagyang ngumiti. Nakahiga ang kanyang kapatid habang nakapatong ang ulo sa kandungan ng kanilang ina. Napailing si Hannah. Talagang mama’s boy si Marvin. Sigurado siyang hindi napansin ng dalawa ang pagdating niya dahil abala ang mga ito sa panonood. Shaking her head, she walked into the kitchen. Binuksan niya ang refrigerator at kumuha ng maliit na bote ng orange juice. Pagkatapos uminom, binuksan niya ang kabinet at kumuha ng ilang meryenda. Kumuha rin siya ng isang pakete ng chips at ilang crackers. Atsaka inilabas ang isang maliit na lalagyan ng ice cream, inilapag niya ang lahat sa mesa at umupo.“Oh, Hannah, nandito ka na pala,” sabi ng kanyang ina habang papasok sa kusina.Napakunot-noo ito nang makita ang d

Nakatayo si Hannah sa harap ng kanyang closet, pinagmamasdan ang hanay ng mga damit. Hindi sigurado kung ano ang isusuot. Dahan-dahang dumulas ang kanyang mga daliri sa isang pulang silk na bestidang ilang buwan na niyang hindi nasusuot. Simple, elegante, at ligtas. But tonight didn’t feel like a safe kind of night. Napabuntong-hininga siya bago iyon hinugot mula sa closet. Matapos isuot ang damit, humarap siya sa salamin. Her hair fell in soft waves over her shoulders. Kahit pagod ang kanyang mga mata, nanatili pa rin ang ningning nito sa ilalim ng simpleng makeup na inilagay niya. Mukha naman siyang maayos. Good enough to pretend she was fine.Pagsapit ng alas-siyete ng gabi, kinuha niya ang maliit na clutch at mga susi. Muli niyang sinulyapan ang sarili sa salamin bago nagpaalam sa kanyang ina at lumabas ng bahay.Nang huminto ang sasakyan sa tapat ng mansyon ng mga Guerrera, agad niyang narinig ang malakas na tugtog na tumatagos sa mga dingding. May mga tawanan, kalansing ng mga