หลายวันผ่านไป"ฉันต้องไปงานประมูลที่ในเมือง" โซแบดบอกกล่าวขณะใส่นาฬิกา เขาเข้ามาเพื่อร่วมรักกับเธอ เป็นแบบนี้ทุกคืนตั้งแต่วันแรกที่สาวน้อยตกเป็นของเขา "อยากได้อะไรไหม""หนูอยากขอกลับบ้านค่ะ""พ่อแม่เธอยังไม่ตายอีกเหรอ""ท่านเสียแล้วค่ะ แต่พี่ชาย..""ลืมไปว่าเธอมีพี่ชาย และที่ฉันไม่ตามสืบทั้งที่มีอำนาจในมือเพราะว่าฉันเหยียดเธอ ไม่อยากยุ่งเกี่ยว รู้เอาไว้ด้วย"ใบหน้าหล่อจ้องมองอย่างเคืองใจ ตัวเล็กพยายามพยุงตัวเองลุกจากเตียงเพื่อขอร้อง "หนูออกไปเจอพี่ชายได้ไหมคะ""ในขณะที่ฉันไม่อยู่เฟญ่าจะดูแลและเป็นคนมีอำนาจตัดสินใจเรื่องภายในตึกนี้แทน""หนูเจอเธอแล้วค่ะ"เกวลินจำได้ ผู้หญิงที่แนะนำตัวคนนั้น หล่อนดูนิ่งไม่แสดงอาการ แต่คำพูดบาดลึกถึงใจหมับมือเรียวจับแขนเขารั้งก่อนจะออกไป"อยู่ว่างๆ หนูปักผ้าเช็ดหน้าพี่พกไปด้วยนะคะ มันเป็นผ้าเช็ดหน้านำโชค" เธอเดินไปยังแกะเล็กๆ หยิบผ้าสีม่วงปักลายดอกสีขาวยื่นให้"อืม เอาไว้เช็ดรองเท้าตอนเปื้อนฝุ่นก็ไม่เลว""ดูแลตัวเองด้วยนะคะ""อย่ามาทำหวังดีหน่อยเลย"แม้จะพอใจร่วมหลับนอนกับเธอทุกคืน แต่อารมณ์แค้นดังไฟยังคงไม่มอดดับ ตัวเล็กจำใจยอมรับชะตากรรมเพราะเธอเลือก
Read more