บททั้งหมดของ หลังลี้ภัย ข้าขอเป็นปลาเค็ม: บทที่ 21 - บทที่ 23

บทที่ 21ชายแปลกหน้า                ในบรรดาผู้ที่มาลงชื่อรับจ้าง นอกจากชายฉกรรจ์ร่างกำยำประจำหมู่บ้านแล้ว หลิ่วเหอกับหลิ่วเหลียน สองพี่น้องร่างผอมลีบก็มาสมัครลงแรงเช่นกัน               ครอบครัวหลิ่วขึ้นชื่อว่าเป็นครอบครัวที่น่าสงสารที่สุดของหมู่บ้าน ทั้งสองยืนตัวเล็กอยู่ท่ามกลางฝูงชน แววตาประหม่า แต่กลับแฝงความหวัง เห็นชัดว่าพวกเขาไม่ได้มาเพื่อขอความเห็นใจ หากมาเพื่อใช้แรงกายแลกค่าตอบแทนจริงๆ               จากความทรงจำของเยว่ไฉหนิงร่างเดิม ครอบครัวหลิ่วมีสมาชิกถึงสิบสามคน ทุกคนล้วนขยันขันแข็งและซื่อสัตย์ ระหว่างการลี้ภัยก็ไม่เคยก่อปัญหาใดๆ               น่าเสียดาย คนตระกูลหลิ่วส่วนใหญ่อายุสั้น หากไม่อดตายเพราะขาดน้ำและอาหาร

บทที่ 23แผนการหาเงิน และ ตัวตนของต้าเสวี่ย                สบู่ที่เยว่ไฉหนิงให้จ้าวเหม่ย ไม่เพียงใช้ดี หากยังดึงดูดความสนใจของเหล่าแม่บ้านไปพร้อมกัน               บรรดาแม่บ้านที่มาซักผ้าริมแม่น้ำ ต่างสะดุดตากับสบู่ในมือของจ้าวเหม่ยและเยว่ไฉหนิง ฟองขาวละเอียดส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาแตะปลายจมูกจนหลายคนต้องหันมามองซ้ำอย่างอดไม่ได้               หลายคนอยากได้ไปใช้บ้าง ทว่าพอนึกถึงกิตติศัพท์ความดุดันของเยว่ไฉหนิงก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากถาม ได้แต่แอบชำเลืองมองเป็นครั้งคราว               แต่ป้าจางกลับไม่คิดเช่นนั้น หากไม่ไปสร้างปัญหาให้เยว่ไฉหนิงขุ่นเคืองใจ นางจะดุร้ายใส่โดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไรเล่า?    &nbs