บททั้งหมดของ หวานรักคุณหมอวายร้าย: บทที่ 21 - บทที่ 30

73

บทที่ 21

แม้จะไม่ได้รับคำแนะนำดีๆ จากการไปปรึกษาคุณหมอข้างห้อง ทว่าเทวินทร์ก็ทำให้เมลดาคิดในมุมของเจ้าจอมขึ้นมาบ้างแล้วเมื่อกลับเข้าห้องพร้อมขนมเค้กเพื่อสุขภาพ ที่เกือบจะไม่ได้ซื้อ เพราะเซ่อซ่าลืมกระเป๋าเงินไว้ห้องคนอื่น เมลดาจึงเริ่มสังเกตเจ้าจอมอย่างจริงจังแล้วเธอก็เห็นว่าขณะนั่งดูทีวีก่อนเข้านอนด้วยกันในคืนสุดท้ายของวันลาป่วย เจ้าจอมแอบยกมือลูบท้องที่นูนขึ้นมาด้วยสีหน้าเหม่อลอย“แกโอเคหรือเปล่า”“หือ” เจ้าจอมหันมากะพริบตาใส่“ฉันถามว่าแกโอเคหรือเปล่า กังวลเรื่องลูกอยู่ใช่ไหม” เมลดาขยับเข้าไปจับมือว่าที่คุณแม่มากุมไว้ พูดปลอบเสียงอ่อนโยน “อย่าห่วงไปเลย ตอนนี้คินคงยุ่งอยู่กับการทำให้มินนี่ยอมรับแกให้ได้นั่นแหละ”“ไม่รู้สิ มันอดกังวลไม่ได้น่ะ”“กังวลจนเครียดไปแล้ว นี่รู้ตัวไหม ว่าทำฉันหัวหมุนไปหมด”“แกจะหัวหมุนทำไม ไม่ได้ท้องก่อนแต่งเหมือนกันสักหน่อย”“โอ๊ย! กล้าพูดเนอะคุณนาย” เธอลอกตามองบนใส่ ก่อนจะแจกแจงเรื่องที่เจอมา “ถึงไม่
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 22

เมื่ออุปสรรคใหญ่ให้ความยินยอม และคณินก็ยืนยันว่าจะรีบจัดการให้ผู้ใหญ่ไปเจรจาตกลงเรื่องการแต่งงานให้เร็วที่สุด เจ้าจอมถึงวางใจเรื่องอนาคตของตัวเองกับลูกในท้องได้สักที ความสงบสุขกลับคืนสู่ทุกคนเพื่อแสดงความยินดีกับเพื่อนรัก เมลดาถึงกับปัดกวาดเช็ดถูห้องยกใหญ่ สั่งอาหารเลิศรสมารอฉลองปลดวางความกังวลในเย็นนี้แบบจัดหนักจัดเต็มทุกอย่างพร้อมสรรพตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลากเลิกงาน ทว่ารออยู่นานสองนาน เพื่อนรักก็ไม่กลับมาสักทีจนโทรศัพท์ไปตามตัวถึงรู้ว่าคนเขาหนีไปสวีทกันตามลำพังแล้ว!คนรอเก้อทั้งโมโห ทั้งไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับอาหารที่สั่งมา จะเก็บไว้กินเองวันหลังก็เสียดายรสชาติสดอร่อยในตอนนี้ โทรศัพท์เรียกภัสสรมาลิ้มรสด้วยกันแทน("ขอโทษนะ ฉันนัดผู้ชายไว้แล้วอะ ไว้ชดเชยให้วันหลังนะที่รัก")ถูกปฏิเสธมาแบบนี้เมลดายิ่งปวดใจ ได้แต่นั่งนิ่งจ้องอาหารบนโต๊ะด้วยความเศร้า“ไอ้พวกเพื่อนรักใจร้าย!”ด่าอยู่คนเดียว แล้วเธอก็ลงมือจัดการอาหารที่เรียงรายอยู่ตรงหน้าด้วยความโมโห แต่เพราะถูกเพื่อนเทจนอารมณ์บูด เลยหมดความอยากอาหารไปด้วย เธอแตะไปอย่
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 23

หลังจากไปสวีทกันมาทั้งคืน ในที่สุดคณินก็พาเจ้าจอมมาส่งที่คอนโดสักที พวกเขาแกล้งควงแขนกันเข้าห้องแบบหวานฉ่ำอย่างต้องการแกล้งให้เมลดาอิจฉาเล่น แล้วค่อยลูบหัวด้วยเค้กช็อกโกแลตสุดโปรดของเจ้าตัว“นอนแล้วเหรอเนี่ย!”ถึงกลับอุทานพร้อมกัน เมื่อเห็นห้องเงียบสนิท บอกให้รู้ว่าคนบางคนเข้าห้องนอนไปก่อนแล้ว“สงสัยงอนหนัก” คณินส่ายหน้าหัวเราะเบาๆ “หึหึ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาเจอเค้กก้อนนี้ ได้หายงอนแน่”“อื้อ ในเมื่อมดมันนอนแล้ว งั้นแกก็หมดประโยชน์ เชิญกลับไปได้เลย ฉันง่วงละ” เจ้าจอมบอกพลางดันร่างสูงกลับออกไปทางประตู“ไม่กลับ ฉันบอกมินนี่แล้ว คืนนี้จะมาจีบอาจอมให้ไปอยู่ด้วย ต้องจีบทั้งคืน ดังนั้นฉันไม่กลับก็ได้”“แกจะบ้าเหรอ! ไปบอกลูกอย่างนั้นได้ไง”“เอ้า แล้วจะให้บอกว่าไง ฉันโกหกลูกไม่เก่งหรอกนะ”“ตอแหลเก่งน่ะสิ!”“น่า ขอฉันอยู่...!” คำพูดที่เหลือถูกคณินกลืนลงคอ เมื่อสายตาเขาเหลือบไปเห็นร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องนอนเมล
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 24

“สรุปว่ามดโทรไปเรียกคุณมาเพราะความเมาเหรอคะ” เป็นเจ้าจอมที่ถามออกมาหลังได้ฟังเรื่องราวจากปากเทวินทร์ เธอมองไวน์ที่พร่องไปเล็กน้อยอย่างสับสน “แต่มดไม่ใช่คนเมาง่ายนะคะ ไวน์แค่นี้ไม่ทำให้เมาหรอก”“อย่างที่บอกครับ ว่าพอผมมาถึงเธอก็เมาแล้ว เรื่องดื่มมากดื่มน้อยผมไม่รู้ ที่ผมถือวิสาสะเข้ามาในห้องตอนดึกแบบนี้ เพราะเป็นห่วง พวกคุณคนหนึ่งท้อง อีกคนก็ขี้ตกใจ ผมกลัวจะมีเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก แล้วทำไมถึงเป็นห่วง ก็เพราะเบอร์นี้ผมให้เมลดาไว้โทรหาตอนฉุกเฉิน จะได้ไม่ต้องไปตบประตูเรียกเสียงดังอีก”“...” เจอคำตอบนี้เข้าไป เจ้าจอมถึงกับพูดต่อไม่ถูก นี่คือเทวินทร์จะสื่อว่าตัวเองมาเพราะหวังดี ไม่ได้หวังร้ายอย่างที่พวกเธอคิดสินะ“เอ่อ เดี๋ยวนะที่รัก” คณินพลันขัดขึ้นมาพร้อมกับคว้าไวน์ขวดใหญ่มาดมกลิ่น วินาทีต่อมาเขาก็หันไปบอกเจ้าจอมหน้าซีด “นี่มันไวน์ที่ไหนกัน นี่มันเหล้าลูกพรุนจีนที่ฉันเพิ่งซื้อมาไว้ต่างหาก!”ที่รักของเขาถึงกับหันขวับมองตาโต “มดมันแพ้ลูกพรุน กินแล้วจะเมา แกจะซื้อมาไว้ที่นี่เ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 25

กลับจากทำงานวันนี้ เทวินทร์เป็นต้องแปลกใจ เมื่อเห็นใครบางคนยืนอยู่หน้าประตูห้องเขา “มาหาผมเหรอ”เมลดาสะดุ้งหันมองคนส่งเสียงถามมาก่อนตัว “คุณหมอ...”“มีธุระอะไรครับ”“เพิ่งกลับเหรอคะ”“อืม” คนเลิกงานช้าไปหลายชั่วโมงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนถาม “จะเข้ามาในห้องก่อนไหม”เมลดาส่ายหน้า ยื่นกล่องในมือให้เขา “คัพเค้กค่ะ จอมเพิ่งอบเสร็จเมื่อกี้เลย ฉันแอบแบ่งมาให้คุณลองชิม เป็นขนมขอโทษเรื่องที่ฉันโทรไปรบกวนเมื่อคืน และเป็นขนมขอบคุณเรื่องที่ช่วยแนะนำการดูแลจอมด้วย”เทวินทร์เห็นใบหน้าแดงระเรื่อนั่นแล้วอดยิ้มไม่ได้ นี่คงได้ฟังจากปากเพื่อนมาแล้วว่าตัวเองเมารั่วแค่ไหน ดวงตาคมหลุบมองกล่องขนมที่มือเล็กถือค้างด้วยแววตาอ่อนลงไม่รู้ตัว เขายื่นมือออกไปรับมันมา “ขอบคุณครับ คราวหลังก็อย่าโทรหาคนอื่นตอนเมาไม่รู้ตัวแบบนี้อีกนะ มันไม่ดี”“พูดเหมือนเมื่อคืนฉันเมาจนทำอะไรไม่ดีไม่งาม” คนเมาดิบเมื่อคืนบ่นอุบพลางหลุบตาหนี ทีตัวเองแอบจุ๊บเค้าน่ะ ไม่พูดถึงเลยนะ“จำไม่ได้ว่าทำอะไรกับผม?” เขาแสร้งเลิกคิ้วถามเมลดารีบส่ายหน้าตอบ “จำไม่ได้เลยค่ะ จำได้แค่ดื่มอยู่ดีๆ ก็ภาพตัด พอตื่นมาอีกทีก็เช้าแล้ว มึนหัวไปหมด ที่รู้ว่าทำคุณเ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 26

คืนนั้นระหว่างที่เมลดากำลังเซ็งกับการฟังคณินสั่งให้ดูแลว่าที่คุณแม่ผ่านวิดีโอคอล โทรศัพท์มือถือพลันมีข้อความเข้ามาขัดจังหวะพอดี เธอรีบคว้ามากดดู พอเห็นชื่อคนส่งข้อความมา ตาเรียวๆ ก็ขยายกว้างขึ้นมาทันทีเทวินทร์!“แกๆ แค่นี้ก่อนนะ ผู้ชายไลน์มาหา”คณินกลับไม่ยอมวางสายง่ายๆ ถลึงตามองผ่านหน้าจอมือถือ “อย่ามาหาข้ออ้างวางสายนะ ฉันยังพูดไม่จบ ยังมีอีกหลายอย่างที่แกต้องระวังตอนที่จอมอยู่ที่นั่น”“โอ๊ย! ไม่ได้หาข้ออ้าง ไว้โทรมาใหม่นะ แค่นี้แหละ!” เมลดาพูดไปเร็วๆ แล้ววางสายเพื่อกดเข้าไปอ่านไลน์เทวินทร์ คิดว่าเขาคงเพิ่มเพื่อนเธอจากเบอร์โทรศัพท์เทวินทร์: คัพเค้กอร่อยมาก“แหมมม” หญิงสาวย่นจมูกใส่โทรศัพท์มือถืออย่างไม่พอใจกับข้อความแรกที่ได้รับจากเขา สักพักนิ้วเล็กถึงเริ่มพิมพ์ตอบไปนางแม่มด: ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคะ แล้วฉันจะบอกจอมให้เทวินทร์: ยังไม่นอนอีกเหรอนางแม่มด: ยังเลยค่ะเทวินทร์: อย่านอนดึกมากนัก มันไม่ดีต่อสุขภาพนางแม่มด: ทราบแล้วค่าเทวินทร์ : หลับฝันดีนะอุ้ย! มีบอกฝันดีด้วยอะเห็นแก่ฝันดีที่เขาส่งมา เมลดาจึงหายแง่งอน ส่งสติ๊กเกอร์บอกฝันดีแบบน่ารักๆ กลับไปพร้อมข้อความแนบนางแม่มด: ฝัน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27

แน่นอนว่าเทวินทร์ต้องเห็นอยู่แล้ว!แถมยังติดตาไม่ไปไหน ขนาดนั่งทำงานอยู่ เขายังเห็นภาพนั้นในหัวอยู่เลยใจหนึ่งก็ขำใจหนึ่งก็อดจะเป็นห่วงไม่ได้เมลดาไม่ค่อยเปิดตาดูความเป็นไปรอบตัวเลยจริงๆ วันนั้นก็หลงมาเข้าห้องเขา วันก่อนเมาเรียกเขาไปหา วันนี้เดินเมาขี้ตาออกมาทั้งที่สวมแค่เสื้อยืดย้วยๆ ตัวเดียว ไม่สนเลยว่ามีใครอยู่ในห้องบ้าง แล้วเห็นตัวเล็กๆ แบบนั้น เนื้อในกลับไม่เล็กด้วย ชั่วแวบที่เธอทิ้งตัวนอนลงแล้วมือเกี่ยวชายเสื้อขึ้นจนเห็นสะโพกอวบกับแพนตี้ตัวน้อย เขาถึงเกือบหลุดกิริยาแม่คุณเอ้ย!ถ้าไม่เห็นความโก๊ะๆ เอ๋อๆ ของเธอมาแล้วหลายครั้ง เทวินทร์คงคิดว่าเมลดากำลังอ่อยเขาอยู่ ถ้าเธอกำลังอ่อยเขาอยู่จริงๆ ก็ตอบยากแล้วว่าอ่อยติดหรือไม่ติดเพราะตอนนี้เขาชักไม่อยากยุติความสัมพันธ์กับเมลดายังไงไม่รู้...หลายวันถัดมาเป็นเวลาดึกดื่นค่อยคืนที่คนนอนหลับกันไปหมดแล้วจู่ๆ คณินก็ขับรถมาหาเจ้าจอมที่คอนโดไม่บอกไม่กล่าว แถมยังมาในชุดนอนอีกต่างหาก ทำเอาสองสาวงุนงงตกใจไปตามๆ กันปรากฏว่าคณินมาเพื่อให้เจ้าจอมตามเขากลับบ้าน คือจะให้เจ้าจอมย้ายไปอยู่กับเขาในคืนนี้เลยย้ายไปตอนเที่ยงคืนเนี่ยนะ?ถูกปลุกให้ตื่นกลา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 28

ตอนที่เมลดาตื่นนอนออกมาในช่วงสายของอีกวัน เจ้าจอมกับคณินล้วนหายตัวไปหมดแล้ว มีแค่อาหารเช้าแบบอเมริกันรออยู่บนโต๊ะอาหาร ไม่รู้ว่าบทสรุปเรื่องเมื่อคืนออกมาเป็นเช่นไร ตกลงแล้วเจ้าจอมจะย้ายออกไปเลยหรือรอแต่งงานก่อนระหว่างนั่งลงจัดการมื้อเช้า เมลดายังนึกห่วงเรื่องนี้ จึงต่อสายไปถามเจ้าจอมให้ชัด("ฮัลโหล ว่าไงมด มีอะไรหรือเปล่า")เธอรีบกลืนไส้กรอกที่เคี้ยวอยู่ในปาก แล้วค่อยถาม “งานยุ่งอยู่หรือเปล่า คุยได้ไหม”("ก็ยุ่งแหละ แต่คุยได้ แกมีอะไรว่ามาเลย")“ฉันอยากรู้เรื่องเมื่อคืน ตกลงแกเอาไงต่อ ย้ายไม่ย้าย”("แกว่าฉันควรทำไง?")“ถ้าถามฉัน คำตอบคือแล้วแต่เลย ถ้าแกไม่อยากไปอยู่กับคิน แค่พูดออกมาคำเดียว เดี๋ยวฉันคุยกับคินให้เอง”คราวนี้เจ้าจอมเงียบไปสักพัก กว่าจะตอบมาน้ำเสียงค่อนข้างกังวล ("ก็สงสารนะ แต่คนยังไม่แต่งงานกัน ถ้าฉันไปอยู่กับคินเลยแบบนี้ คนอื่นเขาจะมองยังไง พ่อแม่เขา พ่อแม่ฉัน พวกท่านจะคิดยังไง ญาติโกโหติกาพวกนั้นอีกอะ")เมลดาถามกลับไป “แกตอบฉัน การแต่งงานในความคิดของแกคืออะ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 29

วัดที่เมลดาจะไปทำบุญเป็นวัดเก่าแก่ที่อยู่ในซอยติดถนนใกล้ๆ คอนโด เทวินทร์เห็นว่าเป็นทางผ่านไปโรงพยาบาลพอดี จึงตัดสินใจขอติดไปรถของเธอ โดยให้เหตุผลว่าไปทางเดียวกัน ใช้รถคันเดียวพอทั้งสองคนไปถึงวัดเป็นเวลาสายมากแล้ว จึงไม่ได้ร่วมถวายอาหารพระสงฆ์เหมือนชาวบ้านคนอื่น เพียงถวายชุดสังฆทานที่เตรียมมาด้วย นั่งสวดมนต์และรับพรอยู่ในศาลาอย่างเรียบง่ายเท่านั้นหลังถวายสังฆทานเสร็จ เมลดาไม่ได้รีบร้อนพาเทวินทร์กลับ ยังพาเดินไปให้อาหารปลาที่ท่าน้ำหลังวัดต่อ“ดูเหมือนคุณจะมาที่นี่บ่อย” เทวินทร์ถามคนนั่งรับลมมองปลากินขนมปังที่เจ้าตัวฉีกโยนให้ เวลานี้เมลดามีสีหน้าสดใสขึ้น ไม่ดูหม่นหมองเหมือนก่อนหน้านี้แล้วเมลดายกมือขึ้นเหน็บผมสั้นไว้หลังใบหูด้วยความรำคาญพลางตอบเขา “ก็สองสามเดือนครั้งค่ะ ฉันชอบความสงบของที่นี่ มันทำให้สมองมีสมาธิดี วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่ ไม่ค่อยมีคนรู้จัก ส่วนใหญ่แล้วคนที่มาทำบุญก็เป็นชาวบ้านในชุมชนละแวกนี้ ไม่พลุ่งพล่านเหมือนวัดอื่นหรอกค่ะ”“แล้วคุณรู้จักที่นี่ได้ยังไง”“ฉันเป็นคนเก่าแก่แถวนี้ค่ะ บ้านเก
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30

สองสาวทำตาโตเมื่อนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร ต่างรีบเดินเร็วๆ เข้าไปหาเมลดาในห้อง“แกไปบ้านโน้นมาเหรอ!” ภัสสรเปิดคำถามเลย“...” เมลดาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน นั่งลงค้นเอามือถือในกระเป๋าออกมาเปิดดู เห็นมีแจ้งเตือนสายไม่ได้รับจากพวกเจ้าจอมอยู่หลายสาย และยังมีใครอีกคนส่งข้อความมาในไลน์ด้วย“เกิดอะไรขึ้น สีหน้าแกดูไม่ดีเลยนะ”“นั่นสิ บ้านนั้นทำอะไรแกอีกงั้นเหรอ”“พวกแก...” คนเอานิ้วเล็กจิ้มเข้าไปดูข้อความจากใครบางคนเงยหน้าขึ้นเรียกเพื่อนรักทั้งสอง “ฉันว่าฉันคงถอนตัวไม่ได้แล้วว่ะ”“หือ?”เจ้าจอมกับภัสสรคิดตามไม่ทัน มองคนที่นั่งซึมอยู่ดีๆ เปลี่ยนสีหน้าเป็นดีใจในชั่วพริบตาอย่างสับสน ภัสสรคิดไปคิดมาก็หรี่ตาถาม“ถอนตัวจากอะไร หรือว่าหลวมตัวไปตกลงอะไรกับใครเขามาอีกงั้นเหรอ?”“เปล่าๆ มาดูอะไรนี่สิ ทำไมฉันถึงไม่รู้มาก่อนเลยว่าตัวเองเอ๋อได้น่ารักขนาดนี้”“อะไรน่ารักนะ?”เพื่อนรักทั้งสองชะโงกหน้าเข้าไปดู
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234568
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status