ภายในห้องรับแขกแบบเรียบๆ ของเทวินทร์ในเวลานี้มีร่างเล็กในชุดอยู่บ้านที่ถูกซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุมตัวใหญ่มานั่งซึมอยู่ได้สักพักใหญ่แล้ว ส่วนเจ้าของห้องกำลังยืนรอน้ำร้อนอยู่ในครัว เขาหันมองสาวเจ้าเป็นระยะ ในแววตาแฝงความเป็นห่วงอยู่รางๆไม่กี่นาทีต่อมา ร่างสูงก็เดินถือแก้วโกโก้ร้อนมาวางลงบนโต๊ะตัวเตี้ยตรงหน้าหญิงสาว บอกก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงยังอีกด้านของโซฟาตัวเดียวกันนั้น“จิบโกโก้ร้อนสักหน่อยนะ”เมลดามองแก้วที่มีควันร้อนลอยขึ้นมาอย่างเหม่อลอย เอ่ยขอบคุณคนเอามาให้เสียงเบา แต่ไม่ยอมยกขึ้นจิบท่าทางเหม่อลอยของคนตัวเล็กทำให้เทวินทร์สงสัยและจนใจกับเธอจริงๆ อีกครั้งแล้วที่ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขารู้สึกพูดไม่ออก จู่ๆ ก็มาทุบประตูห้องเขา ถามว่าเป็นอะไรก็ไม่บอก เอาแต่ร้องไห้น้ำตาซึมอยู่อย่างนี้หมอหนุ่มถอนใจยาว ลองถามอีกครั้ง “ตกลงเกิดอะไรขึ้นกับคุณกันแน่ ทำไมร้องไห้หนักแบบนี้ เมื่อเช้ายังดีๆ อยู่เลยนี่” พูดไปแล้วเขาก็ชะงัก จะว่าไป เมื่อเช้าเธอไม่ค่อยดีเลย“ขอนั่งอยู่แบบนี้สักพักได้ไหมคะ” เมลดาเอ่ยขอเสียงอู้อี้ &ldqu
อ่านเพิ่มเติม