All Chapters of บทเรียนรัก: Chapter 1 - Chapter 10

ประตูบานเลื่อนเปิดออก ทำให้คนที่นั่งอยู่เพียงลำพัง ต้องหันไปใบหน้าหล่อเหลาในชุดสุภาพเสื้อสีครีม ปักโลโก้แบรนด์ดังที่หน้าอก ยิ้มออกมา ก่อนจะนั่งลง ที่เก้าอี้ตัวถัดไป" ภู " เสียงเรียกชื่อเค้า อ่อนหวานเหลือเกิน จนคนเรียก รู้สึกได้" พิมพ์ " ชายหนุ่มตอบรับกลับมา แล้วมองหน้าเธอ" สบายดีไหม " น้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน ถามขึ้นมา" สบายดี ภูละ สบายดีไหม "ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วก็ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้เธอ" ภูกลับมาอยู่ไทยถาวรแล้ว ขอเบอร์พิมพ์ได้ไหม เผื่อ จะได้คุยกัน "มือบางรับโทรศัพท์มือถือของเค้ามา แล้วกดเบอร์โทรของตัวเองลงไป ก่อนจะกดโทรออก ไปที่เครื่องของเธอ" แลกเบอร์กันนะภู "" ได้สิ แต่พิมพ์ได้เบอร์ภูไปแล้ว อย่าบล็อกก็แล้วกัน "เค้าพูดหยอกแล้วก็รับโทรศัพท์มือถือ กลับมา หญิงสาว ยิ้มด้วยความดีใจบรรยากาศยามค่ำคืนแม้จะมีรถราวิ่งอยู่ด้านหน้า มีเสียงเพลงดังออกมาจากภายในห้อง แต่คนสองคน ที่นั่งอยู่ด้วยกัน กลับดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้า จมอยู่กับความคิดของตัวเอง" พิมพ์ "" ภู "คนสองคนที่เรียกชื่อ อีกคนพร้อมกัน หันมามองหน้า แล้วยิ้ม ออกมา" เลดี้เฟิร์สครับ " ชายหนุ่มผายมือ แล้วบอกให้เธอพูดก่

รูปในไลน์กลุ่มที่เพื่อนๆทยอยส่งกันมา ทำให้คนที่เพิ่งฟื้นจากการเมาหนัก ยิ้มออกมา เมื่อเห็นรูปหลุดของแต่ละคน คนเมาที่นั่งคุยกับเสา หรือแม้แต่นั่งกอดถังขยะเอาไว้ ทำให้เกิดรอยยิ้มขึ้นมาทันทีชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงนอนในเวลาเกือบเที่ยงวัน เดินไปชงกาแฟดำ แล้วก็เข้าไปห้องน้ำ มองใบหน้าของตัวเอง แล้วจัดการอาบน้ำ ชำระล้างร่างกายกาแฟดำเหมาะสำหรับอาการเมาค้าง ดีเหลือเกิน มือหนาเลื่อนไปที่ไลน์กลุ่มค้นหา คนที่อยู่ในนั้น แล้วกด ส่งสติ้กเกอร์ทักทายเกือบสิบนาที ไม่มีการตอบกลับมา คนที่เพิ่งได้พบกันเมื่อคืน น่าสนใจเหลือเกินพิมพ์พิมลเมื่อตอนมอปลาย เป็นนักเรียนหัวกะทิของห้อง รูปร่างอวบอิ่มกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน สวมแว่นสายตา ทั้งเชยและเฉิ่ม แม้จะเรียนดี นิสัยดี แค่ไหน แต่เธอ ก็ไม่ได้ อยู่ในสายตาของเค้าเลย สิบปีที่ผ่านมา อะไรก็เปลี่ยนแปรไป พิมพ์พิมลวันนั้น คือ พิมพ์พิมลที่สวย และ มั่นใจในตัวเอง ใบหน้าเรียว ตัวขาวบาง ผมยาวสยาย กับรสนิยม ในการแต่งตัว ทำให้เค้า พึงพอใจ และหากได้ใกล้ชิด สนิทสนมกันโทรศัพท์มือถือสั่นครืดคราด วางอยู่บนโต๊ะ แต่เจ้าของเครื่อง อยู่ในห้องน้ำ ชื่อที่โทรเข้ามา ทำให้เจ้านายขมวดคิ้วภ

Pimpimol 11 ลงรูปในไอจีสตอรี่ เป็นภาพร้านอาหารชื่อดัง ในต่างจังหวัด เมนูอาหารฝรั่งที่ลง รูปอาหารเมนูน่าทานเหลือเกิน คนที่เข้ามาส่อง ในตอนแรก ไม่มั่นใจเลยว่า เป็นเธอ เพราะเจ้าของไอจี ไม่ลงรูปตัวเองเลย มีแต่รูปร้านอาหาร สถานที่ท่องเที่ยว ขนมร้านดัง และ กระเป๋าแบรนด์เนม ใบหรู หลายต่อหลายใบ" พิมพ์เค้าทำงานที่ไหน " คนที่ไถไอจีไปเรื่อย ยกแก้วเบียร์ แล้วถามเพื่อน" ไม่รู้ กูก็ไม่ได้คุยกับเค้า " เพื่อนอีกคนตอบแล้วเลื่อนหน้าฟีดของตัวเอง" บริษัทเอกชนธรรมดา แต่เงินเดือนคงหลายอยู่ ใช้เฟนดิ ใช้บาลอง ใบละหลาย "ชายหนุ่มที่เคยเปย์สาว บอกกับเพื่อน เมื่อเห็นรูปในไอจีของคนที่เพื่อนพูดถึง" อย่าบอกนะไอ้คุณภู ว่าคุณจะจีบ " ลูกชายนักการเมืองถามเพื่อน ที่ชวนมานั่งดื่มที่บ้าน" ก็สวย น่ารักดีนี่หว่า "คนที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เลื่อนดูรูปลงไป เรื่อยๆ ก็ยิ่งชอบใจ เค้าชอบที่เธอ ไม่ลงรูปตัวเองเลย ลงแต่สถานที่ อาหารแบบนี้ มันน่าประทับใจ ที่เธอรักษาความเป็นส่วนตัว" ปกติก็ไม่ได้ชอบแบบนี้นี่หว่า "เพื่อนที่เคยไปเจอที่ต่างประเทศ เคยเห็นคู่ควงของเพื่อนแล้วก็เห็นข้อเปรียบเทียบ ของผู้หญิงที่เป็นอดีต ของเพื่อน"

คนที่ถูกไล่ทางอ้อม เดินกลับไปที่รถ หลังจาก บอกลาและพูดคุยกับเจ้าของบ้าน เรียบร้อยแล้วว่า วันไหนว่างๆ จะนัดเจอกันอีกบีเอ็มคันสวยขับออกจากหน้าบ้านไปแล้ว คนที่ถูกขัดจังหวะ ขับรถเข้าบ้าน แล้วก็มองรถหรู ที่ขับมาจอดขวางหน้าประตูใบหน้าบึ้งตึงเดินลงมาจากรถ เปิดท้ายด้านหลัง แล้วมองของนับสิบอย่าง ที่อยู่ภายใน "ไปเปิดบ้านสิ เดี๋ยวช่วยยก " เจ้านายลงมาจากรถ แล้วมองดู น้ำดื่ม ของใช้ ของกิน อีกหลายอย่าง ที่เลขาเพิ่งไปซื้อหามา " บอส บอกว่ามีงานจะคุยไม่ใช่เหรอคะ " เจ้าของบ้านเปิดประตูหน้าบ้าน แล้วถอยหลบทาง ให้บอสของตัวเอง ยกน้ำดื่ม เดินดุ่มๆเข้าไปคนที่มาไม่บ่อยนัก ยกน้ำสองมือแล้วเดินเข้าไปในครัว วางตรงหน้าตู้เย็น แล้วเปิดเอาขวดน้ำที่แช่อยู่มากิน เหมือนบ้านของตัวเอง " หิวข้าว ยังไม่ได้กินข้าวเลย " เค้าไม่ตอบคำถามเธอ แล้วก็ยังพูดเอาแต่ใจ ม

งานเลี้ยงรุ่นครั้งล่าสุดที่ได้เจอกัน เป็นจุดเริ่มต้นของการนัดพบกันของกลุ่มสาวๆ หลายคน หลังจากที่ห่างหายไปนาน การกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ในสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ทำให้คนที่ทำงาน ได้กลับมาเล่าเรื่องราวต่างๆ นินทาเจ้านาย บ่นเรื่องงาน และ บางคน ก็ใช้โอกาสนี้ หนีสามีและลูก ออกมาเจอเพื่อน ร้านอาหารอีสาน ภายในห้างสรรพสินค้าเป็นจุดนัดพบ คนที่มาก่อน ทยอยสั่งอาหาร เตรียมรอ คนที่ยังมาไม่ถึง นิชาที่ว่างงานที่สุด เป็นตัวตั้งตัวตี นัดแนะ และ มาจบที่ร้านอาหารแห่งนี้ " สั่งอะไรไปบ้างนิชา " แตงกวาที่เพิ่งออกเวร ถามเพื่อนที่มาถึงก่อน " ตำถาด คอหมูย่าง ต้มแซ่บ ส้มตำไทย เนื้อแดดเดียว เอาไร แตงสั่งเลย " เสียงสั่งอาหารดังขึ้นมาอีกชุด ก่อนที่สาวๆอีก3-4คนจะทยอยตามมา ปาร์ตี้ส้มตำ จึงเริ่มขึ้น เมื่อตอนหกโมงครึ่งพอดิบพอดี" ขอโทษนะ พิมพ์ช้า " พิมพ์พิมล เดินเร็วๆเข้ามาในร้าน เธอบอกบอสแล้วว่า มีนัดทานข้าวกับเพื่อน แต่เค้าก็ยังยืนยันจะให้เธอเตรียมงานให้เค้าก่อนจะออกมา