Semua Bab บทเรียนรัก: Bab 11 - Bab 20

" บอสครับ พรุ่งนี้มีประชุมกับผู้ประกอบรายใหม่ที่จะเข้ามาร่วมธุรกิจกับเรา ที่เชียงใหม่นะครับ " หัวหน้าเลขา บอกกับเจ้านาย แล้วเตรียมรอรับคำสั่ง " คุณสมภพ ไม่ต้องไปหรอก ผมจะไปกับทีมการตลาด " หัวหน้าเลขายิ้มด้วยความดีใจ ที่จะได้หยุดพัก วันเสาร์อาทิตย์ อย่างเต็มที่ ก่อนจะหุบยิ้ม เมื่อบอสสั่งว่า " ผมจะบินไปวันศุกร์ คุยเรื่องธุรกิจ แล้วจะบินกลับมา ตอนเย็น วันจันทร์ คุณไปดูอีกครั้ง แล้วสรุปโปรเจ็คกลับมาให้ผม " เจ้านายสั่งการ ยืนยันหนักแน่น ว่าจะกลับวันศุกร์ เท่ากับว่า ไปเช้า เย็นกลับ ไม่ค้าง แล้วก็ให้ตัวเอง ไปคุมทีมการตลาด สัปดาห์อีกครั้ง" บอสครับ ผมเพิ่งจะแต่งงาน " ลูกน้องบ่นออกมา " ก็นั่นสิ ผมถึงให้คุณหยุดวันเสาร์ อาทิตย์ ตรงกับวันที่ภรรยาคุณหยุดงานไง " คนใจดี บอกอ

สัมผัสแผ่วเบา แต่มันรุนแรงเหลือเกิน บรรยากาศอะไรแบบนี้ มันจะเกินไปแล้ว ชายหนุ่มถอยหลังมา2ก้าว แล้วเดินออกจากห้องไป ตะโกนไล่หลังมาว่า " ผมนอนห้องวิวสระว่ายน้ำเอง " สิ้นเสียงของเค้า พิมพ์พิมล ก็หันกลับไป ปิดประตูห้อง แล้วนั่งลงบนพื้น จับจมูกของตัวเอง ที่ได้สัมผัสแก้มของเจ้านาย กลิ่นหอมละมุน เพียงเสี่ยววินาที แต่มันเหมือนโลกหยุดนิ่งไปแล้ว วิวสระว่ายน้ำตรงหน้า สวย แต่ไม่เท่าห้องโน้น ใบหน้าแดงก่ำ สัมผัสที่แก้มของเค้า มือหนาลูบแก้มตัวเองแล้วอมยิ้ม " พิมพ์น่ารักขนาดนี้ พี่จะทนไหวไหม " " เก็บของหรือยัง จะไปข้างนอกแล้ว "เสียงเรียก พร้อมกับ ประตูหน้าห้องที่เคาะปึงๆ ทำให้เธอ เรียกสติกลับมา " เสร็จแล้วค่ะ " เลขาสาวเปิดประตูออกมา ยืนมองเจ้านาย ที่รออยู่แล้ว " เร็ว ไปเถอะ ปาร์ตี้เริ่มหกโมงเย็น " เค้าบอกกับเธอแล้วเดินนำหน้า ไปก่อน พริตตี้สาวสวย เข้ามาจู่โจมทันที " คุณวิน ไปไหนคะ " หญิงสาวที่มองบ้านอยู่ วิ่งตรงมาหาเค้า ก่อนจะยิ้มทักทาย เมื่อเค้ายืนข้างรถ แต่ก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อ เห็นใครบางคน เดินตามมา" น้องพิมพ์ เร็วๆค่ะ " เสียงเรียก และ คำเรียก ทำเอาเลขาสาวตกใจ ก่อนจะตั้งสติได้ " มาแล้

คำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบสักนิด ริมฝีปากนุ่มนวล สัมผัสที่หน้าผาก อย่างแผ่วเบา หัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้ว ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น แขนแข็งแรง รั้งตัวคนตรงหน้ามากอด แล้วลูบแผ่นหลังเบาๆ " ขอบคุณนะครับ น้องพิมพ์ ขอบคุณที่ไว้ใจพี่ " สมภารที่จ้องจะกินไก่วัดมานาน บ่มเพาะความรักของตัวเองมาหลายปี จากที่มองแค่ลูกน้องธรรมดา ก็กลายเป็นว่า ต้องมองคนตรงหน้าในมุมใหม่ พิมพ์พิมล เป็นคนขยัน เอาการเอางาน ตั้งใจเต็มที่ ที่จะเรียนรู้งาน ไม่เคยกลับบ้านก่อน ไม่เคยลางาน ไม่เคยทิ้งงานของตัวเอง ความรับผิดชอบเต็มสิบ เค้าให้เธอร้อย และ เค้าก็มั่นใจว่า อนาคตข้างหน้า พิมพ์พิมล จะเป็นเมีย และแม่ของลูกที่ดีแน่นอนอาหารมื้อดึก ที่น่าจะกินได้มากกว่าทุกวัน กลับกลายเป็นกินไม่ลง คนสองคนนั่งจิบไวน์ แอบอิงกัน บนโซฟาตัวใหญ่ ขาเรียวเล็ก พาดลงบนขาของเค้า แล้วก็ซบอกแกร่ง เมื่อรู้สึกมึนนิดๆ หลังจากไวน์แก้วที่สาม หมดลง " พี่วิน ชอบพิมพ์จริงๆ เหรอคะ " พิมพ์พิมลมองหน้าเค้า แล้วถามตรงๆ " ครับ ชอบ " คนที่ดื่มได้ที่ ตอบชัดเจน 

 รถตู้จอดที่สนามบินในช่วงค่ำ ชายหญิงหน้าตาดีสองคนเดินเคียงคู่กัน ใบหน้าหล่อยิ้มกว้างพยายามรั้งตัวคนข้างๆให้เข้ามาเดินด้วยกัน" บอส อย่าซนสิคะ " เสียงดุบอกออกมา แล้วเดินไปนั่งรอที่เก้าอี้ แต่แล้วก็มีคนเดินตามมาติดๆ " ไปคอนโดพี่ก่อนนะ " บอสที่ตอนนี้มีตำแหน่งแฟนอีกหนึ่งตำแหน่งบอกคนข้างๆแล้วทำตาวิบวับ " ไม่ไปค่ะจะไปได้ยัง " คนที่อยู่ในตำแหน่งเลขา มานาน ไม่เคยไปคอนโดส่วนตัวของเจ้านายเลยสักครั้ง แล้วถ้าเธอขึ้นคอนโดเค้า คนรถของบริษัท จะคิดยังไงเมื่อเช้านี้เค้าไปรับเธอที่บ้านโดยใช้รถตู้ของ ดังนั้นขากลับ ก็จะเป็นรถตู้บริษัทมารอรับ ที่สนามบิน " ไม่อยากไปเหรอ " เสียงอ้อนและใบหน้าก้มต่ำ ทำให้เธอ อดรู้สึกผิดไม่ได้ ที่ไม่ไปคอนโดเค้า แต่เพราะอะไรๆ มันก็ยังไม่ค่อยลงตัว

" ข้าวขาหมู ข้าวมันไก่ เย็นตาโฟ ผัดไท หรือว่า ส้มตำ "บอสเดินตามเลขา ไปตามป้ายหน้าร้าน แล้วเริ่มแจกแจงเมนู ไม่สนใจสายตาใคร สาวๆที่เข้ามาทักทาย ก็ได้รับรอยยิ้มกว้างกลับไป" แล้วบอส จะทานอะไรคะ " เลขาสาวถามย้ำ " แล้วพิมจะทานอะไรคะ " พิมพ์พิมล มองเงินแบงก์เทาในมือ แล้วก็ขยับตัวเข้าไปใกล้ " ไปนั่งรอเดี๋ยวพิมพ์ซื้อให้ " เธอโกรธแล้วนะ คนที่รู้ใจ พยักหน้า " พี่กินได้หมดทุกอย่างแล้วแต่พิมพ์เลยค่ะ " คนโดนดุ เดินมานั่งที่โต๊ะ ที่คุณสมภพ นั่งรออยู่แล้ว " บอสลงมาทานที่โรงอาหารสาวสาวก็ไม่เป็นอันกินสิครับ " ลูกน้องเลื่อนขวดน้ำเปล่า ไปให้ สายตาบอส มองตามไปที่เลขาสาว ที่กำลังซื้ออาหารอยู่ คนที่อยู่ด้วยกันมานาน อมยิ้ม คิดอยู่แล้ว ว่าต้องมีวันนี้ วันที่สมภาร จะงาบไก่วัด แต่ก็ไม่คิดว่า จะเร็วขนาดนี้ บอสสามสิบเอง คิดว่าน่าจะอีกสักพัก แต่สายตาบอสที่มองคุณพิมพ์ สงสัยต้องเตรียมตัดชุด เอาไว้ไปงานแต่งแล้ว" คุณพิมพ์น่ารักนะครับ " " อือ น่ารัก