Lahat ng Kabanata ng ลวงรักสาวน้อย: Kabanata 61 - Kabanata 70

ด้านภารัณที่นั่งอยู่กับเจษฎาก็นั่งดื่มแล้วพูดคุยกับแบบชิวๆ แต่สายตาของภารัณกับมองไปที่ปารารินเป็นพักๆ เพราะดูว่าจะมีหนุ่มๆเข้าหาเธอหรือเปล่า“เลิกมองปรางมันสักแปปก็ได้มั้งพี่ ปรางมันไม่หายไปไหนหรอกน่า” เจษฎาพูดแซวออกไป เพราภารัณนั้นพูดคุยอยุ่กับเขาจริง แต่สายตาของภารัณน่ะสิเอาแต่มองไปที่ปารารินจนเขาอดแซวไม่ได้“ก็กลัวมันจะมีแมวมายุ่งกับปลาย่างของพี่น่ะสิ ดูสิ วันนี้ยิ่งแต่งตัวสวยอยู่ด้วย พี่ก็ต้องเฝ้าไม่ให้คาดสายตาหน่อยสิวะ” ภารัณพูดออกไปก็ยิ้มออกมา เพราะเขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะหึงหวงปารารินอะไรขนาดนี้ รู้แค่ว่าเขาไม่ชอบเวลามีผู้ชายมายุ่งกับเมียเขาแค่นั้น“พี่นี่เป็นเอามากนะเนี่ย ผมก็นึกว่ายัยปรางมันจะเป็นคนเดียวซะอีก ที่ไหนได้ คลั่งรักพอๆกันทั้งคู่นั่นแหละ เฮ้อ” เจษฎาพูดออกไปแล้วก็ส่ายหน้าไปมาอย่างยอมๆ“ฮ่าๆ นายก็พูดเกินไป คลั่งรักอะไรกัน เปล่าสักหน่อย” ภารัณพูดไปก็หัวเราะอย่างขำๆกับคำเปรียบเทียบของเจษฎา“พี่ภาม ผมถามอะไรจริงๆจังๆหน่อยนะพี่ พี่ก็อายุเลขสามกว่าๆแล้วพี่ไม่คิดจะแต่งงานบ้างเหรอ อย่างปรางเนี่ย มีโอกาศได้แต่งกับพี่ไหม” เจษฎาเอ่ยถามออกไปอย่างอยากรู้ เพราะนั่นถื

“เฮ้อ ไม่ต้องพูดแล้ว ป้าไม่อยากฟัง ช่างเถอะ นี่มันก็สมัยไหนกันแล้วป้าไม่มาถือเรื่องพวกนี้หรอก แต่อย่าทำเรื่องงามหน้าแบบยัยเจนนี่ก็พอ เข้าใจที่ป้าบอกใช่ไหมปราง” โรสรินพูดบอกไป เพราะเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องปกติของหนุ่มสาว ดูอย่างลูกสาวตัวดีของเธอสิยังไม่ทันแต่งก็ท้องโตซะแล้ว เธอจึงเตือนหลานสาวเอาไว้จะได้ไม่ตามรอยกัน“ค่ะป้าโรส งั้นปรางขอตัวพาพี่ภามเขาไปพักก่อนนะคะ” ปารารินพูดไปก็ยิ้มแห้งๆออกไปอย่างอายๆ“อืมเถอะ ก่อนที่แฟนเราจะพูดมากไปมากกว่านี้” โรสรินพูดแล้วก็มองแฟนหนุ่มของปารารินแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างระอา ลูกเขยของเธอก็ว่าขี้เหล้าแล้วเธอยังต้องเจอว่าที่หลานเขยขี้เหล้าอีก“ค่ะป้าโรส ชงโค พีช งั้นฉันไปก่อนนะแก พี่ภามคะ เรากลับกันได้แล้วค่ะ ป่ะ” ปารารินพูดบอกไปป้าและเพื่อนสาวทั้งสองไป ก็หันมาบอกภารัณ ก่อนจะพยุงตัวเขากลับไปที่ห้องพักของเขาอย่างยากลำบาก เพราะภารัณเอาแต่พูดแล้วก็เดินโซซัดโซเซ“ไหวไหมละนั่น เฮ้อ ชงโค พีช กลับกรุงเทพกันแล้วป้าฝากดูยัยปรางด้วยนะ คบกับคนรวยระดับนั้นคงไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้ายัยปรางมีเรื่องอะไรให้รีบโทรบอกป้าเลยนะ เข้าใจไหม” โรสรินมองามแล้วก็พูดออกไปอย่างเป็นห่วง “อ่อ

“ฉันเริ่มจะคิดแล้วนะคะคุณว่าจริงๆแล้วหนูปิ่นเขาเป็นคนดีอย่างที่เราเห็นกันจริงๆหรือเปล่า” นภาพรพูดออกไปแล้วก็มองปิ่นแก้วที่เดินออกไปด้วยสีหน้ากังวล“หึ สงสัยว่าที่ลูกสะใภ้ของเราจะเจอศึกใหญ่แล้วล่ะคุณ ดูท่าหนูปิ่นเขาจะไม่อยากให้ตาภามคบกับหนูปราง” ราวินพูดบอกไปแล้วก็คิดว่าถ้าปิ่นแก้วเข้ามาในความสัมพันธ์ของลูกชายเขาอีกครั้งล่ะก็ วุ่นวายๆแน่“ฉันไม่ยอมให้หนูปิ่นเขามาทำให้ตาภามต้องเสียใจอีกครั้งแน่ค่ะ ฉันจะเชียร์หนูปรางเขาสุดใจเลยคอยดูสิ” นภาพรพูดออกไปอย่างมาดมั่น ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงจะให้ภารัณไปคืนดีกับปิ่นแก้วอยู่หรอก แต่ตอนนี้เธอว่าลูกชายของเธอเริ่มใหม่กับคนใหม่จะดีกว่าณ คอนโดของภารัณพอเดินทางมาถึงกรุงเทพปารารินก็กลับไปที่คอนโดของเธอ แล้วก็ขนของอีกส่วนหนึ่งไปยังคอนโดของภารัณ เพราะตอนนี้เจนนี่และคิมหันต์ต้องกลับมาช่วยงานธุรกิจที่ลำปางแบบเต็มตัว ทำให้ปารารินต้องพักอยู่ที่คอนโดคนเดียว ทำให้ภารัณที่คอยจ้องจะให้ปารารินไปอยู่ด้วย ถือโอกาศนี้ให้ปารารินย้ายมาอยู่ที่คอนโดของเขาอย่างภาวร “ติ้ง ติ้ง ติ้ง พี่ภามคะ แฟนเก่าของพี่ภามส่งข้อความมาค่ะ รีบตอบสิคะเดี๋ยวเขาจะรอนาน” ข้อความโทรศัพท์ของภารั

“พี่ภาม บ้า” ปารารินพูดต่อว่าภารัณไปแบบเขินๆ ก่อนจะมองเขาและปรินทร์สลับกันอย่างเขินอาย จนเธอต้องรีบวิ่งออกมาจากลิฟต์ ก่อนที่ภารัณจะทำอะไรไม่อายใครต่อใครแบบนี้“แกนี่มันหื่นจริงๆไอ้ภาม เฮ้อ” ปรินทร์พูดว่าใส่เพื่อนหนุ่มไปอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะส่ายหน้าไปมาแล้วก็ยิ้มภารัณก็ยักไหล่ใส่เพื่อนหนุ่มแบบไม่สนใจ เพราะเขาทำแบบนี้กับปารารินมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วและเขาก็ไม่อายที่จะแสดงความรักต่อหน้าคนอื่นด้วย เพราะเขาเคยรักษาภาพพจน์และบ้างานจนเขาเคยเสียคนรักไปแล้วครั้งหนึ่ง และครั้งนี้เขาจะไม่ทำให้มันเป็นแบบครั้งแรก เขาจะรักษาความสัมพันธ์ของเขาและปารารินให้ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำให้กับเธอได้ด้านบริษัทของปาราริน พอเห็นข่าวในกลุ่มที่เขาเม้าท์กันว่าวันนี้ปารารินเข้ามาทำงานพร้อมกับท่าประธานใหญ่ทุกคนก็มารุมพูดเม้าท์กันอย่างอดไม่ได้“นี่แก วันนี้น้องปรางมาทำงานกับคุณภารัณเขาด้วยล่ะแกเอ้ย จับมือกันเข้ามาเลย พวกเธอดูสิ” พนักงานในแผนกเดียวกับปารารินพูดเม้าท์ออกไป“แบบนี้แสดงว่าสองคนนี้เขาคบกันจริงๆน่ะสิ ไม่น่าล่ะคุณภารัณถึงให้โครงการของปรางผ่านอยู่กลุ่มเดียว ไม่มีติเลยสักนิด ที่แท้ก็มีนอกมีในกันแบบนี้นี่เอ

“ก็คนมันตื่นเต้นอ่ะแก อยู่ๆพี่พลเขาก็มาชวนไปทานข้าวแถมเขายังรู้ด้วยว่าฉันกำลังจีบเขาอยู่ โอ้ยแก คราวนี้ฉันมีแฟนแน่ๆ” พีชญาพูดออกไปอย่างดีใจจนปารารินแลซ้ายและขวามองเพื่อนพนักงานที่มองมาอย่างอายๆ ก่อนจะรีบจับมือเพื่อนสาวมาที่มุมโต๊ะทำงานของเธอ“แกรุกขนาดนี้ใครจะโง่ไม่รู้ล่ะยะ แล้วตื่นเต้นให้มันเบาๆหน่อยยัยพีช แตกตื่นไปเดี๋ยวไก่ก็ตื่นเดี๋ยวเขาก็หนีกระเจิงหรอก เย็นนี้แกก็แต่งตัวให้สวยสุดๆไปเลยนะยัยพีช เอาให้พี่พลมองตาค้างไปเลย แกจะได้สละโสดสมใจไงแก” ปารารินพูดบอกไปอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะบอกให้เพื่อนสาวแต่งตัวสวยๆไปทานข้าวกับเกริกพล“เออ ฉันจะสวยให้สุดๆไปเลย แต่แกมีประชุมไม่ใช่เหรอ มัวแต่คุยกับฉันเดี๋ยวทีมแกก็รอกันหรอก” พีชญาพูดเตือนเพื่อนสาวออกไป“เออ ลืมเลย มัวแต่เม้าท์เรื่องของแก เอาไว้เสร็จงานแล้วฉันจะโทรไปเม้าท์กับพวกแกนะ ไปล่ะ” ปารารินพูดบอกไปก็ยิ้ม ก่อนจะเดินออกไปอย่างรีบๆเพราะเธออุตส่าห์ไปเร่งทีมให้ประชุม แต่เธอกลับมาชักช้าอยู่ข้างนอกส่วนพีชญาก็เอากาแฟไปแจกให้กับพนักงานที่สั่งกาแฟของเธอตามออเดอร์ที่เธอมาส่งประจำ ก่อนจะกลับไปช่วยชงโคที่ร้านต่อ ส่วนปารารินก็กลับเข้าไปประชุมกับทีมของเธอ