Lahat ng Kabanata ng ลวงรักสาวน้อย: Kabanata 81 - Kabanata 90

ปารารินได้ยินแบบนั้นก็แอบคิดในใจตามแม่ของภารัณไปแบบกังวลใจ เพราะตอนนี้ปิ่นแก้วก็โสดและเธอก็ไม่มีอะไรมาการันตีว่าภารัณจะรักเธอและไม่กลับไปคบกับปิ่นแก้วอีก ถ้าเธอมีลูกกับภารัณขึ้นมาจริงๆ มันก็ต้องผูกมัดเขา มันก็มีเหตุผลที่เขาจะไม่กลับไปหาปิ่นแก้ว“อย่าพูดให้ปรางใจเสียสิคะคุณแม่ คุณแม่ก็รู้ว่าปรางกังวลเรื่องนี้อยู่ อีกอย่างถ้าวันหนึ่งพี่ภามเขาอยากกลับไปคบกับคุณปิ่นเขา ปรางจะไปห้ามอะไรได้ล่ะคะ ต่อให้ตอนนั้นปรางจะท้องก็เถอะค่ะ ปรางไม่อยากเอาลูกมาผูกพี่ภามเอาไว้ถ้าพี่ภามเขาไม่ได้รักปราง ” ปารารินพูดบอกไปตามความคิดของเธอ เพราะคนมันจะนอกใจต่อให้มีลูกมันก็ทำนั่นแหละ “อ่อ แม่ก็พูดไปงั้นๆแหละลูก ตาภามรักหนูหลงหนูจะตายไป ตาภามไม่โง่กลับไปหาคนที่ทิ้งตัวเองไปหรอก เชื่อแม่เถอะ ถ้าหนูไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรแม่ไม่เร่งเร้าหนูหรอก แม่ก็แค่พูดบอกหนูให้รู้เอาไว้ก็แค่นั้นว่าแม่พร้อมจะเป็นย่าก็เท่านั้นแหละจ้ะ” นภาพรพูดบอกไปแล้วก็เอามือแตะไหล่ของปารารินอย่างเข้าใจ“ค่ะคุณแม่ รออีกหน่อยนะคะ คุณแม่จะต้องได้เป็นย่าแน่นอนค่ะ” ปารารินพูดบอกไปก็ยิ้มเพราะยังไงวันหนึ่งถ้าเธอกับภารัณไปด้วยกันรอด มันก็ต้องมีพยานรักอยู่แล

ณ ร้านอาหารของชงโคและพีชญา“ชงโค พี่พลมารับฉันแล้วงั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวทานข้าวเสร็จแล้วจะกลับมา แกปิดร้านเองได้ใช่ไหม” พีชญาถามพูดไปก็เอ่ยถามเพื่อนสาวทันที เนื่องจากวันนี้พวกเธอปิดร้านอาหารจึงเปิดแต่โซนร้านกาแฟเท่านั้นทำให้พนักงานกลับกันไปหมดแล้ว เหลือก็แต่เธอและชงโคที่ต้องปิดร้านเอง“เออ แค่นี้เองสบายมาก แกรีบออกไปหาพี่พลเขาเถอะ แล้วก็เอากุญแจไปด้วยฉันจะได้ไม่ต้องมาเปิดประตูให้แก ถ้าแกกลับมาดึก” ชงโคพูดบอกไป เพราะเธอและพีชญาพักที่ร้านนี้ด้วยกัน และมันมีทางเข้าอีกทางสำหรับห้องพักของพวกเธอที่อยู่ชั้นสองของร้านกาแฟนี้“อ่อ โอเคๆ ฉันเอากุญแจมานี่แล้วรับรองว่าคราวนี้ฉันไม่โทรปลุกแกให้มาเปิดประตูให้ฉันแน่นอน งั้นฉันไปก่อนนะแก พี่พลเขารอนานแล้ว” พีชญาพูดบอกไปก็ยิ้ม เพราะตอนนี้เธอกำลังเดทกับเกริกพลอยู่และมันก็กำลังเป็นไปได้ด้วยดีเลยทีเดียว“อืม ไปเถอะ บ้ายบาย” ชงโคพูดบอกไปก็ยิ้มให้เพื่อนสาว จากนั้นพีชญาก็เดินออกไปจากร้านแล้วเดินออกไปหาเกริกพลที่จอดรถรออยู่หน้าร้าน “เฮ้อ คนโสดอย่างเราก็ต้องปิดร้านแล้วเข้านอนสินะ ทำไมชีวิตฉันมันน่าเศร้าแบบนี้เนี่ย ทำไมฟ้าไม่ส่งคนมาให้ฉันสักทีเนี่ย” ชงโคพูดบ่

เช้าวันใหม่ปิ่นแก้วก็อ้างชื่อพ่อแม่ของเธอแล้วแกล้งเอาของมาให้พ่อแม่ของภารัณที่บ้าน เพื่อที่เธอจะได้กลับมาทำคะแนนเพราะภารัณเขาเชื่อฟังพ่อแม่ของเขาพอสมควร และถ้าเธอทำให้พ่อแม่ของภารัณกลับมาสนับสนุนเธอได้ ยังไงภารัณก็หนีไม่พ้นมือของเธอหรอก เพราะยังไงเธอก็ฐานะเหมาะสมกับภารัณมากกว่าเด็กแรดอย่างปารารินเป็นไหนๆ“อ่าวหนูปิ่น มาทำอะไรแต่เช้าจ้ะ” นภาพรเอ่ยถามออกไป เมื่อปิ่นแก้วเดินเข้ามาในบ้านแล้วยิ้มให้เธออย่างสดใส“อ่อ สวัสดีค่ะคุณแม่ สวัสดีค่ะคุณพ่อ พอดีคุณพ่อของปิ่นให้เอาของมาให้คุณพ่อคุณแม่น่ะค่ะ แล้วก็จะมาแจ้งคุณพ่อด้วยว่าต่อไปปิ่นจะกลับเข้าไปทำงานในบริษัทแบบเต็มตัวแล้วนะคะ” ปิ่นแก้วพูดบอกไป เพราหลังจากนี้เธอจะเข้าไปทำงานที่บริษัทของภารัณในฐานะตัวแทนของพ่อเธอที่เป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของบริษัท“หนูปิ่นจะกลับมาทำงานที่บริษัทของเรางั้นเหรอ แล้วที่บริษัทของหนูล่ะ” ราวินถามออกไปแล้วขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะปิ่นแก้วก็มีบริษัทของเธออยู่แล้ว เธอแทบจะไม่จำเป็นต้องมาทำที่บริษัทเต็มตัวก็ได้นอกซะจากว่าเธอมีเหตุผลอื่นๆ“ตอนนี้คุณพ่อก็คงจะรู้ว่าปิ่นกับศิลาเราเลิกกันแล้วและเราก็ยกเลิกกงานแต่งงานกันไปแล้ว แ

ณ บ้านพ่อแม่ของภารัณนภาพรและปารารินรวมถึงแจ๋วก็นั่งรอลุ้นผลของที่ตรวจครรภ์กันอย่างใจจดใจจ่อ เพราะตอนนี้แท่งตรวจครรภ์ทั้งหกอันถูกเรียงกันและรอเวลาให้ครบกำหนด“หลายนาทีแล้วนะ แม่ว่าผลน่าจะออกแล้วนะ ดูสิหนูปรางว่ามันขึ้นสองขีดหรือเปล่า แจ๋ว ช่วยดูอีกคนสิ” นภาพรพูดบอกไปแบบลุ้นๆ“ปรางว่าขีดที่สองมันจางๆนะคะคุณแม่ ไม่มีอันไหนขึ้นชัดเลยสักอัน คงไม่ท้องหรอกมั้งคะ มันสีเหมือนตอนที่ปรางยังไม่ได้ตรวจเลย” ปารารินพูดบอกไปก้มองทุกอันอย่างพิจารณาก็เห็นว่าขีดที่สองนั้นเลือนรางมากๆ“ใช่ค่ะคุณนาย มันจางมากๆเลย เหมือนจะท้องแต่ก็เหมือนไม่ท้อง” แจ๋วพูดบอกไปแบบไม่มั่นใจ เพราะมันขึ้นมาจางมากๆ จนเธอไม่อยากจะฟันธงอะไรออกไป“งั้นก็ไปตรวจที่โรงพยาบาลดีกว่า ดีกว่าไอ้เครื่องครรภ์พวกนี้เยอะเลย แจ๋วไปดูสิว่าหนูปิ่นเขากลับหรือไปหรือยัง ถ้ายังไม่กลับเรียกตาภามมาหาฉันกับหนุปรางข้างนี่ แล้วแกก็อย่าให้หนูปิ่นเขาตามออกมานะ เข้าใจไหม” นภาพรพูดบอกไปอย่างทนรอไม่ไหว “เข้าใจค่ะคุณนาย แจ๋วรู้ค่ะว่าต้องทำยังไง หึๆ” แจ๋วพูดบอกไปก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วเดินเข้าไปในบ้านทันทีปารารินก็มองแท่งตรวจครรภ์อีกครั้งแล้วก็คิดว่าเธอจะมีโอ

“อายทำไมคะ นังเด็กนี่ต่างหากที่ต้องอาย ขายตัวแลกเงินให้ไฮโซคงได้เยอะล่ะสิท่า แต่อย่าคิดนะว่าศิลาเขาจะเอาเด็กนรกอย่างแกจริง ฝันไปเถอะ” ปิ่นแก้วพูดออกไปพร้อมกับชี้หน้าของผู้หญิงคนนี้อย่างจดจ้อง“เขาก็ไม่ได้เอาป้าเหี่ยวๆอย่างแกเหมือนกันแหละ ” ชงโคพูดตอบกลับไปก่อนจะพยายามหลุดออกจากการโอบกอดของศิลาที่พยายามรั้งตัวของเธอเอาไว้“พอแล้ว ผมขอร้องนะหยุดด่ากันได้แล้ว ปิ่นเราเลิกกันแล้วนะเพราะฉะนั้นคุณไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ผมหรือผู้หญิงของผม ถ้าผมจะคบกับใคร เพราะผมจะคบกับใครมันก็เรื่องของผม ผมเคยเลือกพลาดมาแล้วครั้งหนึ่งและผมจะไม่เลือกพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง ไปกันเถอะคุณชงโคอย่าไปเสียเวลาทะเลาะกับคนโลกแคบแบบนี้เลย” ศิลาพูดบอกไปก็จับมือชงโคเดินเข้าไปในบริษัทของเขาทันที เพราะเขาทนให้สองคนนี้ด่ากันไปมาไม่ไหวแล้ว“ดะ เดี๋ยว ฉันยังไม่ได้ตบยัยป้านี่เลยนะคุณศิลา ปล่อยฉัน” ชงโคพูดไปแล้วก็หันไปมองปิ่นแก้วอย่างแค้นใจ แต่เธอก็ถูกศิลาจับมือดึงไปอย่างห้ามไม่ได้“กรี๊ด ศิลา คุณทำแบบนี้กับปิ่นไม่ได้นะ ศิลา มองดูอะไรกัน ไปไหนก็ไปสิ ไม่งั้นจะไล่ออกให้หมด” ปิ่นแก้วร้องเรียกศิลาไปอย่างเจ็บใจ เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะกล้