เอมลิรินทร์กลับเข้ามาที่บริษัทหลังจากไปส่งซันเดย์ที่โรงเรียนเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทักเธอพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร“สวัสดีครับ ผมเป็นหัวหน้าฝั่งเลขา”“สวัสดีค่ะ ฉันเอมลิรินทร์ เรียกเพลงก็ได้” เธอรีบยกมือไหว้เล็กน้อย หญิงสาวส่งยิ้มให้อย่างสุภาพ หวังจะสร้างมิตรภาพกับคนในที่ทำงาน เพราะเธอเองก็ยังไม่คุ้นกับที่นี่นัก“ผมเมธาครับ” อีกฝ่ายตอบกลับพร้อมมองเธอด้วยสายตาสนใจเล็กน้อย“คุณเพลงนี่เอง”“คะ?”“ก็คนที่ท่านประธานพาไปส่งลูกชายด้วยตัวเองไงครับ” เมธาหัวเราะเบาๆ “ทั้งบริษัทกำลังพูดถึงอยู่เลย คุณเป็นแม่ของ...”“มันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะคะ” เธอหน้าเจื่อนลงทันที“ผมไม่ได้ว่าอะไรครับ แค่แปลกใจที่คุณซันเดย์เรียกคุณว่าแม่” เขารีบยกมือขึ้นเหมือนกลัวเธออึดอัด“แค่เด็กค่ะ”“ครับ แล้วคุณเข้ามาทำงานที่นี่ได้ยังไง” เมธาเกิดความสนใจในตัวหญิงสาวขึ้นมา ไม่รู้ว่าเป็นเด็กของท่านประธานหรือเปล่า“พอดีมีเรื่องนิดหน่อยค่ะ” เธอตอบเลี่ยงๆ พร้อมส่งยิ้มบางกลับไป“ถ้าตอนเที่ยงยังไม่มีคนทานข้าวด้วย ลงไปทานพร้อมผมได้นะครับ” เมธายิ้มให้“ขอบคุณค่ะ”แต่ทั้งสองไม่ทันสังเกตเลยว่า ป
Terakhir Diperbarui : 2026-06-27
