Lahat ng Kabanata ng Falling for My Ex-Husband Who's Now My Boss: Kabanata 41 - Kabanata 50

Pagbalik ni Sariah sa opisina, agad na lumapit si Sylvia. Mukhang may malaking tsismis na naman itong dala. Palihim nitong itinuro ang itaas na palapag at ibinaba ang boses."May malaking problema."Napakurap si Sariah."Bakit?"Sumulyap si Sylvia sa direksyon ng opisina ng presidente.“Nandito yata sa atin ang Mouth Everest ngayon. Nasa top floor."Natigilan si Sariah. Alam na agad niya kung sino ang tinutukoy nito.Si Zayne.Tutal, pabago-bago naman talaga ang ugali ng lalaking iyon. Hindi mo alam kung kailan mabait at kung kailan galit.Napabuntong-hininga siya. "Sino na naman ang nakatapak sa buntot ng dragon?"Ngunit bago pa makasagot si Sylvia, bigla nitong napansin ang bracelet sa kanyang pulsuhan. Agad nitong hinawakan ang kamay ni Sariah."Sandali!"Nanlaki ang mga mata nito."Itong bracelet!" Halos mapasigaw ito. "Ito yung bracelet na ibinigay ng rich kid!""'My Star Has You' collection!nSinuot mo?"Bigla itong lumapit."Huwag mong sabihing sasagutin mo na siy

Hindi maikakaila na eksperto si Alexis pagdating sa pakikipagrelasyon.Magaling siyang humalik.Yung tipong kayang magpalutang ng isip ng kahit sinong babae at magpawala ng lahat ng katinuan sa loob lamang ng ilang segundo.Pero ibang usapan si Sharmaine. Mula simula hanggang dulo, malinaw ang isip niya. At wala siyang balak na ibigay ang sarili niya.Binuhat siya ni Alexis na parang bagong kasal at dinala papasok. Dumikit ang mainit nitong hininga sa gilid ng tenga niya. Mababa at kaakit-akit ang boses nito."Saan mo gustong magsimula?"Mukhang magalang pakinggan. Pero malinaw naman kung ano ang ibig nitong sabihin.Ngumiti si Sharmaine. At sobrang bait ng ekspresyon niya na halos hindi kapanipaniwala."Kung ano ang gusto ni Mr. Alexis Sanchez. Game ako."Lalong lumawak ang ngiti ni Alexis."Don't worry. Siguradong hindi mo ito makakalimutan."Diretso niya itong dinala sa malaking kama. Pagkatapos ay yumuko at muling hinalikan siya.Kasabay nito ay dahan-dahan niyang inila

Sa loob ng malamig at tahimik na infusion room ng ospital, tanging ang mahinang tunog ng patak ng dextrose ang bumabasag sa katahimikan.Halos hindi nakapikit si Sariah mula pa kaninang madaling-araw.Pagkatapos biglang lagnatin si Little Peanut, halos liparin niya ang daan papunta sa ospital, mahigpit na yakap ang anak na para bang isang mahalagang kayamanang hindi niya kayang bitawan.Nakaupo siya sa isang matigas na upuan. Ang sarili niyang katawan ang nagsisilbing panangga ng bata laban sa malamig na hangin ng aircon.Binalot niya si Little Peanut sa sarili niyang coat. Tanging ang maliit nitong mukha, maputla at basang-basa sa pawis, ang nakalitaw.Ang maliit nitong kamay, na may nakatusok na karayom ng dextrose, ay mahigpit na nakakapit sa laylayan ng kanyang damit.Paminsan-minsan ay umiimpit ang bata habang natutulog. At sa bawat mahinang pag-ungol nito, para bang may humihigpit sa puso ni Sariah.Nanatili siyang halos hindi gumagalaw sa loob ng maraming oras.Tahimik.

Ang lalaking unang tinarget ni Sharmaine ay mabilis na nag-react. Agad nitong itinaas ang kanyang braso upang harangin ang suntok na tila kidlat sa bilis.BANG! Umalingawngaw sa buong silid ang tunog ng pagbangga ng kamao at braso.Isang malinaw na patunay ng puwersang nagbanggaan. Ngunit hindi nagpatinag si Sharmaine. Ginamit niya ang momentum ng pagharang upang mabilis na umikot at magpakawala ng isang malinis na roundhouse kick patungo sa binti ng isa pang kalaban.Hindi ordinaryong tao ang mga lalaking ito. Mistula silang mga pader na gawa sa bakal at kalamnan.Malalaki.Matitigas.At tila hindi nakakaramdam ng sakit.Ngunit sa bawat pagtama ng suntok at sipa ni Sharmaine, lalo lamang nag-aapoy ang kanyang determinasyon. Para bang bawat galaw niya ay isang sumpang kailangan niyang tuparin. Mabilis siyang dumulas sa ilalim ng isang malapad na kamao.Bahagya lamang na nakaiwas sa suntok na halos humipol sa gilid ng kanyang mukha.Sa isang iglap, umikot ang kanyang katawan

Totoo nga.Isa talaga si Zayne sa mga lalaking bihirang makita sa mundong ito. Halos wala kang mahanap na katulad niya.Napakagaling niyang magsalita ng French. Malinis ang accent niya at may kakaibang lalim ang boses na madaling makahatak ng atensyon.Paminsan-minsan, bahagya siyang lumilingon kay Sariah at may ilang bagay na sinasabi sa Chinese tungkol sa mga importanteng detalye ng meeting.Dahil magkalapit sila ng upuan, madalas na dumadampi ang mainit niyang hininga sa gilid ng tainga ni Sariah.Bahagyang humigpit ang hawak nito sa panulat pero nanatili siyang walang emosyon habang maingat na isinusulat ang bawat detalye.Kapag umaabot sa mga masyadong teknikal at propesyonal na termino ang usapan, sinisenyasan ni Zayne ang interpreter para ito ang magpaliwanag sa kabilang panig.Ang totoo, napakahusay ding magsalita ng French ni Sariah.Pinaghirapan niya iyong aralin noon para makapunta sa Tuolouse City. Isang lungsod na French ang opisyal na wika.Pero sa pagkakataong i