Semua Bab Something Hot เมียเด็กมันยั่ว: Bab 41 - Bab 50

“ว้าว ไม่ได้มาที่นี่กี่ปีแล้วเนี่ย น้ำทะเลยังใสเหมือนเดิมเลย”เพียงพัชร์ลงจากรถตู้แล้วเดินเร็ว ๆ ไปที่หน้าหาด ผายมือสูดอากาศเข้าปอด ลมทะเลพัดปะทะใบหน้าจนผมปลิวตั้งแต่ที่เธอและน้อง ๆ เรียนจบและรับช่วงต่อบริหารงานของครอบครัว ก็ยุ่งจนแทบไม่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดที่ประเทศไทยอีกเลยอย่าว่าแต่หาเวลากลับมาบ้านเกิดไม่ได้ เวลาที่จะไปเที่ยวกับเพื่อนก็ยังแทบไม่มีเช่นกัน“พราวเองก็ไม่ได้มาสองสามปีแล้วเหมือนกันค่ะ ช่วงนี้ยุ่ง ๆ ชอบไหมเจนิส” ประโยคหลังหันไปถามน้องสาวนอกไส้ที่เดินตามมาสูดอากาศเช่นกัน“ชอบมากค่ะ เจนิสก็ไม่ได้มาเที่ยวแบบนี้หลายปีแล้วค่ะ ปกติจะได้เที่ยวก็ตอนที่ออกต่างจังหวัด ทำงานเสร็จแล้วยังเหลือเวลาเท่านั้นค่ะ”“โห ก็เจนิสกำลังดังนี่นะ งานก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา” แฟนคลับตัวยงเอ่ย“แต่น่าเสียดายนะ หมดสัญญารอบนี้ก็ต้องกลับต่างประเทศแล้ว”พริ้มพราวถอนหายใจ เธอเองก็ชอบเจณิสตามาก อยากให้ได้ต่อสัญญาและอยู่ด้วยกันไปนาน ๆ แม้จะไม่ค่อยได้มีเวลาพูดคุยกันนักนอกจากตอนเช้าบนโต๊ะอาหารเท่านั้น เพราะต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปต่อสู้กับงานทั้งวันจนค่ำ“จะไม่ต่อสัญญาเหรอ” เพียงพัชร์ถามออกมาด้วยความตกใจ“ท

ทายาทมาเฟียหนุ่มกระดกเครื่องดื่มดีกรีแรงสีอำพันลงคอแก้วแล้วแก้วเล่าแต่สามสาวก็ยังไม่ยอมขึ้นจากสระว่ายน้ำ หนำซ้ำพิธานยังมีหน้าที่ชงเครื่องดื่มสีสวยส่งให้คนละแก้วอีกต่างหาก“พี่ว่าขึ้นเถอะ พี่เริ่มหนาวแล้ว เมาด้วย”เพียงพัชร์เอ่ยชวน และพริ้มพราวก็พยักหน้าเห็นด้วย“ไปสิคะ พราวก็หนาว อยากอาบน้ำนอนแล้วด้วยค่ะ เจนิส ขึ้นพร้อมกันไหม”“พี่ ๆ ขึ้นก่อนได้เลยค่ะ เจนิสขออยู่อีกเดี๋ยว นาน ๆ ได้มาว่ายน้ำทีค่ะ”“อยู่ได้เหรอ ให้พี่อยู่เป็นเพื่อนไหม”“ไม่เป็นไรค่ะพี่พราว มีพี่ ๆ อยู่อีกตั้งห้าคน เจนิสอยู่ได้ พี่ขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนกันเถอะค่ะ”“โอเค งั้นพี่ไปก่อนนะ เมาแย่แล้ว”“ค่ะ”เพียงพัชร์และพริ้มพราวขึ้นจากน้ำ สวมชุดคลุมเรียบร้อยจึงหันไปบอกลาพวกผู้ชาย“พี่พอร์ช เพชรกับพราวขึ้นไปนอนก่อนนะคะ เมาค่ะ ฝากเจนิสด้วยนะ น้องขอเล่นน้ำอีกหน่อย”“อืม ไปเถอะ พี่ดูให้”เมื่อสองสาวหายขึ้นบ้านไปแล้ว หนุ่มโสดทั้งสี่จึงถือแก้วของตัวเองคนละใบพร้อมทั้งขวดเหล้าแล้วพากันยืนขึ้น“อ้าว พวกแกจะไปไหน จะขึ้นนอนแล้วเหรอ” พิพัฒน์เลิกคิ้วถาม“เปล่าครับ ว่าจะเข้าไปนั่งในห้อง จะไปแทงพูลกันสักหน่อย พี่พอร์ชอยู่ดูแลเจนิสเถอะครับ พว

แต่เมื่อกลับถึงบ้านก็มีเรื่องอื่นมาแทรกเสียก่อน เมื่อลูกน้องมือดีที่พิรัชย์และพิพัฒน์ส่งไปรวบรวมหลักฐานความชั่วของเตวิชมารอพบเขาตั้งแต่บ่าย“ดำ ว่าไง”ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ผิวพรรณคมเข้มลุกขึ้นยืนโค้งคำนับให้เจ้านาย“ผมได้หลักฐานมาแล้วครับคุณพอร์ช”ในห้องนั่งเล่นไม่ได้มีเพียงพิพัฒน์ แต่ยังมีผู้ชายทุกคนในตระกูลคลาร์กนั่งอยู่ รวมทั้งพอลและไคเลอร์ที่ฟังภาษาไทยไม่ออกด้วยดำส่งแฟลชไดร์ฟที่ภายในบรรจุคลิปวิดีโอทั้งหมดที่เขาแอบตั้งกล้องถ่ายในห้องนอนของเตวิชที่ผับตอนที่นอนกับเด็กสาวอายุสิบเจ็ด และคลิปวิดีโอเหตุการณ์ทั้งหมดจากกล้องกระดุมที่ติดตัวเขาตลอดเวลาหลายวันที่ไปแทรกซึมทำให้ได้หลักฐานมากมาย ทั้งเรื่องการค้ามนุษย์ การลับลอบเปิดบ่อนพนันที่ชั้นใต้ดิน รวมทั้งมีการขายยาเสียสาวในผับด้วยไม่ใช่แค่ผับแห่งนี้แห่งเดียว เพราะพิพัฒน์ส่งลูกน้องไปแทรกซึมอยู่ที่อาบอบนวด รวมทั้งสถานประกอบการเกี่ยวกับความบันเทิงอีกหลายแห่ง ซึ่งพวกนั้นส่งหลักฐานมาให้เขาแล้วตั้งแต่เช้า“ขอบใจมาก นายกลับไปทำงานต่อจนกว่าฉันจะเอาตำรวจไปทลายรังมัน ไม่อย่างนั้นถ้านายหายไปก่อน พวกมันจะสงสัยแล้วทำลายหลักฐานเสียก่อน”“ครับคุณพอร์ช พว

ประตูห้องนอนปิดลงพร้อมกับหนุ่มสาวที่โผเข้ากอดจูบกันอย่างร้อนแรง ขายาวก้าวนำพาเธอมายังโซฟามุมห้องซึ่งผนังเป็นกระจกใสมองเห็นบรรยากาศสวยงามของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนหนุ่มสาวช่วยกันถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายทั้งที่ริมฝีปากยังไม่ละห่างจากกัน ทว่าคนตัวบางก็ต้องผละออกมาถอดกางเกงขายาวของเขากองลงบนพื้นมือไม้สั่น ก่อนจะโผเข้าบดจูบแลกลิ้นอีกครั้งชุดเดรสตัวสวยถูกรูดลงไปกองที่ข้อเท้านานแล้ว เขาจึงผลักร่างบอบบางลงไปนอนบนโซฟาตัวยาว ไม่ได้สนใจผ้าม่านผืนบางสีขาวที่ถูกรูดเอาไว้เลยสักนิดพิพัฒน์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่จนลูกกระเดือกขยับ กวาดตามองเรือนร่างบอบบางขาวผ่องนอนระทดระทวยทอดสายตายั่วยวนมายังเขา บนกายมีเพียงชุดชั้นในผ้าลูกไม้สีดำสองชิ้นปกปิดความงดงามอยู่ยิ่งทำให้ดูเซ็กซี่น่าค้นหากางเกงชั้นในแบรนด์ดังสีดำถูกถอดทิ้ง เขายืนอวดเรือนกายสมส่วนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อขึ้นลอนสวย ความเป็นชายตั้งตระหง่านกระตุกเบา ๆ อย่างเกรี้ยวกราด ทำเธอหุบขาทั้งสองข้างหนีบแน่นดวงตาคมกริบวาบลึกสบตาเธอราวต้องการสะกดจิต มันทำเธอไม่อาจขยับร่างก่ายได้มากกว่านี้ จ้องสบตาเขาด้วยหัวใจเต้นรัวราวกลองชุดเขาก้มลงหยิบเนกไทสีดำราคาแพงขึ้นมาจา

ในขณะที่สมาชิกทุกคนในตระกูลคลาร์กกินมื้อเช้าเสร็จ พวกผู้ใหญ่ก็ออกมารวมตัวกันในห้องนั่งเล่น เพียงพัชร์และพริ้มพราวจึงนำผลไม้แช่เย็นและน้ำชามาเสิร์ฟให้ถึงที่“ชาค่ะ”สองสาวช่วยกันชงชาให้ญาติผู้ใหญ่คนละแก้ว แต่แทนที่จะยิ้มรับ ใบหน้าของพาขวัญกลับเต็มไปด้วยความวิตกกังวลจนแม่สามีเอ่ยถาม“พั้นช์ เป็นอะไรลูก”ทุกคนหยุดคุยกันแล้วหันมองหน้าพาขวัญทันที เธอไม่สามารถกลบเกลื่อนร่องรอยความคิดบนใบหน้าได้ จึงหันมองหน้าสามีเพื่อขอความเห็น เขาจึงพยักหน้าให้“เอ่อ คือ พั้นช์...”“กังวลเรื่องเจ้าพอร์ชกับเจนิสเหรอ”“คุณแม่”เพราะเมื่อวานหนุ่มสาวคู่นั้นหายไปจากบ้านพร้อมกันตั้งแต่เช้า แถมยังส่งข้อความมาบอกว่าจะไม่กลับมาค้างที่บ้านโดยอ้างเรื่องงาน แต่คนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนไม่มีใครเชื่อสักคน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับบ้าน“พั้นช์ติดต่อวีกับจุ๋มให้แม่ที แม่จะสู่ขอเจนิสให้เจ้าพอร์ช แม่ว่าหลานชายแม่มันไม่ไหวแล้วล่ะ เล่นลักพาตัวลูกสาวเขาหายไปแบบนี้”สองสาวหันมองหน้าผู้ใหญ่ ก่อนจะพากันลุกขึ้นมานั่งบนโซฟาเพราะอยากรู้เรื่องนี้“แต่เจนิสยังไม่หมดสัญญากับค่ายเลยค่ะ อีกตั้งหลายเดือน แล้วก็ไม่รู้ว่าพร้อมจะแต่งงานกับเจ้าพอร์ช