All Chapters of หวงสวาท: Chapter 11 - Chapter 20

“พี่อคิณออกไปก่อนได้ไหมคะ รีแต่งตัวไม่สะดวก” เมรีก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา อคิณก้าวเท้าประชิดร่างคนตรงหน้า แล้วยกร่างบางขึ้นบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าสไตล์ลอฟต์ที่ดูดิบเถื่อนเปิดเผยเหมือนเขานี่แหละ ดวงตาดุดันจดจ้องผู้หญิงของเขา ใช่เธอเป็นของเขา อคิณเป็นคนหวงของ ยิ่งนึกถึงความหวานไปทั้งตัว และทุกซอกทุกมุมที่เขาได้สัมผัสเมื่อคืน ยิ่งรู้สึกหึงหวงขึ้นมา จึงเอ่ยเสียงขรึมแบบที่เคยชินกับการสั่งลูกน้อง “ต่อไปนี้พี่ขอสั่งห้ามไม่ให้ใส่ชุดแบบนี้อีกเข้าใจไหม” ฝ่ามือใหญ่กำชุดเกาะอกไว้ในมือแน่นก่อนจะยื่นเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ให้หญิงสาวใส่แทนชุดเดิม “แต่งตัวเสร็จแล้วรีบออกมา พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” แต่ก็ไม่วายมองมาอย่างเจ้าเล่ห์อีกครั้ง“แต่ถ้ารีแต่งตัวช้า ถ่วงเวลา พี่จะคิดว่ารีอยากให้พี่ช่วยรื้อฟื้นเรื่องเมื่อคืนว่าเราทำอะไรกันบ้าง เผื่อเมื่อคืนรีเมาแล้วจะจำข้ามๆ ไปบ้าง พี่จะได้ทวนให้ใหม่”คิ้วสวยย่นยู่ชนกันแล้วรีบบอก “พอค่ะ พอพี่คิน หยุดพูดได้แล้วค่ะ” พอสร่างเมา แอลกอฮอล์จางหาย ความอายก็มาเยือน หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามไปหม

“พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ” เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม้จะถูกหลอกล่อด้วยของกินให้หลงลืม จนออกนอกทางไปบ้าง ทำเอาอคิณปรับโหมดตามเกือบไม่ทัน เด็กอะไรเปลี่ยนโหมดอารมณ์ไวชะมัด“พี่อยากคุยเรื่องของเราให้ชัดเจน แต่ถ้าจะให้ดีพี่ว่าเราเปลี่ยนสถานที่คุยกันดีกว่า” เขาไม่อยากพูดเรื่องโรแมนติก ท่ามกลางกลิ่นควันในร้านหมูกระทะ แค่นี้กลิ่นก็ตลบอบอวลติดเนื้อตัวและเสื้อผ้าไปหมดแล้ว อคิณเรียกบริกรในร้านมาเช็กบิลแล้วพาเมรีขับรถสปอร์ตคันหรูออกมารับลมชมแสงไฟจากสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำคืน แสงไฟสะท้อนเนินผิวน้ำระยิบระยับสวยงาม“เฮ้อ! ค่อยได้บรรยากาศหน่อย” อคิณจอดรถสนิทพลางทอดสายตาชมบรรยากาศรอบๆ“มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะค่ะพี่คิน” เมรียิ้มอ่อน ชักจะรั้งหนังตาสองข้างไว้ไม่อยู่ เมื่อหนังท้องตึงก็พร้อมสละร่างหลับกลางอากาศได้ทุกเมื่อ เธออยากกลับไปนอนทอดกายให้สบายตัวอยู่บนที่นอนนุ่มเต็มทีแล้ว“ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่อ้อมค้อมแล้วนะ พี่อยากคบกับรีแบบจริงจัง” สารวัตรอคิ

ชายแปลกหน้าขานรับอย่างใจคอไม่ดี เหงื่อไหลซึมจนตัวเปียกชุ่มเหมือนรู้ตัวว่าทำความผิด เมื่อคนที่เคยมีเรื่องกันครั้งก่อนกลับมาเจอกันอีกครั้ง คราวนี้เขามาในชุดเครื่องแบบเต็มยศพร้อมคนในชุดเดียวกันอีกสองคนยืนขนาบข้าง สัญญาณโทรศัพท์จากเบอร์ที่ส่งข้อความสาวมาถึงตัวเด็กหนุ่มคณะวิศวะที่ตามตื๊อแฟนสาวของเขามาตลอด สร้างความแตกตื่นให้กับบรรดานักศึกษาที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดมุงดู รวมถึงเมรีกับอลิสาที่เพิ่งสอบเสร็จเดินมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี“ที่แท้ก็เป็นนายนี่เองไอ้โรคจิต” เมรีสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดจนตัวพอง เบิกตากว้างมองคนร้ายอย่างตื่นตะลึง ไม่คิดว่าคนที่คอยส่งข้อความคุกคามเธอมาตลอดจะอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้ อคิณจัดการลากคอเด็กหนุ่มกลับไปที่สถานีตำรวจเตรียมดำเนินคดีให้หนักเป็นการสั่งสอนว่าอย่าริอ่านทำแบบนี้อีกไม่ว่ากับใคร แล้วยิ่งเป็นเมรีแฟนสาวสุดหวงเขายิ่งต้องจัดการให้เด็ดขาด เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นชำเลืองมองด้วยท่าทางเกรงกลัว ไม่กล้ามองสบตาสีดำคมกริบที่แผ่รังสีอำมหิตใส่อยู่ตลอดเวลา จนต้องยอมรับสารภาพเพราะจำนนด้วยหลักฐาน“พี่คินแฟนแกนี่เท่สุดๆ ไปเลยยัยรี มีแฟนเป็นตำรวจมันดีแบ

“ไม่จำเป็น” พอตั้งสติได้ใบหน้าเรียบเฉยก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที อคิณคว้าฝ่ามือนุ่มของเมรีมาจับไว้แสดงตัวว่าเขามีคนรู้ใจคนใหม่แล้ว ก่อนจะจูงมือเมรีเดินผ่านไปอย่างไม่สนใจไยดี ท่าทีชิงชังรังเกียจของเขาแสดงออกมาทางสายตาอย่างชัดเจนจนน้ำมนต์รู้สึกใจหายวูบ คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากัน ดวงตาฉายแววไม่พอใจ“หยุดก่อนค่ะพี่คิน นี่มันเรื่องอะไรกันคะ พี่กับผู้หญิงคนนั้นมีอะไรหรือเปล่า บอกรีได้ไหมคะ” ฝ่ามืออ่อนนุ่มสลัดออกจากอุ้งมือใหญ่ที่กำลังกึ่งจูงกึ่งลากให้ผ่านจากตรงนี้ไปเร็วๆ เมรีรับรู้ได้ถึงความผิดปกติในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เซนส์อันแรงกล้าของผู้หญิงถูกต้องเสมอ เธอเชื่อแบบนั้น“ไว้พี่ค่อยเล่าให้ฟังได้ไหม คืนนี้กลับบ้านกันเถอะ พี่ไม่สนุกแล้ว” เขารู้สึกแปลกใจที่เจอแฟนเก่าที่นี่ ลางสังหรณ์มันบอกว่ากลิ่นไม่ค่อยดีทำให้สาวสวยที่ยืนฟังอยู่ชักสีหน้าไม่พอใจส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอแล้วพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มหยันพร้อมเหลือบมองไปที่อดีตคนรัก“บอกเธอไปสิคะอคิณว่าเราเป็นอะไรกัน” น้ำมนต์เดินตามทั้งสองคนออกมา ไม่ปล่อยโอกาสให้ทั้งคู่ปรับความเ

หัวใจหญิงสาวหล่นวูบหายไปในพริบตาเมื่อได้ยินคนในห้องกำลังโกหกอยู่ ไม่เข้าใจเลยทำไมเขาต้องโกหกด้วย นิ้วเรียวของ เธอกดกริ่งหน้าห้องซ้ำอีกครั้งย้ำว่าสิ่งที่ได้ยินไม่ผิดหู ทันทีที่คนหลังประตูโผล่หน้าออกมาหัวใจเมรียิ่งแตกสลายเหมือนโดนปืนยิงจนหัวใจทะลุ“ทำไมคุณถึงอยู่ในห้องนี้” ริมฝีปากบางเม้มหนักเข้าหากันกัดฟันถามหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าในสภาพสวมเสื้อผ้าไม่เรียบร้อยชวนให้เมรีคิดเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้“ใครมาน้ำมนต์” เสียงคุ้นเคยตะโกนถามลอดผ่านช่องประตูที่ยังไม่เปิดกว้างดี“คุณออกมาดูเองสิคะ” น้ำเสียงและท่าทางยียวนกวนประสาทชวนให้เมรีอยากจะพังประตูให้หักออกจากกัน“รี! มาได้ยังไงครับ”ใบหน้าเข้มตื่นตะลึงเมื่อน้ำมนต์เปิดประตูกว้าง สายตาเกรี้ยวกราดที่เมรีมองสารวัตรในสภาพกระดุมเสื้อยังติดไม่เสร็จอยู่ในห้องกับแฟนเก่าเห่าเก่งอย่างน้ำมนต์ยิ่งย้ำว่าเธอเข้าใจไม่ผิด หัวใจดวงน้อยโดนบดขยี้เป็นผุยผงเมื่อคืนเขายังทำทีว่าแฟนเก่าไม่มีตัวตน แต่วันนี้นังผีนั่นมาอยู่ในห้องของเขาสองต่อสอง ข่าวดีที่จะมาบอกเขาถูกกลืนหายลงไปในลำคอ&ldquo