All Chapters of สถานะให้แค่เพื่อน: Chapter 41 - Chapter 50

หัวใจของฉันเต้นแรงเหมือนครั้งแรกที่ได้เจอหน้าเขา คนที่เราตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ เขื่อนยังคงดึงดูดสายตาฉันได้เสมอไม่ว่าวันนี้หรือก่อนหน้านี้“อย่า...อื้อ” เสียงร้องห้ามของฉันถูกกลืนหายเมื่อเขากดจูบอย่างอ่อนหวานจนใจฉันระทวยและร่างกายก็พร้อมจะละลายในอ้อมกอดนี้มือที่เคยผลักไสเวลานี้สวมกอดเขาไว้แน่น ร่างกายด้านหน้าของเราเสียดสีกันและกัน ผ้าห่มถูกดึงขึ้นคลุมกายของเราสอง เขื่อนคงไม่อยากให้ฉันกังวลว่าลูกจะมาเห็นหรือเปล่าฉันหลับตาลงเมื่อรับรู้ว่าผ้าห่มได้คลุมมิดศีรษะ ปล่อยให้เขาจูบ ปล่อยให้เขาลูบไล้และปล่อยให้เขาทำร้ายหัวใจอีกครั้งดวงตาของฉันเบิกกว้างเมื่อนึกถึงเรื่องราวเมื่อสี่ปีก่อน พอแล้วกับความเจ็บ พอแล้วกับการเป็นคนโง่“โอ๊ย!” เขื่อนสะดุ้งและร้องออกมาอย่างลืมตัว เมื่อฉันกัดลิ้นที่รุกล้ำ ในจังหวะที่เขาผละออก ฉันรีบขยับตัวเองออกจากเตียงมองหน้าเขามองให้ชัดเนยผู้ชายคนนี้แหละที่ทำเธอเจ็บครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันอยากตะโกนด่าไอ้คนตรงหน้าออกไปแรง ๆ แต่เพราะลูกยังหลับอยู่ฉันเลยต้องหนีไปตั้งหลักก่อนฉันเปิดประตูห้องติดกันที่เชื่อมระหว่างห้องพี่เลี้ยง เคาะอยู่แค่สองทีพี่ดาวก็เปิด“มีอะไรคะ คุณเนย”

“ก็ตอนนั้นเราเสียใจ เธอไปกับมันทั้งที่เราไปรอเธอตั้งหลายชั่วโมง”“จะบอกว่าที่นายจูบกับคนอื่นเพราะประชดเรา”“เออก็ใช่นะสิ” ผมตอบเสียงห้วนเพราะความโมโห ก็เพราะประชดน่ะสิ ถึงได้ไปจูบกับใครไม่รู้ “ทีนี้รู้หรือยังว่าทำไมตอนนั้นเธอถึงไม่เหมาะเป็นพ่อคน” ผมงุนงงกับคำพูดของเธอ เนยเองก็คงรู้ว่าผมไม่เข้าใจเธอจึงอธิบายต่อ“การประชดเป็นนิสัยของเด็กเอาแต่ใจ”เดี๋ยวนะขอกูตั้งสติกับคำด่าที่ไม่มีคำด่าอยู่ในนั้นก่อน สรุปเนยคิดว่ากูเป็นพ่อคนยังไม่ได้เพราะยังมีนิสัยเป็นเด็กใช่ไหม คิดว่ากูยังไม่มีคุณสมบัติเป็นพ่อคนเจ็บ จุกและอับอาย ผมได้แต่ก้มหน้ารับ ใครจะกล้าเถียง“อีกอย่างเราเป็นแค่เพื่อนกัน เราไม่อยากให้ลูกสับสนว่าเพื่อนกันมีลูกด้วยกันได้เหรอ”ฉึก! ได้ยินเสียงมีดที่ปักลงบนอกผมอีกครั้งไหมครับ โดนทุกดอกกูวันนี้“อีกอย่างเรากลัวว่าเธอจะบอกให้เราเอาลูกออก”“เอ้ย! เนยทำไมคิดอย่างนั้น เราไม่มีทางทำอย่างนั้นหรอก” ผมตกใจกับความคิดของเนย ไม่มีสักเสี้ยววินาทีที่ผมคิดจะทำร้ายลูก“ช่างเถอะเรื่องมันผ่านมาแล้ว เขื่อนกลับไปอาบน้ำเถอะ เราอยากอาบน้ำ” เนยว่าพลางลุกขึ้นและตรงไปยังห้องนอน ทิ้งให้ผมงุนงงสงสัยว่าเนยเอาควา

“ตอนนั้นกูโง่ไงมึงอย่าซ้ำเติมได้ปะ ว่าแต่ตอนนี้กูทำไงดีวะ กูไม่อยากเป็นเพื่อนแล้วอะ” ผมเห็นนะว่ามุมปากของไอ้เพื่อนชั่วมันยกยิ้มอย่างเป็นต่อ“ก็ต้องใช้ความจริงใจกับเวลา”“เหอะ! ช่วยได้มากเลยนะไอ้เจ”“เฮ้อ เอาจริง ๆ กูก็ไม่รู้นะว่าเนยเขาคิดยังไงกับมึง ไม่ว่าตอนนี้หรือตอนนั้น เนยเป็นคนเก็บอารมณ์เก่ง ส่วนตอนนี้อย่างที่มึงเห็นว่าพี่พสุตามจีบเนยตั้งแต่ฝึกงานจนตอนนี้เนยยังไม่ใจอ่อนเลย”นั่นสินะ ผู้ชายคนนั้นดีกับเนยเธอยังไม่ใจอ่อน แต่ผู้ชายที่ทำร้ายเธออย่างผม เธอจะใจอ่อนไหม“ทำไมพวกมึงไม่บอกกูเลย บอกกูสักนิดตอนเนยท้องก็ยังดี” ผมพูดอย่างตัดพ้อ“มันเป็นสิทธิ์ของเนยนะ กูไม่อยากโดนเลิกคบเพราะหักหลังเพื่อน” ดูคำพูดคำจาของมัน กลัวเนยเลิกคบแต่ไม่เห็นใจผมเลย“มึงรักเพื่อนไม่เท่ากัน” ผมตัดพ้อมันด้วยท่าทางไม่พอใจสะบัดไหล่ออกจากมือของมัน“นินิวทำน่ะน่ารักนะท่านี้ แต่มึงทำนี่ไม่ได้เลย กูไปอาบน้ำก่อนดีกว่าเมื่อคืนเมามาก วันนี้ไปหาซื้อของให้นินิวกันไหม” เออ ใช่ผมลืมไปได้อย่างไรว่ายังไม่ได้ให้ของขวัญลูกเลย ว่าแต่คนเป็นพ่อเขาต้องซื้อของขวัญอะไรให้ลูกบ้างนะ“คุณพ่อมือใหม่ไม่ต้องกังวล คุณลุงเจจะช่วยแนะนำเอง รั

“กูไปหานะ” ฉันยังไม่ทันจะได้ตอบรับเพื่อนรักอย่างดีเจก็ชิงวางสายไปเสียก่อนและหนึ่งชั่วโมงต่อมาสองหนุ่มก็นั่งอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน“ลูกล่ะ”“นอน” เวลาบ่ายแบบนี้นินิวจะนอนยาวถึงช่วงบ่ายแก่ นี่ถ้ารู้ว่าพ่อจะมาคงถ่างตารอ“นี่ซื้ออะไรมาเยอะแยะ” ฉันมองของที่ทั้งสองหอบหิ้วมาถึงกับขมวดคิ้ว ห้องเพย์รูมของนินิวเต็มไปด้วยของเล่นและคิดว่ากล่องของขวัญที่เขื่อนหอบมาคงมีของเล่นลูกอยู่ในนั้นด้วย“ของขวัญ ไอ้เจมันบอกว่านินิวชอบแกะของขวัญ” เด็กมีใครบ้างไม่ชอบแกะของขวัญ มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว“กูไปเข้าห้องน้ำก่อน พวกมึงคุยกันไปก่อนนะ”“อืม” ฉันขานรับในลำคอ รู้ดีว่าเพื่อนคงอยากให้ฉันกับเขาได้ใช้เวลาเพื่อพูดคุยกัน“เธอบอกพ่อกับแม่หรือยัง” เขื่อนถามเข้าประเด็นทันทีที่ดีเจลับตา“บอกแล้ว”“แล้วท่านว่ายังไงบ้าง” น้ำเสียงและแววตาของเขื่อนบ่งบอกถึงความตื่นเต้น“ก็ไม่ได้ว่าอะไร”“ไม่ว่าอะไรเลยเหรอ” เขื่อนทำน้ำเสียงเหมือนไม่อยากเชื่อ“แล้วจะให้ว่าอะไร อ๋อ ท่านบอกว่าไม่ต้องรับรองบุตรนะ ท่านไม่อยากแบ่งหลานกับคนอื่น” ฉันย้ำเรื่องสำคัญที่แม่ย้ำนักหนา ใบหน้าของเขื่อนซีดลงอย่างเห็นได้ชัด“ทำไม” เขาถามเสียงเบาหวิว ส

จูบทางอ้อม! สตรอว์เบอร์รีลูกนี้หวานกว่าทุกลูกที่เคยได้กินมา หลงลูกว่าหนักแล้วหลงเมียนี่หนักกว่าผมเห็นคนหน้าแดงเดินปึงปังล่วงหน้าไปก่อนโดยที่ไม่หันมามองผมกับลูกอีก“แม่จ๋าเป็นไร” นินิวทำหน้างุนงงมองผมตาแป๋ว ผมได้แต่ยิ้มก่อนจะกดจมูกข้างแก้มลูกสาวฟอดใหญ่“เลอะ ๆ” เจ้าตัวเล็กใช้มือเช็ดแก้มตัวเองที่เลอะคราบสตรอว์เบอร์รี ผมก็แกล้งต่อด้วยการหอมแก้มลูกสาวอีกครั้ง เสียงเจ้าตัวเล็กหัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจยิ่งทำให้ผมหอมแก้มซ้ายแก้มขวาของลูกสลับไปมาตลอดทางที่เราสองคนเดินกลับมาที่ตัวบ้านใหญ่บทที่ 33 คุณพ่อสายเปย์ผมยิ้มจนแก้มจะแตกก็ตอนนี้แหละ เมื่อลูกสาวตั้งอกตั้งใจแกะกล่องของขวัญและทุกกล่องรีแอกของคุณเธอก็จะเวอร์จนผู้เป็นแม่แอบเบะปากเห็นเธอเลี้ยงลูกแล้วผมก็นึกขำ ไม่เหมือนแม่กับลูกเลยสักนิดเหมือนเพื่อนกันมากกว่า ต่างคนต่างชอบแกล้งกัน ซึ่งผมก็น่าจะเป็นคนที่ทำให้เนยหมั่นไส้ด้วยอีกคน เมื่อผมโดนลูกสาวจุ๊บซ้ายจุ๊บขวาหลายต่อหลายครั้งเพราะของขวัญถูกใจ ของขวัญที่ถูกใจที่สุดน่าจะเป็นกระเป๋านักเรียนสีม่วงพาสเทล นินิวเพิ่งเริ่มไปโรงเรียน แน่นอนว่าเธอกำลังเห่อสิ่งใหม่ ๆ รอบตัว“สวยมากเลย นินิวจะเอาไปโรงเ