ซินหลิงเสียเดินทางเข้ามาถึงเมืองหลวงของต้าเว่ย นางเห็นผู้คนพลุกพล่านคาดว่าคงเป็นตลาดจึงวางตะกร้าลงแถวด้านท้าย"เจ้าหนุ่มขายอะไรหรือ"ชายวัยกลางคนทักถามขึ้น"เอ่อ ข้า ขายต้นโสมขอรับ"นางบอกตะกุกตะกักเขาจึงขอเลือกดูจนได้จำนวนหนึ่งกำมือและจ่ายเงินให้"เงินนี้คือ..."นางเงยหน้ามองอย่างฉงน ยังไม่ได้เอ่ยราคาแต่เขาก็ให้มามากมาย"รับไว้เถิด โสมเมืองนี้หายากนักข้ารู้ว่ามันราคาแพงแต่จำเป็นต้องใช้"พูดจบชายผู้นั้นก็เดินจากไป นางจึงก้มลงนับแล้วเก็บใส่ถุงพกเอาไว้ ถึงอย่างไรวันนี้ก็มีติดตัวแล้วห้าสิบตำลึงซินหลิงเสียยังคงยืนขายต่อไป มีผู้คนแวะเวียนมาเลือกอยู่เรื่อยๆ คนละเล็กละน้อยทำให้นางตั้งราคาขายในตอนนั้น ไม่คาดคิดมาก่อนว่าผู้คนที่นี่จะนิยมมากและเป็นของหายากในที่สุดก็ขายโสมจนหมดตะกร้าได้เงินมามากมาย เพียงเท่านี้ซินหลิงเสียก็ดีใจที่สุดแล้ว นางนับดูได้ถึงหนึ่งร้อยตำลึงนับว่ามากที่สุดตั้งแต่เข้ามาอยู่ในยุคนี้ และเป็นครั้งแรกที่นางได้จับต้องเงินๆ ทองๆ จึงอดตื่นเต้นไม่ได้หญิงสาวห่อเงินใส่ในผ้ามัดเก็บใส่สาบเสื้อมิดชิด ลูกท้อในตะกร้าหมดแล้วและนางยังขายเห็ดป่าได้อีก ตอนนี้ท้องกำลังหิวจัดกลิ่นหอมของบะห
Last Updated : 2026-07-14
LOGIN
