พอกานต์สินีเดินออกไป ทีปกรก็หันมาหาธันเมธ เช็ดขาจนสะอาดเรียบร้อยก็ช่วยเพื่อนใส่กางเกง เขานั่งเอาหลังพิงโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน“มึงกับเฟย์ไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ ผู้หญิงกับผู้ชายไม่ควรใกล้ชิดแบบนี้” ทีปกรเตือนเพื่อน“กูรู้... แต่จะให้กูทำยังไงได้ ในเมื่อกูขาหัก มือเดี้ยงอยู่แบบนี้”“แหม... ตอนแรกทำมาเป็นไล่พวกกูกลับบ้าน เป็นยังไงล่ะ เล็งเห็นถึงความลำบากของตัวเองหรือยัง”“เห็นแล้ว รบกวนคุณเพื่อนช่วยสลับกันมาดูแลกูด้วย ตอนนั้นกูลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย”“มึงน่ะคิดไม่รอบคอบ ถึงแม้ว่าเฟย์จะอายุ 17 แล้ว แต่เธอก็ใสซื่อบริสุทธิ์เกินกว่าจะมาเห็นไอ้จ้อนของมึง เด็กแตกเนื้อสาว ฮอร์โมนกำลังพลุ่งพล่าน กำลังอยากรู้อยากเห็น ส่วนมึงก็ไม่ใช่ผู้ชายที่เป็นสุภาพบุรุษขนาดนั้น...”“หยุด! มึงหยุดพูด กูรู้แล้วว่ามันไม่ควร แต่กูไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขาจริงๆ เฟย์เป็นน้องสาวกู” ธันเมธยืนกรานเสียงหนักแน่น“มึงไม่กลัวตัวเองจะพลั้งพลาดเผลอใจบ้างเหรอ ถึงเวลานั้นมึงจะทำให้น้องเสียใจทีหลัง”“ไม่มีทาง! กูไม่มีทางเผลอใจกับเฟย์แน่นอน กูคิดกับเฟย์แค่น้องสาวจริงๆ”“กูขอเตือนนะ มึงกับเฟย์พยายามรักษาระยะห่างกันไว้หน่อยก็ดี มึงไม่คิด แ
Terakhir Diperbarui : 2026-07-09
Masuk
