บททั้งหมดของ BAD GUY รุ่นพี่คนดี : บทที่ 101 - บทที่ 110

KONDEE TALKฉันกำลังรู้สึกเป็นห่วงพี่นาฟยังไงไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะช่วงหลัง ๆ เราสองคนตัวติดกันตลอด พอห่างกันก็เกิดความรู้สึกแบบนี้หรือเปล่าถามว่ารักมั้ย ข้อนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะมันคือคนละความรู้สึกที่เคยมีให้ดิส ซึ่งถ้าถามหาดิส ตอนนี้ดิสไปทำงานที่ต่างจังหวัด พี่ดินบอกว่าดิสเลิกกับพี่เกี้ยวนานมากแล้ว ดิสจึงไปหางานทำในที่ไกล ๆ เพื่อที่จะได้ลืมพี่เกี้ยวยอมรับว่าพี่นาฟดีกับฉันมาก ถ้าตัดเมื่อตอนสมัยเรียนออกแล้ว เขาคือผู้ชายที่ดีคนหนึ่งก็ว่าได้ จะว่าดีที่สุดก็ไม่ได้เพราะว่าเขาน่ะเจ้าเล่ห์ บางเรื่องก็ชอบปิดบัง ฉันจึงต้องใช้วิธีออดอ้อนเพื่อหลอกล่อให้เขาเล่าให้ฟัง ซึ่งมันก็ได้ผลทุกครั้งสรุปแล้วฉันตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตคู่กับพี่นาฟ เมื่อรู้ว่าเขากับน้ำใจไม่ได้เป็นอะไรกัน และฉันยังเป็นภรรยาในทะเบียนของเขาเริ่มต้นตอนนี้ วันข้างหน้าฉันอาจจะรักเขาก็ได้ ฉันคิดแบบนั้นตอนนี้ชีวิตของฉันเรียบง่าย จะเรียกว่ามีความความสุขก็อาจจะใช่ แต่ก็ใช่ว่าจะสุขที่สุด เพราะว่าฉันยังไม่ได้คุยกับแม่ของฉัน เนื่องจากหมอบอกว่าอาการของแม่นั้นยังไม่พร้อมที่จะเจอเรื่องที่ฝังใจ และฉันคือเรื่องที่แม่ฝังใจชีวิตคนเราใ

ผ่านไปสามวันกับการหลับใหลของพี่นาฟ ถ้าไม่นับรวมบาดแผลที่เกิดขึ้นตามร่างกาย เขาเหมือนคนนอนหลับไปเฉย ๆ อาวอร์มถอดเครื่องช่วยหายใจให้พี่นาฟเมื่อวานนี้ฉันนอนพักห้องที่อาวอร์มจัดให้ ไม่ได้กลับไปที่บ้าน ส่วนไข่ตุ๋นแม่ของพี่นาฟจัดการให้ สรรหาเหตุผลมาบอกให้ไข่ตุ๋นเข้าใจการไม่มีพี่นาฟอยู่ข้าง ๆ ฉันรู้แล้วว่ามันอ้างว้างมากแค่ไหน ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่อุ้มท้องหนีเขาไปมากฉันมั่นใจแล้วว่าตอนนี้ฉันรักพี่นาฟเข้าแล้ว การไม่มีเขาทำให้ฉันได้รู้ความรู้สึกของตัวเองและฉันหวังว่ามันจะไม่สายเกินไปที่ฉันจะได้เอ่ยคำนี้ออกไปให้เขาได้รู้ว่าฉันนั้นก็รักเขาแล้วเหมือนกัน“เป็นยังไงบ้างคะอาวอร์ม” ฉันรีบถามอาวอร์มที่เดินออกมาจากห้องที่มีพี่นาฟอยู่ ทุกเช้าอาวอร์มจะเข้าไปตรวจดูอาการของพี่นาฟ“ก็ถือว่าโอเคระดับหนึ่งนะ อาจะย้ายนาฟออกจากห้องนี้ ให้ไปอยู่อีกห้องเพื่อรอดูอาการ”“แสดงว่าพี่นาฟอาการดีขึ้นแล้วใช่มั้ยคะถึงได้ย้ายออกจากห้องนี้” ฉันหวังว่าตัวเองจะไม่ดีใจเก้อหรอกนะ“ที่คนดีทำเหมือนห่วงใยแบบนี้ เพราะนาฟเป็นพ่อของลูก หรือเพราะรักหลานชายของอาบ้างแล้ว” อาวอร์มถามขึ้นมา เขามองหน้าฉันเพื่อรอคำตอบ“คือ...”“อยาก

NAF TALK“ถ้าพี่นาฟเล่นแบบนี้ หนูจะไม่รักพี่แล้วนะ” คนตัวเล็กตรงหน้าที่เป็นโคตรของโคตรสเปกของผมกำลังเบะปากร้องไห้เหมือนเด็กน้อยเห็นแล้วก็ทั้งน่าสงสารและน่ารักในเวลาเดียวกัน“ช่วยขยับเข้ามาใกล้ ๆ หน่อยได้มั้ย” ผมพูดเสียงเหมือนคนใกล้ตายอยู่รอมร่อ พร้อมทั้งทำสีหน้ารำคาญกัน ทั้งที่ความจริงก็ไม่ได้เป็นอะไรมากมายนักเธอยืนร้องไห้และค่อย ๆ เดินมายืนใกล้ ๆ ผม“ก้มลงมา ขอดูหน้าชัด ๆ หน่อยดิ เผื่อจะจำได้ว่าคือใคร” ผมออกคำสั่ง ซึ่งคนตัวเล็กใช้มือปาดน้ำตาแบบลวก ๆ แล้วก้มลงมาหาผม เพื่อให้ผมได้มองใบหน้าของเธอให้ชัด ๆ“ก้มอีกนิดได้มั้ย มันไม่ชัด ไม่เห็นเหรอว่าเจ็บแผลอยู่” ผมส่งเสียงเอ็ดออกไป ขณะเดียวกันเธอก็ขมวดคิ้วไม่พอใจก่อนจะนั่งลงมาที่เตียงนอนข้างกายของผมเธอจ้องผมเหมือนคนเง้างอนใบหน้าสะสวยบึ้งตึง นัยน์ตาแดงก่ำเพราะการร้องไห้ผมยกแขนขึ้นเพื่อยื่นมือไปจับที่ใบหน้าสวยของเธอ “ขยับเข้ามาอีกนิดดิ”ผมสั่งและเธอทำตามแบบประชดประชัน เธอขยับตัวเข้ามาอีกนิด กระทั่งเราใกล้ชิดกันมากกว่าเดิมผมมองหน้าของเธอด้วยหัวใจที่เต้นแรง แต่ก็ต้องพยายามห้ามตัวเองว่าอย่าดีใจจนออกนอกหน้าอย่ายิ้ม อย่ายิ้มเด็ดขาดแม่ง! ผมอ

หลังจากที่พ่อของผมมาซ้ำเติมและเปิดโปงผมในวันนั้น เวลาล่วงเลยมาเกือบครึ่งปีได้ ผมกับคนดีเรารักกันดีครับ รักกันมาก ๆ และในที่สุดลูกคนที่สองของผมก็มาแล้ว อายุครรภ์อยู่ที่ 20 สัปดาห์ ผมไม่ดูเพศเพราะอยากจะรอลุ้นตอนคลอดเรื่องนี้คงต้องขอบคุณพ่อที่ไปทำลายธุรกิจของผม ทำให้ผมได้รู้ว่าสุดท้ายแล้วน้องก็รักผม และก็คงต้องขอบคุณตัวผมมาก ๆ ที่เป็นคนดี ซื่อสัตย์จนกระทั่งน้องยอมเปิดใจให้ผมที่พูดนี่ผมไม่ได้หลงตัวเองนะครับ เพราะมันเรื่องจริงทั้งนั้น“ไม่ให้หนูไปด้วยจริง ๆ เหรอคะ” คนดีเอ่ยถาม เธอกำลังจะเริ่มงอแงเมื่อผมไม่อนุญาตให้เธอไปกับผม“จริงครับ น้องไม่ต้องไปหรอก ท้องอยู่จะไปงานศพได้ไง” ผมพูดเหตุผลกับเธอ ใครกันอยากจะให้เมียที่ท้องไปงานศพ แม้คนคนนั้นที่ตายจะเป็นเพื่อนของผมแต่ผมก็ไม่อยากจะให้คนดีเข้าไปยุ่งอยู่ดี“แต่พี่แผนเขาคงช็อกมาก” คนดีเอ่ยถึงไอ้แผนคนที่เป็นอริกับผม แต่เป็นคนที่มีพระคุณกับคนดี“ไอ้แผนมันเก่งครับ แล้วคนที่มันห่วงก็คือน้ำทิพย์ ตอนนี้น้ำทิพย์ก็ปลอดภัยแล้ว ส่วนน้ำใจเธอก็ได้ไปอยู่กับไอ้หวายคนที่เธอรักแล้ว น้องอย่าลืมสิว่าไอ้แผนมันไม่ได้รู้สึกรักน้ำใจ ที่มันบังคับน้ำใจให้แต่งด้วยก็เพื่

ตุบ! หญิงสาวร่างเล็กล้มลงกองกับพื้นเพราะมัวแต่จ้องหน้าจอสมาร์ตโฟนไม่มองทาง“ขอโทษนะคะ” ชายหนุ่มร่างอวบอ้วนรีบกุลีกุจอเข้าช่วยเหลือพร้อมคำพูดไพเราะ“ไม่เป็นไรค่ะ กัสสิต้องขอโทษเดินชนพี่ยีนด้วยเลย เจ็บมากไหมคะ” น้องกัสจังนักศึกษาปี1 ดาวคณะนิเทศ รุ่นน้องคนสวยที่ใครต่างพูดถึงกันทั้งนั้น ใครบ้างไม่รู้จัก“ไม่ค่ะ พี่ตัวใหญ่ไม่เป็นไรเลย” ยลภัทรเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ตัวเธอก็เล็กนิดเดียว ชนมาก็เหมือนสะกิดเขามากกว่า ไม่ทำเขาสะเทือนหรอก“แต่กัสทำพี่ยีสเสียเวลา ให้กัสชดใช้ได้ไหมคะ” หญิงสาวคนสวยเงยหน้ามองรุ่นพี่ตัวใหญ่ น้ำหนักคงไม่ต่ำกว่า 130 กิโลกรัม“ไม่เป็นไร พี่ขอตัวนะคะ” คนอย่างยลภัทรยืนคุยกับการต์รวีนาน ๆ เขาได้โดนหมายหัวแน่ เขาไม่อยากมีปัญหากับใครทั้งนั้น อยากอยู่เงียบจนเรียนจบ“แต่กัสอยากไถ่โทษ เย็นนี้เจอกันร้านบีบนมข้างมอนะคะ”“คือ…”“กัสจะรอพี่ยีนน้า” โปรยรอยยิ้มหวานแล้วเดินออกไปจากรุ่นพี่ตัวใหญ่คณะวิศวกรรมยานยนต์ ทิ้งพี่ยีนรุ่นพี่ปี 4 ยืนงง แค่เดินชนกันทำไมต้องไถ่โทษ เขาไม่ได้เจ็บสักนิดสวยสุดในย่าน(กัสจังคนงาม: สำเร็จจ้า)(ผึ้งน้อยคอยรัก: อะจ้า)(อาร์มมี่สุดสวย: อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่