เสียงเจื้อยแจ้วของสกุนาร่ำร้องเรียกหากันดังเจื้อยแจ้วบนต้นเสลา (สะ-เหลา) แม่นกและลูกนก กกกันอยู่อย่างเป็นสุข เสียงกีบม้ากระทบดินดังแว่วๆ มาแต่ไกลโข ร่างบางสองนางแข่งกันขี่ม้าคู่ใจมายังต้นเสลาที่กำลังออกดอกสวย เมื่อถึงที่หมายก็พลันหยุดม้าจนอาชาตัวเขื่องส่งเสียกรีดร้องลั่นป่า ลูกนกในรังตัวหนึ่งสะดุ้งตกใจจนร่วงพล่อยตกจากรัง แต่ไม่ทันที่ร่างเล็กๆ ของมันจะร่างกระแทกพื้นจนชีพวาย ก็มีมือเรียวบางคว้าตัวมันไว้ทัน" เจ้าพี่นาง...ดูกรเถิดเราเกือบทำลูกนกตกมาตาย "เสียงรื่นหูแฝงด้วยความขี้เล่นเอื้อนเอ่ยพลางชูตัวเจ้านกน้อยตัวจ้อยทั่มีขนแซมเล็กน้อยดูน่าเกลียดในมือ" ขออำภัยเจ้าเน้อนกน้อย...มาเถิดข้าจักพาคืนรัง..."ว่าแล้วร่างบางสูงโปร่งสมสตรีสูงศักดิ์ ทว่ากล้ามเนื้อกบับตึงแน่นไปด้วยมัดกล้ามเพราะการฝึกเชิงทหาร ก็ประคองนกตัวน้อยคืนสู่รังที่มีแม่นกคอยมองอย่างห่วงใย" ไปเถิดเจ้าแก้วคำประเดี๋ยวเจ้าพ่อจะเอ็ดอึงพาลห้ามพี่มิให้ฝึกการทหารต่อ"ร่างบางสูง บังคับอาชาคู่ใจตัวใหญ่วิ่งนำหน้าโดยมีเจ้าแก้วคำวิ่งตามหลังอยู่ไม่ขาดเจ้าแก้วคำและเจ้าหน่อคำเป็นพี่น้องคนละบิดาที่สนิทกันมากทั้งสองมีนิสัยที่แตกต่างเ
Terakhir Diperbarui : 2026-07-16
