All Chapters of พันธะสารวัตรธีร์: Chapter 21 - Chapter 30

มิลินลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก จำใจต้องทรุดตัวลงนั่งตามคำสั่งของผู้นำตระกูล เมื่อสบตากันอีกครั้งแบบไม่มีปิดบัง สายตาคมกริบของอดีตสารวัตรหนุ่มที่จ้องมองมา เขายกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบช้า ๆ นัยน์ตาสีนิลวาวโรจน์สะท้อนแสงไฟ ท่าทางนิ่งสงบแต่แผ่รังสีคุกคามจนเธอแทบหายใจไม่ออกเขากำลังยั่วเธอ! จากบทสนทนาสองแง่สองง่ามของเขาที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ เมื่อตอนมาถึงแล้วก็ดูเหมือนจะมีสายตาของเขาตอนนี้ที่ทำเหมือนกำลังค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออก เขาขยับเก้าอี้ออกห่างจากโต๊ะเล็กน้อยจากนั้นวางมือบนเป้ากางเกงที่กำลังปูดนูนราวกับกำลังจะบอกว่าแค่เห็นหน้า...ก็อยากแก้ผ้ากับเธอ!มิลินเผลอกัดริมฝีปาก...ในขณะที่คุณปู่เริ่มชวนไรอันและเหล่าบอดี้การ์ดคุยสัพเพเหระอย่างอารมณ์ดี มิลินกลับต้องนั่งหลังตรงเกร็งไปทั้งตัว มือบางจิกเข้าหากันแน่นใต้โต๊ะ เมื่อสัญชาตญาณร้องเตือนว่าความรู้สึกถึงอันตรายบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้...และมันไม่ได้มาจากสายตาเพียงอย่างเดียว!เมื่อเขาขยับเก้าอี้อีกครั้งที่เข้าใกล้โต๊ะมากขึ้น ความมืดรอบตัวบดบังบางอย่าง จนกระทั่ง...จนกระทั่ง... สัมผัสสากของหัวรองเท้าหนังขัดมันแตะเข้าที่ข

สัมผัสเย็นเฉียบจากปลายนิ้วสากที่กดลึกลงมาตรงจุดอ่อนไหว ทำให้ร่างกายของมิลินสะดุ้งเฮือก หญิงสาวพยายามเบี่ยงตัวหลบสัมผัสหยาบโลน สัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งให้เธอผลักแผงอกกว้างที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนออกสุดแรง ทว่าเรี่ยวแรงของมาเฟียสาวกลับนุ่นเบาเมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งของหมาบ้าที่ผ่านการฝึนฝนร่างกายมาอย่างโชกโชน ทั้งตอนเรียนตำรวจ และเวลาว่าง...“ปล่อยนะไอ้คนฉวยโอกาส! คุณกล้าดียังไงถึงปีนเข้ามาในห้องฉัน!” มิลินเค้นเสียงรอดไรฟัน แม้จะอยากตะโกนด่าทอให้ลั่น ทว่าจิตใต้สำนึกกลับสั่งให้กดเสียงต่ำลงเพราะกลัวว่าบอดี้การ์ดด้านนอกจะได้ยินไม่ใช่กลัวเขาจะเป็นอันตรายหรอกนะ แต่ว่ากลัวจะหาคำอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอไม่ได้ธีรดาไม่ตอบรับคำขู่นั้น เขาเพียงแค่หัวเราะหึในลำคอด้วยพร้อมกับพ่นลมหายใจอุ่นร้อนรดลวกผิวนุ่ม ก่อนจะใช้ท่อนแขนแกร่งรวบเอวบางของเธอเอาไว้แน่นและแนบชิดกว่าเดิม แล้วดันร่างของหญิงสาวให้ถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็วแผ่นหลังเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวกระแทกเข้ากับประตูกระจกบานใหญ่ริมระเบียง!ความเย็นเยียบของกระจกกันกระสุนที่รับอุณหภูมิจากพายุฝนด้านนอก ทำเอามิลินขนลุก

พูดจบเขาขยี้ริมฝีปากคนช่างยั่วของเธอหนัก ๆมิลินเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เสียงฟ้าร้องด้านนอกยังไม่น่ากลัวเท่าเสียงทุ้มของมือขวาคนสนิทที่ยืนอยู่หน้าประตู หากไรอันตัดสินใจใช้คีย์การ์ดฉุกเฉินเปิดเข้ามาละก็... ภาพคุณหนูตระกูลเฉินในสภาพกึ่งเปลือยที่กำลังถูกบอดี้การ์ดของแขกมาเยือนย่ำยีอยู่ริมระเบียง คงได้กลายเป็นจุดจบของความน่าเกรงขามทั้งหมดที่เธอสร้างมาทั้งชีวิต“คุณหนูครับ... ให้ผมเข้าไปตรวจดูหน่อยได้ไหมครับ” ไรอันถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเจ้านายเงียบไปมิลินตวัดสายตาขุ่นขวางจ้องมองเงาสะท้อนของคนด้านหลังผ่านกระจกใส แววตาของเธอสั่นระริก แกมเว้าวอนให้เขาหยุดทว่าหมาบ้าอย่างธีรดามีหรือจะยอมปล่อยโอกาสทอง เขายกยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า ถอนริมฝีปากออก ไล้เรียวนิ้วมือที่ริมฝีปากบางที่บวมเจ่อเกลี่ยเบา ๆ คล้ายจะทำให้อาการบวมลดลงเธอหันหน้าหลบ แต่มือหนากลับเลื่อนต่ำลงไปกอบกุมความอวบอิ่มของทรวงอกแทน ซ้ำยังใช้ปลายนิ้วโป้งสะกิดเขี่ยยอดถันสีสดอย่างจงใจ!“อ๊ะ... ยะ... ไรอัน” มิลินสะดุ้งสุดตัว รีบยกมือขึ้นกัดหลังมือตัวเองเพื่อกลั้นเสียงคราง ทั้งที่จะเอ่ยเรียกไรอัน ก่อนจะสูดลมหายใจเข้า

ความแสบร้อนที่แล่นริ้วขึ้นมาจากผิวสะโพกกลมกลึงทำเอามิลินเบิกตากว้าง ร่างกายบิดเร่าด้วยความตกใจระคนกับความรู้สึกวาบหวามที่ตีตื้นขึ้นมาอย่างไม่อาจ ควบคุมได้ แม้จะถูกตีจนเจ็บ แต่แปลกที่ช่องท้องน้อยกลับยิ่งบิดเกร็ง เรียวขาเนียนสั่นสะท้านจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น หากไม่ได้ท่อนแขนแกร่งดั่งคีมเหล็กของธีรดารั้งเอวคอดเอาไว้ เธอคงได้ลงไปกองแทบเท้าเขาจริงๆหญิงสาวหอบหายใจแรง พยายามจะสะบัดตัวออกจากการเกาะกุม แต่ยิ่งดิ้นรน แผ่นหลังของเธอก็ยิ่งเสียดสีกับกระจกบานใสเย็นเฉียบ ขณะที่ด้านหน้าปะทะเข้ากับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าของอดีตตำรวจหนุ่ม สัมผัสหยาบกระด้างจากมัดกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยความแข็งแกร่ง บดเบียดกับเนินอกนุ่มหยุ่นที่ถูกขวางกั้นด้วยเนื้อผ้าเพียงบางเบามิลินเงยหน้าขึ้นเผชิญหน้ากับคนฉวยโอกาส นัยน์ตาเฉี่ยวคมตวัดมองอย่างเอาเรื่อง ทว่าวินาทีที่สายตาปะทะเข้ากับเรือนร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่าของธีรดาในระยะประชิด... ก้อนเนื้อในอกซ้ายของเธอกลับกระตุกวูบหยาดเหงื่อที่เกาะพราวบนผิวสีคร้ามแดด ไหลลู่ลงมาตามร่องซิกแพ็กที่เรียงตัวสวยงามจนหลุบหายไปใต้ขอบกางเกงสแลกสีเข้มที่เปียกชื้น เนื้อผ้าที่รัดรึงเผยให้

ประโยคคุกคามอันแสนหยาบโลนที่กระซิบชิดใบหู ทำเอามิลินหน้าร้อนฉ่าจนแทบจะระเบิด แต่ว่าสิ่งที่ทำให้สติของเธอเตลิดเปิดเปิงจนกู่ไม่กลับ ไม่ใช่เพียงแค่คำพูด แต่เป็นสัมผัสจาก ‘ความแข็งขืน’ ภายใต้กางเกงสแล็กเปียกชื้นที่กำลังบดคลึงเข้าหาร่องสะโพกเปลือยเปล่าของเธออย่างจงใจ!‘อื้อ...สัมผัสนี้มัน!’ เธอเม้มริมฝีปากกัดด้านในจนบวมเจ่อเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวที่เคยเป็นปราการชิ้นสุดท้าย ถูกมือหนากระชากทิ้งลงไปกองกับพื้นพรมตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบได้ บัดนี้เรือนร่างอรชรที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติจึงเปิดเปลือย ท้าทายทั้งสายตาของหมาป่าหิวโซแข่งกับพายุที่กำลังโหมอยู่ด้านนอกความเย็นเยียบของผิวกระจกที่แนบชิดกับทรวงอกและหน้าท้องแบนราบ ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความหยาบกระด้างของเนื้อผ้าเปียกชื้นจากกางเกงของธีรดา ที่กำลังเสียดสีผิวเนื้ออ่อนนุ่มบริเวณบั้นท้ายงอนงาม ทุกครั้งที่เขาขยับสะโพกสอบสวนเข้าหา รอยจีบของกางเกงที่เปียกน้ำก็ยิ่งถูไถไปกับจุดอ่อนไหวที่กำลังฉ่ำเยิ้ม สร้างความเสียวซ่านแกมทรมานจนมิลินต้องจิกปลายเล็บลงบนบานกระจกเพื่อระบายความอึดอัด“หยุดนะ... ธีร์...” หญิงสาวครางประท้วงเสียงสั่น พยายามหนีบเรียวขาที่เป