All Chapters of ชะตาร้ายกลายรัก: Chapter 11 - Chapter 14

ตอนที่ 11 วันเกิดไท่จื่อจ้าวฉงซานจำใจต้องพาพระชายาซุนฮวาเข้ามาร่วมงานฉลองวันเกิดขององค์ไท่จื่อที่ในวังหลวง ตามรับสั่งขององค์ฮองเฮา ทว่าเมื่อเข้ามาถึงในวังแล้วเขาก็มิได้สนใจไยดีนางอีก ซุนฮวานั่งตรงตำแหน่งที่ขันทีจัดเตรียมไว้ให้ นางดูการแสดงต่างๆ ไปเรื่อยๆ มิได้สนใจว่าสวามีของนางจะไปที่ใด เมื่อนั่งกินดื่มนานไปร่างกายย่อมขับของเสีย ซุนฮวารู้สึกปวดเบาขึ้นมา แต่เมื่อหันมา ก็ไม่พบผู้ที่พานางมาเสียแล้ว นางจึงลุกขึ้นเดินไปทำธุระด้านในเพียงลำพัง"เหตุใดพี่หญิงของข้า เอ๊ย!!!...พระชายาชินอ๋องจึงมานั่งผู้เดียวอยู่ตรงนี้เล่า สาวใช้ไม่มีติดตามเลยหรือ" เมื่อเสร็จธุระซุนฮวายังไม่ได้กลับเข้าไปในงาน นางหลบออกมานั่งที่บริเวณอุทยาน สายตาแวววาวเหมือนดังจันทรามองไปทั่วบริเวณที่ประดับประดาด้วยโคมไฟอย่างสวยงาม"น้องหญิง...ข้าเพียงมานั่งรับลมเท่านั้น มิได้หลบผู้ใด" ซุนฮวารู้ดีว่าน้องสาวผู้นี้ไม่ค่อยชอบนางเท่าไรนัก หากเมื่อก่อนตอนอยู่ในจวนสกุลกัวนางก็มักจะหลีกเลี่ยงเสมอ เพราะรู้ดีว่าหากมีเรื่องกับกัวหลี่หนิงย่อมไม่พ้นโดนลงโทษหวนนึกย้อนไปในวัยเด็ก ข้าวของทุกชิ้นนางไม่เคยจะได้ของใหม่ จะต้องเป็นของที่หลี่หนิงเบ

ตอนที่ 13 พระชายาตัวแทน"ใครอยู่ข้างนอก เข้ามาเดี๋ยวนี้!"เสียงโวยวายดังลั่นออกมาจากห้องบรรทมของท่านอ๋องหนุ่ม องครักษ์เทียนเย่า หันไปสบตากับพ่อบ้านเฉิน คล้ายเป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายเป็นผู้ก้าวเท้าเข้าไป ข้าย่อมไม่เอาลมหายใจไปเสี่ยงกับโทสะยามที่ท่านอ๋องเมามาย พ่อบ้านเฉินส่ายหน้าระรัว ตัวเขาเองมีครอบครัวต้องดูแล ย่อมต้องรักษาลมหายใจเอาไว้เช่นกันเพียงแต่แม้ไม่เต็มใจแต่ประโยคถัดมากลับทำให้ขาสองข้างต้องก้าวเข้าไปในห้องบรรทมของคนเมามาย"พ่อบ้านเฉิน! ได้ยินหรือไม่""กระหม่อมพ่อบ้านเฉินพ่ะย่ะค่ะ""ไปตามพระชายามารับใช้ข้า"ใบหน้าของพ่อบ้านเฉินพลันโชกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เวลานี้เป็นยามจื่อแล้วเกรงว่าพระชายาน่าจะเข้าบรรทมไปแล้ว แม้ตัวเขาเป็นพ่อบ้านคนสนิท แต่การไปเคาะประตูเรียกอีกฝ่ายยามวิกาลย่อมนับเป็นเรื่องไม่สมควร"ท่านอ๋องต้องการสิ่งใดหรือพ่ะย่ะค่ะ ให้กระหม่อมรับใช้แทนได้หรือไม่"ผู้เป็นพ่อบ้านเอ่ยเสียงสั่นเทาอย่างขลาดกลัว ใจหนึ่งก็กลัวโทสะของผู้เป็นนาย อีกใจก็ห่วงใยพระชายาผู้อ่อนโยน"คำสั่งของข้า เจ้ามีสิทธิ์ต่อต้านตั้งแต่เมื่อไรกัน ไปตามนางมาเดี๋ยวนี้!" น้ำเสียงขุ่นเคืองตะโกนก้อง ฝ่ามือหนาปัดชุดน้ำช