เสียงคลิกล็อกแผ่วเบาของบานประตูไม้สักดังขึ้นกลางความเงียบยามตีสองกว่า คิรินค่อยๆ แทรกตัวผ่านช่องว่างของประตูเข้ามาภายในห้องนอนแขกชั้นล่างอย่างระมัดระวังที่สุดเสียงก้าวเท้าบนพื้นพรมหนานุ่มช่างเงียบเชียบ ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินผ่านความสลัวของโถงห้องตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องแสงจันทร์นวลตาและแสงไฟจากสวนด้านนอกส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามากระทบเรือนร่างบางของพะพาย หญิงสาวนอนตะแคงข้างซุกตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอส่อถึงความหลับใหลและเหน็ดเหนื่อยล้าจากเหตุการณ์ชุลมุนเมื่อหัวค่ำใบหน้าหวานยามหลับใหลดูบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา และหมดจด ราวกับรูปสลักแก้วเนื้อเนียนที่ชวนให้ผู้มองต้องหยุดหายใจฤทธิ์ของบรั่นดีสีอำพันปีลึกที่ดื่มไปหลายแก้วเริ่มแล่นซ่านไปทั่วร่างกาย ส่งความอบอุ่นร้อนรุ่มระอุขึ้นมาจากอก คิรินทรุดตัวลงนั่งลงบนขอบเตียงนุ่มข้างกายเธออย่างแผ่วเบา เตียงนอนยุบตัวลงเพียงเล็กน้อย แต่ก็ไม่มากพอจะทำให้คนที่กำลังหลับลึกตื่นขึ้นมาชายหนุ่มโน้มกายลงไปใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาไร้มาดตึงขรึมยามนี้เหลือเพียงแววตาหวานเชื่อม ลึกซึ้ง และอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็นนั
Last Updated : 2026-07-25
LOGIN
