All Chapters of ร่ายรักเหนือผืนทราย : Chapter 121 - Chapter 130

“นี่ก็เย็นแล้วทำไมถึงไม่กิน พวกคุณปล่อยให้นายท่านหิ้วท้องแบบนี้ทั้งวันได้ไงคะ” ซีรีนเผลอทำเสียงดุใส่องครักษ์ทั้งสอง ทำให้ชารีฟและซัลวายืนนิ่ง เหล่ตามองไปที่มุมห้อง “พวกผมทำอาหารไม่เป็นครับ” ชารีฟตอบ“ไม่เป็นก็บอกสิคะ บอกฉันบอกอามีนก็ได้ คุณปล่อยให้นายท่านถูกยิงก็ครั้งหนึ่งแล้ว นี่ยังต้องให้ทนหิวอีก”นี่เป็นครั้งแรกที่ซัลวาและชารีฟถูกซีรีนตำหนิ ไม่รู้ว่าอารักขาอย่างไรให้สลบไปสี่วันไม่พอครั้งนี้ยังถูกยิงจนได้รับบาดเจ็บ นี่ยังปล่อยให้อันวารหิ้วท้องทนความหิวตลอดทั้งวันได้อย่างไร “นายท่านคือองค์กษัตริย์แห่งดูบีอานะคะ ประชาชนอีกตั้งเท่าไรที่เฝ้ารอท่านกลับไป”“คุณนายกรุณาสักครั้งเถอะครับ ช่วยทำให้นายท่านสักมื้อ ที่นี่ผมก็ไม่คุ้นด้วย” ชารีฟบอกอย่างจริงจังและสมเหตุสมผลที่สุด ซีรีนมองลูกน้อยที่หลับอยู่ แล้วหันไปมองคนที่หลับสนิทอยู่มุมห้อง “ก็ได้ค่ะ แต่ห้ามให้เขารู้นะคะว่าฉันเป็นคนทำ”“ครับ นายท่านจะไม่รู้ว่าคุณนายเป็นคนทำอาหารให้นายท่าน และเป็นห่วงนายท่านมากจนเราสองคนถูกดุ”ซัลวาทำให้ซีรีนนึกขึ้นได้ ว่าเมื่อครู่เผลอดุทั้งสองคนไปเพราะเป็นห่วงอันวาร“ไม่ได้ห่วงค่ะ แค่นายท่านอยู่ในสถานะไหน ฉั

อันวารเห็นด้วยกับซีรีนที่จะไม่ประหารพวกเขาให้ตายตกไป แต่การไว้ชีวิตของซีรีนนั้นคือเมตตา ต่างจากอันวารที่คิดว่าการมีชีวิตอยู่คือทัณฑ์ทรมานที่โหดร้ายที่สุด โดยเฉพาะกับซารอ จิตใจของหญิงผู้นั้นดำมืดเกินเยียวยา เต็มไปด้วยความริษยาและชิงชัง การลงโทษซารอที่โหดร้ายที่สุดคือการให้เธอมีชีวิตอยู่เพื่อดูคนที่เธอทำร้ายอยู่อย่างมีความสุข“นายท่านเป็นกษัตริย์แห่งดูบีอามาทำอะไรแบบนี้ไม่ควรนะคะ”“ถ้าบอกทำในฐานะกษัตริย์มันย่อมไม่มีอะไรเหมาะสม แต่ตอนนี้พี่เป็นผู้ชายธรรมดาที่อยากเป็นสามีที่ดีของเธอ เป็นพ่อที่ดีของลูก...ให้อภัยพี่นะซีรีน”หญิงสาวหัวใจอ่อนวูบ สุดท้ายเธอก็พ่ายแพ้ต่อความรักที่มีให้กับอันวาร ความเจ็บช้ำที่ผ่านมาอาจจะมากมายแต่ก็ไม่ใช่ความผิดของเขาทั้งหมด อันวารก็มีช่วงเวลาที่ตกอยู่ในเล่ห์กลเช่นเธอ ถูกทำร้ายมาเช่นกัน ไม่ใช่คนใจหยาบช้าโดยนิสัย ต่อให้จะเก่งแค่ไหนก็ถูกทำร้ายได้เพราะความไว้ใจ เขาไว้ใจคนที่ชื่อว่าครอบครัวเช่นเดียวกับเธอ จึงทำให้มีชะตากรรมเช่นนี้ พระเจ้าคงเมตตาเธออยู่บ้างจึงให้โลกเหวี่ยงคนโชคร้ายสองคนมาเจอกัน บนเส้นทางของความเข้าใจผิด และนำพาสู่ความรักที่ถูกต้อง “เมื่อก่อนพี่เคยทำร้

งานแต่งงานของอันวารและซีรีนจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ท่ามกลางความยินดีของชาวเมือง อันวารประกาศอภัยโทษให้แก่นักโทษสถานเบาที่ถูกคุมขังให้พ้นโทษกลับสู่ครอบครัว ส่วนนักโทษสถานหนักให้ลดโทษเหลือกึ่งหนึ่ง พร้อมการแต่งตั้งให้ซีรีนเป็นรานี โดยไม่ต้องแก้ไขกฎมณเฑียรบาลที่มีมาแต่เดิม หากแต่ประจักษ์ชัดในความรักที่มีต่อองค์กษัตริย์ทั้งยังร่วมใช้ชีวิตในช่วงเวลาที่ยากลำบากในอัลบราบา อีกทั้งอันวารประกาศชัดว่าจะมีชายาเพียงหนึ่งเดียว เพื่อแสดงถึงการให้เกียรติคนที่รักในตอนแรกรัฐบาลไม่เห็นด้วย แต่เมื่อยกเหตุการณ์เก่าก่อนมาให้เห็นว่าความขัดแย้งล้วนมาจากทุกคนต้องการความมั่นคงจากอำนาจ นำพาดูบีอาสู่จุดตกต่ำ ประชาชนมากมายต้องเดือดร้อน อันวารต้องการให้ดูบีอาสงบและปลอดภัย อย่างน้อย ๆ ก็ให้ทุกชนเผ่าและประชาชนในนครหลวงได้พักใช้ชีวิตอย่างเป็นสุขในช่วงเวลาที่เขายังครองบัลลังก์อัลซียะห์อยู่ “ซีรีน” อันวารสวมกอดซีรีนพร้อมหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ ก่อนจะหันไปมอบอีกฟอดให้ลูกชายตัวอ้วนกลม“อีกหน่อยพ่อกับแม่จะอุ้มไม่ไหวแล้ว”ซีรีนหัวเราะเบา ๆ “ไม่สิ แม่อุ้มไม่ไหวคนเดียวพ่อยังอุ้มไหวอยู่ ขนาดแม่ตัวโตกว่าอะมานตั้งเยอะ พ่อยังอุ้มได้เล

ดวงตาคูงามทอดมองไปยังผืนทรายที่สลับเหลี่ยมเนินยาวไกลสุดลูกหูลูกตา สายลมโชยพัดพาไอร้อนและฝุ่นทรายเข้ามาสัมผัสใบหน้างามขององค์รานีแห่งดูบีอา ซีรีนปิดเปลือกตาลงแต่เมื่อลืมตาขึ้นก็พบว่ามีชายเสื้อของใครบางคนอยู่เบื้องหน้า อันวารลดระดับแขนของตนเองลง ใช้มืออีกข้างเกลี่ยที่หน้าผากของเธอเพื่อสำรวจว่ามีเม็ดทรายหลงเหลือติดบนผิวเนียนบ้างหรือไม่ "พี่บอกแล้วว่าที่นี่ร้อนมาก ไม่อยากให้เธอมาด้วยเพราะกลัวว่าจะเหนื่อย""ซีรีนคิดถึงที่นี่ค่ะ เลยอยากมา....คิดถึงคนที่นี่ด้วย"อันวารหลุบตาลงมองหน้าท้องของผู้เป็นองค์รานีแห่งรัฐดูบีอาและเป็นภรรยาเพียงหนึ่งเดียวของตนเอง อัลบราบาแห่งนี้ทั้งคู่เคยใช้ชีวิตร่วมกันท่ามกลางเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามา ทั้งสองคนต่างผ่านช่วงเวลาทั้งดีและร้ายในสถานที่แห่งนี้ จึงไม่แปลกนักหากซีรีนจะผูกพันและหวนคิดถึงสถานที่แห่งนี้"พี่แค่เป็นห่วงเธอกับลูก อีกไม่กี่เดือนก็จะคลอดแล้ว"ครั้งนั้นเพราะปัญหาความไม่สงบภายในทำให้อันวารพลาดการได้ดูแลภรรยาขณะที่เธอกำลังตั้งครรภ์ แต่ครั้งนี้อันวารจึงพยายามชดเชยช่วงเวลาเหล่านั้นให้กับซีรีน เขาดูแลอะมานลูกชายคนโตเป็นอย่างดี และในขณะเดียวกันก็เฝ้าด

อันวารหัวเราะลั่น ตัวแค่นี้เข้าข้างแม่เป็นที่สุด โกรธตนทีไรก็มักบอกว่าจะเอาไปทิ้งถังขยะ ไม่เก็บเอาไว้ "ลูกจะเอาท่านพ่อทิ้งหยะ""อะมาน ทำแบบนั้นไม่ได้นะ ขอโทษท่านพ่อก่อน" ซีรีนเอ่ยปรามลูกชายที่ยังไม่รู้ความนัก "ท่านพ่อรังแกท่านแม่" อะมานแย้ง พร้อมทำปากจู๋ก่อนจะยกขวดนมในมือขึ้นดูด"พ่อไม่ได้รังแกแม่เจ้าสักหน่อย พ่อรักแม่เจ้าจะตายไป เมื่อกี้ที่อะมานเห็นพ่อช่วยแบ่งลมหายใจให้แม่เจ้า แม่เจ้าเป็นลม"อะมานทำตาโตนึกขึ้นได้ว่าตนเองได้ยินที่ผู้ใหญ่ด้านนอกต่างบอกว่าซีรีนเป็นลม ได้ยินดังนั้นก็เชื่ออันวารสนิทใจ "ท่านพ่อช่วยท่านแม่เหรอ ลูกผิดไปแล้ว ลูกจะเก็บท่านพ่อกลับมา"อะมานโยนขวดนมออกจากมือแล้ววิ่งเข้าไปกอดขาของอันวารอย่าออดอ้อน เจ้าตัวกลมพุงพุ้ยมองดูกี่ทียิ่งน่ามันเขี้ยว "ลูกรักท่านพ่อกับท่านแม่ที่สุด...รักน้องด้วย"มือกลมป้อมลูบที่ท้องของแม่เบา ๆ ยิ้มจนตาหยี จากนั้นก็ทำตาโตยืดตัวตรงเมื่อเห็นว่ามีใครกำลังเดินเข้ามา "อาชารีฟ อาซัลวา""เจ้าชายทรงเสด็จหนีพี่เลี้ยงอีกแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ ทุกคนตามหากันวุ่นไปหมดเลย""อาชารีฟไปไหนมา อะมานตามหาแทบแย่"เด็กน้อยจอมซนแก้ตัวไปน้ำขุ่น ๆ ยิ่งฟังยิ่งหน้ามันเข