Semua Bab ร่ายรักเหนือผืนทราย : Bab 21 - Bab 30

ทั้งขบวนได้แต่เคลื่อนผ่านไป ไม่มีใครกล้าให้ความช่วยเหลือซีรีน แต่มีคนหนึ่งที่ยอมให้เธอฝากจัสมินไปด้วย อย่างน้อยแมวขาวก็ไม่ต้องมาเดือดร้อนเพราะเธออีกคน ขบวนเดินทางไปจากฟ้ามืดสู่ฟ้าสางแดดเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่อันวารก็ไม่ได้ให้ทุกคนหยุดพัก และดูเหมือนจะไม่มีใครสะทกสะท้านกับแสงแดดและความหิว ขาของซีรีนเริ่มหนัก ขยับก้าวช้าลงจนแทบยกไม่ไหว ในเวลาต่อมาก็ล้มท่ามกลางทรายที่ร้อนระอุ มองไปก็ไม่เห็นอะไรนอกจากทรายกับฟ้า ไม่มีใครหันกลับมามองคนที่เดินรั้งท้ายอยู่ด้านหลังว่าได้พลัดหลงระหว่างทางไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ขบวนยังคงเคลื่อนต่อไปจนกระทั่งถึงโอเอซิสเล็ก ๆ แม้ไม่มีขนาดใหญ่โตเท่าในอัลบราบา แต่น้ำก็ไม่เคยแห้งเหือดสามารถช่วยชีวิตทั้งคนและสัตว์เอาไว้ได้มาก “ผมจะไปดูอูฐ นายท่านพักดื่มน้ำก่อนนะครับ” ชารีฟยื่นถุงใส่น้ำให้อันวาร เมื่อก่อนถุงเหล่านี้ได้มาจากหนังสัตว์ แต่ด้วยสมัยที่โลกก้าวไกลจึงมีวัสดุอื่นมาทดแทน แต่หลายพื้นที่ก็ยังคงใช้แบบดั้งเดิมอยู่เช่นกัน “นายท่านครับ ท้ายขบวนแจ้งว่าไม่พบชายา เอ่อ...คุณหนูซีรีนครับ”อันวารหันมองอย่างใจเย็นต่างจากท่าทางร้อนรนของซัลวา เขามองไปยังสันทรายที่ไกลออกไป ยกน้ำ

เป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มที่ซีรีนหลับไม่ได้สติ อันวารมองร่างบอบบางอย่างหงุดหงิด ลงทุนทำทุกอย่างไปมากมายเพื่อให้ได้ใกล้ชิดเขา นี่ก็ไม่รู้ว่าแกล้งป่วยอีกหรือไม่ ซีรีนอาจกินยาอะไรบางอย่างที่ทำให้ตัวเองเป็นเช่นนี้ แล้วเรียกร้องให้เขาสงสารเห็นใจจนยอมแต่งตั้งเธอเป็นชายา สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้อันวารต้องระวังตัวมากขึ้น โดยเฉพาะจากหญิงผู้นี้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าการเดินทางสู่อัลบราบานั้นยากลำบาก ผู้ชายร่างกายแข็งแกร่งยังไม่อยากตรากตรำในทะเลทราย อันวารไม่รู้ว่าซีรีนคิดอะไรอยู่ถึงได้กล้าติดตามเขามา เพียงเพราะปักใจรักเขาน่ะเหรอ เขาไปรู้จักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กันช่างน่าขันสิ้นดี หรือแท้จริงที่ยอมทรมานตัวเองก็เพื่อต้องการสืบข้อมูลในอัลบราบา ส่วนบิดาเธอเจ้าเล่ห์จริงคิดถ่วงอำนาจทั้งสองฝั่งเอาไว้ด้วยบุตรสาวอันซามันตอบแทนเธอด้วยอะไร ถึงยอมพลีกายและทรมานตัวเองขนาดนี้“ก็แค่เรื่องบนเตียงอะไรจะป่วยขนาดนั้น แกล้งป่วยละสิ อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าพ่อเธอคิดจะเอาลูกตัวเองถ่วงดุลทั้งสองทาง”คนตระกูลนี้เชื่อไม่ได้จริง ๆ คงร่วมมือกับอันซาเป็นแน่ อุตส่าห์สร้างละครฉากใหญ่จนเกือบหลงเชื่อ ให้ซีรีนตกเป็นของเขา แล้วสร้างข้

“พอกันได้รึยัง?”จากเสียงอื้ออึงพลันเงียบกริบในทันที คนที่ยืนออกันขวางทางซีรีนต่างแหวกเป็นทางให้เธอได้เดินมาหาอันวาร ซีรีนย่อตัวทำความเคารพเขา แต่ยังไม่ทันได้ตั้งหลักก็ถูกรวบตัวขึ้นหลังม้าตัวเดียวกันแล้วควบหนีจากฝูงชนไปทันที สิ่งที่เกิดขึ้นยิ่งสร้างความเข้าใจให้คนในหมู่บ้านว่า นายท่านรักและหวงแหนภรรยามาก ห่างกันเพียงไม่กี่วันก็คิดถึงจนไม่อาจห้ามใจได้“ย่ะ!!!!! ย่ะ!!!”“เจ้าชายคะ...เอ่อ นายท่าน ซีรีนไม่ค่อยได้ขี่ม้า ช้าลงหน่อยได้ไหมคะ”“คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้ามาออกคำสั่งกับฉัน”“ซีรีนไม่กล้าแค่กลัวตกค่ะ ถ้าตกลงไปเกรงว่าจะเป็นภาระให้นายท่านต้องวุ่นวายอีก”เธอเอ่ยด้วยความเกรงใจ แต่คนที่มีอคติเปี่ยมล้นกลับมองว่าคำพูดเหล่านั้นคือการประชดประชัน อันวารหยุดม้าที่วิ่งมาด้วยความเร็วอย่างกะทันหันจนทำให้มันยืนด้วยขาหลังเพียงสองข้าง สองขาหน้ายกลอยขึ้นในอากาศ ฮี!!!!!~~~~ กรี๊ดดดดดเสียงม้าร้องดังประสานกับเสียงของซีรีนที่ตกใจกลัวจนต้องผวาเข้ากอดเขาแน่นเพราะเกรงว่าจะตกลงจากหลังม้าจริง ๆ เมื่อเห็นเธอกลัวแทนที่อันวารจะหยุดการกระทำของตัวเองกลับยกยิ้มพอใจแล้วบังคับม้าให้วิ่งต่อ ด้านหน้ามีกองไม้สูงขวา

ซีรีนลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ข้างกายไร้ไออุ่นจากคนที่ตักตวงความสุขจากร่างกายของเธอไปทั้งวันคืนจนหนำใจ ผ้าปูที่นอนเย็นชืดบ่งบอกว่าอันวารลุกจากไปนานแล้ว ซีรีนมาถึงอัลบราบาในช่วงเย็นของเมื่อวาน ยังไม่ทันได้ทำอะไรหรือแตะต้องสิ่งใด ก็ถูกเจ้าของบ้านเรียกเก็บค่าใช้จ่ายการเดินทางจากเรือนร่างของเธอจนอิ่มเอม นึกขึ้นมาก็ทำให้ซีรีนสองแก้มเห่อร้อน ท่วงท่าและเสียงหอบหายใจของเขายังติดอยู่ในความคิด ครั้งแรกที่ทั้งคู่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันต่างคนก็ต่างจำเรื่องราวไม่ได้ แต่เมื่อคืนที่ผ่านมาอันวารได้ทบทวนให้เธอแล้วทั้งเรือนร่างซีรีนรู้สึกหิวจึงลุกขึ้นมาแต่งตัวผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อเดินมาถึงห้องที่มีกำแพงสูงแค่ไหล่ก็พบว่ามันคือห้องน้ำ แต่ไม่มีประตูหรือแม้แต่ผ้าปิดบังพรางตา แต่ร่างกายจำเป็นต้องอาบน้ำ ซีรีนก้าวเข้าไปด้านในแล้วรีบชำระร่างกายของตัวเองออกแล้วจึงเปลี่ยนชุด หญิงสาวตั้งใจจะลงมาหาอะไรกินรองท้อง แต่เสียงอึกทึกที่ดังใกล้เข้ามาทำให้ซีรีนต้องลืมเรื่องความหิวไปก่อน “ทำอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามซัลวา ที่กำลังพูดคุยอยู่กับชายสองคนที่เธอไม่รู้จัก แต่คิดว่าน่าจะเป็นชาวพื้นเมืองทะเลทรายทั่วไป ทั้งสอง

ซีรีนนึกถึงเส้นทางที่ตัวเองตรากตรำมาก็ทำให้ไม่อยากจะไปไหน มิน่าล่ะอัลบราบาถึงตัดขาดกับนครหลวง แต่เธอไม่รู้เลยว่าที่จริงแล้วอันวารเดินทางด้วยเฮลิคอปเตอร์ และอีกฝั่งของอัลบราบาสามารถใช้รถยนต์สำหรับวิ่งในทะเลทรายได้ แต่ที่ซีรีนต้องขี่ม้าขึ้นอูฐตากแดดเพราะอันวารไม่อนุญาตให้เธอสบาย ดังนั้นเธอจึงต้องลำบาก และถ้าทนไม่ได้ก็ต้องกลับไป แต่สุดท้ายใครจะคิดว่าคุณหนูตระกูลมั่งคั่งในนครหลวงที่แสนบอบบางจะสามารถเดินทางข้ามทะเลทรายมาถึงที่นี่ได้หลังจากที่ซีรีนและอันวารจากไปทางราชวงศ์ก็ได้มีพระราชสาส์นแจ้งกำหนดการหมั้นหมายของซารอและรัชทายาท ในเวลาเดียวกันก็มีข่าวลือหนาหูแพร่ออกไปว่าซีรีนและเจ้าชายกบฏผู้นั้นลักลอบมีสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน จนซารอที่เป็นคู่หมั้นตัวจริงจับได้ ทำให้อันวารจำนนด้วยหลักฐานยอมเอ่ยตัดสัมพันธ์ยกเลิกสัญญาหมั้นหมายของทั้งคู่ และเพื่อรักษาเกียรติแห่งราชวงศ์ เจ้าชายอันซาผู้เป็นรัชทายาทจึงต้องแสดงความรับผิดชอบ ด้วยการแต่งงานเพื่อรักษาเกียรติของซารอที่ถูกทั้งสองทำลาย เมื่อเรื่องราวนี้แพร่ออกไปโดยไม่ทราบที่มาเริ่มต้น รู้เพียงว่ามันถูกพูดปากต่อปากเป็นวงกว้าง ผู้คนต่างสาปแช่งซีรีนและอันวาร ใน