Semua Bab ร่ายรักเหนือผืนทราย : Bab 41 - Bab 50

ซีรีนจับจ้องโครงเหล็กสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่บนผืนทราย สีของมันซีดจางเพราะถูกแดดเผามาเป็นเวลานาน มันอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักทำให้สามารถมองเห็นเครื่องจักรที่กำลังทำงานอยู่อย่างต่อเนื่อง“นั่นคืออะไรคะ” ซีรีนชี้นิ้วไปโครงเหล็กใหญ่นั้น“ตรงนั้นเป็นสถานีขุดเจาะน้ำมันครับ นายท่านเป็นคนค้นพบ ต่อมาก็พัฒนาทำให้อัลบราบามีได้อย่างทุกวันนี้”สถานีขุดเจาะในทะเลทรายแตกต่างจากสถานีนอกชายฝั่งที่เธอเคยได้เห็นในข่าว เครื่องจักรทำงานกลางทะเลทรายที่ร้อนระอุ นี่คงเป็นความลับที่อันวารไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร หรือทำอะไรอยู่บ้าง“ทางนครหลวงไม่รู้เหรอคะว่าที่นี่มีการขุดเจาะน้ำมัน”“รู้ครับ และพวกมันก็อยากได้ แต่แสดงออกไม่ได้จึงคอยใส่ร้ายนายท่าน และบอกประชาชนในนครหลวงว่าที่นี่เป็นโลกมืดที่ป่าเถื่อน”“ค่ะ ถ้าไม่มาเห็นกับตาตัวเองฉันก็คงไม่เชื่อเหมือนกันว่าอัลบราบาจะเป็นแบบนี้” ที่นี่คือที่พักพิงของชนเผ่าต่าง ๆ ที่ไม่ต้องการเร่ร่อนในทะเลทราย คือที่ที่คุ้มครองหญิงสาวและคนชราให้ไม่ถูกข่มเหง ไม่ได้ล้าหลังและกันดารอย่างที่เคยได้ยินมาโดยตลอด “นายท่านจะย้ายทุกคนมาที่นี่ หลังจากที่เขตเหนือมั่นคง” ชารีฟไม

“ท่านพี่ใจเย็นก่อน พี่สะใภ้ไม่ได้มีเจตนายั่วโมโหท่านพี่” นี่เป็นครั้งแรกที่อันบีนเห็นอันวารเป็นเช่นนี้ คนหวงเมียแล้วอาละวาดเป็นแบบนี้ทุกคนหรือไม่ แต่ที่แน่ ๆ พี่ชายเขากำลังเป็น “ท่านพี่ พี่สะใภ้ตกใจกลัวแล้ว”“กลัวเหรอ? กลัวไม่จริงสิ เถียงฉอด ๆ แบบนี้เรียกกลัวเหรอ?...ชารีฟ!!! หูแตกรึไง” อันวารเสียงดังลั่นในขณะที่ซีรีนยืนนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง สองมือขยุ้มกระโปรงจนยับราวกับว่ามันเป็นที่พึ่งเดียวในเวลานี้“ครับ ๆ นายท่าน มาแล้วครับ” ชารีฟรีบมาด้วยความรีบร้อน ก็ก่อนหน้าเป็นคนสั่งเขากับซัลวาให้ไปจัดเตรียมที่พักให้เจ้าชายอันบีน แล้วอยู่ ๆ เกิดเปลี่ยนใจอะไรขึ้นมา “พรุ่งนี้สั่งคนเอาฮอไปส่งอันบีนและซีรีน”ซีรีนทำตาโต นี่เรื่องจริงเหรอ ที่นี่มีเฮลิคอปเตอร์ที่สามารถไปที่นครหลวงได้ แต่ตอนนั้นเขาให้เธอเดินเท้า ขี่ม้า ขี่อูฐ กว่าจะมาถึงอัลบราบาแทบเอาชีวิตไปทิ้งที่กลางทะเลทราย “ที่นี่มีรถ มีเฮลิคอปเตอร์เหรอคะ”“อืม” อันวารทำหน้าตาย ในขณะที่ชารีฟและอันบีนค่อย ๆ แอบออกไปจากห้องทำงานของอันวารอย่างแนบเนียน เพราะดูจากสถานการณ์แล้วพวกเขากำลังเป็นส่วนเกินมากกว่าส่วนร่วม “แล้ววันนั้นทำไมท่านให้ฉัน

“อามีนหมายถึง นายท่านชอบดุน้องค่ะ กว่าน้องจะขอโทษนายท่านสำเร็จก็ยาก เลยไม่อยากทำให้นายท่านไม่พอใจ”“อ๋อ...พี่ก็คิดว่าน้องสามารถเปลี่ยนใจเขาได้ หมายถึงพี่ก็ดีใจเก้อเลย คิดว่าเขาหันมารักน้องแล้ว นี่ยังใจร้ายอยู่เลย งั้นรีบทำขนมให้พี่แล้วน้องจะได้กลับดีไหม เดินทางมาคงเหนื่อย”“ไม่เหนื่อยค่ะ นายท่านให้คนนำเฮลิคอปเตอร์มาส่งที่นอกเมือง จะได้ถึงไว ๆ พี่จะได้กินขนมเร็วขึ้น”ซีรีนเอ่ยเสียงแผ่วในคำท้าย...เพื่อพี่สาวเธอได้ในสิ่งที่ต้องการเร็วขึ้น แต่คำพูดของซีรีนกลับทำให้ซารอต้องกำมือแน่น อันวารกลัวเธอเดินทางลำบากถึงขนาดต้องใช้เฮลิคอปเตอร์ อัลบราบาที่ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน แต่ซารอไม่คิดว่าจะดีถึงเพียงนี้“แล้วน้องจะอยู่กับพี่กี่วัน” ซารอพยายามข่มอารมณ์แสร้งยิ้มแย้มเป็นมิตร“ทำขนมเสร็จน้องก็คงต้องกลับ นายท่านยังให้คนรอที่นอกเมือง เพราะข้อห้ามติดต่อนั้นทำให้เข้ามาไม่ได้”เพราะที่อัลบราบาอันวารก็ไม่อยู่ ทำให้ซีรีนอยากกลับไปรอเขาที่บ้านเช่นกัน ถึงแม้การรอของเธอจะไม่ได้ทำให้เขามีใจ แต่ก็ยังดีกว่าถูกเมินเฉยและขุ่นเคือง“งั้นก็รีบเถอะ แต่ไข่เป็ดนั้นคงหายาก คงใช้เวลาหลายวัน” “นายท่านให้คนเตรียมมาด้วยแล้วค

ทุกอย่างที่ซีรีนและอามีนพูดคุยกันทำให้คนที่ยืนอยู่ด้านนอกเหมือนถูกสาดด้วยน้ำเย็น ๆ จนชาไปทั้งหน้า เขาละเลยไม่เคยสังเกตการแต่งการของซีรีนเลยจริง ๆ ส่วนหนึ่งก็เพราะความเคยชินกับการใช้ชีวิตอยู่อัลบราบากลางทะเลทราย จนลืมไปว่าอย่างไรตัวเองก็หนีราชวงศ์ไม่พ้น แม้แต่อาหารการกินของเธอก็แทบไม่ได้ถามไถ่ อันวารหันไปมององครักษ์ทั้งสองที่ยืนนิ่ง หน้าถอดสีไม่ต่างจากตัวเอง ชีวิตคลุกทรายคลุกฝุ่นฝึกฝนนักรบและขบคิดเพียงการวางแผนทำให้อันวารไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดเหล่านี้เลยสักนิด เขาไม่ได้นึกโกรธอามีนแต่กลับคิดตามในสิ่งที่เธอได้กล่าวออกมา แต่เมื่อซีรีนแก้ต่างให้ตัวเองก็เผลอยิ้มออกมาด้วยความดีใจ“นายท่านยิ้มอะไรครับ” ซัลวากระซิบถามเบา ๆ“ไม่ได้ยินเหรอ เธอไม่เชื่อว่าฉันจะเป็นกบฏ ทั้งยังปกป้องเกียรติของฉันด้วย” เขาหันไปกระซิบกระซาบตอบซัลวา“แต่เธอเป็นแม่มด ใช้คุณไสยมนตร์ดำและใช้ยาปลุกกำหนัดกับนายท่านนะครับ”ชารีฟบดขยี้สิ่งที่เขาชอบยกมาต่อว่าเธอมาเสมอ อันวารไม่เอ่ยสิ่งใดหันไปมองประตูห้องที่ยังเปิดแง้มเอาไว้เล็กน้อย ใจหนึ่งก็อยากจะเปิดเข้าไป อีกใจก็รู้สึกลังเล การเดินมาถึงจุดนี้ของเขาและเธอมีจุดเริ่มต้นที่ไม่สว

“เธอหิวไหม ฉันซื้อของหลายอย่างติดมือมาด้วย จะให้คนไปหยิบให้”“ไม่เป็นไรค่ะ ซีรีนไม่หิวแต่ง่วงเลยอยากนอน”อันวารกระชับอ้อมแขนให้เธอแนบชิดเขามากขึ้นแล้วจูบลงบนกลีบปากซีดเซียวแต่ยังนุ่มนิ่ม อันวารไม่ได้ล่วงล้ำเข้าไปตักตวงด้านในเพียงจูบเธอเพราะอยากจูบโดยไร้เหตุผล แต่การกระทำของอันวารกลับทำให้ซีรีนคิดว่าเขาต้องการให้เธอปรนนิบัติเช่นที่ผ่าน ๆ มา“จะทำอะไร” เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นมือเรียวค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดจนเห็นอกขาวด้านใน“ปรนนิบัตินายท่านไงคะ เมื่อกี้นายท่านจูบซีรีน”“ฉัน...” ยังมีความรู้สึกผิดหรือบาปอันใดอีกไหมที่ยังรอเขาอยู่ ที่ผ่านมาเขาใจร้ายกับเธอแค่ไหนกันทำไมถึงทำให้ซีรีนมีความทรงจำกับเขาแบบนี้ อันวารจูบเธออีกครั้งพร้อมกับติดกระดุมเสื้อกลับให้เธอเหมือนเดิม ซีรีนทำตาแป๋วด้วยความงุนงงราวกับเด็กน้อย แต่มันกลับเป็นท่าทางที่ทำให้อันวารตะลึงงันไปชั่วขณะ“ฉัน ฉันไม่ได้จะทำอะไรเธอ...นอนเถอะ เดี๋ยวจะให้คนมาปลุก”ซีรีนกำมือเอาไว้ เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยคล้ายกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ เธออยากจะรั้งเขาเอาไว้แต่ก็ไม่กล้า ซีรีนคิดถึงอันวาร คิดถึงตั้งแต่วันแรกที่ก้าวออกจากอัลบราบา แต่