Semua Bab Hidden Marriage, Broken Promises: Bab 1 - Bab 6

Napuno ng makapal na singaw ang loob ng banyo habang walang tigil ang pag-agos ng mainit na tubig mula sa shower.Tahimik na nakatayo si Hendrix Dela Merced, hinahayaan ang malamig na isip na tabunan ng init ng tubig. Hindi man lang siya natinag sa ingay ng patak nito. Para bang mas maingay ang sariling isip kaysa sa anumang naririnig niya.Samantala, sa kabilang bahagi ng silid, dahan-dahang iminulat ni Sabrina Santos ang kanyang mga mata.Mahigpit pa rin niyang yakap ang kumot habang nakatitig sa kisame. Hindi niya namalayang napapangiti siya.Hindi dahil sa maganda ang umaga.Kundi dahil sa alaala ng nagdaang gabi.Namula ang kanyang pisngi nang maalala kung paano siya muling inangkin ng kanyang asawa na para bang siya lang ang babaeng umiiral sa mundo.Dalawang taon na silang kasal.Ngunit sa tuwing nagiging malapit sila sa isa't isa, para pa rin siyang bagong nobya na hindi marunong humawak ng kaba.Napailing siya habang pinipigilang matawa sa sarili."Nakakahiya ka talaga, Sabri

Mabigat ang bawat hakbang ni Sabrina habang naglalakad pabalik sa kanyang silid.Parang bawat sulok ng mansyon ay may alaalang humahawak sa kanya.Doon sa hagdan kung saan minsang inalalayan siya ni Hendrix nang madulas siya habang nagdadala ng mga bulaklak.Sa sala kung saan magkatabi silang nanood ng pelikula isang maulang gabi.Sa kusina kung saan minsan siyang pinagtimpla nito ng ginger tea nang magkaroon siya ng trangkaso.Lahat ng alaalang iyon...Ngayon ay tila kutsilyong paulit-ulit na tumutusok sa kanyang puso.Pagkapasok niya sa kwarto, agad niyang isinara ang pinto at isinandal ang likod dito.Napatingala siya sa kisame.Hindi niya alam kung hanggang kailan niya kakayaning magpanggap.Humakbang siya patungo sa malaking walk-in closet.Nakasabit pa rin doon ang mga damit ni Hendrix.Ang paborito nitong navy blue suit.Ang puting polo na lagi nitong isinusuot kapag Linggo.Pati ang mamahaling relo na minsan ay siya mismo ang naglinis bago ito pumasok sa opisina.Unti-unti niy

Mahigpit na nakayakap si Sabrina sa sarili habang nakaupo sa malamig na sahig ng banyo.Halos wala na siyang maiyak.Pagod na ang mga mata niya. Pagod na rin ang puso niya.Sa labas ng pinto, tahimik ang buong mansyon. Ngunit sa loob ng kanyang dibdib, parang may unos na walang tigil na sumisira sa lahat ng natitira pa niyang pag-asa.Dahan-dahan niyang inilabas mula sa drawer ang ultrasound.Isang maliit na larawan.Ngunit para sa kanya, iyon ang pinakamahalagang bagay sa buong mundo.Marahan niyang hinaplos ang papel."Baby..."Nanginginig ang boses niya."Hindi alam ni Daddy na nandito ka."Tumulo muli ang luha niya."Hindi dahil ayaw kitang ipakilala...""Kung hindi dahil... hindi na niya kami gusto."Napapikit siya.Naalala niya ang mga gabing magkatabi silang natutulog ni Hendrix.Tuwing madaling-araw, mahigpit siyang niyayakap nito.Tuwing nilalamig siya, agad itong bumabangon upang kunin ang kumot.Kapag sumasakit ang ulo niya, ito mismo ang nagluluto ng lugaw.Kapag inaabutan