ทริปเปิ้ล X 1

หัวใจสำคัญของเรื่อง 'ทริปเปิ้ล x 1' คือการเล่าเรื่องของนักผจญภัยสายเอ็กซ์ตรีมที่ถูกดึงเข้าสู่วงการสายลับ ด้วยวิธีที่ค่อนข้างไม่เป็นทางการและเต็มไปด้วยความบ้าระห่ำ ตัวเอกคือแซนเดอร์ เคจ (Xander Cage) นักกีฬามือบ้าคลั่งและสตันต์แมนที่หลงใหลความเสี่ยง จนถูกหน่วยงานรัฐบาลที่นำโดยออกัสตัส กิบบอนส์ (Augustus Gibbons) สารวัตรจากหน่วยสืบราชการลับ เรียกมาร่วมภารกิจลับเพื่อยับยั้งแผนการของกลุ่มหัวรุนแรงจากยุโรปตะวันออก แก่นเรื่องไม่ได้ซับซ้อนนัก แต่พลังของหนังอยู่ที่การผสมผสานระหว่างฉากแอ็กชันสุดตื่นเต้น ความไม่เป็นทางการของตัวละคร และสไตล์การดำเนินเรื่องที่เน้นความเร็วและความสนุกเป็นหลัก

การสวมบทสายลับของแซนเดอร์ไม่เหมือนกับสายลับแบบคลาสสิกที่พกกิมมิกหรือแกดเจ็ตหรูหรา เขาใช้ทักษะการขี่มอเตอร์ไซค์ ปีนป่าย และสัญชาตญาณเอาตัวรอดแบบเด็กแนวมากกว่าการวางแผนละเอียด กลุ่มคู่ต่อสู้มีผู้นำที่มีแนวคิดก่อความวุ่นวายระดับชาติซึ่งพยายามใช้ความรุนแรงและอาวุธเพื่อสร้างความไม่สงบระหว่างประเทศ ตัวเรื่องพาเราเข้าถึงการแทรกซึมในโลกใต้ดิน การหักหลัง และความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เกิดขึ้นระหว่างแซนเดอร์กับคู่หูที่เป็นผู้หญิงในกลุ่มศัตรู ซึ่งช่วยเพิ่มมิติทางอารมณ์และความซับซ้อนให้กับจังหวะหนังที่เร่งรีบ ฉากไล่ล่า การแทรกซ้อนของภารกิจ และท่าไม้ตายสตันต์ต่าง ๆ คือส่วนที่ดึงคนดูให้อะดรีนาลีนพุ่งพล่านตลอดเรื่อง

โทนของหนังชัดเจนว่าเลือกความบันเทิงเป็นตัวตั้ง มากกว่าการหยุดอยู่กับรายละเอียดทางการเมืองหรือการเมืองระหว่างประเทศลึกซึ้ง ฉากอารมณ์จะมาเป็นระยะเพื่อให้ตัวละครมีน้ำหนัก แต่สิ่งที่ชัดเจนคือความรู้สึกเป็นหนังบู๊สมัยใหม่ที่รับแรงบันดาลใจจากหนังสปายคลาสสิกโดยเพิ่มสีสันความอันตรายจากกีฬาเอ็กซ์ตรีมเข้าไป ฉันชอบที่หนังไม่พยายามเป็นอะไรที่มันไม่ได้อยากเป็น — มันต้องการสร้างความตื่นเต้น ให้คนดูหัวใจเต้นแรงและเผลอยิ้มไปกับความไร้สาระในบางฉาก การตัดต่อที่รวดเร็วและซาวด์แทร็กที่กระตุ้นทำให้หนังน่าจดจำในฐานะความบันเทิงบริสุทธิ์มากกว่าผลงานสะท้อนความคิดจิตวิทยาลึกๆ

โดยรวมแล้ว 'ทริปเปิ้ล x 1' ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งรถไฟเหาะที่เต็มไปด้วยอารมณ์ชั่วขณะและฉากบู๊สุดตื่นเต้น — ไม่ได้ลึกซึ้งนัก แต่คุ้มค่าถ้าต้องการความสนุกแบบไม่มีเบรก นี่คือหนังที่ฉันมองว่าเหมาะกับวันที่อยากหนีจากความจริงสักสองชั่วโมง แล้วปล่อยให้ตัวเอกบ้าพลังพาเราโลดแล่นไปกับภารกิจแสบ ๆ แบบไม่มีใครเหมือน

นี่คือวิธีที่ฉันมักใช้เมื่ออยากดูหนังฮอลลีวูดเก่าๆ แบบถูกลิขสิทธิ์ รวมถึงเรื่อง 'xXx' ด้วย — และฉันอยากเล่าเป็นขั้นตอนแบบสบายๆ เพื่อให้เลือกได้ตามความสะดวกของคนดูแต่ละแบบ

ก่อนอื่นต้องบอกว่าหนังอย่าง 'xXx' มักจะมีให้ดูถูกลิขสิทธิ์ในรูปแบบหลายช่องทาง แยกเป็นสองหมวดหลักคือ เช่า/ซื้อบนร้านดิจิทัล กับดูผ่านบริการสมัครแบบรายเดือนที่อาจสลับหมุนเวียนกันไป ถ้าชอบความรวดเร็วและไม่อยากสะสม แพลตฟอร์มเช่า/ซื้อตามหัวเมืองของระบบดิจิทัลมักมีให้เลือก เช่น ร้านหนังดิจิทัลที่ผูกกับมือถือหรือทีวีของเรา — วิธีนี้เหมาะเมื่ออยากดูแค่ครั้งเดียวแบบชัดและมีซับไทยหรือพากย์ไทยให้เลือก

ถ้าเป็นคนชอบเก็บเป็นของจริง ฉันชอบซื้อแผ่นดีวีดีหรือบลูเรย์สะสมไว้ เพราะคุณภาพเสียงภาพจะสม่ำเสมอและไม่ต้องพะวงเรื่องหายจากไลบรารีออนไลน์ บางครั้งร้านมือสองหรือเว็บขายของสะสมก็มีราคาโอเค และถ้าชอบบรรยากาศโรงหนัง ให้เช็กว่ามีการฉายพิเศษหรือรีมาสเตอร์ใหม่ในเทศกาลหนังหรือโรงหนังบางแห่งด้วย ส่วนคนที่สมัครสตรีมมิงรายเดือนอยู่แล้ว ก็ลองสำรวจไลบรารีของบริการนั้นๆ เพราะบางครั้งหนังเก่าๆ จะโผล่มาเป็นช่วงๆ ทั้งนี้ถ้าชอบดูฉากแอ็กชันของ 'xXx' แบบเต็มตา การชมในจอที่ใหญ่ขึ้นหรือบนแผ่นบลูเรย์ให้ความรู้สึกต่างกันชัดเจน

สรุปสั้นๆ ว่าเลือกได้ตามนิสัย: ถ้าอยากเร็วเช่าดิจิทัล, ถ้าชอบเก็บซื้อแผ่น, ถ้าชอบสะดวกรอให้ขึ้นบนสตรีมมิงที่สมัครอยู่ แต่ไม่ว่าจะเลือกแบบไหน การดูแบบถูกลิขสิทธิ์ช่วยให้ภาพและซับไม่ขาดหาย แถมสนับสนุนคนทำงานเบื้องหลังด้วย — และคงไม่มีอะไรเท่ากับการดูฉากมอเตอร์ไซค์บ้าพลังของ 'xXx' บนจอใหญ่ ๆ แล้วหัวใจพองโตแบบเด็กน้อยอีกแล้ว

แซนเดอร์ เคจ (คนที่หลายคนเรียกว่าทริปเปิ้ล X) เป็นตัวละครที่ฉันชอบพูดถึงเวลานึกถึงแนวสายลุยแบบกล้ามโตที่มีสไตล์สุดขั้ว

ฉันมองเขาเป็นนักกีฬาชุดสุดท้ายที่กลายเป็นสายลับสุดฮาร์ดคอร์—ต้นกำเนิดจากการเป็นแอ็กชันสปอร์ต เขาไม่ได้มีพลังเหนือมนุษย์แต่ชดเชยด้วยทักษะการปรับตัวสูงสุด ใน 'xXx: Return of Xander Cage' จะเห็นชัดว่าเขาเก่งทั้งการขับยานพาหนะขั้นสุด การปีนป่ายแบบพาร์กัวร์ ยิงแม่น และมีไหวพริบในการใช้สิ่งของรอบตัวเป็นอาวุธหรือเครื่องมือเอาตัวรอด

อีกจุดที่ฉันชอบคือเสน่ห์แบบไม่ต้องพยายาม—เขาใช้ความกล้าเป็นอาวุธ เรียกทีมได้ มีภาวะผู้นำยามคับขัน และมักใช้วิธีที่คาดไม่ถึงเพื่อพลิกเกมให้เข้าทางตัวเอง นั่นทำให้เขาดูเป็นฮีโร่ที่ไม่ได้เพอร์เฟ็กต์แต่สมจริงและสนุกตามแบบหนังบู๊สายลุย นั่นคือภาพรวมของทริปเปิ้ล X ในเวอร์ชันที่ฉันชอบจินตนาการไว้

วิธีที่ฉันชอบคือเริ่มดู 'ทริปเปิ้ล x 1' จากตอนแรก เพราะมันให้มุมมองครบทั้งโลกของเรื่อง ตัวละครหลัก และแรงจูงใจที่ทำให้เหตุการณ์ต่อ ๆ มาเกิดขึ้นอย่างมีน้ำหนัก ตอนแรกมักจะเป็นจุดวางบรรยากาศและปูความสัมพันธ์ ซึ่งถ้าโดดข้ามไปจะเสียเสน่ห์บางอย่างไป เช่นมุกเล็ก ๆ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร หรือเบาะแสที่ดูเหมือนไม่สำคัญตอนแรกแต่กลายเป็นกุญแจในตอนหลัง การเริ่มดูตั้งแต่ตอนแรกยังช่วยให้ตามอารมณ์เรื่องได้ไม่สะดุด ทั้งในแง่จังหวะเล่าเรื่อง ซาวด์แทร็ก และการพัฒนาทักษะการ์ตูนของตัวละคร ซึ่งสิ่งพวกนี้ทำให้ฉากชวนลุ้นในตอนกลาง ๆ และตอนท้ายมีความหมายขึ้นเยอะ

มุมมองอีกแบบที่ฉันชอบแนะนำให้คนแบ่งพอ ๆ กันคือถ้าคุณต้องการความเร้าใจทันที ให้ดูคำแนะนำแบบเร่งด่วนโดยเริ่มจากตอนที่มีสัญญาณของ 'จุดเปลี่ยน' หรือ 'อาร์คแรก' ที่เรื่องเริ่มหันมาขยับตัวจริงจัง สำหรับหลายซีรีส์ จุดเปลี่ยนแบบนี้มักอยู่ในช่วง 2–4 ตอนแรก ขึ้นกับจังหวะการเล่าของผลงาน ถ้าเป้าหมายของคุณคือฉากแอ็กชัน และอยากสัมผัสพลังของงานก่อนค่อยย้อนกลับไปดูตอนแรกเพื่อเก็บรายละเอียด ก็เป็นวิธีที่เวิร์กและยังไม่ทำให้รู้สึกว่าต้องทุ่มเทเวลากับตอนที่จังหวะช้าจริง ๆ

เรื่องการรับชมแบบพากย์หรือซับ ฉันแนะนำให้เลือกแบบที่ทำให้คุณอินที่สุด ถ้าชอบสัมผัสน้ำเสียงและอารมณ์ดั้งเดิมก็เลือกซับ แต่ถ้าพากย์ภาษาที่คุณฟังแล้วสบายกว่า มันก็ช่วยให้ดูยาว ๆ ได้โดยไม่เหนื่อย ความต่อเนื่องของการดูมีผลต่อความเข้าใจและความชอบของเราอย่างมาก ถ้าชอบวิธีดูแบบละเมียด การดูตอนแรกถึงสามตอนแรกแบบละเอียดจะให้ภาพรวมชัดเจน แต่ถ้าชอบมาราธอน การดูยาว ๆ ทำให้เชื่อมโยงเหตุการณ์และความรู้สึกของตัวละครได้เร็วขึ้น ตัวอย่างเช่นกับซีรีส์อย่าง 'Fullmetal Alchemist' หรือ 'Steins;Gate' ฉันมักจะแนะนำให้เริ่มตั้งแต่ต้นเพราะโครงเรื่องและจังหวะปูปมมีความสำคัญต่อความซาบซึ้งของผลงาน

สรุปแบบเป็นกันเอง—ฉันมักจะเริ่มที่ตอนแรกเป็นหลัก ถึงแม้ว่าบางคนอาจเลือกกระโดดไปตอนที่สนุกทันทีตามสไตล์การชมของตัวเอง แต่การให้เวลาสองสามตอนแรกกับ 'ทริปเปิ้ล x 1' จะช่วยให้ทุกฉากหลังจากนั้นมีพลังมากขึ้นและสะเทือนใจได้เต็มที่ ลองเปิดดูตอนแรกพร้อมกับตั้งใจฟังการพรรณนาและสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วคุณจะเห็นว่าหลายฉากในตอนต่อ ๆ มาเข้าที่เข้าทางขึ้นจนทำให้รู้สึกว่าคุ้มค่าที่เริ่มจากตรงนี้จริง ๆ

พล็อตของ 'ทริปเปิ้ล x 2' ถูกนักวิจารณ์หยิบไปวิจารณ์หนักในเชิงว่าบางครั้งมันพยายามจะเป็นหนังการเมืองผสมกับแอ็กชัน แต่กลับจัดบาลานซ์ไม่ลงตัวเลย ผมมองว่าเสียงวิจารณ์ส่วนหนึ่งโฟกัสที่บทซึ่งเต็มไปด้วยช่องว่างของเหตุผล ตัวละครรองมักถูกใช้เป็นแค่เครื่องมือขับเคลื่อนเหตุการณ์ มากกว่าจะมีมิติพอให้เราห่วงใย

ด้านบวกที่หลายคอมเมนเตเตอร์ยอมรับคือจังหวะและความกล้าในฉากแอ็กชันบางตอน เช่น ฉากไล่ล่าในตัวเมืองที่ตัดต่อเร็วและใช้มุมกล้องคม ซึ่งช่วยเบนสายตาจากข้อบกพร่องของบทได้บ้าง ผมเองคิดว่าถ้าผู้สร้างใส่ความลึกให้ตัวละครหลักสักหน่อย หนังอาจได้รับการตีความใหม่ แต่ในภาพรวมวิจารณ์มักจะชี้ว่าหนังเป็นความบันเทิงแบบไม่คิดมากที่มีข้อด้อยเชิงประวัติศาสตร์ของโครงเรื่องและความสมเหตุสมผล

ตั้งแต่ได้เห็นซีนแอ็กชันสุดบ้าพลังใน 'ทริปเปิ้ล X 1' ครั้งแรก ผมก็สนใจอยากรู้ว่านักแสดงนำคนนี้เคยฝากผลงานเด่นอะไรไว้บ้าง เห็นได้ชัดเลยว่าเขาไม่ได้เป็นแค่หน้าหล่อในหนังบู๊ แต่เป็นคนที่สร้างภาพลักษณ์นักบู๊สมัยใหม่ขึ้นมาเอง ชื่อที่ต้องพูดถึงคือ วิน ดีเซล (Vin Diesel) — คนที่ต่อยอดจากบทบู๊ให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของหนังแอ็กชันยุคใหม่

ผมชอบว่าเส้นทางของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่หนังฟอร์มใหญ่เรื่องเดียว หนึ่งในผลงานที่ทำให้คนจดจำคือบท 'โดมินิก ทอเร็ตโต' ในชุดภาพยนตร์ 'The Fast and the Furious' ซึ่งเป็นการสร้างคาแรคเตอร์พี่ใหญ่ที่ยึดถือครอบครัวไว้เหนือทุกอย่าง การที่เขาพาแฟรนไชส์นี้เติบโตจนกลายเป็นวัฒนธรรมป๊อป ทำให้ชื่อเสียงของเขาขึ้นชั้นเป็นไอคอนของหนังรถแข่งและแอ็กชันเลยทีเดียว

อีกมุมที่ผมชื่นชมคือการโชว์พลังในแนวพิเศษ เช่น บทนำใน 'Pitch Black' และต่อยอดสู่จักรวาลที่เข้มข้นกว่าใน 'The Chronicles of Riddick' งานแบบนี้ทำให้เห็นว่าคนที่หลายคนมองว่าเป็นแค่หนุ่มกล้ามก็มีความสามารถในการแบกรับบทแนวดาร์กและมืดมนได้ดี และยังมีมุมที่ไม่ค่อยคาดคิด — เสียงพากย์อันจำง่ายในบท 'กรูท' ของ 'Guardians of the Galaxy' แสดงด้านที่หลากหลายของเขา ทั้งความขลังและความน่ารักในเวลาเดียวกัน

รวมๆ แล้วผมมองว่า วิน ดีเซล เป็นนักแสดงที่ผสมผสานความเป็นนักบู๊กับการทำคาแรคเตอร์ให้คนจดจำได้ เขากาเงื่อนไขตัวเองไว้กับบทที่เน้นพละกำลังและการเป็นผู้นำ แต่ก็เปิดพื้นที่ให้ลองงานที่ต่างออกไป งานของเขาจึงมีความหลากหลายพอที่จะทำให้แฟนหนังทั้งกลุ่มสายบู๊และกลุ่มสายซูเปอร์ฮีโร่เห็นคุณค่า จบด้วยความรู้สึกว่าเขาเป็นหนึ่งในชื่อที่ถ้าปรากฏในเครดิต รับรองว่าหนังจะต้องมีคอนเซ็ปต์ที่ชัดเจนและลงทุนในภาพลักษณ์แบบเต็มที่

พูดตรงๆ เลยว่าสิ่งที่คนมักหมายถึงเมื่อพูดว่า 'ทริปเปิ้ล x 3' ก็คือผลงานจากแฟรนไชส์ภาพยนตร์ 'xXx' ซึ่งจุดเริ่มต้นจริงๆ มาจากหนังภาคแรกชื่อ 'xXx' (2002) ที่กำกับโดย Rob Cohen และเขียนบทโดย Rich Wilkes

ผมมองว่าภาคแรกเป็นต้นตอของคอนเซ็ปต์สายลับสุดขั้วที่ผสมโลกกีฬาเอ็กซ์ตรีมกับแอ็กชันฮอลลีวูด ทำให้เกิดตัวละคร Xander Cage ที่กลายเป็นสัญลักษณ์และถูกหยิบยกไปสานต่อทั้งในภาคสองและภาคสาม

ยอมรับเลยว่าการกลับมาของตัวละครและสไตล์ที่แปลกตาในภาคต่อๆ มา ทำให้คำว่า 'ทริปเปิ้ล x 3' ถูกใช้บ่อยเมื่อคนไทยพูดถึงภาคสาม แต่รากฐานทางแนวคิดและโทนของแฟรนไชส์ยังคงย้อนกลับไปหา 'xXx' ภาคแรกเสมอ — นี่คือจุดที่ทุกอย่างเริ่มต้นและขยายตัวออกไปอย่างชัดเจน

ภาพโปรโมทชุดนี้ส่งสัญญาณของการ “ขยาย” และการแบ่งบทบาทอย่างชัดเจน โดยเลือกจัดวางองค์ประกอบให้เห็นการทำซ้ำของตัวแบบสามชุดที่ดูเหมือนจะเป็นการย้ำธีมหลักของเรื่อง: การคูณ การแยก ทางเลือกที่ซ้อนกัน และการชนกันของชะตากรรม

เมื่อมองใกล้ ๆ ฉันสังเกตว่าการใช้ตัวอักษร 'x' ไม่ได้เป็นแค่สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์เท่านั้น แต่มันทำหน้าที่เหมือนจุดตัดระหว่างเส้นเรื่องหรือจังหวะชีวิตของตัวละคร ภาพแต่ละเฟรมดูเหมือนแบ่งออกเป็นชั้น ๆ คล้ายกับธีมไซไฟดิสโทเปียใน 'Blade Runner 2049' ที่ใช้แสงเงากับสีแบ่งโลกคู่ขนาน ภาพโปรโมทจึงทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องจะขยับจากความเป็นเอกพจน์ไปสู่การชนกันของหลายมิติ และยังบอกเป็นนัยว่าองค์ประกอบทั้งสามอาจแทนสถานะทางอารมณ์หรือเส้นเรื่องที่ต้องมาบรรจบกัน ไม่ว่าจะเป็นภาษาภาพที่เคร่งขรึม หรือการเลือกโทนสีที่ทำให้เกิดความตึงเครียด ผลลัพธ์คือความคาดหวังว่าสิ่งที่เราจะได้เห็นจะไม่ใช่เรื่องเรียงลำดับธรรมดา แต่เป็นการชนกันของแนวคิดและมุมมองหลายด้านที่รอให้คลี่คลาย

เพลงที่โดดเด่นที่สุดจาก 'ทริปเปิ้ล x' ภาคแรกโดยส่วนตัวคิดว่าเป็นเพลง 'X Gon' Give It to Ya' ของ DMX เพราะมันทำหน้าที่เป็นซาวด์แทร็กประจำตัวของหนังได้อย่างชัดเจนและติดหูคนดูมากที่สุด เพลงนี้มีบีทที่ดุดันและท่อนฮุกที่เข้าใจง่าย แค่ได้ยินเสียงก็นึกภาพฉากแอ็กชัน วิ่ง-ไล่-ชน ได้ทันที ความสัมพันธ์ระหว่างคำว่า "X" ในชื่อเพลงกับคาแรกเตอร์ของหนังช่วยทำให้มันน่าจดจำขึ้นอีกเท่าตัว ทำให้คนพูดถึงทั้งในแง่ของเพลงประกอบและในเชิงสัญลักษณ์ของหนังไปพร้อมกัน

ท่อนแร็ปของ DMX มีความดิบและพลังที่เข้ากับโทนของหนังแอ็กชันได้เป็นอย่างดี ทำให้เพลงนี้แตกต่างจากเพลงประกอบที่เน้นบรรยากาศหรือซินธ์ที่นิ่งกว่าในหนังยุคเดียวกัน เสียงของ DMX และจังหวะที่ไม่หยุดพักทำให้ผู้ฟังรู้สึกตื่นตัว เหมาะกับฉากไล่ล่า ฉากโชว์ความสามารถของตัวเอก หรือแม้แต่ใช้เป็นเพลงประกอบตัวอย่างภาพยนตร์ เพราะมันให้ความรู้สึกว่าอะไรบางอย่างกำลังจะระเบิดและไม่มีเวลาให้ช้าลง เพลงนี้ยังถูกหยิบไปใช้ในสื่ออื่น ๆ และมักถูกนำมาเป็นมุกหรือมุกตลกในวิดีโอสั้น ทำให้เพิ่มความนิยมในวงกว้างจนกลายเป็นเพลงสัญลักษณ์ของยุคหนึ่งไปเลย

สังเกตได้ว่าซาวด์แทร็กของหนังอย่าง 'ทริปเปิ้ล x' ไม่ได้มีแค่สไตล์เดียว แต่ประกอบด้วยเพลงจากศิลปินหลากแนวทั้งฮิปฮอปและร็อก ทำให้ภาพรวมของอัลบั้มค่อนข้างหลากหลาย แต่เมื่อพูดถึงเพลงที่คนมักเอ่ยถึงเป็นอันดับแรก เพลงของ DMX มักจะถูกนำขึ้นมาพูดถึงก่อนเสมอ เพราะพลังที่จับต้องได้และท่อนฮุกที่วนในหัวง่าย นอกจากนี้การที่เพลงถูกใช้ในฉากสำคัญหรือในตัวอย่าง ทำให้ความเชื่อมโยงระหว่างเพลงและภาพยนตร์แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นเหตุผลหลักที่หลายคนยังจดจำมันได้แม้เวลาจะผ่านไปนาน

ท้ายที่สุดความยิ่งใหญ่ของเพลงนี้อยู่ที่ความสามารถในการเรียกอารมณ์และภาพได้ทันที ไม่จำเป็นต้องรู้จักหนังทุกซีนก็จับอารมณ์ได้ว่าเป็นฉากแอ็กชันรุนแรงหรือช่วงจังหวะเปลี่ยนเกมของเรื่อง ฉันมองว่ามันเป็นตัวอย่างที่ดีของเพลงประกอบที่ทำหน้าที่มากกว่าแค่เติมบรรยากาศ แต่ยังเป็นเครื่องมือในการสร้างตัวตนให้หนังด้วย และนั่นแหละคือเหตุผลที่เมื่อพูดถึง 'ทริปเปิ้ล x' ภาคแรก คนมักจะคิดถึง 'X Gon' Give It to Ya' ก่อนเป็นอันดับแรก

ชื่อที่หลายคนเรียก 'ทริปเปิ้ล x 2' จริงๆ มาจากภาคต่อของแฟรนไชส์ 'xXx' ซึ่งออกฉายในปี 2005 ภาคนี้มีชื่อนานาชาติว่า 'xXx: State of the Union' และในเมืองไทยมักถูกพูดเล่นเป็น 'ทริปเปิ้ล x 2' เพื่อบอกว่ามันคือภาคสองของซีรีส์

ผมชอบมองมันเป็นการทดลองของแฟรนไชส์ — เปลี่ยนพระเอกจากคนละสไตล์อย่าง Vin Diesel ในภาคแรกมาเป็น Ice Cube ที่รับบท Darius Stone ทำให้โทนเรื่องเปลี่ยนไปจากความบ้าคลั่งแนวสปอร์ตเอ็กซ์ตรีมมาเป็นงานสายลับผสมการเมืองมากขึ้น ส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นให้ความสดใหม่บ้าง แต่มันก็ทำให้ความเป็นเอกลักษณ์แบบภาคแรกหายไปพอสมควร รู้สึกสนุกตรงที่แฟรนไชส์กล้าทดลอง แต่ก็เห็นชัดว่าความต่อเนื่องของคาแรคเตอร์ถูกทำใหม่จนแฟนเก่าอาจงงได้