ทศกัณฐ์มีเมียกี่คน

เรื่องภรรยาของทศกัณฐ์มักจะเป็นเรื่องที่คนโบราณและนักเล่าเล่าไม่เหมือนกันไปตามท้องถิ่นและต้นฉบับที่อ่าน

ผมมองว่าแหล่งที่คนไทยจะนึกถึงทันทีคือฉบับต้นกำเนิดภาษาสันสกฤตอย่าง 'Ramayana' ของวาลมีกิ ซึ่งในฉบับหลักจะให้ความสำคัญกับภรรยาหลักคนหนึ่งคือ 'มณฑารี' (Mandodari) แต่ตัวบทดั้งเดิมไม่ได้แจกแจงชื่อภรรยาจำนวนมากอย่างชัดเจน มีกล่าวถึงอีกชื่อหนึ่งที่ปรากฏในบางฉบับคือ 'ธัญามาลินี' (Dhanyamalini) แต่นอกนั้นรายละเอียดมักเปลี่ยนไปตามพงศาวดารและปกรณัมต่าง ๆ

เมื่อมาอ่านฉบับนิทานท้องถิ่นหรือคัมภีร์ต่อมา ผมพบว่าเลขจำนวนภรรยาของทศกัณฐ์ไม่ตายตัว บางแหล่งบอกว่ามีภรรยาหลายคนเป็นกลุ่ม บางแหล่งเรียกเพียงไม่กี่ชื่อ แต่สิ่งที่ยืนหนึ่งคือมณฑารีมักถูกยกให้เป็นพระชายาใหญ่ที่มีบุคลิกเฉียบแหลมและจริยธรรม ซึ่งภาพนี้แพร่หลายทั้งในนิทานและละครเวที ทำให้ผมคิดว่าแท้จริงแล้วการตั้งจำนวนที่แน่นอนอาจจะไม่สำคัญเท่ากับบทบาทของผู้หญิงเหล่านั้นในเรื่อง

การอ่าน 'รามายณะ' ฉบับโบราณทำให้เห็นว่าคำตอบเรื่องจำนวนภรรยาของทศกัณฐ์ไม่เคยมีตัวเลขเดียวตายตัว

ในแหล่งดั้งเดิมอย่าง 'รามายณะ' ของวัลมีกี จะให้ความสำคัญกับมณโฑดรีในฐานะพระชายาหลักของทศกัณฐ์อย่างชัดเจน ฉบับนั้นไม่ได้เน้นการนับจำนวนภรรยาเป็นประเด็นสำคัญ ดังนั้นถ้าจะตอบแบบเคร่งครัดคือมีมณโฑดรีเป็นภรรยาที่เด่นที่สุด แต่ไม่ได้หมายความว่าทศกัณฐ์ไม่มีภรรยาคนอื่นหรือคนรับใช้ที่ทำหน้าที่เหมือนภรรยาในบริบทราชสำนัก

มุมมองเชิงประวัติศาสตร์และวรรณกรรมชี้ว่าการกำหนดจำนวนมักขึ้นกับผู้เล่าและภูมิภาค: บางฉบับจะเอ่ยถึงภรรยารายอื่นอย่างสั้น ๆ หรือกล่าวถึงนางเป็นกลุ่ม ในขณะที่ฉบับอื่นใช้การกล่าวถึงภรรยาเพื่อสะท้อนอำนาจและฐานะของทศกัณฐ์มากกว่าจะเป็นสถิติเชิงตัวเลขโดยตรง ฉันมองว่าการยอมรับความไม่แน่นอนตรงนี้ช่วยให้เราเข้าใจความหมายเชิงวรรณศิลป์ของตัวละครมากขึ้น

ประเด็นเรื่องจำนวนเมียของทศกัณฐ์มักชวนให้ผมคิดถึงความต่างของแหล่งข้อมูลต่าง ๆ มากกว่าการปักหมุดตัวเลขเดียว

ในต้นฉบับสันสกฤตอย่าง 'Ramayana' ชื่อที่เด่นที่สุดและได้รับการพูดถึงมากคือมารดาของอินทรจิต—หญิงผู้เป็นราชินีที่ฉลาดมีสติและมักเป็นเสียงเตือนใจให้เขาหยุดยั้งความโกรธ ในหลายฉบับพิโรธของทศกัณฐ์ก็ถูกเล่าโดยมีมารดาคอยท้วงติงและเตือนสติ แต่เนื้อเรื่องหลักไม่ได้ขยายบทบาทภรรยาอื่น ๆ อย่างละเอียดมากนัก

เมื่อมองภาพรวมจากตำนานและปกรณัมต่าง ๆ จะเห็นว่าจำนวนเมียของทศกัณฐ์เปลี่ยนไปตามผู้เล่า บางฉบับกล่าวถึงภรรยาหลายคนที่เป็นเครื่องหมายของอำนาจและพันธมิตร บางตำนานเน้นให้ภรรยาเพียงคนเดียวหรือสองคนเป็นตัวแปรทางอารมณ์ที่สำคัญ ซึ่งทำให้บทบาทจริง ๆ ของภรรยาในเรื่องมีทั้งหน้าที่เป็นเสียงวิจารณ์ทางศีลธรรม เป็นแม่ของผู้สืบทอด และบางครั้งก็เป็นสัญลักษณ์ของโศกนาฏกรรมของตระกูล นี่คือเหตุผลที่ผมมักไม่ยึดติดกับตัวเลขเดียว แต่ชอบมองว่าแต่ละเมียมีหน้าที่เชิงธีมกับพล็อตมากกว่าเป็นตัวเลขที่ชัดเจน

นึกไม่ถึงว่าฉบับละครเวทีหรือภาพยนตร์ของเรื่องนี้จะเล่นกับหัวข้อนี้ได้หลากหลายขนาดนี้

ผมมักเห็นว่าเวอร์ชันที่ยึดตามโครงเรื่องดั้งเดิมมักให้ความสำคัญกับภรรยาหลักเพียงคนเดียว นั่นคือ 'ม้านโดดารี' (Mandodari) ซึ่งถูกวางบทให้เป็นคู่ตรงข้ามทางศีลธรรมกับทศกัณฐ์ และฉากที่ทั้งคู่เผชิญหน้ามักใช้เพื่อสื่อความขัดแย้งภายในใจของตัวร้ายแทนการโชว์จำนวนเมียแบบเป็นบัญชีรายชื่อ

ในทางกลับกัน ละครเวทีฟอร์มใหญ่หรือโชว์ที่เน้นความอลังการบางครั้งใส่ภรรยาจำนวนหนึ่งเป็นองค์ประกอบของฉากเพื่อแสดงพลังหรือฐานะของทศกัณฐ์ การมีคณะหญิงสาวเป็นฉากหลังช่วยสร้างอิมแพ็คให้ตัวละครดูมีอำนาจและหรูหรา แต่บ่อยครั้งชื่อนางเหล่านั้นไม่ได้ลงลึก เหมือนเป็นคอสตูมและคอรัสมากกว่าตัวละครที่มีบทบาท

สรุปแบบไม่เป็นพิธีการเลยก็คือ จำนวนเมียของทศกัณฐ์ในละครเวที/หนังเปลี่ยนไปตามจุดประสงค์ของผู้สร้าง: ถ้าต้องการโฟกัสความสัมพันธ์และจริยธรรม ก็มักยกขึ้นมาเป็นหนึ่งคน ถ้าต้องการโชว์ยิ่งใหญ่ก็อาจใช้เป็นกลุ่มเพื่อเพิ่มภาพลักษณ์ เห็นแบบนี้แล้วก็ชอบที่แต่ละเวอร์ชันเลือกเล่าในมุมต่าง ๆ ให้เห็นความซับซ้อนของตัวละคร

ทศกัณฐ์ในฉบับ 'รามเกียรติ์' แบบไทยถูกนำเสนอให้มีพระชายาหลักเพียงไม่กี่พระองค์ โดยที่ชื่อที่คุ้นหูมากที่สุดคือ 'มณโฑดารา' ซึ่งถูกวาดให้เป็นพระชายาที่ฉลาด รอบคอบ และมีบทบาทกดดันทศกัณฐ์ด้านศีลธรรมอยู่บ่อยครั้ง

จากสิ่งที่ผมอ่านและเห็นในการแสดงโขน บทบาทของมณโฑดาราจะเด่นชัดกว่าพระชายาองค์อื่นๆ และในฉบับพระราชนิพนธ์ของสมัยก่อนก็เน้นความสัมพันธ์ระหว่างทศกัณฐ์กับมณโฑดาราเป็นหลัก ทำให้ผู้อ่านไทยมักจดจำว่าเขามีเมียคนสำคัญเพียงคนเดียวหรือสองคนเท่านั้น

อย่างไรก็ดี ต้นฉบับท้องถิ่นและนิทานปะปนกันก็มีการเพิ่มตัวละครเป็นพระชายาหรือเมียสมโภชขึ้นอีกหลายคน ซึ่งทำให้จำนวนดูไม่คงที่ แต่องค์ประกอบศิลปะและการเล่าเรื่องของไทยยืนยันว่ามณโฑดารายังคงเป็นพระชายาหลักที่ผู้คนจดจำมากที่สุด

ในต้นฉบับสันสกฤตของเรื่อง 'Ramayana' ชื่อภรรยาที่โดดเด่นที่สุดของทศกัณฐ์คือ 'มัณฑนรี' ซึ่งถูกวางเป็นพระชายาหลักและเป็นภาพลักษณ์ของความงดงามและความเมตตา พอไปอ่านฉบับโบราณอื่น ๆ จะเจอชื่อ 'ธัญมาลินี' ปรากฏในบางพงศาวลีหรือปฐมภูมิของเรื่องราว แต่องค์พระราชบัลลังก์ของทศกัณฐ์ในต้นฉบับไม่ได้ให้บัญชีจำนวนภรรยาอย่างชัดเจน

ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ทำให้คำตอบไม่แน่นอนเป็นเพราะโครงเรื่องหลักสนใจปมความขัดแย้งระหว่างทศกัณฐ์กับพระรามมากกว่ารายละเอียดครอบครัว ดังนั้นบรรดานักเล่าเรื่องทั้งโบราณและสมัยใหม่มักเติมหรือปรับแต่งรายชื่อภรรยาเพื่อสร้างมิติทางอารมณ์หรือสังคมให้ตัวร้าย เห็นได้ชัดว่าต้นฉบับยืนยันเพียงคนสำคัญๆ เท่านั้น ส่วนจำนวนที่เหลือเป็นผลของการบอกเล่าท้องถิ่นและพงศาวดารที่เพิ่มองค์ประกอบในภายหลัง

ฉันเคยสงสัยเรื่องจำนวนมือของทศกัณฐ์จนกลายเป็นประเด็นคุยกับเพื่อนๆ ในวงสนทนาประวัติศาสตร์นิทานมาแล้วหลายครั้ง

มุมมองที่ได้รับการอ้างอิงบ่อยจากนักวิชาการสายโบราณคดีและปราชญ์ด้านวรรณคดีอินเดียคือทศกัณฐ์หรือ 'ราวณะ' ในต้นฉบับภาษาสันสกฤตมักถูกบรรยายว่าเป็นผู้มีสิบหน้าและจำนวนแขนหลายข้าง โดยเฉพาะในงานเชิงพุทธปกรณัมและปุราณะหลายฉบับ นักวิชาการมักอธิบายภาพพจน์นี้ว่าเป็นสิบหัวกับยี่สิบแขน — นัยหนึ่งเพื่อสื่อถึงอำนาจมหาศาลและความสามารถรอบด้านของตัวร้าย ในงานประติมากรรมและจิตรกรรมโบราณของอินเดียก็พบงานที่แสดงทศกัณฐ์แบบมีแขนหลายคู่ จัดวางเป็นพัดหรือแผ่รัศมีรอบตัว ซึ่งนักวิชาการมองว่าเป็นการยืดขยายภาพสัญลักษณ์ให้เด่นชัดขึ้น

ภาพรวมที่ได้ยินบ่อยจากการอ่านงานศึกษาคือจำนวนแขนที่มากกว่าเพียงสองข้างไม่ได้เป็นแค่ความประหลาดทางกายภาพ แต่เป็นภาษาสัญลักษณ์ที่สืบทอดผ่านวรรณกรรมและศิลปะ ซึ่งทำให้หลายงานวิจัยสรุปเชิงอธิบายว่าแบบนิยมในแหล่งดั้งเดิมมักบอกว่าเป็นสิบหัวกับยี่สิบมือมากกว่าจะเป็นสภาพบุคคลธรรมดาๆ แบบสองแขน

พอได้เห็นภาพทศกัณฐ์บนจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระแก้วความรู้สึกแรกคือความอลังการที่ยิ่งกว่าคำบรรยาย ฉันมักเล่าให้เพื่อนฟังว่าทศกัณฐ์ใน 'รามเกียรติ์' ถูกวาดให้มีสิบเศียรและยี่สิบมือ ซึ่งภาพแบบนี้สะท้อนทั้งความเป็นเทพร้ายและความรู้ความสามารถหลายด้านของตัวละคร

การมีสิบหัวและยี่สิบมือไม่ได้หมายความว่าเป็นการอวดจำนวนอย่างเดียว แต่มันคือภาษาภาพเชิงสัญลักษณ์: หัวสิบดวงสื่อถึงมิติของจิตใจ ความรู้ และบทบาทที่หลากหลาย ส่วนมือยี่สิบแสดงถึงอำนาจ การต่อสู้ และทักษะที่สามารถจัดการกับเหตุการณ์หลายอย่างพร้อมกัน ในงานวรรณกรรม ฉากที่ทศกัณฐ์ถูกล้อมรอบด้วยกองทัพและต้องเผชิญหน้ากับพระรามและหนุมาน ภาพมือที่มากมายทำให้เรารับรู้ถึงความเป็นภัยคุกคามและพลังที่ล้นจนเกือบจะเกินมนุษย์

ท้ายที่สุดฉันคิดว่าสัญลักษณ์นี้ทั้งน่าหลงใหลและเตือนใจ — แม้จะมีอำนาจมากเพียงใด ความหลงในพลังและความอยากได้ก็สามารถนำไปสู่ความล่มสลายได้ เหมือนที่เรื่องเล่าเตือนคอยเตือนใจผู้ชมผ่านภาพรวมอันยิ่งใหญ่ของทศกัณฐ์

จิตรกรรมฝาผนังเก่าๆ ในวัดมักจะวาด 'ทศกัณฐ์' ให้มีแขนมากมาย ประเด็นที่ผมชอบพูดคุยกับเพื่อนคือจำนวนมือของเขาในงานต่างๆ ไม่คงที่ แต่ภาพที่เป็นแบบแผนนั้นมักจะเห็นเขามีมือมากกว่าคนธรรมดาอย่างชัดเจน

ในหลายผลงานสมัยโบราณโดยเฉพาะฉากรบหรือฉากโชว์อำนาจ มักจะวาด 'ทศกัณฐ์' ไว้เป็นสิบหน้าและยี่สิบมือ สัญลักษณ์เช่นนี้สืบทอดมาจากต้นแบบฮินดูที่ต้องการสื่อถึงอำนาจและความสามารถเหนือมนุษย์ เมื่อมองฉากในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามผมเห็นการใช้มือจำนวนมากทำให้ท่าทางดราม่าและเคลื่อนไหวได้หลายทิศทาง จังหวะสายตาและแสงเงาทำงานร่วมกับแขนที่เพิ่มขึ้นเพื่อบอกเล่าเรื่องราวอย่างมีพลัง

ด้านอื่นๆ ก็มีความหลากหลาย บางช่างภาพหรือช่างเขียนเลือกลดจำนวนแขนลงเหลือสิบหรือแปดข้างเพื่อให้คอมโพสชั่นสมดุลหรือเน้นการเคลื่อนไหวเพียงด้านเดียว โดยส่วนตัวแล้ว ผมมองว่าทศกัณฐ์ที่มียี่สิบมือยังคงให้ความรู้สึกมหึมาและเหมาะกับการเล่าเรื่องแบบมหากาพย์ แต่องค์ประกอบและบริบทของภาพเป็นตัวกำหนดว่าแต่ละชิ้นจะเลือกสื่ออย่างไร การได้ยืนดูงานจริงๆ ทำให้เข้าใจถึงเหตุผลทางศิลป์และความเชื่อที่อยู่เบื้องหลังการเลือกจำนวนมือในแต่ละผลงาน

การต่อสู้ระหว่างพระรามกับทศกัณฐ์ใน 'รามเกียรติ์' ไม่ใช่แค่เรื่องของวีรบุรุษสู้รบกับยักษ์ แต่มันสะท้อนแนวคิดเรื่อง 'ธรรมะ' กับ 'อธรรม' ที่ซับซ้อนกว่าที่คิด

ทศกัณฐ์ในบางเวอร์ชันไม่ได้ชั่วร้ายอย่างเดียว เขามีความรักความผูกพันกับนางสีดาอย่างจริงใจ แม้จะได้มาโดยไม่ถูกต้องก็ตาม ความขัดแย้งนี้ทำให้เราเห็นว่าบางครั้งศัตรูก็มีมิติทางอารมณ์ที่น่าสนใจ ไม่ต่างจากตัวเอกเลย

ตอนที่ทศกัณฐ์เสนอให้พระรามยืมรถศึกเพื่อไปช่วยนางสีดา มันแสดงให้เห็นว่ายักษ์ตนนี้ก็มีเกียรติในแบบของเขาเอง นั่นแหละที่ทำให้เรื่องเล่าดั้งเดิมของอินเดียกับไทยแตกต่างกันในรายละเอียดที่น่าคิด