นางวรรณคดี

บุพเพฤาชะตา ที่นำพามาพบเจอ หน้าที่เมียบำเรอ เขาให้เธอจำขึ้นใจ ฉากหน้าแสนโสภา ภรรยานิตินัย ฉากหลังนั่งร้องไห้...นางบำเรอตีทะเบียน

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งสองเพื่อนซี้สายห้าวและสายงกอย่าง จิรกร และ มินตรา ทะลุเข้าไปในนิยายน้ำเน่าที่เพิ่งนั่งวิจารณ์กันกลางร้านก๋วยเตี๋ยว แทนที่จะได้เกิดใหม่เป็นนางเอกผู้อ่อนหวาน กลับต้องมารับบทเป็น แพรขวัญ และ น่านฟ้า สองนางร้ายแพ็กคู่ที่มีจุดจบคือการฆ่ากันตายเองอย่างอนาถ ท่ามกลางสถานการณ์บีบคั้นบนดาดฟ้าที่ต้องเลือกระหว่าง ทำตามบท หรือ ทำตามใจ ทั้งคู่จึงตัดสินใจสะบัดบ็อบใส่พระเอกเย็นชาและพระรองมาดนิ่ง แล้วหันไปควงเงินมหาศาลเพื่อหาความสุขให้สมฐานะเศรษฐี แต่ทว่า... นางเอกที่ดูอ่อนแอกลับเริ่มเผยธาตุแท้ที่ร้ายยิ่งกว่าซาตาน ส่วนเหล่าชายหนุ่มที่เคยตั้งแง่รังเกียจ กลับเริ่มตามตื๊อพวกเธอไม่เลิกรา "รวยขนาดนี้ จะไปสนใจผู้ชายพวกนั้นทำไม ไปซื้อโฮสต์มาลูบซิกแพกเล่นดีกว่าไหมเพื่อนรัก?" "พูดถูกใจมากจิ แปะมือ!" โปรดติดตาม..

บทนำ พรนับพัน นักบัญชีวัย 30 ปี ถูกแฟนที่คบหากันมาตั้งแต่สมัยเด็กนอกใจ เธอจึงเก็บตัวห่างไกลเพื่อนฝูงไม่ใช่ประชดรักแต่เอาเวลาที่เหลือมาอ่านนิยายต่างหากล่ะ แนวที่เธอชอบอ่านมักจะเป็น นิยายรักหรือโรมานซ์ วันหนึ่งเกิดไปสะดุดตากับภาพหน้าปกหนังสือนิยายจีนเล่มหนึ่งจึงหยิบซื้อติดมือกลับบ้าน เป็นนิยายจีนโบราณเรื่องแรกที่อ่านก็ว่าได้ ถือว่าเปิดประสบการณ์ของตัวเองไปในตัว แต่ใครเลยจะคิดว่าพอตื่นขึ้นมาตัวเองจะหลุดเข้ามาเป็นนางเอกในโลกของนิยายที่อ่าน เนื้อเรื่องนิยายนั้นดี แม้สุดท้ายนางเอกในเรื่องตอนจบจะได้ครองรักกับพระเอก จบแบบสุขนิยม แต่กว่าจะได้ครองรักกันนั้นไม่ง่าย นอกจากจะต้องสู้รบกับนางร้าย หนีตัวร้ายที่มาหลงรักและคอยแย่งชิงนางเอกจากพระเอกแล้ว กว่าผ่านเคาะห์รักแต่ละด่านมาได้เรียกว่า น่วมอ่วมอรทัย ที่พีคที่สุดคือก่อนจะแฮปปี้เอนดิ้ง พ่อพระเอกคนดีดันตกม้าตายนอกใจนางเอกซะงั้น นางเอกบ้าบออะไร ในเมื่อเธอได้เป็นนางเอกจะให้เดินเนื้อเรื่องแบบเดิมเหรอไม่เอาหรอก ผู้ชายที่มันนอกใจไปแล้วเธอไม่ขอยุ่งเกี่ยว ‘นางเอกคนนี้พอแล้ว’ หลุดเข้ามาในนิยายได้เป็นถึงนางเอก แต่พระเอกแบบนี้ขอบายค่ะ

มีรักย่อมมีทุกข์ หากอยากมีสุขต้องได้ผู้ชายทั้งเรื่อง! จากประสบการณ์เป็นนางร้ายมาหลายชาติ การมอบใจให้ ‘พระเอก’ มีแต่ขาดทุน! เช่นนั้นแล้วจงอย่ายึดมั่นกับบุรุษใด รักได้เพียงตัวเองเท่านั้น ชาติก่อนพระเอกเมินแล้วอย่างไร นางก็เกี้ยวตัวร้ายเศรษฐีมาเป็นสามีแทนสิคะ ชาติต่อมาอ่อยพระรองให้หลงหัวปักหัวปำ ชาตินี้เลือกผู้ใดดี พระเอก พระรอง ตัวร้าย เล่นบทซ้ำแต่เปลี่ยนช่วงท้ายมาหลายคราวช่างน่าเบื่อ เกิดมางดงามไยต้องโง่งมหลงบุรุษจนชีวิตพัง… เขียนบทให้นางทะลุมาเป็นนางร้ายมั่นใจหรือว่าควบคุมไหว นักเขียนโง่ นางร้ายเช่นนางจะจับนางเอกลูกรักมาทรมานเล่นหลังจากเอาชีวิตนางมาดันตนเองสู่ที่สูง ‘นางเอก’เสแสร้งแล้วอย่างไร…เพราะสุดท้าย ‘นางร้าย’ได้ใจบุรุษทั้งเรื่อง

"ในเมื่อบทเขียนให้ข้าเป็นนางร้าย ข้าก็จะร้ายให้ถึงที่สุด... แต่เรื่องอะไรจะยอมตายตามบทห่วยๆ นั่นกันเล่า!" เซี่ยหลัวเยี่ยน คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพผู้หยิ่งทะนง ท่ามกลางเกมอำนาจที่รุมเร้าและการใส่ร้ายป้ายสีที่หมายมั่นจะทำลายตระกูลเซี่ย นางไม่ได้มีดีแค่ใบหน้าโฉมสะคราญที่พิชิตใจคนทั้งวังหลวง แต่มาพร้อมกับมันสมองระดับอัจฉริยะที่พร้อมตอกหน้าทุกคนที่ดูแคลน สตรีที่กล้าดื่ม ‘ถ้วยเปล่า’ ต่อหน้าฮองเฮา และประกาศกร้าวว่าสตรีคือกลิ่นหอมของเหมยที่บุรุษขาดไม่ได้... ใครจะกล้าเป็นศัตรูกับนาง?

จากนักเขียนนิยายที่กำหนดชะตาผู้อื่น ดันมากลายเป็นผู้ประสบภัยเสียเอง เมื่อต้องข้ามมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่แต่ง แถมยังเป็นร่างนางร้ายที่ถูกกำหนดให้กำลังจะตุย! งานนี้มีหรือนางจะปล่อยให้ตัวเองต้องดำเนินตามเนื้อเรื่องที่แต่ง ไม่มีใครอยากตุยซ้ำสอง คนเดียวที่จะทำให้นางรอดได้มีเพียงพระรองที่ไม่ค่อยมีบท คู่ปรับของพระเอกที่นางแต่งเท่านั้น!