ปีเตอร์แรบบิท 1

เจ้าแรบบิทยอดนักผจญภัยจากนิทานคลาสสิกของเบียทริกซ์ พอตเตอร์ ถูกนำมาสู่จอภาพยนตร์ด้วยเทคนิคแอนิเมชันผสม真人ที่สวยงาม หนังเล่าเรื่องราวของปีเตอร์หนุ่มผู้กล้าหาญที่อยากพิสูจน์ตัวเองหลังพ่อเขาถูกนายแมคเกรเกอร์ทำร้าย

ความสนุกอยู่ที่การตามล่าผักสวนครัวและการเผชิญหน้ากับอันตรายต่างๆ โดยมีฉากต่อสู้กับแมลงยักษ์หรือการหลบหนีจากนกฮูกที่ตื่นเต้นเร้าใจ แทรกด้วยความอบอุ่นของครอบครัวและมิตรภาพระหว่างสัตว์น้อยใหญ่

นึกถึงครั้งแรกที่ได้เห็น 'ปีเตอร์ แรบบิท 1' ในโรงภาพยนตร์ แรงบันดาลใจจากหนังสือเด็กคลาสสิกของ Beatrix Potter ที่เขียนขึ้นในยุค 1900s แต่ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงผสมอนิเมชันนี่นี่ออกฉายเมื่อปี 2018 นะ

ความพิเศษของเรื่องนี้อยู่ที่การนำเทคนิคพิเศษมาผสมผสานระหว่างนักแสดงจริงกับตัวการ์ตูนที่ดูมีชีวิตชีวาจนบางครั้งแทบแยกไม่อออก บรรยากาศแบบอังกฤษยุคเอ็ดเวิร์ดที่ถ่ายทอดออกมาสวยงามมาก แม้จะดัดแปลงจากหนังสือโบราณแต่การนำเสนอสมัยใหม่ทำให้คนทุกวัยสนุกไปด้วยกัน

นั่งจิบชาอุ่นๆ ในวันฝนพรำ แล้วนึกถึงหนังดังอย่าง 'ปีเตอร์ แรบบิท' ที่ดูครั้งแรกในโรง สมัยนั้นต้องจองตั๋วล่วงหน้าเป็นอาทิตย์เลย

ความพิเศษของหนังคือการผสมผสานแอนิเมชันกับไลฟ์แอ็กชันได้อย่างแนบเนียน ตอนนี้ถ้าอยากดูอีกก็หาซื้อดิจิทัลเวอร์ชันจากแพลตฟอร์มอย่าง iTunes หรือ Google Play ได้สบายๆ บ้านผมชอบดูกันเป็นครอบครัวช่วงวันหยุด อาจเพราะบรรยากาศอบอุ่นของเรื่องที่เหมาะกับทุกวัยจริงๆ

เคยสงสัยเหมือนกันว่านิทานคลาสสิกอย่าง 'ปีเตอร์ แรบบิท' จะมีภาคต่อหรือเปล่า ตอนเด็กๆ อ่านแล้วติดใจมาก แบบว่าอยากรู้ว่าเจ้ากระต่ายน้อยตัวนี้จะไปเจออะไรอีกไหม

พอค้นๆ ดูก็พบว่ามีหนังสืออีกเล่มชื่อ 'The Tale of Benjamin Bunny' ซึ่งเป็นภาคต่อโดยตรง! เนื้อหาเกี่ยวกับปีเตอร์และลูกพี่ลูกน้องที่กลับไปสวนของนาย McGregor เพื่อเอากางเกงที่หายไปคืน มันเป็นเรื่องราวที่ต่อเนื่องกันอย่างแนบเนียน แถมยังมีเล่มอื่นๆ ในชุด 'The World of Beatrix Potter' ที่ขยายจักรวาลนี้ด้วย

หนังเรื่องนี้สร้างความประทับใจตั้งแต่เปิดตัวด้วยการผสมผสานระหว่างโลกจริงกับอนิเมชันได้อย่างลงตัว

สิ่งที่ชอบมากคือการนำเสนอ Peter Rabbit ในเวอร์ชันที่สดใหม่ มีมุกตลกสมัยใหม่แต่ยังคงแก่นเรื่องคลาสสิกจากหนังสือเด็ก การ์ตูนตัวละครมีชีวิตชีวาด้วยแอนิเมชันที่ลื่นไหล ส่วนฉากแอคชั่นก็เร้าใจไม่แพ้หนัง live-action ทั่วไป

น้ำเสียงของหนังเหมาะกับทั้งเด็กและผู้ใหญ่ มีทั้งมุมน่ารักและความตลกขบขันที่ผู้ชมทุกวัยสามารถสนุกด้วยกันได้

ความตื่นเต้นก่อนเข้าฉายนั้นยังชัดเจนในความทรงจำของเรา เพราะ 'ปีเตอร์แรบบิท' เข้าโรงภาพยนตร์ในไทยเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2018 และนั่นคือวันที่หลายคนเริ่มวางแผนพาครอบครัวไปดูหนังที่เต็มไปด้วยความสดใสและมุกตลกเล็ก ๆ สำหรับผู้ชมทุกวัย

เราไปดูรอบบ่ายกับหลาน ๆ แล้วชอบที่หนังผสมกันระหว่างงานภาพที่ทำให้ตัวละครกระต่ายมีบุคลิกฉูดฉาดกับฉากจริง ๆ ที่ทำให้โลกของบ้านชนบทดูอบอุ่น ฉากที่ตัวละครกระต่ายแอบเข้าครัวและจัดการกับผักผลไม้อย่างป่วน ๆ เป็นหนึ่งในซีนที่เด็ก ๆ หัวเราะกันลั่น ส่วนผู้ใหญ่ก็จะยิ้มไปกับมุขเสียดเยอะ ๆ ที่แฝงมา

หลังจากวันฉายนั้น หนังเวอร์ชันพากย์ไทยกับซับไทยถูกฉายพร้อมกันตามโรงหลัก ๆ ทำให้คนที่อยากฟังเสียงต้นฉบับกับคนที่อยากให้เด็กเข้าใจเนื้อเรื่องง่าย ๆ สามารถเลือกได้ แนวทางของหนังคงอยู่ที่ความขบขันแบบครอบครัวและการดัดแปลงจากงานภาพประกอบดั้งเดิมให้เข้ากับจังหวะภาพยนตร์สมัยใหม่ นั่นแหละที่ทำให้เราเดินออกจากโรงด้วยรอยยิ้มและความอยากดูซ้ำอีกครั้ง

มีเรื่องเล่าเก่าแก่ที่แฟนหนังสือเด็กมักเอ่ยถึงเมื่อพูดถึงปีเตอร์แรบบิท: ต้นกำเนิดของตัวละครมาจากนิทานคลาสสิกเล่มเล็กที่วาดภาพและเขียนโดย Beatrix Potter เอง ซึ่งตีพิมพ์ฉบับพาณิชย์ครั้งแรกในปี 1902 ในนาม 'The Tale of Peter Rabbit' เป็นหนังสือที่ปลุกความคิดสร้างสรรค์ในเด็กหลายรุ่น

ในหนังสือฉบับดั้งเดิม รูปแบบการเล่าเน้นไปที่โทนเบาๆ ผสมการเตือนใจเมื่อตัวละครข้ามเส้นที่ผู้ใหญ่ตั้งไว้ ฉันชอบภาพประกอบสีน้ำที่ยังคงความละมุนและรายละเอียดธรรมชาติไว้ได้อย่างน่าทึ่ง การดัดแปลงสมัยใหม่มักยืมโครงเรื่องหลักจาก 'The Tale of Peter Rabbit' แต่ปรับจังหวะ เหตุผลตลก และคาแรกเตอร์ให้เข้ากับผู้ชมยุคใหม่

การอ้างอิงถึงงานอื่นของ Potter เช่น 'The Tale of Jemima Puddle-Duck' ช่วยให้เราเห็นว่าผลงานเหล่านี้มีความต่อเนื่องด้านทัศนคติและสไตล์ภาพ ทำให้เมื่ออ่านหรือดูการดัดแปลงแล้ว ฉันมักนึกถึงความเรียบง่ายและความอบอุ่นที่ต้นฉบับส่งต่อ ถึงจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้าง แต่รากของเรื่องยังคงยึดอยู่กับหนังสือเล่มนั้น

เพิ่งได้ดู 'Peter Rabbit' ภาคแรกอีกครั้งและสิ่งที่สะดุดตาฉันที่สุดคือการเติมตัวละครใหม่ที่ไม่เคยมีในต้นฉบับของบีทริกซ์ พอตเตอร์เลย

ในหนังภาคนี้มีตัวละครใหม่ชัดเจนสองคนที่ฉันอยากพูดถึงก่อน คือ 'บี' (Bea) กับ 'โธมัส แมคเกรเกอร์' (Thomas McGregor) — 'บี' เป็นคนในหมู่บ้านที่ใจดี มารับบทเป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกของมนุษย์กับกระต่าย เธอดูแลสวนและมีมุมอ่อนโยนกับตัวสัตว์จนทำให้ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับกระต่ายมีมิติใหม่ ส่วน 'โธมัส' รับบทเป็นญาติของแมคเกรเกอร์ต้นตำรับ ที่เข้ามาเติมความเป็นปัจจุบันให้เรื่องด้วยนิสัยจริงจังและบางครั้งก็ตลกร้าย ทำให้บทบาทของความขัดแย้งเปลี่ยนโทนจากนิทานพื้นบ้านเป็นเหมือนหนังครอบครัวร่วมสมัย

นอกจากสองคนนั้น หนังยังสร้างตัวละครสัตว์เสริมขึ้นมาใหม่เพื่อให้มีไดนามิกของแก๊งกระต่ายในฉบับภาพยนตร์มากขึ้น — ตัวละครเหล่านี้ถูกออกแบบให้มีบุคลิกชัดเจนและบทบาทช่วยผลักดันมุกตลกหรือฉากแอ็กชัน ฉันชอบที่ทีมงานกล้าปรับเติมตัวละครมนุษย์และสัตว์เข้ามา เพราะมันทำให้เรื่องราวเดินหน้าได้สะดวกขึ้นและยังคงเคารพต้นตอของนิทานเดิมไว้ได้อย่างลงตัว

ชอบมองตู้โชว์ของน่ารักๆ ในร้านบ่อย ๆ แล้วต้องบอกว่าไลน์สินค้าลิขสิทธิ์ของ 'ปีเตอร์แรบบิท' ครอบคลุมมากกว่าที่หลายคนคิด เดี๋ยวนี้มีทั้งหนังสือภาพฉบับต่าง ๆ ตั้งแต่หนังสือผ้าเห่อลูกน้อยจนถึงฉบับพกพาปกแข็งสะสม, ตุ๊กตา (จากขนาดพอดีมือถึงไซส์ใหญ่ที่นอนกอดสบาย), เสื้อผ้าเด็กและเสื้อยืดผู้ใหญ่ที่สกรีนลายคลาสสิก รวมทั้งชุดนอนลายวินเทจที่ดูอ่อนโยน

นอกจากของใช้ประจำวันแล้วก็มีของแต่งบ้านเช่นแก้วชงชา จานรองแก้ว หมอนอิง ลายภาพประกอบสวย ๆ และชุดชาเซรามิกแบบมีลาย เห็นวางขายในร้านของพิพิธภัณฑ์ บางซีรีส์ผลิตเป็นของสะสมแบบลิมิเต็ด เช่น พิมพ์ลายศิลปินหรือฟิกเกอร์เรซิ่นที่มาพร้อมใบรับรอง ส่วนของใช้ในครัวมีแผ่นรองจาน กล่องข้าวลายการ์ตูน และผ้ากันเปื้อน เหมาะทำของขวัญชิ้นเล็ก ๆ

เวลาจะซื้อแนะนำให้สังเกตฉลากลิขสิทธิ์หรือโลโก้ผู้ผลิตเพื่อความแท้จริง และลองเลือกเนื้อผ้า/วัสดุที่เหมาะสมกับการใช้งาน เช่น ตุ๊กตาควรเป็นวัสดุไม่ก่อภูมิแพ้ หนังสือฉบับเด็กควรเป็นกระดาษแข็งปลอดสารพิษ ของเซรามิกควรมีการรับรองคุณภาพเล็กน้อย ส่วนตัวมักเลือกชิ้นที่มีลายวาดดั้งเดิมเพราะมันให้ความอบอุ่นแบบคลาสสิค และทุกครั้งที่หยิบแก้วชา 'ปีเตอร์แรบบิท' ขึ้นมา ก็ยิ้มได้ง่าย ๆ

บอกเลยว่าฉันหัวเราะกับความซนของปีเตอร์ตั้งแต่ฉากเปิดจนฉากท้ายเรื่อง

'Peter Rabbit 2' ต่อจากเหตุการณ์ภาคแรกที่ปีเตอร์ในครอบครัวของบีอา พยายามปรับตัวให้เป็นกระต่ายที่ดี แต่เสน่ห์ของความก่อกวนยังตามติดเขาอยู่เสมอ ภาคนี้ขยับโฟกัสไปที่ความอยากเป็นตัวของตัวเองของปีเตอร์—ความอยากผจญภัยและความอยากได้รับการยอมรับ—จนทำให้เกิดความขัดแย้งทั้งกับพี่น้องและคนที่เขารัก เรื่องเริ่มจากชีวิตประจำวันในสวนแล้วค่อย ๆ พาออกไปสู่โลกภายนอก เหตุการณ์ในเมืองใหญ่กับการพบเจอสิ่งเร้าใหม่ ๆ ทำให้ปีเตอร์เผลอเลือกทางที่ผิด แต่ก็มีฉากอบอุ่น ๆ ที่เตือนใจว่า 'บ้าน' และความรับผิดชอบสำคัญกว่าชื่อเสียงหรือความสนุกชั่วคราว

ภาพรวมแล้วเนื้อเรื่องผสมทั้งมุขกวน ๆ และข้อความอบอุ่นที่เหมาะกับเด็ก ๆ แต่ก็มีมุมน่าคิดสำหรับผู้ใหญ่ด้วย การแก้ปัญหาของตัวละครไม่ใช่แค่การลงโทษหรือบทเรียนจากภายนอก แต่เป็นการเรียนรู้ผ่านความสัมพันธ์—ทั้งกับบีอา โธมัส และพี่น้องของเขา—จนจบเรื่องด้วยการคืนดีและการเติบโตในแบบเรียบง่ายที่ทำให้ยิ้มได้มากกว่ารู้สึกถูกสอนซ้ำ ๆ