วูฟเวอรีน ล่าสุด

คำแรกที่โผล่ในหัวคือความเข้มข้นของฉากแอ็กชันและการแสดงที่ดุดันซึ่งหนังพยายามยกระดับให้ใกล้เคียงกับตำนานตัวละครมากขึ้น

ความทรงจำบางช่วงของผมยังคงติดตา โดยเฉพาะฉากต่อสู้หนึ่งที่ใช้มุมกล้องใกล้เน้นการบาดเจ็บของตัวละคร ทำให้ความรุนแรงมีน้ำหนักกว่าแค่โชว์สเต็ปต่อสู้เท่านั้น การแสดงหลักมีเสน่ห์และการแสดงอารมณ์ในซีนสุดท้ายทำได้ดีจนผมนึกถึงความโตของ 'Logan' แต่หนังใหม่เลือกเดินทางของตัวละครในโทนที่ต่างออกไปมากกว่าน้ำตาแบบเงียบ ๆ ซึ่งผมชอบตรงนั้น

โครงเรื่องบางจุดอาจทำให้แฟนคอมิกส์คิดว่าไม่ได้อ้างอิงต้นฉบับแบบตรงไปตรงมา เพราะธีมบางอย่างหยิบจับมาจากงานหลายชิ้น เช่น ความโดดเดี่ยวของฮีโร่สไตล์ 'Old Man Logan' แต่ผสมด้วยการเล่าเรื่องปัจจุบันและงานภาพร่วมสมัย จังหวะหนังช่วงกลางอาจรู้สึกกระชับไม่เท่าไหร่ แต่พอแลกด้วยภาพแอ็กชันที่มีชั้นเชิงและบรรยากาศที่มืดหม่น ความคุ้มค่าอยู่ที่การได้เห็นมิติตัวละครที่หลากหลาย

ถ้าต้องให้คะแนนแบบรวมผมให้ประมาณ 8/10 — ไม่ได้สมบูรณ์แบบและมีข้อบกพร่อง แต่เป็นหนังวูฟเวอรีนอีกก้าวที่ทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้ยังมีอะไรให้เล่าอีกมาก และผมก็ยังคุยถึงฉากโปรดนี้ได้อีกนาน

ข่าวลือรอบวงการทำให้ใจฉันเต้นเมื่อได้ยินชื่อ 'Deadpool & Wolverine' เป็นผลงานวูล์ฟเวอรีนที่คนรอคอยกันมาก แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีการประกาศวันฉายในประเทศไทยแบบเป็นทางการจากผู้จัดจำหน่ายไทย

ฉันเคยติดตามการปล่อยหนังฮีโร่มาหลายเรื่องแล้ว เลยพอจับแนวทางได้ว่าภาพยนตร์ระดับบล็อกบัสเตอร์ที่มีสตูดิโอใหญ่หนุนหลังมักจะเลือกปล่อยในไทยใกล้เคียงกับการฉายในสหรัฐ — บางครั้งพร้อมกัน บางครั้งล่าช้าแค่สัปดาห์หรือสองสัปดาห์ ขึ้นกับการจัดตารางของผู้จัดจำหน่าย การให้คะแนนความเหมาะสม และแผนการตลาดท้องถิ่น นอกจากนี้การโปรโมตที่จัดขึ้นในไทยหรือกิจกรรมพิเศษก็มีผลต่อวันฉายด้วย

ฉันเองตั้งตารอแบบใจจดใจจ่อและชอบที่จะเช็กหน้ารายชื่อหนังของโรงใหญ่อย่าง Major Cineplex กับ SF Cinema รวมถึงติดตามเพจของสตูดิโอและผู้จัดจำหน่ายในไทยเพื่อรอประกาศอย่างเป็นทางการ ถ้าอยากได้ความแน่นอน คาดว่าเมื่อมีการยืนยันจะมีข่าวออกมาเร็ว และถ้าชอบบรรยากาศโรงหนังแบบเดียวกับที่เคยดู 'Deadpool' ภาคก่อนหรือหนังซูเปอร์ฮีโร่อื่น ๆ เตรียมป๊อปคอร์นได้เลย — นี่แหละความตื่นเต้นของการรอหนังที่แฟน ๆ เฝ้าดู

การกลับมาครั้งนี้ของบทวูล์ฟเวอรีนใน 'Logan' ส่งต่อความหนักแน่นแบบเงียบ ๆ ที่ทำให้ฉันต้องหยุดคิดถึงน้ำหนักของการเล่นบทมากขึ้น

ฉากที่ตัวละครต้องดูแลผู้อื่นอย่างอ่อนโยน ทั้งตอนที่ต้องพยุงคนแก่หรือปกป้องคนหนุ่มสาว ทำให้การแสดงไม่ได้พึ่งพาคำพูดหนัก ๆ แต่ใช้จังหวะการหายใจ สีหน้า และการเคลื่อนไหวร่างกายแทนการบรรยาย ยามที่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดและความผิดหวังจึงเห็นความเปราะบางซ่อนอยู่ใต้ความแข็งกร้าว เหตุการณ์ที่ไม่ต้องพูดอะไรมากอย่างฉากบนทางหลวงหรือช่วงเวลาที่เงียบกับตัวละครเด็ก เป็นตัวอย่างชัดเจนของการวางโทนการแสดงที่เลือกพูดผ่านการกระทำ

จากมุมมองส่วนตัว ฉันรู้สึกว่านี่คือการแสดงที่กล้าหาญในการถอยออกมาจากภาพลักษณ์ฮีโร่ในแบบเดิม เพื่อแลกกับความจริงจังและความเป็นมนุษย์ ผลงานชิ้นนี้จึงเป็นบทสะท้อนอารมณ์มากกว่าการโชว์พลัง และมันติดตาฉันด้วยความเรียบง่ายที่หนักแน่น

ฉากเปิดของ 'X-Men Origins: Wolverine' วางพื้นฐานให้เห็นอดีตอันปวดร้าวของโลแกนกับวิคเตอร์ พวกเขาเป็นพี่น้องต่างสายเลือดที่ค้นพบพลังพิเศษตั้งแต่วัยเยาว์ จากนั้นภาพจะกระโดดผ่านช่วงเวลาที่ทั้งคู่สู้รบ ร่วมทีมปฏิบัติการลับ และค่อย ๆ แตกหักเมื่อผลประโยชน์และการหักหลังเข้ามาเกี่ยวข้อง

ผมเล่าโดยย่อว่าแกนกลางเรื่องคือการตามหาตัวตนและการแก้แค้น หลังจากโลแกนร่วมทีมลับที่มีสมาชิกหลากพลัง เขาก็ถูกจับโดยคนที่ชอบทดลองกับมนุษย์อย่าง 'วิลเลียม สไตรเกอร์' ซึ่งเอาโลแกนไปทำให้กระดูกเป็นอะดาแมนเทียม (adamantium) ทำให้เขากลายเป็นเครื่องมือสังหารที่ทรงพลัง แต่นั่นก็แลกมาด้วยการสูญเสียความทรงจำ เมื่อความทรงจำกลับมา โลแกนต้องเผชิญทั้งอดีตทีมของตัวเอง โดยเฉพาะวิคเตอร์ที่กลายเป็นศัตรูสุดท้าย สุดท้ายโลแกนเลือกทางของตัวเอง — หนีออกจากความโกรธ แล้วไปหาชีวิตที่สงบมากขึ้น เหมือนฉากปิดที่เห็นเขาหลีกหนีความวุ่นวาย ข้อดีของหนังคือแอ็กชันจัดเต็มและมีฉากอารมณ์ส่วนตัว แต่ก็มีช่วงที่บทพยายามอธิบายอดีตหลายชั้นจนรู้สึกแน่น ๆ ในบางจุด จบแบบทิ้งร่องรอยให้คิดถึงว่าเขาจะกลายเป็นฮีโร่แบบไหนต่อไป

ฉันมักจะเริ่มเลือกของสะสมจากชิ้นที่ทำให้ห้องดูสมบูรณ์ขึ้นก่อนเสมอ และสำหรับวูล์ฟเวอรีน ผมชอบชิ้นที่เป็นเฮดไลน์สำหรับตู้โชว์

ชิ้นแรกที่ผมคิดว่าน่าซื้อคือรูปปั้นพรีเมียมอย่าง Sideshow Premium Format หรือ Kotobukiya ArtFX ที่เป็นเวอร์ชันชุดเหลืองคลาสสิก เหตุผลง่าย ๆ คือสัดส่วนกับรายละเอียดช่วยยกระดับการจัดวางให้ห้องดูโปรขึ้นทันที รายละเอียดหน้าตา กล้ามเนื้อ และท่าโพสที่วางใจได้ทำให้มันกลายเป็นศูนย์กลางสายตาเวลาคนมาเยี่ยมบ้าน

ชิ้นที่สองเป็นรูปแบบอ่านได้จริง ๆ คือรวมเล่มฮาร์ดคัฟเวอร์ของเรื่องไอคอนิกอย่าง 'Old Man Logan' หรือรวมงานคลาสสิกที่มีภาพศิลป์เด่น การมีหนังสือสวย ๆ หนึ่งเล่มบนโต๊ะกาแฟมันให้มิติที่ต่างกับของเล่น เหมาะสำหรับคนที่อยากสัมผัสตัวละครทางเนื้อหา ไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์

ส่วนชิ้นสุดท้ายที่ผมมองคือฟิกเกอร์ไฮเอนด์สเกล 1/6 จากภาพยนตร์ ซึ่งเหมาะถ้าชอบความเหมือนจริงและชุดสไตล์ภาพยนตร์ การลงทุนกับชิ้นนี้จะไม่ถูก แต่ถ้าชอบรายละเอียดใบหน้าและอุปกรณ์เสริม มันจะเติมเต็มคอลเลกชันและเล่าเรื่องตัวละครได้ชัดขึ้น โดยรวมแล้วผมเลือกชิ้นที่ครอบคลุมทั้งด้านสายตา สัมผัส และการอ่าน เพื่อให้คอลเลคชันเล่าเรื่องของวูล์ฟเวอรีนได้ครบทุกมิติ

เมื่ออยากอ่านรีวิวแบบไม่สปอยเกี่ยวกับ 'วูฟเวอรีน 3' ผมมักจะเริ่มจากแหล่งที่เป็นสรุปเชิงสถิติและคอมเมนต์สั้นๆ ก่อน เพราะช่วยให้รับรู้โทนโดยรวมของคนดูโดยไม่โดนเล่าเนื้อหาเต็มๆ

Rotten Tomatoes กับ Metacritic ให้คะแนนเฉลี่ยจากนักวิจารณ์หลายสำนัก ซึ่งมักมีส่วนที่เขียนแบบไม่สปอยให้เห็นภาพรวมได้ชัดเจน ส่วน Letterboxd เป็นที่ที่คนทั่วไปเขียนรีวิวสั้นๆ แบบย่อยความรู้สึกได้ดี: ผมอ่านความเห็น 2-3 ข้อแรกที่มีแท็ก 'no spoilers' หรือคำเตือน แล้วจะรู้ทันทีว่าสายไหนเหมาะกับเรา (แอคชัน-ดราม่า-อารมณ์) โดยที่เนื้อหาหลักยังปลอดภัย

ฝั่งไทยก็มีบล็อกและเว็บที่ผมไว้ใจ เช่นบทความสั้นๆ บน Major Cineplex และกระทู้รวมความเห็นใน Pantip บอร์ดโรงหนัง ซึ่งมักมีคนแยกหัวข้อชัดเจนว่าเป็นสปอยหรือไม่ การอ่านคอนเมนต์แรกๆ ของแต่ละกระทู้กับบทสรุปตอนต้นของรีวิว จะช่วยให้ผมตัดสินใจได้เร็วโดยไม่โดนเล่าเหตุการณ์สำคัญ สำหรับใครที่อยากได้มุมมองนักวิจารณ์จริงจัง ลองอ่านบทคัดย่อจากเว็บอย่าง 'Variety' หรือ 'The Hollywood Reporter' ก่อนแล้วค่อยขยายไปยังความเห็นของคนดู จะได้ทั้งมุมวิชาการและความสนุกเฉพาะกลุ่ม สุดท้ายแล้วผมมักจะเลือกอ่านหลายแหล่งผสมกัน เพื่อให้ได้ภาพรวมกว้างๆ โดยไม่เสียอรรถรสตอนดูเอง

นับตั้งแต่ได้ยินข่าวว่าวูฟเวอรีนจะกลับมาปรากฏตัวใน 'Deadpool & Wolverine' ความคิดแรกที่ผมมีคือ นี่อาจเป็นประตูที่ทำให้ตัวละครจากโลกของเดิมเดินเข้ามาในจักรวาลของมาร์เวลได้แบบเปิดกว้างและสนุกสุดเหวี่ยง เพราะหนังเรื่องนี้ชัดเจนว่ายืนอยู่บนความเป็น MCU ด้วยโทนการเล่นมุกแสบสันต์และการอ้างอิงจักรวาลข้ามมิติ ทำให้ผมเชื่อว่าการกลับมาของฮิวจ์ แจ็กแมนไม่ใช่แค่การเอาหน้าเก่าให้แฟนคลับหายคิดถึง แต่เป็นการย้ำว่ามัลติเวิร์สคือกลไกหลักในการเชื่อมโยง

การปรากฏตัวของวูฟเวอรีนในหนังแบบนี้เปิดทางให้เกิดสองสิ่งพร้อมกัน: หนึ่งคือเวอร์ชันของโลแกนที่เราเห็นอาจเป็น ‘เวอร์ชันหนึ่ง’ ในหมู่หลายเวอร์ชัน ไม่จำเป็นต้องตรงกับไทม์ไลน์ของหนัง 'Logan' หรือหนังชุด X-Men รุ่นก่อนหน้า และสองคือ MCU สามารถค่อยๆ แนะนำแนวคิดเรื่องมิวแทนต์ในแบบของตัวเองได้ โดยไม่ต้องลบประวัติศาสตร์เดิมทั้งหมด ผมมองว่าทางเลือกที่สมเหตุสมผลคือการใช้ความเป็นสแปลชของเดดพูลเพื่อเบิกทางให้ตัวละครสำคัญปรากฏตัว ก่อนจะขยายไปสู่การแนะนำมิวแทนต์คนอื่นอย่างค่อยเป็นค่อยไป

ท้ายที่สุดแล้ว ความสำคัญของการกลับมาคราวนี้ไม่ใช่แค่การยืนยันว่า 'วูฟเวอรีน' อยู่ใน MCU ทันที แต่เป็นการสร้างพื้นที่ให้แฟนๆ ได้จินตนาการว่าคนหลายเวอร์ชันสามารถร่วมโลกเดียวกันได้ ผมยังตื่นเต้นกับความเป็นไปได้มากกว่าที่จะยึดติดกับคำตอบตายตัว และคิดว่าหนังจะเลือกทางที่ทำให้แฟนเก่าแฟนใหม่ยิ้มได้ทั้งคู่

พูดถึง 'Wolverine 3' เวอร์ชันดั้งเดิม หลายคนจะนึกถึง 'Logan' ซึ่งเป็นบทสรุปของสายเลือดวูฟเวอรีนที่เปิดตัวไปแล้ว ตัวฉันเองยังรู้สึกได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนั้นเป็นบทจบที่เข้มข้นและเรียบง่าย โดยในไทยหนังเรื่องนี้เข้าฉายเมื่อต้นเดือนมีนาคม 2017 (ฉายพร้อมในหลายประเทศแถบเอเชียและอเมริกาเหนือในช่วงเดียวกัน) ดังนั้นถาคที่ถูกเรียกว่า 'Wolverine 3' ในความหมายดั้งเดิมจริง ๆ ก็คือเรื่องนี้ที่ผ่านเวลามาหลายปีแล้ว

บรรยากาศในโรงเวลานั้นยังติดตาอยู่มาก ฉันชอบที่หนังกล้าทิ้งความเป็นซูเปอร์ฮีโร่แบบเดิมและหันมาทำหนังดราม่าผสมเขย่าขวัญเล็กน้อย ฉากสัมผัสสุดท้ายและการแสดงทำให้รู้สึกว่าเป็นจุดสิ้นสุดที่สมเหตุสมผลสำหรับเวอร์ชันนั้น แม้ภาพรวมจะหม่นแต่ก็จัดวางอารมณ์ได้แน่นหนา ต่างจากทิศทางของหนังซูเปอร์ฮีโร่ร่วมสมัยที่เน้นความยิ่งใหญ่และเอฟเฟกต์ ฉันมองว่าใครที่ยังไม่ได้ดู 'Logan' ในโรงหรือทางสตรีมหลังจากนั้น ก็เป็นงานที่ควรหาโอกาสดูเพื่อเข้าใจว่าทำไมมันถึงถูกมองว่าเป็นจุดจบของวูฟเวอรีนคนเดิม

หน้าหนังสือเปิดด้วยภาพเงามืดของโลแกนที่กำลังยืนอยู่บนหลังคาอาคารสูง กลิ่นปืน ควัน และเสียงคำรามจากความทรงจำถูกถ่ายทอดผ่านกราฟิกหนาแน่นแล้วค่อยๆ เผยเบาะแสใหม่ ๆ ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวในความมืดนี้

การเล่าเรื่องเริ่มจากช็อตเล็ก ๆ แต่หนักแน่น—โลแกนตื่นมาในเมืองที่ใกล้จะล่มสลาย ไม่มีเสื้อผ้าชุดเดิมครบด้าน ไม่มีความทรงจำสมบูรณ์ของเหตุการณ์ก่อนหน้า มีเพียงรอยแผลเก่าที่ยังเจ็บและปริศนาเกี่ยวกับเทคโนโลยีหรือการทดลองบางอย่างที่ฝังอยู่ในร่างเขา ฉากสนทนาไม่ยาว แต่คำพูดที่แลกเปลี่ยนกันล้วนเปิดประตูสู่ปมหลัก: ใครเป็นคนปรับแต่งความทรงจำของเขา และพวกเขาต้องการอะไรจากโลแกน

โทนของคอมิกส์ภาคนี้ให้ความรู้สึกเคร่งขรึมผสมกับสไตล์สืบสวน ส่วนงานศิลป์เน้นเส้นหยาบและโทนสีมืดที่ทำให้ฉากต่อสู้ดูเจ็บปวดและมีน้ำหนัก ฉากแนะนำตัวละครรองผูกปมสำคัญไว้ตั้งแต่บทแรก — มีนักวิทย์ลึกลับ คนนอกกฎหมาย และตัวละครเก่าที่โผล่มาเป็นเงาเล็ก ๆ ซึ่งช่วยสร้างความอยากรู้ให้ผู้อ่านติดตาม บอกเลยว่าถ้าใครเคยชอบ 'Old Man Logan' จะเห็นความคล้ายของธีมการสูญเสียและการตามล่าตัวตน แต่สไตล์การเล่าและเป้าหมายของเรื่องใหม่นี้จะเน้นไปที่การไล่ตามความจริงภายในตัวเองมากกว่า ฉันเดินออกจากหน้าแรกด้วยความกระหายอยากรู้แล้วอยากเห็นว่าปริศนาที่ทิ้งไว้จะถูกคลี่คลายอย่างไร