เวนเดอร์ คือ

การปรากฏของตัวละครที่ชื่อหรือมีบทบาทเป็น 'เวนเดอร์' มักไม่ได้จำกัดอยู่แค่บทบาทเดียวในเรื่องราวต่าง ๆ — บ่อยครั้งตัวละครแบบนี้ทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมระหว่างโลกของผู้เล่น/ผู้อ่านกับองค์ประกอบของโลกในเรื่อง ผมชอบสังเกตว่าบทบาทของเวนเดอร์สามารถพลิกแพลงได้ตั้งแต่พ่อค้าที่ให้ไอเท็มสำคัญ ไปจนถึงผู้ให้ข้อมูลหรือแม้แต่ผู้ที่ผลักดันพล็อตด้วยการเปิดเผยความลับ บางครั้งเวนเดอร์ยังเป็นภาพสะท้อนคุณค่าทางสังคมหรือเศรษฐกิจของโลกนั้น ๆ ทำให้การมีอยู่ของเขามีความหมายมากกว่าการขายของเพียงอย่างเดียว

บทบาทเชิงตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือการเป็น 'ผู้ให้ภารกิจ' หรือ 'คีย์ไอเท็ม' ในเกมและนิยายสมัยใหม่ — เวนเดอร์มักจะเป็นที่มาของเควสเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ขยายเป็นเรื่องใหญ่ได้ อย่างในเกมแนว RPG ที่ร้านค้าหรือพ่อค้ามักจะขายสิ่งของที่ช่วยให้ผู้เล่นผ่านจุดสำคัญของเกมได้ หรือในนิยายบางเรื่องเวนเดอร์อาจเป็นผู้เก็บรักษาข้อมูลสำคัญ ตัวอย่างคลาสสิกที่สะท้อนความหมายนี้คือภาพของพ่อค้า/ร้านค้าในเกมสวมบทเป็นจุดพักจิตใจและแหล่งทรัพยากร เช่น ในเกมโลกเปิดหลายเรื่อง ร้านค้าท้องถิ่นและผู้ขายสินค้าให้ความรู้สึกของความปลอดภัยและการเตรียมพร้อมสำหรับบทต่อไป ส่วนในนิยายและภาพยนตร์ ร้านขายของหรือผู้ขายมักถูกใช้เป็นเวทีเผยความลับหรือเชื่อมโยงตัวละคร เช่นเดียวกับช่างทำอาวุธหรือคนขายไม้ในโลกแฟนตาซีที่กลายเป็นผู้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตัวเอก

นอกจากหน้าที่เชิงปฏิบัติ เวนเดอร์ยังมีบทบาทเชิงสัญลักษณ์ได้ด้วย — เขาอาจเป็นตัวแทนของการค้าขาย ความโลภ หรือความอบอุ่นของชุมชน ขึ้นอยู่กับมุมมองของผู้เขียน ตัวอย่างในวรรณกรรมที่ฉายให้เห็นบทบาทคล้ายกันได้แก่ร้านขายของที่กลายเป็นศูนย์กลางข่าวสารและมิตรภาพ ในแง่โทน บางเรื่องใช้เวนเดอร์เป็นเครื่องมือสร้างอารมณ์ขำขันหรือขมขื่น ขณะที่บางเรื่องให้เขาเป็นด่านทดสอบทางจริยธรรม เช่น ผู้ขายคนหนึ่งอาจยื่นข้อเสนอที่ทดสอบความศรัทธาของตัวเอก ทำให้สถานะของเวนเดอร์เปลี่ยนจากตัวประกอบเป็นปมสำคัญที่ผลักดันความขัดแย้ง

โดยส่วนตัวแล้วผมมักตื่นเต้นกับตัวละครแบบเวนเดอร์เมื่อตัวละครนั้นได้รับการเขียนให้น่าสนใจมากกว่าหน้าที่พื้นฐาน เพราะเมื่อเวนเดอร์มีความเป็นมนุษย์ มีอดีต มีข้อจำกัดหรือแรงจูงใจเฉพาะ มันทำให้โลกของเรื่องนั้นสมจริงขึ้นและฉากเล็ก ๆ กลายเป็นฉากที่น่าจดจำได้เสมอ ถ้าพบเวนเดอร์ที่ให้คำพูดสั้น ๆ แต่หนักแน่น หรือร้านเล็ก ๆ ที่เก็บความทรงจำของเมืองเอาไว้ นั่นมักจะเป็นสัญญาณว่าเรื่องนั้นใส่ใจรายละเอียดและโลกที่สร้างขึ้นถูกปั้นอย่างตั้งใจ

เคยสงสัยไหมว่าเวลาเล่นเกม RPG แล้วเจอคนตั้งร้านขายของ ความสัมพันธ์ระหว่าง 'เวนเดอร์' กับ 'เมอร์แชนท์' มันต่างกันยังไงบ้าง?

ผมมักจะเรียกง่าย ๆ ว่า 'เวนเดอร์' เป็นคนขายของทั่วไปที่เจอได้ตามตลาดหรือมุมถนนในเกม พวกนี้หน้าที่หลักคือรับซื้อของที่เราตีพังหรือเก็บมา แล้วขายไอเท็มพื้นฐานที่รีเฟรชสต็อกประจำ เช่น ในฉากเมืองของ 'The Witcher 3' พ่อค้านครเล็ก ๆ จะมีไอเท็มจำกัด ราคาคงที่ และไม่ค่อยโต้ตอบเชิงนโยบายการค้าใด ๆ

ตรงกันข้าม 'เมอร์แชนท์' ในมุมมองผมมักจะมีบทบาทเชิงธุรกิจมากกว่า อาจเป็นพ่อค้าที่เดินทาง มีเครือข่าย หรือแม้แต่เป็นตัวละครที่ให้เควสต์และมีผลต่อเศรษฐกิจของพื้นที่ เมอร์แชนท์บางคนเสนอการต่อรองราคา การแลกเปลี่ยนที่มีเงื่อนไขพิเศษ หรือล็อกสินค้าเฉพาะ ทำให้เขาดูสำคัญและมีมิติทางสังคมมากกว่าเวนเดอร์ที่เป็นแค่จุดขายของธรรมดา

สรุปแบบไม่ทางการคือ เวนเดอร์คือร้านขายของประจำที่พบง่าย ส่วนเมอร์แชนท์คือผู้ค้าระดับที่มีเรื่องราวหรือบทบาทมากกว่า ทั้งในเกมและโลกจริง ความแตกต่างอยู่ที่ขอบเขตการค้า ความสัมพันธ์กับผู้ซื้อ และผลกระทบทางสังคมมากกว่าตัวคำเรียกเท่านั้นเอง

ชื่อ 'เวนเดอร์' ฟังดูมีรากศัพท์ที่เชื่อมโยงทั้งกับคำว่า 'vendor' ในภาษาอังกฤษและกับนามสกุลแบบดัตช์ 'van der' ซึ่งเป็นไปได้ทั้งสองทาง ข้อแรกคือจากมุมภาษา เงื่อนไขที่เป็นไปได้มากที่สุดคือมาจากรากศัพท์ละติน 'vendere' ที่แปลว่า ขาย และพัฒนามาเป็นคำว่า 'vendor' ในภาษาอังกฤษที่หมายถึงผู้ขายหรือพ่อค้า คำนี้ถูกยืมผ่านภาษาฝรั่งเศสเก่าและเข้ามาในภาษาอังกฤษยุคกลาง ทำให้ความหมายเชิงพาณิชย์ชัดเจน ถ้าลองนึกภาพชื่อในบริบทของเกมหรือนิยาย ชื่อแบบนี้มักจะตั้งให้กับตัวละครที่มีหน้าที่ค้าแลกเปลี่ยน สินค้า หรือแม้แต่คนกลางของเรื่องราว คนอ่านหรือผู้เล่นจะได้ความรู้สึกทันทีว่าเกี่ยวข้องกับการแลกเปลี่ยนและการเดินทาง

ในอีกมุมหนึ่ง 'เวนเดอร์' อาจเป็นการทับศัพท์จากนามสกุลยุโรปอย่าง 'Vander' ซึ่งจริงๆ เป็นการย่อมาจากสำนวนดัตช์ 'van der' ที่แปลว่า "จาก/แห่ง" ตามด้วยชื่อตำแหน่งหรือสถานที่ เช่น คนที่ชื่อ 'Vander' อาจมีรากมาจากตระกูลที่มาจากภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่ง นามสกุลแบบนี้เมื่อย้ายมาใช้เป็นชื่อเดี่ยวในงานเขียนหรืองานสร้างสรรค์ จะให้สัมผัสที่ดูขรึมหรือมีความเป็นตระกูลสูง ต่างจากความหมายเชิงพาณิชย์ของ 'vendor' ทั้งสองความเป็นไปได้นี้ทำให้ชื่อ 'เวนเดอร์' มีความยืดหยุ่นในการนำไปใช้ — มันจะดูเป็นชื่ออาชีพที่จับต้องได้ หรือเป็นชื่อนามสกุลที่มีประวัติ ก็ขึ้นกับคอนเท็กซ์ที่ผู้สร้างเลือก

ในเชิงการใช้งานจริง ผมมักเจอชื่อในลักษณะนี้ในเกมและนิยายแฟนตาซีที่ต้องการสื่อบทบาท เช่น ในเกมแนว RPG ร้านค้า NPC มักถูกเรียกในรายชื่อเป็น 'vendor' หรือ 'merchant' ทำให้ผู้เล่นคุ้นเคยกับคำนี้ บางครั้งผู้เขียนนิยายก็หยิบคำว่า 'เวนเดอร์' มาเป็นชื่อเมือง ตลาด หรือกลุ่มพ่อค้าที่มีเอกลักษณ์ เพื่อให้ภาพรวมของโลกสมจริงขึ้น ตัวอย่างเช่น ตลาดกลางในนิยายแฟนตาซีที่ชื่อคล้าย ๆ กัน มักจะสื่อถึงศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนของผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ การให้ชื่อแบบนี้ทำให้เกิดความคุ้นเคยทันทีโดยไม่ต้องอธิบายยืดยาว

ท้ายที่สุดแล้ว ต้นกำเนิดของชื่อ 'เวนเดอร์' จึงไม่ได้ผูกขาดอยู่ที่แหล่งเดียว มันทั้งอาจมีรากจากคำกริยาละตินที่แปลว่าขายผ่านทางภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสเก่า หรืออาจเป็นการทับศัพท์ของนามสกุลยุโรปที่ให้ความหมายเชิงภูมิหลังทางตระกูล ความสวยงามของชื่อแบบนี้คือความคลุมเครือที่เปิดทางให้ผู้สร้างเรื่องราวตีความใหม่ได้ ผมชอบความเป็นไปได้หลายมิติของมัน—มันทำให้ชื่อเดียวสามารถบรรจุบทบาทและเรื่องราวได้มากกว่าที่คิดจริง ๆ

ในโลกของ RPG พ่อค้าหรือตัวละครที่เป็น 'vendor' มักถูกมองข้ามแต่มีความสำคัญมากกว่าที่คิด ฉันชอบมองพวกเขาเป็นศูนย์กลางของระบบเศรษฐกิจภายในเกม เพราะการตั้งราคาของพ่อค้าหนึ่งตัวสามารถเปลี่ยนวิธีเล่นของฉันได้ทั้งหมด เช่น ใน 'Skyrim' การหาไอเท็มขายกับพ่อค้ามือสองทำให้ฉันต้องเลือกระหว่างเก็บของสำคัญหรือแลกเป็นทองสำหรับทักษะที่ต้องการ

เมื่อฉันเล่น ฉันมักวางแผนเส้นทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งตามพ่อค้าที่มีของที่ฉันต้องการ บทบาทของพ่อค้าไม่ได้มีแค่ขายกับซื้อเท่านั้น พวกเขาเป็นจุดพักสำหรับรีเช็ตน้ำหนักของกระเป๋า เป็นแหล่งข้อมูลเล็กๆ ผ่านบทสนทนา และบางครั้งก็เป็นตัวชี้นำความก้าวหน้าของเควสต์ นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่าการจัดการทรัพยากรกับการเลือกจะสนุกขึ้น เพราะฉันต้องตัดสินใจว่าควรเก็บของจำเป็นหรือเปลี่ยนเป็นเงินเพื่อลงทุนในสิ่งอื่นๆ

แหล่งที่แฟนคลับมักรวมตัวกันจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการตามหาและแลกเปลี่ยนทฤษฎีเกี่ยวกับเวนเดอร์ — ผมมักเริ่มจากชุมชนออนไลน์ที่มีการถกเถียงเชิงลึกก่อนเสมอ

ในเชิงปฏิบัติ ผมจะไล่ดูทั้งเว็บบอร์ดและพื้นที่แชทที่ผู้คนแบ่งปันสรุปหลักฐาน เช่น subreddit เฉพาะเรื่อง ฟอรั่มแฟนอาร์ต และวิกิแฟนเมด เพราะโพสต์ยาว ๆ ในพื้นที่พวกนี้มักมีการรวบรวมฉากที่เกี่ยวข้อง ภาพหน้ากระดาษ จากมังงะ หรือสกรีนช็อตที่เอามาเชื่อมโยงเป็นแนวคิดเดียวกัน สำหรับตัวอย่างที่ผมชอบอ่านคือทฤษฎีเชิงสัญลักษณ์ใน 'Made in Abyss' — แม้จะเป็นคนละเรื่อง แต่กระบวนการประเมินหลักฐานก็คล้ายกัน: ดูข้อความในต้นฉบับ หาเบาะแสจากคำพูดของตัวละคร และเทียบกับงานศิลป์หรือสคริปต์

นอกจากฟอรั่มแล้ว วิดีโอวิเคราะห์ยาว ๆ, พอดแคสต์ และสตรีมสดก็เป็นแหล่งที่ดี ผมมักจะดูวิดีโอเอสเสย์ในยูทูบหรือจิบน้ำในสตรีมที่มีการถกเถียง เพราะคนทำวิดีโอมักเรียบเรียงทฤษฎีให้เห็นภาพและยกตัวอย่างซีนที่สำคัญ ส่วนโพสต์สั้น ๆ บนทวิตเตอร์หรือวิดีโอสั้น ๆ บนติ๊กต็อกช่วยให้เห็นไอเดียเร็ว ๆ ก่อนจะตามไปดูหลักฐานเต็ม ๆ ในพื้นที่อื่น ๆ

สุดท้าย ผมให้ความสำคัญกับการตรวจสอบความน่าเชื่อถือ เช่น ดูว่ามีการอ้างอิงฉากไหน ตรงกับคอนเท็กซ์หรือไม่ และผู้เสนอทฤษฎีมีการตอบคำถามหรือขยายความยังไง การเก็บลิงก์เป็นคอลเล็กชันส่วนตัวก็ช่วยให้ย้อนกลับมาเทียบเวลาที่มีข้อมูลใหม่ ๆ ปรากฏ ยิ่งมีแหล่งข้อมูลหลากหลายเท่าไหร่ ยิ่งช่วยให้เห็นภาพรวมและตัดทฤษฎีที่อ่อนออกไปได้ง่ายขึ้น — นี่คือวิธีที่ผมใช้ และมันทำให้การติดตามทฤษฎีนั้นสนุกขึ้นกว่าแค่การอ่านเดาไปเรื่อย ๆ

เวลาไปเดินงานแฮนด์เมดหรือแฟร์ ผมมักเรียกคนที่ตั้งบูธขายของว่าเวนเดอร์อย่างไม่ต้องคิดมาก แต่คำนี้จริง ๆ กว้างกว่าการเป็นแค่ 'คนขายของในงาน' มาก

เมื่อขยายความออกไปในโลกธุรกิจ เวนเดอร์หมายถึงผู้ให้บริการหรือผู้จัดหาสินค้าและบริการให้กับอีกฝ่ายหนึ่ง — อาจเป็นแผงขายขนมในงาน ออร์กาไนเซอร์ที่รับจัดเวที บริษัทให้เช่าเครื่องเสียง หรือแม้แต่คนรับเหมาที่ดูแลระบบไฟฟ้าในอีเวนต์นั้น ๆ ความแตกต่างสำคัญคือความสัมพันธ์เชิงสัญญาและความรับผิดชอบ: เวนเดอร์มักถูกว่าจ้างให้ทำงานเฉพาะอย่าง มีข้อกำหนดชัดเจนเรื่องเวลา คุณภาพ และการรับประกัน

จากมุมที่เคยคุยกับทั้งคนขายของและผู้จัดงาน ผมคิดว่าเข้าใจบทบาทของเวนเดอร์เหมือนการมองทั้งสองฟากฝั่ง คือทั้งผู้สื่อสารสินค้าตรงหน้าและผู้รับผิดชอบด้านบริการหลังการขาย การเลือกเวนเดอร์ที่เชื่อถือได้จึงสำคัญกว่าการจองบูธถูก ๆ เสมอ เพราะสุดท้ายคนที่จะทำให้งานราบรื่นคือเวนเดอร์ที่เตรียมพร้อมและเข้าใจเงื่อนไข นี่แหละที่ทำให้งานอีเวนต์หลายงานดูเป็นมืออาชีพขึ้นมาอย่างชัดเจน

รูปทรงของ 'เวนเดอร์' ให้ความรู้สึกเป็นตัวละครที่ผสมระหว่างนักเดินทางเก่าแก่กับคนชำนาญงานฝีมือ—นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมอยากลงมือทำคอสเพลย์ชิ้นนี้ทันที ฉันคิดว่าใจกลางของลุคอยู่ที่โค้ทยาวทรงหลวมแต่เข้าทรงเล็กน้อย ที่มักมีผ้าซ้อนหลายชั้นหรือแผงเสริมตรงไหล่และแขน เพื่อให้เกิดซิลูเอตที่ดูหนักแน่นแต่เคลื่อนไหวได้สะดวก สำหรับวัสดุ ผ้าเนื้อหนาอย่างวูลผสมหรือผ้าค็อตตอนเคลือบเป็นตัวเลือกดีเพราะให้โครงและความทน แต่ถ้าต้องการเคลือบเงาเล็กน้อย ให้เพิ่มแผงหนังเทียมที่ขอบปกและชายเสื้อเพื่อความคอนทราสต์

องค์ประกอบสำคัญอื่น ๆ คือเสื้อชั้นในแบบมีปกสูงหรือเสื้อเชิ้ตมีรอยจีบเล็ก ๆ ที่หน้าอก กาเกงมักจะเป็นทรงกระบอกไม่รัดจนเกินไป เพื่อให้เข้ากับบูทยาวครึ่งแข้งและเข็มขัดหลายเส้นที่พันรอบเอว เข็มขัดเป็นแหล่งสนุกสำหรับใส่ของประกอบ เช่น ถุงเครื่องมือ ห้อยสายโลหะ หรือช่องใส่ขวดเล็ก ๆ ส่วนอุปกรณ์เสริมอย่างถุงมือครึ่งนิ้ว แว่นครอบตาแบบกะทัดรัด หรือตะขอโลหะเล็ก ๆ จะช่วยดันคาแรกเตอร์ให้ชัดขึ้น การทำสภาพเก่า (weathering) บนหนังและผ้าด้วยสีน้ำมันเจือจางเล็กน้อยหรือกระดาษทราย จะทำให้ชุดดูผ่านการใช้งานมาจริงจัง

เรื่องวิกและเมคอัพฉันให้ความสำคัญมาก วิกที่มีความยาวระดับกลางถึงยาว ตัดช้อนเฟรมหน้าเล็กน้อยและสีที่ไม่สดจัด (เช่น น้ำตาลเข้มเทาหรือดำมีส่วนน้ำตาล) จะทำให้ใบหน้าดูขรึมขึ้น เทคนิคเมคอัพเน้นเส้นคิ้วชัดและเงาใต้โหนกแก้มเล็กน้อยเพื่อให้แสงเงาช่วยขับโครงหน้า หากต้องการของพิเศษเป็นพร็อพ ลองทำโคมไฟขนาดเล็กแบบถือด้วย LED แสงวอร์ม และถุงเครื่องมือที่เปิด-ปิดได้จริง ผมมักจะตัดมุมจากของมือสองเพื่อลดเวลาและต้นทุน แล้วปรับแต่งรายละเอียดเล็กน้อยให้สมจริง ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นคอสเพลย์ที่ดูเป็นผู้ใหญ่ มีเรื่องเล่าในตัว และสวมใส่ได้จริงสำหรับการถ่ายภาพหรือเดินงาน—จบด้วยความภูมิใจเล็ก ๆ ที่เห็นทุกชิ้นทำงานร่วมกัน

เรามักจะแชร์แหล่งที่ฟังเพลงของ 'เวนเดอร์' กับเพื่อนๆ ในชุมชนบ่อย ๆ เพราะมันมีทั้งเวอร์ชันทางการและงานแฟนเมดที่น่าสนใจมาก

ถ้าต้องการเวอร์ชันทางการ ช่องทางหลักที่พบได้ง่ายคือบริการสตรีมมิ่งใหญ่ๆ เช่น Spotify, Apple Music และ YouTube Music โดยมักจะปล่อยเป็นอัลบั้ม OST หรือซิงเกิลธีมที่มีชื่อเล็กๆ ระบุว่าเป็นซาวด์แทร็กของ 'เวนเดอร์' บางครั้งค่ายผู้ผลิตจะอัปโหลดมิวสิกวิดีโอหรือคลิปตัวอย่างลงในช่องยูทูบอย่างเป็นทางการด้วย ทำให้ได้ทั้งเพลงและภาพประกอบไปพร้อมกัน

นอกจากสตรีมมิ่งแล้ว ถ้าชอบคุณภาพเสียงสูงหรืออยากได้ไฟล์เป็นของตัวเอง ให้มองหาบริการขายไฟล์เพลงแบบดิจิทัล (เช่น iTunes/Apple Store หรือร้านค้าออนไลน์ของค่ายเพลง) ที่มักมีเวอร์ชัน WAV/FLAC สำหรับคนสะสมดิจิทัล ส่วนคนชอบของจริงก็มีแผ่น CD หรือไวนิลที่ออกแบบเป็นชุดพิเศษ จำหน่ายผ่านร้านค้าต่างประเทศและเว็บจำหน่ายของสะสม เช่น Amazon หรือร้านแผ่นญี่ปุ่นในบางครั้ง

ถ้าชอบเวอร์ชันที่คนทำขึ้นเองหรือรีมิกซ์ ให้ไล่ดูใน YouTube, SoundCloud หรือช่องแฟนคอมมูนิตี้บนแพลตฟอร์มวีดิโอและโซเชียลมีเดีย หลายคนทำคัฟเวอร์ วอร์มอัพ หรือแม้แต่เมดมิวสิควิดีโอที่หยิบธีมจาก 'เวนเดอร์' มาทำต่อ ความหลากหลายตรงนี้สนุกตรงที่ได้เห็นไอเดียใหม่ๆ และมักจะมีลิงก์กลับไปยังแหล่งเพลงต้นฉบับหรือชื่อคอมโพสเซอร์อยู่ด้วย

ส่วนตัวชอบเก็บเพลย์ลิสต์ผสมระหว่างเวอร์ชันทางการกับคัฟเวอร์ แล้วเปิดฟังเมื่ออยากย้อนอารมณ์ของตัวละครหรือฉากนั้นๆ — บางทีเสียงออเคสตร้าของเวอร์ชันต้นฉบับให้ความรู้สึกหนักแน่น แต่วอร์มคัฟเวอร์ทำให้ผ่อนคลายได้ดี เหมือนเจอมุมใหม่ของเพลงเดิม ซึ่งเป็นเหตุผลที่ชอบตามทั้งช่องทางทางการและชุมชนแฟนเพลงแบบไม่เลือกข้าง

ชื่อ 'เวนเดอร์' ในแวดวงแฟน ๆ มักถูกโยงไปหลายอย่าง ขณะที่อ่านคอมเมนต์เห็นคำนี้บ่อยครั้ง ผมเลยชอบคิดว่าไม่ได้หมายถึงตัวละครหนึ่งตัวแบบชัดเจน แต่เป็นป้ายชื่อที่แฟนๆ ใช้เรียกคนประเภทหนึ่งมากกว่า

ในมุมมองของผู้ชมวัยรุ่นที่ติดตามฟอร์รั่ม ผมมองว่า 'เวนเดอร์' มักหมายถึงตัวละครแบบพ่อค้า/แม่ค้าหรือคนเดินทางที่โผล่มาแบบลึกลับแล้วมีของแปลกขาย หรือบางครั้งก็เป็นสายคนกลางที่ให้ข้อมูลสำคัญก่อนจะหายไป หลายคนเอาความรู้สึกนี้มาทำมีมหรือเมมโมรี่ เพราะตัวละครพวกนี้มักสร้างมู้ดแบบเดียวกัน: คำพูดคลุมเครือ ความรู้สึกว่าเขารู้มากกว่าที่ให้เห็น และมักเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนชะตากรรมของตัวเอก

สรุปแบบฉันคิดคือ เมื่อเห็นคนพูดถึง 'เวนเดอร์' ให้ดูบริบทว่าพูดถึงฉากไหน บางทีมันเป็นชื่อจริงของตัวละครในอนิเมะเรื่องหนึ่ง แต่บ่อยกว่าคือคำเรียกขำๆ ที่กลายเป็นมุกในชุมชน นั่นแหละเป็นเหตุผลว่าทำไมคำนึงไม่เคยนิ่งและแปลกที่มันแพร่หลาย