แสงรวี

"เหนือไม่กล้า เหนือไม่เคย""ถ้าอย่างนั้นเหนือปิดตานะ...ปล่อยให้พวกพี่ดูแลเอง" เรื่องย่อ แสงเหนือ หญิงสาวที่สูญเสียคุณพ่อไปตั้งแต่ยังเด็ก เติบโตมากับแม่เพียงลำพัง หญิงสาวที่สดใส อ่อนโยน และจิตใจดี เดย์ ฝาแฝดคนพี่ ชายหนุ่มที่มีนิสัย มึน กวน แต่กลับยิ้มง่าย ใจดี และอ่อนโยน กับแสงเหนือแค่เพียงคนเดียว ไนท์ ฝาแฝดคนน้อง ชายหนุ่มที่มีนิสัย นิ่ง ขรึม อ่อนโยน ทะนุถนอม และพร้อมปกป้องแสงเหนือทุกเรื่อง จากเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถูกเพื่อนต่างห้องรังแก จนสองฝาแฝดได้เข้ามาปกป้อง กลายเป็นความผูกพันธ์ที่ค่อย ๆ เติบโตไปพร้อม ๆ กัน จนกลายเป็นความรักที่เดย์ และไนท์สองฝาแฝดปักธงหัวใจ ว่าเธอจะต้องเป็นผู้หญิงของเขาไม่คนใดก็คนหนึ่ง จนเกิดเป็นเรื่องราวให้แสงเหนือต้องหัวใจเต้นแรงไปกับพวกเขาทุกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ก่อเกิดเป็นความรู้สึกและความรัก ที่เธอต้องยอมรับความสัมพันธ์ที่แตกต่าง หนึ่งครอบครัวยอมรับได้กับความสัมพันธ์ของเขาที่จะเดินไปด้วยกันสามคน แต่อีกหนึ่งครอบครัวที่ไม่อาจจะทำใจยอมรับได้กับความรักที่พวกเขาสามคนต้องการ

วรดาที่นิ่งเงียบมาตลอดตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาในห้อง เธอเทียวเม้มปากเข้าหากันแน่นแล้วแน่นอีก คำว่า ‘มีอะไรกัน’ ของอติรุจน์ เธอแทบอยากจะลุกหนี เขาดูไม่ออกอีกหรือว่าเธอกำลังจะโดนเชือดอยู่แล้ว “เอ่อ..งะ..งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ” ถอยไปตั้งหลังยังทันอยู่ใช่มั้ย เธอไม่พร้อมสำหรับสถานการณ์นี้จริง ๆ แต่แล้วความตั้งใจของเธอก็ถูกเสียงของคู่แม่ลูกผูกจิตพังลงอย่างไม่เป็นท่า

เมื่อจิตรกรสาวนามว่า ปลายรุ้ง ต้องเข้ามาพัวพันกับสองหนุ่มคู่แฝดต่างขั้ว อย่าง ฆนากร กับนภวินท์ คนหนึ่งคือท้องฟ้าที่สว่างสดใส หากอีกคน เป็นดั่งก้อนเมฆดำทะมึน ที่พร้อมจะพัดพาลมพายุร้าย และสายฝนเข้าใส่ทุกคนที่ขวางหน้า เขียนรูปมาก็มาก ทว่าครั้งนี้ ปลายรุ้ง ตัดสินใจเขียนภาพในรอยจำให้ใครคนหนึ่งใหม่ เพื่อให้เขาเปลี่ยนจากเมฆหม่น กลายเป็นก้อนเมฆขาวให้ได้!! วันหนึ่ง สายรุ้งจะทาบทอ บนปลายเมฆ...

“น้องกูไม่อยากเจอมึง” “บอกไปว่าผัวมาหา” “ไอ้!” สุรเชษฐ์สบถลั่นบ้าน ด่าเป็นชุด “กูไม่ได้ป้องกันเอาไปหลายที เผื่อท้องขึ้นมา ไปตามมาคุยกันให้รู้เรื่อง” “ไอ้นนท์มึง มึง!” สุรเชษฐ์ชี้หน้าเพื่อนมือไม้สั่น อยากจะชักปืนลูกซองมายิงกบาลเพื่อนให้กระจุย แต่เขาไม่อยากติดคุก ได้แต่โกรธหน้าดำหน้าแดง “ซื้อของมาฝากบำรุงจะได้หายป่วย ฤกษ์แต่งงานให้ผู้ใหญ่หาให้แล้ว ลดาตกลงแล้วใช่ไหม” “ตกลงบ้านป้ามึงเหรอ น้องกูไม่เอามึง” “งั้นกูฉุด” “มึงกล้าเหรอ กูยิงไส้พรุน” “กูจะคุย” รัชชานท์เท้าสะเอวมองขึ้นไปบนห้องนอนของเมียเด็ก สุรเชษฐ์ขยี้หัวตัวเอง เขารู้นิสัยเพื่อนดี ไอ้หมอนี่มันบ้า เคยมีใครขวางอะไรมันได้ “ลดาไม่อยากคุยกับมึง” “แต่กูจะคุย” “มึงกลับไปก่อน” สุรเชษฐ์เสียงอ่อนลง “ไม่ไป อีกไม่กี่วันปิดเทอม แต่งงานกันเลยกูจะได้วางใจว่าไม่มีผู้ชายที่ไหนมาเกาะแกะอีก” “มึงฟังภาษาคนรู้เรื่องไหมวะไอ้นนท์”

เธอเป็นแค่ตัวแทนของผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อผู้หญิงคนนั้นกลับมาก็หมดเวลาตัวสำรองอย่างเธอ เธอจึงจากไปแล้วเข้าร่วมทีมวิจัย เดินทางเข้าป่าตามหากล้วยไม้สีรุ้ง ที่เชื่อกันว่าสามารถรักษาโรคร้ายได้ พอเธอจากไปเขาก็ตามหาเธออย่างบ้าคลั่ง " ผมขอโทษเรากลับมาเป็นอย่างเดิมได้ไหม กลับไปกับผมนะ ผมจะจัดงานแต่งงานของเราให้ใหญ่โตประดับกุหลาบสีขาวอย่างที่คุณชอบให้ทั่วเลย ดีไหม" สัตว์ประหลาดก้มลงไปตรงหว่างขาทำจมูกฟุดฟิดสูดดมแล้วยิ้มโชว์ฟันแหลมคม อาชวีที่ถูกมัดติดกับต้นเสาได้แต่มองดูมัน เขาทั้งกลัวทั้งรังเกียจ " เฮ้ย เฮ้ย นั่นมันกำลังจะแดกนายแล้ว " เซโพพาทุกคนวิ่งออกมาลัดเลาะป่าหญ้าสูงท่วมหัว ล้มลุกคลุกคลานบ้างแต่ก็หยุดพักไม่ได้ อาชวีวิ่งตัวเปล่าล้อนจ้อนมีแต่กางเกงในตัวเดียว แถมตอนที่หกล้มเมื่อกี้ยังไปถูกกิ่งไม้เกี่ยวจนกางเกงในขาดตูดเป็นรูกว้าง

‘เพราะความรักมีอยู่จริง หัวใจจึงโบยบินกลับมา’ ‘บ้านสีรุ้ง’ ร้านชาดอกไม้ ท่ามกลางหุบเขา จากที่หนีไปสุดหล้า แต่วันนี้เธอกลับมาเพื่อกอบเก็บความทรงจำที่เหลืออยู่ สานฝันบนเส้นทางที่พ่อแม่ขีดไว้ เรียนรู้การอยู่เพื่อผู้อื่น ซึมซับความสุขที่เกิดจากการให้ เพราะสุขนั้นคือยั่งยืน ‘หฤหรรษ์’ เชื่อมาตลอดว่าความรักมีอยู่จริง แต่เธอกลับไม่เชื่อว่าตัวเองจะได้รักนั้นจากใคร เพราะตั้งแต่เกิด ชีวิตเหมือนต้องคำสาป เธอจึง ‘รักไม่ยุ่งมุ่งแต่งาน’ ทุ่มเททุกอย่างเพื่อพลิกฟื้นไร่ชาของครอบครัว แต่เมื่อความรักที่ชื่อว่า ‘พฤกษ์’ เยี่ยมหน้ามาทักทาย เธอจะหนีใจตัวเองพ้นได้อย่างไร เมื่อเขาเดินหน้าท้าชนเธอไม่เลิก เขาแสนดี ใส่ใจ และเข้าใจทุกอย่างที่เป็นเธอ ทว่า... เหรียญมีสองด้านเสมอ และมนุษย์ก็มีสิ่งที่ต้องปกปิด ‘ความลับ’ เป็นเหมือนจุดด่างในชีวิตที่หฤหรรษ์ไม่อยากให้ใครรู้ แต่ความรักไม่มีความลับ หฤหรรษ์จะทำอย่างไรจึงจะรักษาความรักไว้ได้ เช่นเดียวกับพฤกษ์ เมื่อสิ่งที่เรียกว่า ‘รัก’ อาจไม่ใช่