Semua

เหล่ากามเทพถึงกับต้องกุมขมับ กับเรื่องราวความรักของพวกเขา ถึงเวลาที่กามเทพต้องจัดสรร ให้ความรักมันอยู่ถูกที่ถูกทางถูกคนเสียที

รวมเรื่องเร่า(ร้อน) เร้าอารมณ์ #2 เป็นภาคต่อของเล่มแรกที่ยังคงมาพร้อมกับความเร่าร้อนสมชื่อเรื่อง กับสัมพันธ์สวาทหลากหลายรูปแบบ และตัวละครที่มีความน่าสนใจในแบบของตัวเอง ผลงานใหม่ของไรต์ที่คัดเอาเฉพาะเรื่องที่จะพาคุณดำดิ่งสู่โลกของนิยายที่อ่านเพลินจนวางไม่ลง

เขาพันวาวิศวะตัวแสบ เจ้าของฉายา “รถซิ่งสายพัง” ที่ชีวิตติดไฟแดงตลอดเวลา นิสัยกวนตีน ใจร้อน พ่วงตำแหน่งลูกคนกลางที่ไม่มีใครใส่ใจมาตลอด เลยชอบใช้หมัดแทนคำพูด และปากหมาแทนหัวใจ แต่ปัญหาใหญ่ไม่ใช่เรื่องพวกนี้... ปัญหาคือเขาดันลืมผู้หญิงที่เคยเป็นทั้งรักแรกและรักสุดท้ายของตัวเองไปได้! เธอไซซีรุ่นพี่สุดแซ่บ สาวฮอตระดับตำนานจากแก๊งเก่าที่เคยครองเมือง แต่เลือกบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อตามหารักแท้ ซึ่งรักแท้นั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหมอนี่คนเดียว! ชาตินี้จะจับให้มั่น ปั้นให้รัก ต่อให้เขาหนีเก่งแค่ไหน เธอก็พร้อมไล่ล่า เพราะเขาเป็นของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว! เมื่ออดีตที่เขาพยายามลืม กลับมาไล่ตามติดยิ่งกว่าติดสปีด ยิ่งเขาหนี...เธอก็ยิ่งตาม และยิ่งเธอเข้าหา...เขากลับยิ่งใจสั่น! “สุดท้ายแล้ว... คนที่วิ่งหนีมาตลอด อาจเป็นคนที่อยากให้ถูกจับได้ที่สุด ก็ได้!”

ในร้านกาแฟที่หอมหวานยามกลางวัน และซ่อนราคีไว้หลังประตูยามค่ำคืน เดียร์เรียนรู้ว่า ความรักไม่มีค่าเท่าเงิน และการถูกรัก…ไม่เร้าใจเท่าการถูกต้องการ

ถ้าถามถึงความใฝ่ฝันว่าโตขึ้น อยากเป็นอะไร สำหรับฉัน ความใฝ่ฝันสูงสุดก็คือ การได้เป็นคุณนายมาเฟีย มีแด๊ดดี้เลี้ยงดู ใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง ดังนั้นภารกิจแรกหลังเรียนจบ ฉันจะมีสามีเป็นมาเฟียให้ได้!!

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้ เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย “ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก” “ทำไมไม่ได้ครับ” “เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง” “พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

จากสาวออฟฟิศผู้ถูกเอาเปรียบในที่ทำงานจนกระทั่งตาย แต่ไม่ได้ตายเพราะการทำงานหนัก หากกลับตายเพราะ ‘ลูกชิ้นติดคอ’ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งกลับพบว่าตัวเองทะลุมิติกลายเป็น ‘นางร้ายผู้ตกอับ’ ชีวิตแสนบัดซบ

“อูยย... ซี้ดดด... ป๋าขา...” รสรินไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป เธอแอ่นกายรับสัมผัสจากมือเขาอย่างโหยหา เกรียงไกรจับข้อเท้าทั้งสองของเธอแยกออกพับงอเข่าขึ้นจนโคกสวาทลอยเด่นขึ้นมา เขาก้มหน้าลงไปจนชิด สูดดมกลิ่นสาบสาวที่แสนคิดถึงเข้าเต็มปอดก่อนจะเริ่มต้นบทเพลงราคะที่รสรินถวิลหา ปลายลิ้นใหญ่หนาและร้อนระอุเริ่มกรีดลงไปตามรอยแยกของกลีบแคมสีสดที่บัดนี้อาบเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งกามารมณ์ที่เก็บกดมาเนิ่นนาน รสรินตัวกระตุกไหวทันทีที่สัมผัสเปียกชื้นนั้นแตะลงบนจุดอ่อนไหวที่สุด เกรียงไกรรู้ดีว่าจุดตายของเธออยู่ที่ลิ้น เขาเริ่มตวัดลิ้นซอกซอนเข้าไปในรอยแยกที่อวบฉ่ำ ควานหาน้ำหวานที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายอผัว"

ธาวิน และ แบม คบกันมาได้สักพักก็ตัดสินใจหมั้นกันและได้เริ่มมาใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน แต่เมื่อมาอยู่ด้วยกันมันก็มีเรื่องมากมายที่ต้องปรับไปด้วยกัน เขาทั้งคู่จะปรับเข้าหากันได้ไหมติดตามได้ใน "สุดท้ายคือความรัก"

อนาคิน อัครศกุลไพศาล ใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอจดทะเบียนสมรสด้วยเพราะความแค้น... เขาใช้งานเธอเยี่ยงทาส เขาปฎิบัติกับเธออย่างเลือดเย็น... ลัลล์สลิตา สลิปัญญาพงศ์ ตกลงแต่งงานกับเขาเพราะความรักที่มีให้เขาอยู่เต็มหัวใจ และหวังว่าความรักจะเอาชนะความเกลียดแค้นที่สุมอยู่ในหัวใจของเขา ในวังวนแห่งความแค้น กว่าที่อนาคินจะรู้ตัวว่าได้ตกอยู่ในบ่วงรักที่ทั้งสองได้ร่วมกันถักทอสร้างขึ้นมานั้น ทั้งคู่ต่างก็ถูกไฟแค้นแผดเผาไหม้เกรียมเสียจนแทบไม่เหลือแม้เถ้าธุลี

หนึ่งเรื่องที่หยวนหนิงเซี่ยทำผิดพลาดก็คือแต่งงานกับโจวเสิ่นเยี่ยน ไม่เพียงทุ่มเทความรักให้หมดหน้าตัก แต่หยวนหนิงเซี่ยยังทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาได้มาซึ่งอำนาจ แต่ทว่าสิ่งที่เขาตอบแทนนาง กลับเป็นความตาย หาใช่ความรัก เช่นนั้นหวนกลับคืนมาครานี้นางจะล้มหมากทั้งกระดาน! "ใครหน้าไหนก็ขวางข้าไม่ได้!"

…Life is somehow strange… …Sometimes it just by chance… …Someone passing my path… …ชีวิตคนเรา… …บางทีก็มีเรื่องบังเอิญ เรื่องน่าแปลกใจ… …ผ่านเข้ามาอย่างไม่คาดคิด…. บางครั้งการโดนคลุมถุงชนก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่เสมอไป เมื่อผมได้มาพบกับเธอคนนี้!!! "เรื่อง ดูตัวน่ะ!!! ไม่เอาน่าพ่อ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว.....” ผมพูดยังไม่ทันจะจบปลายสายก็ตอบกลับมา“ก็ไม่ใช่เรื่องดูตัวหรอกนะ” “แล้วเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องดูตัว อย่างพ่อมีเรื่องอื่นด้วยหรอ"

หลังอุบัติเหตุ ฉันตื่นขึ้นในโลกอีกใบ และได้รักกับผู้ชายคนหนึ่งอย่างสุดหัวใจ แต่เมื่อเขาหายไป ฉันกลับลืมตาขึ้นบนเตียงโรงพยาบาล พร้อมคำถามว่า…ความรักของเราเคยเป็นความจริงไหม

"หนาวขนาดนี้... ให้ผมช่วย 'ทำให้อุ่น' ไหมครับคุณหนู" "บะ... บ้า นายเป็นแค่บอดี้การ์ดนะ อ๊ะ!" "บอดี้การ์ดที่กำลังจะเป็น 'สามี' ของคุณหนูไงครับ!"

ใคร ๆ ก็เรียกผมว่า ‘เฮีย’ แต่ไอ้หน้าหล่อนี่ มันชอบเรียกผมว่า ‘เมีย’ อยู่เรื่อยเลย ไอ้บ้าเอ๊ย!

เมื่อสามียื่นหนังสือหย่า แม่สามีขับไล่ และนางต้องออกจากจวนพร้อมเงินเพียงห้าตำลึง ทุกคนต่างเชื่อว่าชีวิตของ กู้หว่านหนิง จบสิ้นแล้ว แต่ไม่มีใครรู้ว่า...ผู้หญิงที่ถูกทอดทิ้งคนนี้ จะสร้างอาณาจักรการค้าด้วยสองมือของตนเอง จากแผงหมั่นโถวเล็ก ๆ ริมถนน สู่ร้านอันดับหนึ่งของเมือง จากแม่ค้าสามัญชน สู่พ่อค้าหลวงหญิงคนแรกของราชวงศ์ นางฝ่าฟันทั้งการกลั่นแกล้ง การวางเพลิง การปลอมสินค้า และสงครามการค้าระหว่างแคว้น จนก้าวขึ้นเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งที่สุดใต้หล้า เมื่ออดีตสามีที่เคยทอดทิ้งย้อนกลับมาขอคืนดี สิ่งที่เขาได้รับมีเพียงรอยยิ้มเย็นชาและคำปฏิเสธต่อหน้าผู้คนทั้งเมือง "วันที่เจ้าหย่าข้า คือวันที่เจ้าสูญเสียสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต"

เมื่อ "สายฟ้า" อสูรเถื่อนแห่งวิศวะที่วันๆมีแต่รอยเลือดและกลิ่นน้ำมัน ดันถูกใจดาวคณะแพทย์ปี2ผู้เรียบร้อยและรักสงบ คนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้! และเป้าหมายต่อไปของอสูรตัวนี้ คือการยึดครองหัวใจคุณหมอ!

“ตี๋อย่าทิ้งเค้า” “จ้าวพูดไรคิดหน่อย” ถึงแม้จะปากแข็ง แต่ก็ชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน

ตั้งแต่หมอพอร์ชหย่ากับภรรยา เขาก็ชอบมาอยู่ใกล้ ๆเธอ และชอบทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวกับสัมผัส ใบหน้าร้อนวูบวาบทุกครั้งที่ใกล้กัน เธอไม่กล้าที่จะว่าเขา เพราะเขาคือนายจ้าง มีบางครั้งเธอรู้สึกเหมือนใจสั่นเต้นแรง รู้สึกเสียว ๆ ในสิ่งที่เขาทำ หรือว่าเธอเองรู้สึกชอบและหลงไหลในสิ่งที่หมอพอร์ชทำ “หมอจะตรวจดูให้นะครับ ว่าทำไมตรงนี้ของเกี๊ยวถึงได้แฉะอย่างนี้”

“อูย... ซี้ดดดด” ฉันพริ้มตา ตื่นเต้นและเสียวซ่านกับสิ่งที่คาร์ลอสกำลังทำกับของรักของหวงของฉัน ไม่นานก็มีน้ำหล่อลื่นหลั่งออกมาแฉะฉ่ำร่องสวาทที่โดนปลายลิ้นทะลวงเลียอยู่อึดใจสั้นๆ “ยะ... อย่า” ฉันร้องห้าม รู้สึกถึงทรวงอกที่เบ่งขยาย หัวนมแข็งตั้งชูชัน “ผมชอบเบิร์น” เสียงตอบมาจากใต้โต๊ะ ต้องขอบคุณผ้าคลุมโต๊ะที่ยาวคลุมลงมาทำให้ผู้คนในร้านที่กำลังดื่มกินกันอย่างสนุกสนานในวันสิ้นปี ไม่ได้สนใจว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นที่ใต้โต๊ะของฉัน “ซี้ดดด… อูย… ” ฉันเสียวมากจนต้องยกเหล้าขึ้นดื่ม คาร์ลอสลีลาร้ายเหลือ สมกับที่เป็นสายเบิร์นตัวจริง เพราะเขาไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตากระแทกลิ้นเข้าใส่ร่องเสียวของฉันแรงๆ อย่างไม่ลืมหูลืมตาเพื่อให้น้ำเสียวฉีดพุ่งออกมา “ไม่ไหวแล้ว… อ๊า เสียวมาก” ฉันเผลอร้องครางออกมา หนุ่มสเปนคนนี้เบิร์นเก่งสุดๆ จนฉันแทบเสร็จคาลิ้นของเขา “อ๊อย... ฮื่อ… ” ฉันเม้มปากแน่น ไม่ไหวแล้ว… แบบนี้ฆ่ากันให้ตายเสียดีกว่า สองมือของฉันเอื้อมมาใต้โต๊ะเกาะบ่าของคาร์ลอสเอาไว้แน่น ความเสียวซ่านที่ร่องสวาท ทำให้อาการขัดขืนของฉันค่อยๆ คลายลง ยอมแหกขารับลิ้น