All

“เขารักเธอหมดทั้งใจ แต่เธอเลือกทำร้ายเขา เพื่อปกป้องคนที่เธอรักมากที่สุด หลายปีต่อมา โชคชะตาพาพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง ในสถานะที่ไม่มีชื่อเรียก รักนี้ จะปล่อย หรือจะคว้า แม้หัวใจต้องแตกสลายอีกรอบ”

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?” (คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ) นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแมทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง “I think you should keep walking!” (ฉันว่านายมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!) และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยว ๆ ของเขา... หากในยามที่แมทธิวหวาน... เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่ แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง... หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ... ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...

เหล่ากามเทพถึงกับต้องกุมขมับ กับเรื่องราวความรักของพวกเขา ถึงเวลาที่กามเทพต้องจัดสรร ให้ความรักมันอยู่ถูกที่ถูกทางถูกคนเสียที

จากสาวออฟฟิศผู้ถูกเอาเปรียบในที่ทำงานจนกระทั่งตาย แต่ไม่ได้ตายเพราะการทำงานหนัก หากกลับตายเพราะ ‘ลูกชิ้นติดคอ’ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งกลับพบว่าตัวเองทะลุมิติกลายเป็น ‘นางร้ายผู้ตกอับ’ ชีวิตแสนบัดซบ

“ตี๋อย่าทิ้งเค้า” “จ้าวพูดไรคิดหน่อย” ถึงแม้จะปากแข็ง แต่ก็ชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน

ซ่งอันหนิงบุตรสาวคนเล็กที่ไม่เคยได้รับความรัก จึงถูกผลักไสให้กลายเป็นเจ้าสาวตัวแทนเข้าพิธีกับลู่เฉิงเยี่ยน แม่ทัพหนุ่มผู้เด็ดขาด เย็นชา และไร้หัวใจ ท่ามกลางข่าวลือหนาหูว่าเขาดุร้ายราวกับปีศาจจากสมรภูมิ ทว่า......ใครจะคิดว่าท่ามกลางความหนาวเหน็บและอันตรายรอบตัว บุรุษที่ผู้คนทั่วแผ่นดินต่างหวาดกลัว กลับเป็นคนแรกที่ยื่นมือมาปกป้องนาง และประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมให้ผู้ใดมารังแกฮูหยินของเขาได้อีก!

ใคร ๆ ก็เรียกผมว่า ‘เฮีย’ แต่ไอ้หน้าหล่อนี่ มันชอบเรียกผมว่า ‘เมีย’ อยู่เรื่อยเลย ไอ้บ้าเอ๊ย!

หนึ่งเรื่องที่หยวนหนิงเซี่ยทำผิดพลาดก็คือแต่งงานกับโจวเสิ่นเยี่ยน ไม่เพียงทุ่มเทความรักให้หมดหน้าตัก แต่หยวนหนิงเซี่ยยังทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาได้มาซึ่งอำนาจ แต่ทว่าสิ่งที่เขาตอบแทนนาง กลับเป็นความตาย หาใช่ความรัก เช่นนั้นหวนกลับคืนมาครานี้นางจะล้มหมากทั้งกระดาน! "ใครหน้าไหนก็ขวางข้าไม่ได้!"

อนาคิน อัครศกุลไพศาล ใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอจดทะเบียนสมรสด้วยเพราะความแค้น... เขาใช้งานเธอเยี่ยงทาส เขาปฎิบัติกับเธออย่างเลือดเย็น... ลัลล์สลิตา สลิปัญญาพงศ์ ตกลงแต่งงานกับเขาเพราะความรักที่มีให้เขาอยู่เต็มหัวใจ และหวังว่าความรักจะเอาชนะความเกลียดแค้นที่สุมอยู่ในหัวใจของเขา ในวังวนแห่งความแค้น กว่าที่อนาคินจะรู้ตัวว่าได้ตกอยู่ในบ่วงรักที่ทั้งสองได้ร่วมกันถักทอสร้างขึ้นมานั้น ทั้งคู่ต่างก็ถูกไฟแค้นแผดเผาไหม้เกรียมเสียจนแทบไม่เหลือแม้เถ้าธุลี

เรื่องราวความรักและมิตรภาพระหว่างเพื่อน ในโรงเรียนสตรีล้วนฝั่งธนฯ ความเข้าใจของครอบครัวในเด็กวัยรุ่น สัมผัสบรรยากาศในยุค 90s ความรู้สึกอบอุ่นของกาลเวลาที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เข็มสาวน้อยที่ตกหลุมรักรุ่นพี่ตะวัน เธอจะต้องปฏิบัติภารกิจสารภาพก่อนที่พี่ตะวันจะเรียนจบ

เพียงดื่มน้ำชาจอกแรกที่ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมอบให้ซุนฮวาก็กลายเป็นสตรีร้ายกาจ ปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องผู้เป็นคู่หมายของน้องสาวจำใจกล้ำกลืนสถานะพระชายาตัวแทนเป็นเพียงเงาของผู้อื่นในสายตาของสวามี

…Life is somehow strange… …Sometimes it just by chance… …Someone passing my path… …ชีวิตคนเรา… …บางทีก็มีเรื่องบังเอิญ เรื่องน่าแปลกใจ… …ผ่านเข้ามาอย่างไม่คาดคิด…. บางครั้งการโดนคลุมถุงชนก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่เสมอไป เมื่อผมได้มาพบกับเธอคนนี้!!! "เรื่อง ดูตัวน่ะ!!! ไม่เอาน่าพ่อ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว.....” ผมพูดยังไม่ทันจะจบปลายสายก็ตอบกลับมา“ก็ไม่ใช่เรื่องดูตัวหรอกนะ” “แล้วเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องดูตัว อย่างพ่อมีเรื่องอื่นด้วยหรอ"

"หนาวขนาดนี้... ให้ผมช่วย 'ทำให้อุ่น' ไหมครับคุณหนู" "บะ... บ้า นายเป็นแค่บอดี้การ์ดนะ อ๊ะ!" "บอดี้การ์ดที่กำลังจะเป็น 'สามี' ของคุณหนูไงครับ!"

ในร้านกาแฟที่หอมหวานยามกลางวัน และซ่อนราคีไว้หลังประตูยามค่ำคืน เดียร์เรียนรู้ว่า ความรักไม่มีค่าเท่าเงิน และการถูกรัก…ไม่เร้าใจเท่าการถูกต้องการ

“อูยย... ซี้ดดด... ป๋าขา...” รสรินไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป เธอแอ่นกายรับสัมผัสจากมือเขาอย่างโหยหา เกรียงไกรจับข้อเท้าทั้งสองของเธอแยกออกพับงอเข่าขึ้นจนโคกสวาทลอยเด่นขึ้นมา เขาก้มหน้าลงไปจนชิด สูดดมกลิ่นสาบสาวที่แสนคิดถึงเข้าเต็มปอดก่อนจะเริ่มต้นบทเพลงราคะที่รสรินถวิลหา ปลายลิ้นใหญ่หนาและร้อนระอุเริ่มกรีดลงไปตามรอยแยกของกลีบแคมสีสดที่บัดนี้อาบเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งกามารมณ์ที่เก็บกดมาเนิ่นนาน รสรินตัวกระตุกไหวทันทีที่สัมผัสเปียกชื้นนั้นแตะลงบนจุดอ่อนไหวที่สุด เกรียงไกรรู้ดีว่าจุดตายของเธออยู่ที่ลิ้น เขาเริ่มตวัดลิ้นซอกซอนเข้าไปในรอยแยกที่อวบฉ่ำ ควานหาน้ำหวานที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายอผัว"

ปีที่ 16 ของการแต่งงาน : ลูกโตเป็นหนุ่ม สามีนอกใจ เมียน้อยตามรังควาน เรื่องดีเรื่องเดียวของปีนี้ก็คือ หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่แย่งจีบให้ควัก แต่พอตัดสินใจว่าจะหย่า พู่กลิ่นก็แทบบ้า เมื่อพบว่า ...ท้องลูกแฝด! สิบหกปี ... แห่งความหลัง ขมขื่นนัก 'ผมไม่เคยนอกใจ' ชวินทร์ยืนยันกับพู่กลิ่นอย่างนั้น อาจมีบางทีเผลอมองคนอื่น เผลอไปให้ความสำคัญ แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาตายรัง เพราะยังไงชีวิตนี้เขาก็ขาดเธอไปไม่ได้ แล้วเรื่องแบบนี้ กรรมมันติดจรวดหรือไง? ในวันที่เขากลับใจ ถึงมีแต่คนดาหน้าเข้ามาจีบเมียรัก แต่ละคนก็ดูเหมือนว่าจะดีกว่าเขาทั้งนั้น! พู่กลิ่นตั้งครรภ์ตั้งแต่อายุสิบสี่ แต่ ... โชคดีของเรื่องนี้ คือการที่เธอมีแม่สามีที่เป็นเศรษฐีเท่านั้น เพราะดูเหมือนสามีสุดที่รัก จะคล้ายกลับจับฉลากได้มา ที่สุดของความเรื่องมาก ปากจัด บ้างาน เรื่องดีเรื่องเดียวของเขา คงจะเป็นพ่อที่ดีมาก ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยเห็นใครรักลูกได้เท่าสามีตัวเองมาก่อนเลย

ไป๋อี้เหยา คุณหนูใหญ่ตระกูลไป๋ สาวงามแห่งเมืองหลวงที่มีพี่ชายเสเพลไม่ได้เรื่อง ออกไปเรียนแต่กลับมาถึงจวนใบหน้าเขียวช้ำเกือบทุกวัน จนอี้เหยานางเบื่อหน่ายเพราะพี่ชายของนางจึงไม่มีคุณชายจวนใดกล้าจะแต่งนางเข้าจวน ไป๋อี้เหยา คิดมาตลอดว่าที่พี่ชายของนางเสเพลเช่นนี้ เป็นเพราะสหายของเขา เซียวหานจวิน บุรุษเลื่องชื่อในเมืองหลวง เขาสามารถทะเลาะวิวาทกับทุกคนได้ โดยมีตระกูลเซียวคอยหนุนหลัง และฮ่องเต้ ฮองเฮาที่ทรงโปรดปรานเขาเหนือสิ่งอื่นใด

เมื่อ "สายฟ้า" อสูรเถื่อนแห่งวิศวะที่วันๆมีแต่รอยเลือดและกลิ่นน้ำมัน ดันถูกใจดาวคณะแพทย์ปี2ผู้เรียบร้อยและรักสงบ คนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้! และเป้าหมายต่อไปของอสูรตัวนี้ คือการยึดครองหัวใจคุณหมอ!

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย” มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน “จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว... เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...” อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ เพราะรักเป็นพิษจากภรรยาเก่า...อิศม์เดช ธรรมภิบาล... หนุ่มอ่อนโยนขี้เล่นจึงผันตัวไปเป็นนายเหมืองที่ทั้ง โหด ทั้งเถื่อน ทั้งเย็นชา และไร้รักในหัวใจ... เพราะผิดหวังช้ำรักจากคนรักเก่า...มุกตาภา ดิถีภิรมณ์... สาวสวยจิตใจดี จึงไม่คิดมีใจให้ชายใดได้อีก รวมทั้งผู้ชายที่เธอตกลงแต่งงานด้วย เพื่อหนีวงจรรักสามเส้าของตัวเองไปไกลถึงเหมืองหินปูนทางภาคใต้ เมื่อคนชอกช้ำรักสองคนต้องมาแต่งงานโดยปราศจากรักไม่พอ เจ้าบ่าวที่เข้าใจว่าเจ้าสาวตัวเองเป็น ‘เมียน้อย’ ยังตั้งท่ารังเกียจและไม่คิดจะแตะต้องกายสาวแสนสกปรกและเต็มไปด้วยราคีของเธออีกด้วย ทว่ายิ่งอยู่ใกล้... เขากลับโดนไฟเสน่หาของเธอแผดเผาเสียจนต้องยอมกลืนน้ำลายตัวเอง...

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้ เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย “ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก” “ทำไมไม่ได้ครับ” “เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง” “พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”