Novel & Cerita Acción

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

Iba! ***************

Sa dami ng taong di magkamayaw na tumatakbo sa labasan nito, napariwala sa paningin ni Alex ang lalaking target. Wari niya ay alam na nitong sinusundan siya. Sinadya niya ang pagpaputok ng baril sa isa mataong lugar upang makabuo ng mass panic bilang kanyang diversion upang makatakas. Palingon lingon namang hinanap ni Alex ang target sa kabila ng nagkagulong mga tao. Kailangan niyang makita ang target na ito dahil kung hindi ay hindi na magtatagumgay ang misyon. Inigitgit niya ang sarili, paloob, habang nagsitakbuhan palabas ang mga tao. Hindi niya muna inilabas ang kanyang baril upang di magkagulo ng husto. At sa isang banda sa may mga Ladies Wear sa hindi kalayuan, nakita niya dito ulit an

ANGELO BIGLANG hinugot ni Sir Bastian ang ari niya sa akin at ni hindi siya kinakabahan na pinulot ang kanyang t-shirt at isinabit iyon sa kanyang balikat. Itinaas na rin niya ang brief at ang kanyang shorts saka namewang na tumingin sa papalapit na si Padre Tiago. Ako naman ay nanghihina pa rin at hindi pa alam kung ano ang gagawin ko. Kaya't nang mapagtanto ko ang dapat ay saka ko itinaas ang aking shorts at underwear.

Wika nito. “MATTHEW may pupuntahan ka ba ngayon hijo?” Tahimik lang si Andreana na kumakain ng breakfast kaharap si Faustine, Melisandre, Matthew, Wazel at ang mommy niya. Nagpalit nga siya ng kaniyang kasuotan. Sando to t-shirt. Tapos ay short to pajama. “Yes dad. We'll be going to have a ride. Me and Andreana around Los Angeles.” Nagulat pa siya sa sagot ni Matthew. So, seryoso nga ito na ipapasyal siya?

3rd person POV Nina trembled beneath Hades's grip, her breathing shallow, chest rising and falling in panic. Her voice cracked as she begged, eyes wide with fear. "T-tama na... hindi ko kaya..." she whispered, the tears finally spilling down her cheeks. "Anong gusto mong gawin ko? Pakawalan mo lang ako..." Hades leaned in closer, his eyes narrowing. There was something unreadable in his gaze—an edge of cruelty laced with something darker, lust and something personal.

THIRD PERSON POV Sa loob ng humaharurot na van patungo sa lihim na runway ng Batangas, ang atmospera ay kasing bigat ng tingga. Ang amoy ng sunog na goma mula sa mabilis na pagpapatakbo at ang malansang amoy ng dugo mula sa mga sugat nina Vane at Liana ay bumabalot sa bawat sulok ng sasakyan. Ang tanging liwanag ay nagmumula sa asul na kislap ng tablet na hawak ni Vane, na ngayon ay nagpapakita ng isang video feed na tila galing sa impyerno.

CALIX POV Malapit na kami sa parking ng University hindi pa rin maalis sa isip ko kung sino ang nag mamay Ari ng puting sport car na muntik ng bumangga sa sasakyan ko. hindi ko Alam kung bakit ganun na lang din ang naging reaksyon ko. alam Kong may Mali din ako kanina. siguro nga masyado akong protective Kay zhavia kahit sino naman magagalit pano na lang kung tuluyan nga bumangga ang sasakyan nito samin kanina baka hindi lang yon ang magagawa ko sa nag mamaneho ng sasakyan na yon. dumagdag pa sa inis ko ng bunusinaan ko ito gumanti din ito ng busina. at ang mas lalong kina galit ko Yong walang Sabi sabing pinaharurut nito palayo ang sasakyan ni hindi man Lang ito humingi ng tawad sa nagawa.

dear. --- "OH, MY God! It's really heaven!" nalululang bulalas ni Zalheia habang inililibot ang paningin sa kabuuan ng kinaroroonan nilang hacienda—ang Hacienda de Cordova. Tila ito isang paraiso sa ganda—isang kaaya-ayang lugar na kahit na sino ay mapapahanga. She could see trees lined up perfectly, standing tall as it should be. Even plants, shrubs and flowers were indeed bloomingly captivating. The said Hacienda was truly an epitome of the profound beauty of nature made by the Most High.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."