Another Word For Darkness Novels & Stories

Animo'y isa akong hadlang sa kanilang mga plano. "Ang tanga naman ni Nadivar, naniwala agad siya sa sinabi ko. Saka hindi talaga nawala ang kuryente dahil pinatay lang namin ang ilaw sa silid na ito at sa buong pasilyo." "Anong kailangan mo sa akin?" walang takot na tanong ko. "Kung sasabihin ko ba sa 'yo, susundin mo ba?" Nakipagtagisan siya ng tingin sa akin. Animo'y hinihintay niyang umiwas ako ng tingin subalit hindi ko ito gagawin.

"At the very least, you're not thinking of something else aren't you?" Nagtapon ng isang tingin mayroong ibang pahiwatig si Dark, dahilan upang iba rin ang kinalabasan na tono sa kanyang pananalita sa pangawalang pagkakataon. Hindi magiging isang palaisipan sa huli dahil tila ang nais nitong iparating sa kanya nang huli nitong sinabi na tila ba mayroon siyang ibang balak kung kaya't naisipan niyang bumisita sa ganitong oras ng araw kung saan nagpapaalam na ang araw sa kanluran.

Medyo mabigat pa naman ang mga yabag niya at bahagya ring umiingit ang hagdan. Patay ang ilaw sa buong kabahayan, at maliit lamang ang liwanag na nagmumula sa ilang bukas na mga antigong nordic-style lamp sa dingding. Kaya naman nagre-rely lamang siya sa linaw ng kaniyang mga mata upang makita ang paligid. He could almost feel his pupils dilating to see better in the darkness.

Parang isang taong mataas ang pride na ibinababa ang sarili niya para lang sabihin ang salitang iyon. “I apologize if the coldness is burning you,” patuloy ng boses. “My creator, Black, is a man who lives in the dark. He does not know how to handle light without destroying it. If he shows that he values the light, the monsters in the dark will come and take it away.” Napakagat ako sa ibabang labi ko. Bakit parang may double meaning lahat ng sinasabi nito? Pero mabilis kong ipinilig ang ulo ko. Hindi.

Bakit ang dilim at bakit wala siyang nakikitang mga kabahayan? “Walang signal.” Hindi niya maiwasang sambit. “Opo Mam. Wala po talaga! Pero dito lang po iyan, Mam. Pagkalagpas natin sa lugar na ito, magkakaroon ulit.’” Sagot naman kaagad ni Dark. Hindi niya na tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay kasabay ng pag-upo niya ng maayos nang mula sa Liwanag ng buwan, may natanaw siyang dagat

Napatawa ako sa sarili kong hirit, kahit medyo corny kung iisipin. Ngumisi lang si Penumbra, hindi naman na siya kumontra o sinabihang pangit ang codename ko. Tila pasado rin naman sa kaniya. Ako naman ang curious sa codename niya. “What about you? Why Penumbra? What does it mean?” Tumigil siya saglit sa pag-aayos ng strap sa sapatos niya bago sumagot. “Penumbra means hidden in the shadows, like a shadow during daylight.”

It's fifteen minutes before midnight the entire place turned all of its lights off. Ang tanging naiwang nakabukas ay ang liwanag mula sa poste kung nasaan ang guard's house. Darkness will always have it's chilling feeling. It's always as if, something in the middle of all of it is set to happen. The darkness holds its own kind of tension, a foreboding feeling that something significant is about to transpire. In the quiet before the storm, he braces himself for the inevitable confrontation with Elias and the unknown challenges that lie within the pitch-black distillery. The car becomes a cocoon of nerves, each occupant silently preparing for the pivotal moments that will unfold as the clock s

Si Eddie na lang ang pinagkakatiwalaan ni Lorenzo ngayon. Dumeretso na ako sa kwarto ko. May ilang libro akong tinago sa aking drawer. Wala naman akong gagawin kaya naisipan kong magbasa. I came across a page about “Light vs Darkness”. Nakita ko rito kung paano magagapi ang kasamaan, ang kadiliman. It’s goodness, the light. I turned the page ngunit wala na akong makita. Pinunit ang mga sumunod na pahina.

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

he asked, making me confused. "Do you wanna be mine?" he asked again, more clearly of what he wanted to say. I can't help but to smile and nod. He kissed me again, passionately. I missed him. "We really gone through a lot, huh?" he asked. I nodded. I can't believe he's here. Are we going to work? No more hardtimes? I wonder. "It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light."