Novelas y relatos de Artist

"ตะวันกูมีเรื่องจะคุยกับมึง เรื่องสำคัญ" 'เรื่อง???" "กูว่ากูกับมึงกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเหอะว่ะ กูว่ากูกับมึงคงไปด้วยไม่รอด" "แล้ว?" "เราเลิกกันเหอะ" "อืม" "หมายความว่า" "เลิกก็เลิก" "ทำไมมึงพูดง่ายขนาดนี้วะมึงไม่โวยวายสักหน่อยเหรอ" "จะให้กูโวยวายเพื่อกูรู้ว่าสักวันมึงต้องพูดคำนี้" "แล้วมึงเสียใจมั้ย" "หึไม่อ่ะกูทำใจไว้ละ" "แล้วพ่อแม่มึงกับพ่อแม่กู" "มึงไม่ต้องห่วงเดี๋ยวกูเคลียร์เอง" "มึงแน่ใจว่าเคลียร์ได้โดยเฉพาะพ่อมึง" "หรือมึงจะไปเคลียร์กับพ่อกูเอง" "กูยอมรับว่ากูขี้ขลาดว่ะกูยังไม่อยากตายตอนนี้เพราะโดนพ่อมึงเอาปืนมาไล่ยิงกะบาลกู" "เหอะมึงกลัวตายด้วยเหรอ" "ลูกชายกูยังใช้งานไม่คุ้มเลยจะให้กูรีบตายไปไหนวะ" "หึ มึงก็คิดได้แค่นี้อ่ะเนอะ" " ตกลงกูกับมึงเลิกกัน" "เออ" "แต่เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมใช่ไหม" "มึงอยากเป็นอะไรก็เป็น"  

นิลิน สาววัย26ปี ที่กำพร้าพ่อแม่และไร้ครอบครัวมาตั้งแต่เกิดเธออยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ตั้งใจขยันเรียน ศึกษาความรู้หาความรู้ พอโตขึ้นก็ทำงานส่งตัวเองเรียนจนจบมหาวิทยาลัย ได้งานทำมีเงินเดือนไม่ค่อยมีใครอยากคบหาหรือทำความรู้จัก มีแต่คนกลั่นแกล้งและนินทามีเพียงนิยายที่เธออ่านเป็นเพื่อนคู่ใจ แต่ต้องมาเสียรู้ผู้ชายที่เสแสร้งหลอกจนเป็นหนี้เป็นสิน และต้องมาจบชีวิตลงเพราะความเชื่อใจเพื่อนที่แสนดี ลินิน ลูกสาวคนโตของตระกูลมหาเศรษฐี ในโลกนิยายที่ถูกสร้างขึ้น เธอเป็นคนนิ่งเงียบและไม่แคร์ใคร แต่กลับถูกผู้เป็นแม่ข่มตลอดเพื่อให้เธอยอมน้องสาวต่างพ่อ ที่แม่รักและหวงกว่าเธอจนใครๆ ก็คิดว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ เธอยอมทุกอย่างเพราะแม่คือทุกอย่างของเธอ คือคนเดียวที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ ตั้งแต่พ่อเสีย เธอก็ไม่เคยได้รับความอบอุ่นอีกเลย จนมาเจอเหล่าพ่อบ้านและคนขับรถส่วนตัวที่เธอเป็นคนคัดมาไว้ข้างกาย #เนื้อหาในเรื่องอาจจะมีฉาก18+เยอะไปหน่อยขอให้ผู้อ่านโปรดทำใจนะคะ #ด้นสดเหมือนเดิมขอนักอ่านเข้าใจด้วยนะคะ •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลง หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย สร้างขึ้น 17 มีนาคม 2569

ภวินทร์ หรือ วิน อายุ 30 ปี ปัจจุบันเปิดบริษัทหลายแห่ง มีทั้งอสังหาริมทรัพย์ ได้ขึ้นแท่นว่าเป็นเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดเลยก็ว่าได้ เขาสร้างทุกอย่างขึ้นมาเองโดยที่ไม่ใช่สมบัติของพ่อแม่ รมิตา หรือ ลูกตาล อายุ 20 ปี ปัจจุบันเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง เธอเป็นคนนิสัยซื่อๆ ตรงๆ และมักจะถูกคนรอบข้างหลอกใช้ได้อย่างง่ายดายเพราะความใส่ซื่อของเธอเอง

รับปากคนเป็นพ่อว่าจะแต่งงาน เพราะชาตินี้ไม่คิดจะรักใครอีก โดยไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือความรักที่เจ็บปวดในอดีตของตัวเอง

เมื่อการตายของบิดาสร้างความปวดร้าวให้แก่ 'อิคารัส' มาเฟียหนุ่มจากประเทศอิตาลี เจ้าของคาสิโนชื่อดังในลาสเวกัส เขาจำเป็นต้องตามล่าตัวมือปืนมาชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป แต่ในท้ายที่สุดก็ตามหามือปืนไม่เจอ แต่เขา...ดันไปเจอน้องสาวของมัน! จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดจึงเกิดขึ้นเมื่อ 'บัวบูชา' ตื่นขึ้นมาอีกทีแล้วพบว่าตนไม่ได้อยู่ที่ประเทศไทยแล้ว หนำซ้ำยังถูกเค้นถามเรื่องที่อยู่ของพี่ชาย แต่เธอไม่รู้จริงๆว่าพี่ชายอยู่ที่ไหน ทำให้มาเฟียหนุมหมดความอดทนเพราะคิดว่าเธอโกหก เขากักขังเธอไว้จนกว่าจะเจอตัวพี่ชาย บัวบูชาถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจสารพัด แถมยังจองเธอไว้ด้วยเรือนกายอันแสนกำยำ แต่เมื่อวันนึ่งที่เธอเผลอมีความรู้สึกดีๆ เขากลับทำลายเธออย่างเลือดเย็นเพียงเพราะคำว่า 'เธอคือน้องสาวของคนที่ฆ่าพ่อของเขา' เมื่อความแค้นมีมากกว่าความรักจนทำให้คนตาบอด คนที่เจ็บปวดที่สุดก็คือ...คนที่รู้สึกมากกว่า เพราะเขาคือรักแรก คือผู้ชายคนแรก คือผู้ชายที่สอนให้รู้จักคำว่ารักและเจ็บปวดไปพร้อมๆกัน และเขาก็คือคนที่ทำให้เธอ...เกือบเอาชีวิตไม่รอด!

ฉันที่กำลังเลิกเรียนและยืนรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ที่หน้าโรงเรียนเพื่อที่จะกลับบ้าน แต่จู่ๆ ก็มีกลุ่มผู้ชายชุดดำฉุดฉันขึ้นไปบนรถตู้ทันที " กรี๊ด! " ฉันกรี๊ดร้องเสียงดัง ซึ่งตอนนี้ที่ป้ายรถเมล์ไม่มีคนอยู่สักคนเลย เพราะทุกคนทำกิจกรรมกีฬาสีอยู่ในโรงเรียนกันหมด เลยยังไม่มีใครออกมานอกโรงเรียน ฉันโดนฉุดกระชากลากถูให้ขึ้นไปบนรถตู้คันสีดำ ฉันดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่หลุด เพราะผู้ชาย 2 คนล็อกแขนทั้งสองข้างของฉันเอาไว้แน่น ฉันที่มีแรงเท่ามดตะนอยจะไปสู้แรงพวกเขาได้ยังไง " พวกคุณเป็นใคร ปล่อยหนูนะ ปล่อยหนู " ฉันที่ตอนนี้ตื่นตะหนกเป็นอย่างมาก และร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว " เรียบร้อยครับท่าน " ผู้ชายอีก 1 คนพูดกับใครก็ไม่รู้และเขาก็ปิดประตูรถตู้ทันที " หึ " ฉันที่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเลยหันหลังไปดูต้นเสียงที่เบาะด้านหลังของฉันทันที " ขะ คุณเป็นใครคะจับหนูมาทำไม ปล่อยหนูเถอะนะคะ หนูอยากกลับบ้าน " ฉันที่ตอนนี้ตัวสั่นเทา น้ำตาไหลอาบแก้ม หันไปยกมือไหว้ขอร้องอ้อนวอนผู้ชายที่นั่งอยู่เบาะหลัง

‘รังเกียจเดียดฉันท์อิฉันป่านนี้ อิฉันก็ลูกเจ้าของโรงงานผลไม้กระป๋องนะคะ’ 🖤เหนือ🖤 ลูกชายคนโตของโดส (ในเรื่อง พันธะหน้าที่)รับตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่ในบริษัท ฉลาด สุขุม หน้าตาหล่อเหลา เข้าถึงยาก "เธอตั้งใจจะมาเป็นเลขา หรือตั้งใจจะเป็นอย่างอื่น?" . . 💜จาร์ 💜 สวย เซ็กซี่ รักจริง รักปักใจ "เป็นแม่ของลูกพี่ค่ะ" . . . "ฉันไม่มีทางเอาผู้หญิงอย่างเธอมาเป็นแม่ของลูกฉันเด็ดขาด!" "นั้นเป็นเรื่องที่ท้าทาย"

เขาเป็นศัตรูตัวฉกาจของตระกูล แต่การเอาชนะครั้งนี้สกปรกกว่าที่คิด เพราะเขาจะใช้เธอเป็นเครื่องมือ หยามเกียรติ กักขัง และทำให้เธออุ้มท้องกลับไปต่อรองจนอีกฝั่งยากจะปฏิเสธ!

เป็นทุกอย่างให้กับเขาจริงๆ ใครบอกทำงานเลขามันสบาย นางเอกทำงานเป็นเลขาให้พระเอกมานาน อยู่กับพระเอกจนรู้ใจกัน เพราะ ใกล้ชิดกันมาก ๆ ทำให้มีความรู้สึกก่อตัวขึ้น

ยี่หวา เธอเป็นหญิงสาววัยใสพึ่งจะอายุยี่สิบห้าปี แต่เธอต้องแม่แต่งงานกับชายหนุ่มที่ห่างกับเธอถึงสิบปี ด้วยพ่อและแม่ของเธอเป็นเพื่อนกัน ทำให้เขาทั้งสองเป็นเพื่อนกันตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อเติบโตขึ้นมาพ่อและแม่ของพวกเขาจึงจับเขาแต่งงานด้วยกัน