Artist Novels & Stories

เธอยินยอมอยู่ในสถานะเมียเก็บเพราะคำว่ารัก...แต่ในสายตาของผู้ชายคนนั้นช่างเต็มไปด้วยแรงเกลียดชัง ดูถูกเหยียดหยามสารพัดเพียงคิดว่าเธอมันเน่าเฟะจนยอมขายศักดิ์ศรีนอนกับอื่นที่เพิ่งรู้จักกันเพื่อแลกเงิน

เพราะคืนนั้นความเมาทำให้เธอมีหนึ่งชีวิตโดยไม่คาดฝัน เธอยอมสละทุกอย่างเพื่อหนึ่งชีวิตที่เกิดจากความผิดพลาดซึ่งอีกฝ่ายไม่ได้รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น

ในขณะที่ตากล้องสาวสวยกำลังช่วยตัวเองอยู่นั้น ก็ดันช็อคตายอาวุธที่ปรนเปรอสุขสม แล้วย้อนกลับไปในวันเกิดเรื่องของเพื่อนสนิทที่ตนแอบชอบสมัยมัธยมก่อนเขาจะก้าวเข้ามาในวงการรับตำแหน่ง พระเอกเอวีในดวงใจ!

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย "ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!" "กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ "เกลียด ฉันเกลียดนาย!" "เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่กลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

ดาราหญิงสาวที่ต้องอยู่กับน้องสาวในเมืองหลวงตามลำพัง ส่งเสียน้องและตัวเองเล่าเรียน มันทำให้เธอต้องเข้าสู่ด้านมืดในสังคมเมืองหลวง เดือนๆ หนึ่งเธอนั้นรับแขกไม่ซ้ำกันประมาณสิบคน เพราะความสวยของเธอจนเป็นดาวเด่นในไนต์คลับลุกซ์ และผู้ชายเหล่านั้นยอมเปย์เงินจำนวนไม่น้อยให้เธอต่อคืน ด้วยความแซ่บเร่าร้อน และของเล่นที่เตรียมมาให้พวกเขาบันเทิงอารมณ์ จนพวกเขาต้องร้องหาเพียงแต่เธอแต่เพียงผู้เดียว

“ประกาศออกไป...ใครทำให้ยัยนั่นมาสยบแทบเท้าฉันได้ ฉันจะรับเข้าแก๊งตำแหน่งที่หก...” เวกัสประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลุยส์ถึงกับผิวปากตอบรับทันที “หัวหน้าเอาจริงว่ะ” “มันถึงเวลาแล้ว...ที่เราควรจะจัดการกับยัยนั่นให้สาสมสักที” โชนเสริม “แล้วแบบไหน...ถึงเรียกว่าสาสม” ริกเตอร์เอ่ย “จะแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น แค่ให้ยัยนั่น...ยอมก้มหัวให้ฉันก็พอ”

ฉัตรวีสาวน้อยวัย 22 ปี ที่เพิ่งจบใหม่ สาวน้อยที่ดูใสซื่อแต่ร้ายลึก ดูเหมือนอ่อนแอภายนอก แต่ร้ายกาจไม่เบาเมื่อถูกกดดัน กับหนุ่มใหญ่วัยถึกอย่างตรีภพ เขาอายุ 38 ปี แต่ยังไม่เคยมีแฟน แต่เรื่องบนเตียงเหมือนช่ำชองมาก ทำตัวอ่อนโยนแค่กับเธอ แต่ภายนอกนิ่งขรึมพูดน้อย ไม่ชอบความวุ่นวาย มีเหตุให้ทั้งคู่ต้องมาข้องเกี่ยวกัน ต่างคนต่างมีเหตุผลที่จำเป็น และมีสัมพันธ์กันชั่วข้ามคืนโดยที่ไม่ได้ผูกมัดกัน  ตรีภพได้กลับมาเจอเธอโดยบังเอิญอีกครั้ง และครั้งนี้เขาไม่ยอมปล่อยผ่าน ทำทุกทางเพื่อให้ได้เธอมา เป็นความรู้สึกที่ละเอียดอ่อน เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน จึงขอคบเธอเป็นแฟน  แต่เขาก็หนักใจไม่น้อยเมื่อผู้เป็นแม่ เร่งให้เขาหาแฟนแต่ต้องอยู่ในเงื่อนไข ข้อตกลงที่เธอตั้งไว้ ว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอต้องมีชาติตระกูล ฐานะเท่าเทียมมีหน้ามีตาในสังคม และที่สำคัญต้องเข้ากับแม่ผัวอย่างเธอได้  คุณสมบัติพวกนี้เธอต้องคัดกรองด้วยตัวเองอีกรอบ แต่คุณปทุมทิพย์ก็มีว่าที่ลูกสะใภ้ในใจไว้แล้ว เธอเป็นนักเรียนนอกอายุ 28 ปี เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิท และวางแผนไว้สำหรับลูกชายทั้งสองคน

"คิดจะไปก็ไปคิดจะมาก็มา เธอเห็นโรงแรมของฉันเป็นอะไรฮะ" "โรงแรมของคุณก็ดีอยู่แล้วหนิคะ แต่ฉันคงไม่เหมาะที่จะฝึกงานที่นั่น" "ก็แล้วแต่เธอ ถ้าเธอไม่ฝึกงานที่นี่ต่อก็ได้ ปีต่อไปฉันจะไม่รับนักศึกษาจากมหา'ลัยที่เธอเรียนสักคน หึ...แม้แต่มาสมัครงานก็อย่าหวัง"

กวางเห็นเพื่อนโดนแฟนนอกใจเลยเสนอหาคนใหม่ แต่ทำไมถึงเป็นตัวเองไปได้!“อ๊ะ!...เดี๋ยวมึงเป็นรับไม่ใช่เหรอ” “เมื่อก่อนใช่ แต่ตอนนี้กำลัง'รุก'มึงอยู่ไง” แค่เสนอตัวสอนเรื่องบนเตียง ทำไมถึงติดหนึบขนาดนี้! “ถอยไปหน่อยอึดอัด!” “งั้นขึ้นเตียงกันเถอะ” “ไม่เอา วันๆขึ้นแต่เตียงปวดเอวไปหมดแล้ว”

มุมปากนิรณายกขึ้นด้วยความรังเกียจ แกมเย้ยหยัน บัตรเชิญร่วมงานแต่งของบีบีกับเตชิน เพื่อนสนิทและคนรักของเธอ..ที่พวกมันทั้งสองคนต่างหักหลังและพากันสวมเขาให้นานแรมปี บัดนี้กำลังวางอยู่ตรงหน้า เมื่อครุ่นคิดและนึกย้อน ถึงอดีตที่โดนกระทำ ยิ่งทำให้เจ็บปวดจนแทบคลั่ง นึกอยากจะบุกไปทำลายงานแต่ง ให้ล้มเสียรู้แล้วรู้รอด ทว่า…ขณะที่กำลังจะขยำมันทิ้ง สายตาดันเหลือบเห็นชื่อของใครคนหนึ่ง "บดินทร์งั้นเหรอ?" เสียงพึมพำชื่อใครอีกคน ในการ์ดเชิญ ทำให้สมองโลดแล่น คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ "ฮึ! คอยดูเถอะ บีบี พ่อของแกน่ะ ฉันขอล่ะกัน" เธอพูดด้วยแววตามาดมั่น ในมือเลื่อนโทรศัพท์ส่องดู ใบหน้าคมคายของบุคคล อันเป็นเครื่องมือแก้แค้น พลางจุดยิ้มตรงมุมปากนิด ๆ