Romans & histoires Aurora Sky

Ang kanyang balat ay naglalabas ng singaw, at ang lilang aura niya ay kumukutitap na parang kandilang malapit nang mamatay. "I'm... here," ungol ni Alistair. Pero nang magdilat siya ng mata, hindi ang wasak na field ang nakita niya. Ang langit ay hindi na asul—ito ay naging kulay dugo. Ang mga bituin ay tila mas malapit, at isang dambuhalang space elevator ang nakatayo sa abot-tanaw.

Tumalikod ako para umupo ulit sana sa upuan ko when I heard Avery screamed kaya agad naman ako humarap sa kanya. Sky pushed her off the chair! I looked at Avery who is currently lying flat on the floor while Sky massaged his nape, eyes closed. "Ingay," he said coldly. Umayos naman ng upo si Sky at tinignan si Avery na nasa sahig habang hawak-hawak ang kanyang balakang. "Ang ingay naman ng bunganga mo," he said. Agad napaangat ng tingin si Avery. She looked shocked! Well we all are! Who would have thought he would push her that hard! Medyo naawa ako kay Avery kasi medyo malakas ang tunog ng pagkahulog niya mula sa upuan ni Sky.

Ang layunin: i-seal ang power peak ni Aurora sa ilalim ng blue energy ng pag-ibig, hindi ng red chaos ni Rafael. Ang quadroplets ay lumalaki nang mabilis. Sina Luca, Matteo, at Nico ay typical playful babies na—gumagapang na sa nursery, natututo ng unang tawa at grab ng toys, at laging magkakasama na parang triplets talaga. Pero si Aurora—sa walong buwan—ay iba na talaga. Nakakatayo na siya nang mag-isa nang walang suporta, at kapag ngumingiti o umiiyak, may visible blue spark na lumalabas sa paligid niya. Kapag galit (rare lang, kapag gutom), biglang bumaba ang temperature sa kwarto; kapag masaya, warm breeze na parang summer wind.

Kailangan ko papalang mag handa dahil mamayand hating gabi kami aalis papunta sa Centre. Ang dami ko pang hindi alam sa mundo nila Aareah. Ba't ba kasi pronto ang pag swap namin? Inilagay ko ang kamay sa likod at pinagsalikop ko iyon bago tumingala sa langit. Kanina sobrang namangha ako sa kulay ng kalangitan. Umaga palang pero pinaghalong kahel at kulay asul at lila na pinagsama. Yung puno nila may dalawang klase ng kulay; pula at berde.

Ang mahabang buhok ni Aurora ay kumalat na parang damong-dagat sa makintab na itim na upuan, at ang kanyang malambot na balat ay mas putla pa kaysa sa liwanag ng buwan sa labas ng bintana. Maulap at puno ng luha ang kanyang mga mata, at mapula-pula ang kanyang mga pisngi. Ang malalambot at magagandang hininga niya ay lalong nagpapakabaliw sa kanya sa bawat pagtatagpo nila. Mayroon siyang kakaibang pagkagusto sa mga ganitong bagay. Ang mapuputing mga pulso ni Aurora ay may mga malalalim na marka ng pulang kulay na naiwan ng sinturon.

Tumama ang gintong ilaw sa langit at lupa sa direksyon ng New Worl Continent! Mahinang nagsalita si Aurora, “Isang anomalya at yumanig ang daigdig, mukhang nahanap na ang walang kapantay na banal na sandata ay. Mag-iiba ang mundo.” Sa likuran ni Aurora ay nagtinginan ang mga nakakatandang miyembro, nagbuntong hininga ang mga ito. Anong klaseng banal na sandata ang magdudulot ng astronomical phenomena?

Seorang diri dan tampak sedang asyik memperhatikan sesuatu di langit. “Aquilla,” panggilku namun ia tetap bergeming walaupun aku tahu, dia menyadari keberadaanku. Dan karenanya aku memilih untuk berdiri di sebelahnya, ikut menatap objek yang sedang diperhatikan oleh Aquilla. Lagi. Aurora berwarna ungu kembali muncul, menari-nari dengan lincah di langit biru gelap Durham. Aku tidak tahu kenapa Aquilla sangat tertarik untuk memperhatikan keindahan fenomena alam tersebut.

“Oke, Diva. Tapi konsernya cukup sampai di sini, ya. Udah hampir jam dua pagi dan kita bisa ditangkap karena mengganggu ketenangan umum.” Aurelyn turun dari bangku dengan gaya drama. “Baiklah. Tapi aku hanya akan ikut kamu kalau… kamu bisa menebak… berapa banyak warna di langit malam ini!” ujarnya sambil menunjuk langit yang jelas-jelas gelap. Zephyr menatap langit kosong, lalu menatap Aurelyn dengan senyum mengalah. “Tiga. Hitam, lebih hitam, dan gelap.”

FEBRUARI, 05 "Aku bisa merasakan bahwa aku dalam bahaya, Aku tidak bisa melarikan diri Satu langkah ceroboh dan aku tak sadarkan diri Aku tidak bisa tenang, sangat darurat. Terlalu berbahaya" Dimana Damon mulai terobsesi dengan Wendy. Sore hari ini terasa hangat, suara suara melengking dari anak anak yang sedang berjalan bergerombolan di trotoar membuat Damon mengerutkan keningnya tak suka.