Bébé Novels & Stories

No fim de uma tarde, eu fiquei diante da janela de vidro do meu escritório, observando as luzes da cidade se acendendo, uma a uma. O meu celular tocou. O número era desconhecido, com origem em uma cidade pequena e distante. Eu hesitei por um segundo, mas atendi. Do outro lado da linha, eu ouvi uma voz rouca, cansada, mas curiosamente calma. Era Esther. — Clara, você venceu. Eu permaneci em silêncio. Ela continuou: — Eu reconheço a derrota. Ela soltou uma risada amarga:

Aiden quase a matou! Quando tentou se levantar, uma dor lancinante atravessou seu abdômen inferior. — Nngh... Um líquido quente escorreu por entre suas pernas, e o cheiro de sangue tomou o ar instantaneamente. O rosto de Cassia ficou pálido como papel enquanto ela segurava a barriga em pânico. — O bebê! Meu bebê! — Alguém! Socorro! Salvem o herdeiro do meu Alfa!

Leí la descripción: «Está aprendiendo a cocinar. Para mí. Para nosotros» El segundo día, subió la apuesta: compras en boutiques de bebés, masajes en los pies de madrugada y una grabación de él leyendo cuentos infantiles. Sus ocho millones de seguidores se tragaron la fachada. Los comentarios saturaron la pantalla: «Son el uno para el otro». «Ojalá fuera yo, qué envidia». «¡Esto es amor de verdad!». El tercer día, compartieron un beso al atardecer. Sus siluetas se recortaban contra un cielo teñido de naranja. Horas después, anunció la transmisión en vivo de su fiesta de cumpleaños.

เบบนี้ เเต่พอฉันจะไปกรุงเทพเขาก็อยากจะตามไปด้วย ลูกชายฉันอ้างว่าไม่อยากอยู่ห่างจากมาม๊า เดี๋ยวคิดถึง ดูเอาเถิด ขนาดตากับยายซื้อของเล่นตัวเบนเทนที่เขาโปรดปรานมาล่อ ก็ไม่สามารถหยุดความคิดของฟินน์นี่ไม่ให้ไปกับฉันได้ สุดท้ายฉันก็ต้องยอมพาลูกไปด้วยเพราะไม่งั้นลูกชา ยของฉันก็จะไม่ยอมกินข้าวกินปลา

ฉันเละปากใส่เขาทีนึง ปลายฟ้าน่ารักจริง ๆ เป็นเด็กที่มองยังไงก็ไม่เบื่อ เลี้ยงง่าย เห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้ทุกที... "บีม เราอยากได้ปลายฟ้าเป็นลูกบุญธรรมเรา"

ฉันจะบ้า! “ไม่รู้เอาอะไรคิด แฟนก็ท้องอยู่ไหม แล้วรถคุณเนี่ยขับยังไงวะ” ณีเวียบ่นหัวเสีย ที่ต้องขับรถสปอร์ทของคุณเซ็นกลับ มันชื่อลัมโบร์กินีอะไรสักอย่าง

ปึก ปึก ปึก สะโพกสอบเริ่มอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าใส่ร่างบางอย่างเนิบนาบ และหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ ตามแรงอารมณ์ที่พลุกพล่าน "อื้อ เจ็บ!" พีชเบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บปวด จิกเล็บลงบนไหล่กว้างจนเป็นรอย เพราะไร้น้ำหล่อลื่นเบิกทางทำให้ทุกครั้งที่มาเฟียหนุ่มกระแทกกระทั ้นเข้าออกสร้างความเจ็บแสบตรงกลางกายสาวให้เธอไม่น้อย

ฉันไม่มีอาการแพ้ท้องใดๆ เลยสักนิด นิดเดียวก็ไม่มีจริงๆ ยังคงฉีดน้ำหอมได้ตามปกติ เดินผ่านร้านขายกับข้าว ขายขนมก็หอมจนอยากพุ่งตัวไปหา แต่ที่ผิดปกติสุด คงหนีไม่พ้นว่าที่คุณพ่อ ที่พักนี้ดูจะเหวี่ยงวีนเป็นพิเศษ แถมยังดูน้อยอกน้อยใจลามไปจนเซนซิทีฟด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างที่ไม่เคยเป็น

ยังฝาก E - Book นะคะ ^^ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzQ2MDUxNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE5ODg1MyI7fQ