Novel & Cerita Dorian Gray Painting

"Godrick, kunin mo na ang painting na 'yan." Nakita ni Edgar kung paano maaaring magbago ang kulay ng painting nang mag-isa at alam niya na kailangan itong maging isang kayamanan, kaya Agad niyang inutusan si Godrick na kunin ito. Gusto niyang kunin ito sa kanyang sarili, ngunit nag-aalala siya na baka may mga nakatagong bitag, kaya ginawa niya ito Gawin ito ni Godrick.

Thanks ? "I don't want to be at the mercy of my emotions. I want to use them, to enjoy them, and to dominate them." -The Picture of Dorian Gray Oscar Wilde

Ang dating kulay puti at gray na pintura ay napalitan ng kulay itim pero minimal lamang. Ang ibang parte ay may pahid pa rin ng puting pintura. Wala na rin ang ilang portrait niya sa ding-ding at ang tanging naiwan lamang ay ang nag-iisa niyang portrait na h***d ang pang-itaas na damit.

Chap—08 "Hanggang saan ka kaya umabot para sa pera?" [DIMAN Point of view] Pagkatapos ng pagkabangga ko sa misteryosang babae, inilibot ko ang paningin ko sa gallery para tingnan ang mga litrato at painting ni Darkblackheart. Hindi ako gaano ka-dalubhasa sa sining pero masasabi kong magaganda ang mga ito. Ang iba ay landscape na parang gusto mong mapunta roon, ang iba naman ay mga larawan ng mga tao. Ang ilan ay masaya, pero ang iba ay may bahid ng kalungkutan. Huminto ako sa harap ng isang painting kung saan isang babaeng blonde na kayumanggi ang mga mata ang nakatingin sa mga manonood na may malungkot na ekspresyon. Ang lungkot ng mga mata niya ay parang nararamdaman ko ang sakit niya. Nak

Napatingin ako sa itaas dahil sobrang laki at ganda ng chandelier na siyang nagbibigay liwanag sa buong silid. Antique portraits ng mga kilalang painters ang nakadisplay sa wall. Mahilig pala sa painting itong si Dracula. May napansin rin kasi akong upuan na kahoy at sa harap niyon ang malaking parisukat na may tabon na kulay maroon na tela. Siguro si Dracula ang may gawa niyon at hindi niya pa tapos. Nagkalat rin kasi ang maraming pintura na nakapatong sa mga dyaryo. “You love painting? Ikaw ang may gawa ng mga ‘yan?" tanong ko sabay nguso sa mga painting na nasa lapag.

"None." Pareho kaming natawa. Habang hinihintay namin ang order, naglalaro ang mata ko sa paligid. My gaze stopped at a painting—isang babae at lalaking magkatabi, pero magkalayo ang tingin. Sa harap ng babae ay isang baso ng absinthe. Her eyes screamed of emptiness. "That's The Absinthe Drinker by Degas," Liam suddenly said, catching my gaze.

he asked. Anong paki mo? “I changed my mind. This painting is not for sale.” “What?” agad na angal ng babae sa tabi niya. Darius chuckled. “It says it’s for sale. I want it displayed in my house.” A house with this girl? That's just disrespectful! Bakit ang painting ko? “The rest of my paintings are for sale. Nagkamali siguro sila. This is for display only.” Hindi ko na maitago ang iritasyon ko.

Biglang naalala ni Alex ang painting na natanggap niya mula kay Lord Lex Gunther. Ito ay piyesa ng sining na tinawag na “The Landscape” ni Jean Pucelli noong ika-13 siglo, at ito ay sapat na mamahalin upang igalang ang lolo ni Dorothy. Siyempre, naisip din ni Alex ang katotohanang ang animnapu't anim na taong gulang na lolo ni Dorothy ay medyo matanda na, kaya't nagpasya siyang magbigay din sa kanya ng mga suplemento.

Idagdag pa rito ang mga dekorasyon sa dingding—mga painting na pinaghirapan pa niyang ayusin—na ngayon ay sira at nagkalat na rin. Dahan-dahang naglakad si Nimfa upang hanapin ang may sala, at sa isang sulok, nakita niya si Harry, ginuguhitan ang isang pamilyar na painting—ang painting na binili niya sa malaking halaga.