Novel & Cerita Family Story

"Oo subrang close sila, halos nasubaybayan ko silang lumaking magkapatid at sila lang ang nagkakaintindihan sa buhay na meron sila. Lumaki sila sa isang chinese family at napakaraming tradisyon ng pamilya nila na sinusunod kasama na ang pagkakaroon ng mga istrektong mga magulang na kulang na lang pati paghinga nila ay kuntrolin." Sa mga kuwento ni aling Sol mas lalo akong naging intirisado na pakinggan pa ito. "'Yun po bang girlfriend ni prof hindi pa nakakapunta rito kasi nu'ng nakita po ako ng ilang tao kanina sa dinadaanan namin parang gulat na gulat sila at 'yung isang ali na sumalubong sa amin inakala pa na ako ang jowa ni prof."

Sa paglipas ng panahon, nadagdagan pa ang kanilang pamilya ng isa pang anak na babae, si Amelia, na may magagandang mata na kahawig ng kanyang ina. Masaya silang nagsusundo sa paaralan, naglalakbay sa iba’t ibang bansa, at nagkakaroon ng mga simpleng picnic sa parke. Ang kanilang bahay ay palaging puno ng tawanan at masasayang kwentuhan. Sa tuwing may family movie night, nagkukulitan sila sa sofa habang nagkukuwento si Martin ng mga kwentong gawa-gawa niya para patawanin ang mga bata.

Sa hanggang ngayon, ito ang naging pagkakikitaan ng tribo sa mga araw na hindi pa tag-ani ng pinya. Dalawa lang kaming nakatira ng aking ina sa isang maliit na bahay kubo na yari sa kawayan, kugon at pawid. Ang aking ina ang siyang naging tagahirap sa aming pagkain nang mamatay ang aking ama dahil sa ikinasawing rebelyon. Masaklap man ang nangyaring trahedya sa aming pamilya, ay nagmamahalan at nagtutulungan kaming mag inang magpapatuloy mabuhay muli.

Medyo nginitian ko sya dahil baka bigla nanaman syang matakot saakin. We started eating dinner. Masaya dahil marami silang kwento saakin. Pati ang tahimik nilang anak na si Kyle ay nagsasalita rin. They are a happy family. Hindi ko mapigilang pangarapin na sana ay maranasan ko rin 'yon.

It seems he wants to tell something na nais niyang ilabas na ngayo’y magkaharap na kami. “It is our usual habit with my family. Palagi kaming magkasamang kumain sa iisang mesa, masaya, wala pang binubuhat na problema sa kumpanya, puro good news nababalita namin. Minsan magbibiruan pa kami niyan,” he chuckled as he was reminiscing those times na hindi pa sila naghihirap sa kanilang kumpanya. Tahimik lang akong nakikinig sa kanya, naghihintay lang na baka meron pa siyang sasabihin.

Hindi man lang kalahati ng laki at prestige ng villa ng Zobel de Ayala family ang villa ng Samaniego family. Tumingin siya sa vegetable garden sa likod, mas lalo pang nanliit ang mga mata niya. “Ganito lang ginagawa ng old man na ‘yun. Anong future ang maituturo niya sa pamilya niya? Outrageous.” “Sir, children raised in such families are warm-hearted and considerate. Good thing girls are considerate and caring.” Lalo pang napabuntong-hininga si Lolo Henry.

Napakagat ako sa labi dahil nakita kong tila na-stress siya sa kuwento ko. But I will not gonna pull more information about our family. Tama na iyon. Baka kasi magawa niyang sabihin kay Kuya or baka hindi niya masadya at masita niya si Kuya. O, di kaya naman madamay siya sa gulo ko--sa sitwasyon ko. May pamilya siya at sa nakikita ko siya lang ang sumusuporta sa buong pamilya niya.

"Alam mo, hindi talaga ako gusto ng lolo't lola mo para sa papa mo. Mayaman ang pamilya namin habang ang papa mo naman ay mula sa pamilya ng mga magsasaka. But, he proved to my parents na kayang niyang iahon ang pamilya niya sa kahirapan. And so, nagkaroon nga ng sariling business ang dad mo. Kaya pumayag sila na magpakasal kami." Napangiti ako sa kwento niya. Ngayon ko lang narinig ang love story nila ni dad. Madalas kasi silang out of the country dahil sa negosyo kaya madalas na maiwan ako sa bahay kasama ang mga kasambahay namin noon. "I'm going to sleep na." she kissed my forehead. "Goodnight sweetie." lumapit siya kay Johannah at h******n din ang noo nito. "Goodnight baby." and then she

"Hindi. Mahal na mahal ako ng pamilya ko." "Bakit ka nila ipinaampon?" Naisip ni Faith ang hirap at dusa na dinanas niya maging ng kanyang pamilya dahil sa sakit niyang cancer. "Mahabang kuwento." Ipinagpatuloy nila ang paglalakad. "Pero sigurado ako na mahal na mahal nila ako." "Ako naman, masuwerte sa mga magulang ko at kapatid."

"Ang pamilya Clifford noon ay wala sa Manila kundi sa Cavite, at ang background ng kanilang pamilya ay hindi gaanong kilala gaya ngayon. Sa aking natatandaan, ang aking ama ay wala sa buong taon habang nagnenegosyo, at ang aking ina ang nagpalaki sa akin. Mag-isa kami sa bahay. Nang maglaon, ang aking ina ay nabuntis, at ang aking ama ay hindi nakabalik upang alagaan siya. Ang liham ni tatay ay dumating lamang minsan sa isang buwan, at paulit-ulit na binabasa ng aking ina ang liham nito, pagkatapos ay maingat na itupi ito at ilalagay sa ilalim ng kanyang unan at pagkatapos ay magsusulat siya ng sagot sa aking ama." "Ganito lang ang takbo ng buhay namin, hanggang isang araw umuwi ako galing s