Graveyard Novels & Stories

The ashes scattered on the ground. “Ikinalulungkot ko, Ma’am pero malaki talaga ang pinasala, Ma’am Margaux.” Dumiretso ang mga mata nito sa mga nakikita nilang nakatayo pa ring puno ng mga tubo mula sa kinaroroonan nila. “’Yang mga nakikita mong nakatayo pa, hindi na rin mapapakinabangan. Tupok na ang mga ugat niyan.

Binalingan ni Elena ang ina, "Kamusta na ang biyuda?" Para lang itong nagtanong sa 'di nito kaanu-ano. Waring sanay naman na sa ganon si Teresa Concepcion. Habang nag patay malisya na lamang si Erica sa narinig. "Hello, empty parin," pairap na tugon ni Teresa. "Huwag mong sabihing wala nanamang pumapansin sa beauty mo, aba, isusumpa ko sila," mapagmalaking hayag ni Elena.

Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay.

Nang maalala kong andito nga pala kami sa may gilid ng gate namin ay medyo nahiya ako. Ang haba ng usapan namin tapos hindi man lang ako naging considerate? Jusko! Ano na naman bang katangahan ang pumasok sa peste kong utak? Magsasalita pa sana ako ng biglang may tumawag sa kaniya. “Hello, Hera. Uhm, pakisabi sa mga investors na I'll be there in a minute. Say my apology to them and please tell them to wait for a moment. Thank you.“ wika niya habang may kausap sa kabilang linya.

Sa tinagal-tagal, ngayon ko lang muli nasilayan ang aking ina at sa masamang pagkakataon, puntod na niya lamang ang nasasaksihan ko. Narinig ko ang mahinang paghikbi ni Mayi at Maria habang si Nanay ay nakaupo sa lapag at hinahaplos ang lapida ni Mama. The whole place is like a house in the middle of the graveyard. May bubong, may pader na puno ng bintana, at naka-tiles ang sahig.

Hinayaan ko nalang siyang sumunod sakin dahil wala naman siyang mapapala sakin at wala din akong mapapala sakanya Habang naglilibot ako, pansin kong sariwa ang karne at ang mga gulay na nasa loob ng ref. Isa isa kong nilagay yung mga gulay sa cart na dala dala ko pero napahinto ako nang may kamay na pumigil sakin "Can't you see, these veggies are old stocks"aniya saka pinakita sakin ang parte ng gulay na may mga butas sa dahon. Nilagay niya ulit sa ref ang gulay na iyon saka tumingin sakin habang umiiling iling "Hindi porket maganda yung nakaharap sayo, wala na yang tinatago"makahulugan niyang sabi saka ngumisi

He kissed my head bago kumalas sa pagkakayakap sa'kin. “I have something to show you. Is that okay?” “Ano 'yon, kuya?” I weakly asked. Umaga palang pero nakakapagod na. “Interested huh? I won't tell you. Come on, Fortunate. We're going somewhere.” He walks towards the garage of the mansion. Nakanguso akong sumunod sa kaniya at makupad na naglakad. I saw him leaning with the limited edition Bugatti Veyron. He looks bored while waiting for me.

Parang pinapalo ng baseball bat ang buong katawan ko sa sakit. "Let my soul be with you," I whispered on the particles of wind. I felt hopeless in my estate. Wala ng pag-asa. Hindi na ako makaka-ahon dito. Imposibleng may mkahanap pa sa akin sa ganitong pagkakataon. Nasa dulo kami ng hardin ni lola. May batis ito at munting talon na nagpapa-ingay sa paligid. I slowly closed my eyes, strating to embrace my faith. Nanghihina na rin kasi ako dahil sa dami ng dugong tumakas sa katawan ko. Nakakapagtaka nga lang at hindi pa ako natuluyan kahit paano.

“Grabe ka naman Grandma!” @DeathWish

‘’Pinuno siya ang sinasabi ng mahal ng punong tagapayong si Elyazar, ang babaylan ng kahilagaang Maharlika’’ pakabang sigaw ng isang kawal. Patuloy pa Alunsina sa tila isang seremonya at malakas na sumigaw. ‘’Adonis!!!!!!!! Panahon na… ang nakatakda’’’ Malalakas na yabag ng takbo at tunog ng isang malaking Kabayo ang umalingaw-ngaw na bumasag ng ding ding ng kabahayan. Isang malaking tikbalang ang tumabi kay Alunsina. Naghalong kaba at takot ang naramdaman ni Mayari at ni HIligaynon sakanilang pagkakasilip mula sa siwang ng ding ding na kawayan.