Novel & Cerita Graveyard

Its been a while since my last update and I hope y'all liked this one. Keep safe and God bless!!! Egavas_Etrom

Tanong ni Gardo sa babae. Isang munting ngiti ang sumilay sa labi ni Laureen. "I will give Cyan the best wedding gift she could ever had." Matapos nilang makabili ng damit at nakapagbihis, nagtungo na sila sa cemetery kung saan ang huling himlayan ng kanyang ama. Ilang minuto lang ang hinintay nila at nagsimula ng magsidatingan ang sasakyan na naglalaman ng labi ng kanyang ama.

Kasi yung una ay yung word na NEGATIVE tapos yung pangalawa naman ay yung INRI which is about sa sementeryo. Galing! May sementeryo pala na ganito? TRIVIA: Also known as the lost cemetery or pet cemetery and one of the sites within the Historical Core. The cemetery is a symbolic burial place of negativism – man's greatest self-imposed infliction, most limiting factor and heaviest burden. It is designed by Base Commander John High Tower during the 1980s.

Lumilinaw ang imahe ng lugar habang papalit kami ng papalapit. Sa taas ay may naka sulat na Fablicion Cemetery. Binukas sara ko ang aking mata upang hindi tuluyang tumulo ang luhang nagbabadyang bumuhos. Bumili muna kami ng isang kumpol ng bulakak. Binati si Adrian ng gwardiyang lalaki bago kami pumasok. It is a private cemetery base sa itsura ng lugar.

Kanina pa siya nagtataka kung bakit dito kami patungo pero nanatili ang kanyang pananahimik. Huminto ang kanyang sasakyang sa eksaktong lokasyon ng lugar. Ang kulay puting tarangkahan ang agad na bumungad sa harapan. Hanggang baywang ko lamang ang tarangkahan kaya matatanawan ang mga ma- berdeng lupa. Bermuda grasses were occupied the cemetery. Mabigat man ang dibdib sa tuwing dadalaw, magaan naman sa mata ang kulay berdeng damo. The place is solemnly peaceful.. but I can feel now the heaviness of Javier's breathing...

gusto kong bawiin na lang yung prayers ko kay Lord. Nikko, ang sakit dito, oh! ang sakit sakit para sa akin na malamang gabi gabi mo pa lang kasama yung kabit mo at araw araw nyo akong niloloko. Hindi mo ba kukumustahin si Kyla? Hindi mo ba aalamin kung nasaan yung magaling mong kabet? nandoon na sya sa sementeryo Nikko. inuuod at nagsisimula ng maagnas. for sure sinusunog na ngayon sa impyerno ang kaluluwa nya. patay na ang kabet mo Nikko kaya patas na ngayon tayo. sige, umiyak ka. malungkot ka dahil patay na ang babaeng kinababaliwan mo. huwag kang mag-alala. hindi kita iiwan hanggang sa huli mong hininga. ang gusto ko kasi kapag nagtanong ang anak natin kung paano ka namatay ay may maisa

Sino ang baliw na ibebenta ang isang patay na fountain? "That area is owned by grave diggers." Sagot naman ni Stefano sa akin kaya napabaling naman ang aking atensyon sa kanya. "Gravediggers? All I know is that they work on ancient graves, especially with oldest graves with treasures in it, buried together with the master." Paglilinaw ko naman kung bakit may grave digger. As far as I know, it's difficult to find grave her in Wysteria.

Humugot ako ng mamalim na hininga. “Deretso tayo doon, Ghon.” Alam niya ang tinutukoy ko. Dahan-dahan akong inalalayan ni Ghon pagdating namin sa sementeryo. Mula sa malayo ay kitang-kita na namin kung nasaan namin noon nilibing ang anak ko. My parents give Angel a great and luxurious burial. Pinagawan ito ni Mommy ng malaking bahay doon sa dulo malapit sa mga magandang tanawin. Kompleto ang mga kagamitan doon sa loob. Wala namang may nagtatangkang pagnakawan iyon dahil sa higpit ng bahay. Pinaliligiran ito ng matitibay at electric metal para sa mga magnanakaw. Sinisigurado ni Daddy na hindi magagambala nino man ang anak ko sa loob. Kung gugustuhin naming matulog doon para makasama ang anak

“Sinasadya mo ba akong ipahiya, Helen? Mabuti pa tanggapin mo ang alok ko, kung ayaw mong mamamatay si Frank! Hindi, hindi lang siya ang mamamatay—ang nanay mo, ang pinsan mo, at ang lahat ng mga taong nagsisilbi sa mga Northstream Lane ay mamamatay! Magdesisyon ka na… Hindi, hindi na magbabago ‘to kahit na tumanggi ka!” Nanginig si Helen sa pagbabanta ni Chaz, at hindi kalaunan ay ipinikit niya ang mga mata niya at pinakalma niya ang mga kamao niya at sumuko. “Sige…” Sabi ni Helen, puno ng paghihinagpis ang kanyang mga mata. Ngunit bago pa siya makapagsalita, biglang bumukas ang mga pinto ng Graves Mansion! "Argh!!!"

​LIANA’S POV ​Ang amoy ng malamig na bakal, lumang semento, at ang matapang na amoy ng antiseptiko ay bumubuo sa atmospera ng aming pansamantalang kuta. Nasa ilalim kami ng isang abandonadong bodega sa tabing-ilog ng Thames, isang lugar na tinatawag ni Vane na 'The Dead Zone' dahil sa kawalan ng signal ng mga surveillance cameras ng Council. Ang bawat hininga ko ay may kasamang amoy ng amag at basang lupa, ngunit hindi ko ito iniintindi. Ang buong atensyon ko ay nakatutok sa lalaking nakahiga sa harap ko.