Romans & histoires Growth

ใบบัวเอนกายพิงกับผนังห้อง ลีโอมองร่างเล็กบิดเร้าด้วยความเสียว เสียงครางเบาๆ คล้ายเสียงสะอื้นดังออกมาริมฝีปากเล็กยามที่กระแทกนิ้วเข้าออกถี่รัว จากหนึ่งนิ้วเป็นสองก่อนจะเพิ่มขึ้นมาเป็นสาม มันคับแน่นเสียจนขยับเข้าออกได้ยากกว่าเดิม เขาต้องการสร้างความคุ้นชินให้เธอพร้อมเสียก่อ น เพราะต่อจากนี้ของที่ใส่เข้าไปมันมีขนาดใหญ่กว่านิ้วสามนิ้วนี่เสียอีก

้ความสนใจกับแท่งรักจึงจัดการแอ่นตัวพิงหัวเตียงแล้วให้มือหนาอุ้มให้หญิงสาวขึ้นมานั่งบนขา "...มันใหญ่จัง" พลอยที่เริ่มมีอารมณ์ใคร่เอ่ยบอกขึ้นพร้อมกับมือที่ยังคงทำหน้าที่รูดขึ้นจนสุดหัวและรูดลงจนสุดโคน ยิ่งเธอรูดมันเร็วมาเท่าไหร่ก็ดูเหมือนว่าขนาดของมันจะยิ่งขยายใหญ่มา กขึ้นเท่านั้น

kasunod nun ang unti-unting paglamig ng temperature. ..........

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

Binubuhay nito ang init ng katawan niya. "Are you sure?" Maya-maya ay tanong nito sa paos na boses. Napakagat labi siya saka marahang tumango. Tumayo si Thaddeus at sa mismong harapan niya ay naghubad ng natitirang saplot sa katawan. Napasinghap siya at nanlaki ang mga mata. Para bang gusto na niyang pagsisihan ang ginawa dahil bigla siyang nakaramdam ng takot ng masilayan ang pagkalalaki nito.

"Lumayo ka! Wag mong sayangin ang oras ko." Si Lina ay sumilip sa ancestral hall pagkaraan ng dilim. Habang nagtatago ako sa isang sulok, naririnig ko ang tawa niya na nanggagaling sa loob. Kumuha ako ng bato para palakasin ang loob ko at sumilip sa bintana habang nakatayo sa bato. Ilang tao ba ang nakatali sa bulwagan? Hubad ang kanilang mga katawan. Ang pinagkaiba nila ay sa ilalim ng kanilang mga baywang, ang makapal, hindi natural na mga paglaki ay umusbong. Nakakatakot ang mga ito.

Yung pakiramdam na kahit anong ma-achieve mo, parang may susunod agad na kailangang habulin. “Can I tell you something?” sabi niya. Tumango ang empleyado. “You don’t always have to become more.” Napakunot-noo ito. “What do you mean?” Huminga siya nang mahina. “Minsan kasi, akala natin growth means constant improvement. More titles. More success. More everything.” Tahimik ang empleyado. “But sometimes,” dagdag niya, “growth is finally liking the person you already are.”

J'ai l'impression de peser une tonne -Je vais t'aider le temps que tu t'habitues -Je naurai pas à te forcer à manger finalement, me dit ma mère pendant que je me nourris comme une affamée après ma douche -Je ne sais pas ce qui m'arrive. Hier encore je n'avais pas d'appétit -La nature reprend sa place bébé. Elles réclament ce qui leur est dû -Peupêpre -Ne parle pas la bouche pleine

Alannah a hoché la tête, et elle a pressé sa main sur son ventre. Ma mère a souri. « Amy a raison. Tes petits sont couchés sur le côté, presque comme s'ils t'aidaient à les cacher, mais ils ont déjà commencé à bouger. Tu pourrais faire deux fois la taille demain matin. En plus, c'est la fenêtre de croissance. Tous les louveteaux doublent ou triplent de taille pendant le deuxième et troisième mois. » Elle a bougé sa main vers son propre ventre et les a gonflés. « Dans un mois, tu vas être énorme. » Elle a souri. « Occupe-toi de ça maintenant et laisse-les avoir l'énergie dont ils ont besoin pour grandir sainement. »