Innocent Novels & Stories

ว่ากันว่าจิตสุดท้ายของคนเรา มักจะถูกพัดพาไปไกลตามใจหวัง แต่ก็ไม่ต้องมาไกลถึงจุลศักราช ๑๑๖ ก็ได้มั้ยคะ!!...เจ้าขุนมูลนายก็หาใช่ ย้อนมาเป็นเมียทาสเนี่ยนะ!!

“..ชิ๊! ไอ้ผู้ชายคนนั้น ทำลูกค้าพ่อฉันสับสนไปตั้งหลายคน ตัวขัดลาภจริงๆ!” หญิงสาวผมยาวหน้าหมวยสบถด่าร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาอยู่ภายในใจ เธออุตส่าห์ตามสืบข้อมูลของเป้าหมายมาหลายเดือนเพื่อที่จะลากให้มาเป็นลูกค้าประจำตำหนักเพราะเห็นว่าอัศวินน่าจะรวยและกระเป๋าน่าจะหนักเอาการ และแถมยังเป็นเพื่อนกับโทนที่เคยมาที่นี่เป็นครั้งที่สอง การเดินเข้าไปยื่นผ้าเช็ดหน้าให้บนรถประจำทางในวันนั้น.. ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แค่เป็นวิธีหลอกถามข้อมูลแบบตื้นๆในระดับคนแปลกหน้า.. “...ฉันต้องทำให้นายมาเป็นลูกค้าพ่อฉันให้ได้!”

คำโปรย คืนแรกที่เกรซยอมขายร่างเพื่อเงิน แต่โชคชะตากลับเล่นตลก พาเธอตกอยู่ในอ้อมกอดชายอันตราย ที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล “ฉันจะทำให้เธอไม่มีวันลืมสัมผัสของฉัน…เกรซ”

ความเจ้าชู้​และความเห็นแก่ตัวทำให้เขานั้นได้เสีย​สิ่งที่มีค่ามากที่สุดใน​ชีวิต​ และกว่าเขานั้นจะคิดได้ทุกอย่างมันก็สายไปเสียแล้ว​ ในวันนั้นวันที่รมิตาได้มาบอกว่ากำ​ลัง​ตั้งท้อง​ เขาเลือกที่จะ​ปฏิเสธ​เธอกับลูก​ในท้อง​ เหตุ​ผลเพียงเพราะ​ไม่อยากเสียแฟนสาวไป​ และเรื่อง​ไม่จบง่ายๆถ้าทางฝั่งแฟนสาวรู้เรื่อง​นี้​ ชายหนุ่ม​ยื่นข้อเสนอ​ให้กับรมิตาว่า​ จะขอส่งเสีย​เลี้ยง​ดูเธอกับลูก​ เธอรู้สึก​เสียใจเป็นอย่างมากที่รู้ตัวว่าโดนหลอก​ ชายหนุ่ม​คนที่เคยบอกว่ารักเธอแท้จริง​แล้วเขามีคนรักอยู่แล้ว​ และยังมาบอกอีกว่าแค่รักสนุก​ ไม่ได้​คิดอะไร​ ถึงแม้ว่าเขาจะแสดงความรับผิดชอบ​โดยการจะส่งเสียเลี้ยงดู​ แต่เธอมีศักดิ์ศรี​มากพอจึงเลือกปฏิเสธ​ข้อเสนอ​แล้วเลือกเดินออกจากชีวิต​ผู้ชาย​ที่เห็นแก่ตัว​ ตั้งแต่​นั้นชีวิต​ของเธอก็ได้เปลี่ยน​ไป​​ จากที่เป็นนักศึกษา​เรียนดี​ได้รับทุนการศึกษา​จากทางมหาวิทยาลัย​ ชีวิต​ของเธอคือเรียนหนังสือ​แล้วทำงานส่งตัวเองเรียนเพราะทางบ้านค่อนข้าง​ยากจน​ จากเดิมที่เคยลำบากอยู่แล้วตอนนี้​ยิ่งลำบากขึ้นไปอีกเพราะ​ยังมีอีกชีวิต​หนึ่ง​ที่ต้องดูแล​

ทะลุมิติก็เหลือจะเชื่อแล้ว นางยังกุมชะตากรรมครอบครัวนี้ไว้อีก จุดจบเลวร้ายที่ควรอยู่ในนิยาย แต่มันไม่ใช่นิยายนี่สิมันคือความจริงที่นางต้องเปลี่ยนแปลง เสิ่นชิงเซียนเป็นแพทย์ทหารผู้มากความสามารถ นางตายลงง่ายดายทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีอ่อนแอคนหนึ่งที่เลี้ยงสามีป่วยและลูกติดเขาอีกสองคน เหมือนโชคชะตาเล่นตลก นางมักเห็นภาพอนาคตครอบครัวนี้และได้รับหน้าที่เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกเขาท่ามกลางอุปสรรคหลากหลาย "เกิดเป็นข้ามันไม่ง่ายเลยจริง ๆ สวรรค์โปรดเห็นใจข้าบ้างสิ"

ตอนมีไม่เคยคิดจะรักษา ปล่อยเธอเป็นของตายทั้งที่ยังมีลมหายใจ ความดี มันซื้อใจเขาไม่ได้ เพราะเขาไม่มีวันคิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จนเป็นเธอที่ต้องยอมออกไปจากชีวิตเขา

ดาวถูกพ่อไล่ออกจากบ้านเพราะเมียใหม่ของพ่อทำให้ปัญหากันปากเสียงกันมาตลอด ตั้งแต่เธออายุ 17 เธอต้องทำงานอย่างหนักเพื่อส่งตัวเองเรียนจนจบกระทั่งได้มาทำงากับทศราช ประธานบริษัทผู้ที่มีโลกส่วนตัวสูงดูเข้าถึงได้ยากแต่จริง ๆ แล้วกลับมีจิตใจดีคอยช่วยเหลือเธอตลอด ความสัมพันธ์เกิดขึ้นจากการใกล้ชิดทั้งสองช่วยกันพัฒนาธุรกิจและความสัมพันธ์ไปด้วยกันอย่างดีแต่ระหว่างทางกลับมีอุปสรรคมากมายรายล้อมอยู่เต็มไปหมด

หวงอี้หนิงนักเคมีตัวท๊อปที่สุดในรุ่น ได้ทำการทดลองยาตัวใหม่ที่ช่วยฟื้นฟูร่างกาย แต่เมื่อมีคนไม่หวังดีสลับส่วนผสมทำห้องแล็บระเบิด รู้ตัวอีกทีเธอมาตื่นท่ามกลางอากาศหนาวจัด พร้อมครอบครัวที่ใกล้อดตาย!! เธอต้องพาคนทั้งบ้านให้รอด

เสิ่นเฟยฟางกำลังวิ่งวุ่นภายในร้านขนมหวานด้วยความเหน็ดเหนื่อย อยู่ ๆ เจ้าของร้านก็ยื่นคำสั่งซื้อขนมจำนวนหนึ่งให้พนักงาน เสิ่นเฟยฟางในฐานะผู้จัดการร้านต้องลงมาช่วยงานลูกน้องเพราะคนไม่พอ! ระหว่างส่งขนมให้ลูกค้า จู่ ๆ เกิดอาการหน้ามืด ได้ยินเพียงเรียกคนสนิทแต่ฝืนดวงตาอันหนักอึ้งไม่ไหว จึงหลับไปในที่สุด ใครจะไปรู้ว่าตื่นขึ้นมาอีกทีเธอคือเสิ่นเฟยฟางลูกสาวคนเล็กของบ้านในสาธารณรัฐประชาชนจีนปี 1960 ไม่ใช่เสิ่นเฟยฟางผู้จัดการร้านขนมหวานชื่อดังอีกต่อ ที่สำคัญชีวิตใหม่ของเธอเป็นเพียงเด็กอายุ 5 ขวบ ที่ฐานะครอบครัวยากจนแถมยังบาดเจ็บอีกต่างหาก! เสิ่นเฟยฟางกำลังมึนงงกับความทรงจำเด็กผู้หญิงที่มีร่างกายผอมโซ เจ้าตัวเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านกำลังถูกผู้เป็นย่าใหญ่ทุบตีด้วยข้อหาขโมยอาหาร ที่บ้านต้องยากจนเพียงใดถึงต้องทุบตีให้ถึงตาย!

เธอเคยเดินทางผิด...เพราะคิดว่าโลกนี้ไม่มีใครให้พิง จนมาเจอเขา วินมอเตอร์ไซค์ที่เงียบเกินไปสำหรับโลกใบนี้ แต่กลับเป็นคนเดียวที่ไม่เคยมองเธอด้วยสายตาเหยียดหยาม วันหนึ่ง...เธอลาออกจากวงการที่ไม่มีใครพูดถึง เปิดคาเฟ่เล็ก ๆ ริมรั้ว กับน้องชายที่กำลังเติบโต และเขาก็ยังอยู่ตรงนั้น ยื่นแก้วกาแฟ...พร้อมอ้อมกอดที่ไม่เคยถามว่า "เมื่อก่อน...เราเคยเป็นใคร"