Julie Powell Mga Nobela at Kwento

Please leave a message after the tone. "Hi. This is Julie. Si Maria Juliena Dimagiba, tanda mo pa? Nakita nga pala kita kanina. Kasama mo 'yong boyfriend mo habang sakay kayo ng auto mo. Hindi mo siguro ako napansin kasi nobyo mo 'yong umorder para sa inyo. Oo, ako 'yong nasa drive thru. Rome... I'm sorry. Ang sama-sama ko noong mga bata pa tayo. Sorry sa lahat ng mga pambubully ko. Alam mo... feeling ko kinakarma na ako ngayon. Kasi ang yaman-yaman at ang sikat-sikat mo na, e. Tapos heto ako... kahit anong kayod ko, kahit anong sikap ko, wala pa rin. Hindi ako manghihingi ng pera sa'yo ha. Tumawag lang ako kasi gusto kong mag-sorry at sabihing..." Mahal kita, Borromeo Buendia Jr. Mahal kita kahit pansexual ka pa, bakla, o ano pa. I hung up and sent my message, leaving my confession still untold.

Sa limang taon nilang kasal, kailanman ay hindi naramdaman ni Aina na asawa siya ni Alexander Montero. Ang lalaking minsan niyang iniligtas, ang dahilan kung bakit siya ngayon ay pilay, ay nanatiling malamig at mailap, at bawat taon, parehong relo lang ang ibinibigay bilang regalo. Hanggang sa gabing narinig niya itong umuungol ng ibang pangalan. Si Juliana. Ang babaeng unang minahal ni Alex, at ang babaeng bumalik para bawiin ang lahat. Habang muling bumabalik si Julie sa buhay ni Alex, unti-unti namang napupuno ng sugat ang puso ni Aina. Pero ngayong may pagkakataon na siyang makaalis, pipiliin ba niyang manatili sa piling ng lalaking hindi siya kayang mahalin o tuluyan nang tapusin ang isang kasal na kailanman ay hindi naging kanya?

Pagkatapos ideklara ng doktor na brain dead ang anak kong si Mia Powell, kinumbinsi ako ng asawa kong si Liam Powelle na pirmahan ang organ donation consent form. Kasalukuyan ako noong nalulunod sa pagdadalamhati at malapit na ring mawala ang katinuan sa aking isipan. Dito ko aksidenteng nadiskubre na ang doktor ng aking anak na si Blair Lincoln ay ang dating kasintahan ng aking asawa. Nagsinungaling sila sa pagiging brain dead ni Mia para pirmahan ko ang form at makuha ang puso nito na kanilang gagamitin para mailigtas ang anak ni Blair na si Sophia. Pinanood ko ang pagsundo ni Liam kay Sophia sa ospital. Nakangiting umalis ang mga ito para bang isa silang perpekto at masayang pamilya. Nang kumprontahin ko ang mga ito, agad nila akong itinulak para mahulog mula sa isang building na siyang ikinamatay ko. Nang mabigyan ako ng ikalawang pagkakataon, bumalik ako sa araw kung kailan ko dapat pirmahan ang organ donation form. Tahimik akong nangako habang tinititigan ko ang nakahigang si Mia kaniyang hospital bed. Buhay ang sisingilin ko sa lalaking iyon at sa ex nito nang dahil sa ginawa nila kay Mia.

I need to call Draco, so what kung may lakad siya. Kailangan kong mag-rant ngayon. Pero parang kailangan ko lang din pala na magsisi sa ginawa ko, wala naman siyang naitulong sa problema ko. "Bakit ba kasi? Ano kung nagkita kayo, bakit may nararamdaman ka pa ba sa kaniya?" Naririnig ko pa naman siya, pero maingay. Hindi ako makapaniwala na hindi pa man siya nagtatagal na makaalis dito'y nasa club na agad siya? "Hoy, naririnig mo pa ba ako?" tanong ni Draco. "Oo, nariririnig kita. Tsk. Alam mo wala ka namang naitulong sa akin eh." pagmamaktol ko. "Bakit, ano ba sa tingin mo ang maitutulong ko sa 'yo ha? Ano ba, gulpihin ko na ang lalaking 'yan? Saglit lang, babalik ako diyan." "Ay nako! Ewan ko nga sayo riyan, sige na bye na nga lang." Akma ko nang ibaba ang tawag nang may sinabi pa ito. Napabuntong-hininga siya mula sa kabilang linya. "You must use your head, Julie, ikaw lang naman ang makakasagot sa mga gumugulo sa utak mo ngayon. Basta, narito lang ako. Kung ano man ang desisyon mo, pag-iisipan ko kung masusuportahan ko." Ni-hindi na sumagi sa isip ko ang ganitong senaryo. Pero inaamin ko, maypagkakataon na naaalala ko siya, na may chances na gusto kong malaman kung ano na ang nangyari sa kaniya. Kinakalaban langtalaga ng utak ko ang puso ko. Pero parang hindi naman na importante 'yon, may kaniya-kaniya na kaming buhay. "Tsk. Bahala na nga," sabi ko pa. Lagpas ten minutes na sa ipinangako kokay Tyler. Babalik na ako't kailangan na naming umuwi. Sobrang dami ng nangyari sa araw ko ngayon. "Ay anak ng!" Napahawak ako sa aking dibdib sa gulat. Paano banaman, nasa likuran ko na si Trevor. Nakatayo lang siya roon, pero napansin kosa kamay niya ang pakete ng yosi na hawak niya.