Malamig Novels & Stories

Hindi kailanman ginusto ni Selene na magkaroon ng kahit anong kinalaman kay Lucian Black — ang malamig at tusong CEO na may masalimuot na pagkahumaling sa kanyang ina, isang bangungot na binalot sa katahimikan at hindi kailanman binigyang-linaw. Buong buhay niyang iniiwasan ang anino ng lalaking iyon… hanggang sa isang internship sa kumpanya nito ang nagtulak sa kanya sa mismong gitna ng mundo nito. Pero may iba pang habol si Lucian. Ganti ang kanyang layunin. Ginagamit niya si Selene bilang kasangkapan — at gantimpala — sa isang mapanganib na laro kung saan bawat titig at bawal na haplos ay may kasamang panlilinlang. Para saktan ang babaeng minsang nagtaksil sa kanya, handa si Lucian na angkinin ang nag-iisang bagay na dapat ay pinrotektahan nito: ang sariling anak. Ngunit malayo si Selene sa inosenteng batang babae na inakala niyang madali niyang malilinlang. At habang unti-unting nabubura ang hangganan sa pagitan ng galit at pagnanasa, ang apoy ay mas lalo pang nagliliyab. Hindi kailanman bahagi ng plano ang pag-ibig. Mas lalo na ang magkaroon ng koneksiyon sa isang tao na minsan ng sumira sa buhay nila. Para kay Selene, si Lucian ang tao na hindi dapat ibigin. Para naman kay Lucian, si Selene ang bagay na gagamitin niya para gumanti. Pero sa bandang huli, ito pa rin ba ang kanilang gusto? O tunay na pag-ibig ang siyang mabubuo?

Dahil sa sobrang kalasingan, maling kwarto ang napasukan ni Evie. Doon niya nakasama sa buong magdamag ang isang guwapong lalaki na hindi niya kakilala. Kinabukasan, nagulat siya nang magkita silang muli sa ospital! Akala niya ay ito ang doktor na titingin sa kanya, kaya naniwala siya nang mag-utos ito. "Hubarin mo ang pantalon mo at ibukaka mo ang mga binti mo, kailangan kitang suriin," malamig na utos ng lalaki. Sumunod naman si Evie sa tindi ng kaba. Huli na nang malaman niyang niloloko lang pala siya nito para mapanood siyang walang suot! Bago pa siya makatakas, hinila na siya nito sa loob ng kotse. Si Thiago, ang pinakamayaman at kinatatakutang bilyonaryo sa Cebu, ay seryosong nakatingin sa kanya habang nakakulong sila sa sasakyan. "Ako ang dehado noong gabing iyon, kaya panagutan mo ako," paos na banta ni Thiago. Akala ni Evie ay panandalian lang ang lahat. Pero sa tuwing inaapi siya ng iba, ang bilyonaryo lagi ang sumusulpot para magtanggol sa kanya. Pero siyempre, walang libre sa mundo. "Ano ba talagang kailangan mo sa akin?" naiiyak na tanong ni Evie habang nakasandal sa dibdib ng lalaki. Isang mapusok at nag-aalab na halik ang isinagot nito sa kanya bago bumulong sa kanyang tainga. "Walang makakapigil sa akin, kahit may boyfriend ka pa. Dahil ikaw lang ang babaeng gusto kong angkinin gabi-gabi."

Carmelle grew up carrying nothing but unanswered questions—sino siya talaga, bakit siya iniwan, at bakit ang pagmamahal na dapat ay para sa kanya ay palaging malayo, parang hindi niya kailanman maaabot. Abandoned by her family’s nanny right after she was born, kinuha siya at itinago, para si Morgana—ang anak ng yaya—ang mabigyan ng mas magandang buhay. Buhay na dapat sana ay kay Carmelle. Labing-walong taon ang lumipas, natagpuan siya ng tunay niyang pamilya. Pero imbes na yakap at pag-asa, malamig na tingin, paghahambing, at walang katapusang paboritismo ang sumalubong sa kaniya. Sa mata nila, she was never the daughter they lost—she was an intruder. Isang estranghero sa sarili niyang dugo. Si Morgana, ang adopted daughter na pinalaki nila, ang naging golden child. Palaging tama. Palaging pinaniniwalaan kahit walang ebidensya. Palaging pinipili, kahit mali na. At si Carmelle? Kahit anong gawin niya, palagi siyang mali. Laging siya ang sisi. Mga kasalanang hindi niya ginawa, sa kanya isinisi. Mga gulong hindi niya sinimulan, sa kanya ibinato. Hanggang pati si Anton—ang fiancé niya, ang taong akala niya kakampi niya ay unti-unting lumayo at naniwala sa kasinungalingan. Hanggang isang araw, unti-unting lumabas ang katotohanan. Lahat ng sakit, paninira, at paratang na ibinato kay Carmelle… si Morgana pala ang nasa likod. Hanggang kailan niya kakayanin ang mundong paulit-ulit siyang sinasaktan? Kakayanin pa ba niyang magpatawad kung ang puso niya ay unti-unti nang nagiging bato?

Davidson is known as a cold as Ice CEO of Montevella Corp. Everyone in Montevella Corp can't get close to him, unless they are executive members or family-related. At age of thirty, he didn't expect na kailangan niya ng magpakasal kahit wala sa plano niya. He needs to make a marriage arrangement with the daughter of Benavidez Company.  Pero bago pa mangyari ang kasalang pinaplano ay biglang dumating ang isang babae sa buhay ni Davidson. She's Keirah Gustavo, a twenty-years old childish employee of Montevella Corp.  Akala ni Davidson ay normal lang ang lahat, ngunit hindi niya alam na ito na pala ang umpisa na magulo ang nananahimik niyang mundo.  Ang kaibahan ni Keirah ay nagpabago sa malamig na binata. Dahil unti-unti lang naman nitong pinapainit ang ulo niya. But Keirah is always approaching him even tho tinataboy niya ito.  He can’t accept the fact na napapasaya siya ng dalaga sa mga simpleng bagay na ginagawa nito.  Kung kailan naman ay masaya na si Davidson sa presensya ng dalaga ay saka naman ito naglahong parang bula. And for the second time doubting himself, he couldn’t accept the fact na namimiss niya ang dalaga. Nahuhulog na ba siya dito o nadadala lang siya sa mainit na pakikisama nito sa kanya?  At isang tanong ang bumabagabag kay Davidson… Paano niya ba sasabihin sa dalaga na ikakasal na siya? Paano niya ba sasabihin dito na nakatali na siya sa isang kasunduan? 

Nagluluksa si Vhianne dahil sa pagkamatay ng kaniyang ina, ngunit imbes na nasatabi niya ang kaniyang asawa ay nagpapakasaya ito kasama ang kalaguyo niya para ipagdiwang ang kaarawan nito. Doon narealize ni Vhianne na kahit kailan ay hindi talaga siya minahal ng asawa niya, kaya hindi na siya nagdalawang isip at nagdesisyong tapusin na ang lahat. Nang araw ding iyon, pinirmahan niya ang kanilang divorce paper. Pagkatapos ay nagtungo siya sa hospital para ipalaglag ang batang dinadala niya bago siya tuluyang umalis para kalimutan ang dating asawa. Five years later… At the Runway Show, an elegant and gorgeous supermodel in a mask, wearing a fashion designer dress walked-in, stunned the audience. “Amethyst… is that really her name?” Malamig na tanong ni Sebastian habang pinagmamasdan ang misteryosong babae. “Yes po, Mr. Guerrero. Maraming kilala at mayayamang tao ang handang magbayad ng bilyon-bilyon para makita lang ang mukha niya pero hindi talaga siya pumapayag.” Sagot ng kaniyang assisstant. Nang gabi ding iyon, sa kapangyarihan at lawak ng koneksyon ni Sebastian, napag-alaman niya na siya ang babaeng limang taon niya nang hinahanap. “Supermodel… Amethyst, hanggang ngayon ay sinusubukan mo pa rin akong takasan?” “Matagal na tayong tapos, Mr. Guerrero.” “I didn’t sign the divorce paper. Where’s my child?” “Child?” Vhianne scoffed, “Nakalimutan mo na bang pinalaglag ko ang anak mo?” she added. “Really?” a smirk flashed on Sebastian’s face, “Then, who are they?” Vhianne’s face went pale when three five-year-old children stood in front of her.

Si Arkin Andres, isang batang bilyonaryo, ay malapit nang ikasal sa babaeng pinakamamahal niya, si Zandreah Binonzo—isang elegante at napakagandang babae na hinahangaan ng lahat. Ang kanilang kasal ay itinakdang magbuklod sa dalawang makapangyarihang pamilya, ngunit isang buwan bago ang seremonya, natuklasan ni Arkin ang pagtataksil ni Zandreah. Sa isang pribadong beach sa Pilar, nasaksihan ni Arkin ang masayang pagtitinginan nina Zandreah at ng isang lalaking hindi niya kilala. Ang tagpong iyon ay winasak ang kanyang puso. Galit at sugatan, nagpasyang ipatigil ni Arkin ang kasal, ngunit tinutulan ito ng kanyang ama. Para sa pamilya, ang kasal ay hindi lamang tungkol sa pag-ibig—ito ay isang selyo ng kapangyarihan at karangalan. Sa desperasyon ng kanyang ama na mapanatili ang plano, kinuha nila si Yunifer Alcalde—isang bagong graduate ng fine arts na baon sa utang—upang pansamantalang ilihis ang atensyon ni Arkin. Bagamat nag-aalangan, tinanggap ni Yunifer ang kakaibang alok kapalit ng malaking bayad, kahit alam niyang si Arkin ay kilala bilang malamig, arogante, at malupit. Akala ni Yunifer, madali lang sundin ang mga utos ni Arkin at tiisin ang kanyang ugali. Ngunit habang magkasama sila, hindi niya inaasahang mas mahirap ito kaysa sa kanyang iniisip. Unti-unting nabuo ang tensyon sa pagitan nila, at ang damdamin ni Arkin para kay Yunifer ay naging mas matindi at makapangyarihan. Tatanggapin ba ni Yunifer ang baluktot na pagmamahal ni Arkin, o pipiliin niyang tumakas bago pa tuluyang maging huli ang lahat?

Kinakaya ni Isla Aguilar ang mabigat na hamon ng buhay. Nagtatrabaho sa araw, nag-aaral sa gabi para sa pangarap na mas maayos na buhay at makatulong sa gamutan ng bunsong kapatid na may Down Syndrome at butas sa puso. Sa gitna ng kanyang pagsusumikap, ang kanyang tanging pahinga ay ang lihim na talon malapit sa likod ng kanilang bahay, kung saan isang araw ay iniligtas siya ng isang guwapo at matipunong estranghero sa pag-aakalang siya ay nagpapatiwakal. Hindi niya inakalang ang estrangherong iyon ay si Johan Abraham Dela Torre, ang bagong CEO ng kumpanyang pinagtatrabahuhan niya na kilalang istrikto at malupit sa pamamalakad sa kumpanya, at mailap sa mga babae. Kaya’t laking gulat ni Isla nang bigla siyang alukin ng CEO ng kasal kapalit ng tulong para sa operasyon ng kanyang kapatid. May kundisyon ang kasunduan: walang pisikal na relasyon, sikreto ang kasal maliban sa pamilya ng lalaki, at isang taon lamang ang bisa. Habang tumatakbo ang mga araw, unti-unting nahuhulog ang loob nina Isla at Abe sa isa’t isa. Dahil sa angking galing at talino, si Isla ay naging isang asset ng kumpanya, at si Abe, sa kabila ng pagkukunwaring malamig at matigas, ay palihim na sinusuportahan si Isla sa kanyang pangarap. Ngunit paano kung may ibang babae na nagpupumilit maging parte ng buhay ni Abe at palaging minamaliit ng matapobreng ina ni Abe si Isla? Magagawa ba nilang ipaglaban ang pag-ibig sa kabila ng takot, sakit, at mga hadlang?

Mabait. Inosente. Mapagmahal. Ganyan inilalarawan si Megan Gonzales, isang dalagang lumaki sa pagitan ng liwanag at dilim. Anak ng isang babaeng bar performer na mas mahal pa ang pag susugal kaysa sariling anak, natutunan ni Megan na ang simpleng pamumuhay ay sapat na—makatapos ng pag-aaral, makakain sa tamang oras, at maipaglaban ang mga taong mahal niya, kahit ang kapalit ay ang sarili niyang kalayaan. Hanggang sa isang gabi, tuluyang naglaho ang natitirang liwanag sa buhay niya. Sa isang underground human auction—isang gabi ng kasinungalingan, kasakiman, at kapangyarihan—ibinenta siya ng kanyang ina kapalit ng pera. Isang murang halaga, isang kahindik-hindik na kataksilan. Ang mga bid ay mabilis na tumataas: lima... sampu... tatlumpung milyon. Hanggang sa isang malamig, mariin, at makapangyarihang tinig ang sumigaw. "Isang daang bilyon. Para sa kanya." Tahimik ang mundo. Tumigil ang lahat. Doon siya unang nasilayan ni Lucien Alcaraz—isang negosyante sa itaas ng mundo, kilala sa yaman, talino, at kawalan ng puso. Ngunit sa gabing iyon, sa ilalim ng mga ilaw ng kasalanan, nakita niya si Megan. Hindi bilang isang produkto... kundi isang bagay na dapat angkinin para sa kaniyang sariling intensyon. Sa pagitan ng kasunduan at lihim na damdamin, matutuklasan ba ni Megan na ang tunay na halaga ng isang tao ay hindi nasusukat sa perang ipinambibili sa kanya? Mararanasan ba niya ang pagmamahal na ipinaglalaban siya? Halina`t subaybayan ang kwento nang ating bida.

"Hindi ba ito ang unang gabi natin bilang mag-asawa? Handa akong ialay ang katawan ko sa iyo, Ginoong Alexandro," sabi ni Lucia habang nakasuot ng isang seksi at mapang-akit na lingerie. Tahimik lamang na pinagmasdan ni Alexandro si Lucia mula ulo hanggang paa. Yumuko si Lucia, dahil hindi rin siya sigurado kung gugustuhin ng lalaki na hawakan ang mataba niyang katawan. Lumapit si Alexandro nang lumapit hanggang sa itinulak niya si Lucia, dahilan upang mapaupo ito sa sahig habang nakatingala sa kanyang asawa. "Mahilig ka ba sa BDSM?" tanong ni Alexandro. Napalunok nang mariin si Lucia. Ito na ang simula ng kanyang bangungot. Hindi kailanman naranasan ni Lucia ang mabuhay bilang isang anak na minamahal. Mula nang pumanaw ang kanyang mga magulang, lumaki siya sa bahay ng kanyang tiyuhin at itinuring na parang isang pabigat. Mataba si Lucia, tahimik, at palaging ikinukumpara sa kanyang magandang pinsan. Natutunan niyang tanggapin ang mga pang-iinsulto bilang bahagi ng kanyang buhay. Hanggang sa isang araw, dahil sa lihim na pagkakautang ng kanyang tiyuhin, napilitang mapasok si Lucia sa isang kontratang kasal kay Alexandro De Luca, isang makapangyarihang lalaking malamig, malupit, at hindi madaling lapitan. Ang kasalang walang pag-ibig na iyon ang naging dahilan upang siya'y pagtawanan sa malupit na mundo ng mga elitista, maging sa sarili niyang tahanan. Itinuring siyang isang kahihiyan at isang asawang hindi karapat-dapat na tumayo sa tabi ng isang Alexandro De Luca.

Marriage is sacred and must be because of love…but in our family it is all about business and connections. I don’t want to get married and the last time that I let cupid in my heart I was left alone, like a girl who lost her favorite doll. Miss Michin. Ang bansag sa pinakamasungit sa mga apo ni Don Leano—si Frederica Liora Leano, panganay sa pamilya at sa mga magpipinsan, strikta, mahigpit, at prangka kung magsalita. Parang walang pagmamahal sa katawan. Matandang dalaga kung umasta at manamit. Hindi gusto na magpakasal, dahil hanggang ngayon ay may mga nakabaon pa ring tinik sa kan’yang puso mula sa nakaraan. Ngunit…sa isang iglap lahat ng iyon ay nawala. Aksidente. Dahil sa isang aksidenteng halik ay magpapakasal siya at kanino? Sa estrangherong hardinero nila na si Noel. Si Noel, palasagot, matapang, at hindi siya inuurungan. Napunta si Frederica sa sitwasyong iniiwasan niya. Gusto niyang tumakbo at umalis sa buhay na iginuhit na ng kan’yang Lolo. Pero paano kung sa gitna ng pagtakbo niya ay madapa siya sa maiinit na bisig ng kanilang hardinero? Anong mangyayari kung unti-unti na niyang pinapapasok si kupido sa sarado niyang puso? Panibagong sakit? Panibagong tinik? O mas babaon ang tinik ng kan’yang nakaraan? Paano kung sa mga maiinit na bisig ay may madiskubre siyang malamig na katotohanan? Makakatakbo pa kaya ang kan’yang mga paa? O tulad noon ay magiging batang nawalan ng manika?