Pekpek Ng Bata の小説・ストーリー

"ibig nyong sabihin ayos na sainyong maisara at maibasura na lang ang kaso nang kapatid ninyo at nang pamilya nito? paano ang bata ano na lang ang sasabihin nya?" napaiyak na lang si Ella habang naririnig ang pinag uusapan nang dalawa "hindi bat may negosyo sya rito sa pilipinas.. sa tingin nyo po ba chief hindi sya babalik rito? maaring hindi sa ngayon o maaring taon bago sya bumalik pero babalik at babalik sya rito dahil naririto ang mga kayamanan nya"

Diamonds Are Forever "Hindi ka na ba babalik dito next week, Teacher?" Tinugunan ni Alessa ng isang ngiti ang pitong taong gulang na half-Chinese na batang lalaki na katabi niyang nakaupo sa sofa. Pinagmamasdan siya ng bata habang inaayos niya ang mga aklat at ang laptop na pag-aari sa loob ng bag.

sabay abot niya ng isang papel na merong guhit ng isang bahay. “Gamitin niyo sana 'tong disenyo na 'to. Doon sa Batangas kung saan nakatayo ang isang puno ng Acacia kayo magsimulang dalawa.” “Binibini.. bakit mo 'to sinasabi sakin?” naiiyak na wika na ni Isa sakaniya.

Hindi pa ito nagsasalita ng diretso pero may paisa isa na itong sinasabi kahit putol putol. "Miiii! Want see diiii" agad nitong salubong sa kanya. Agad niyang naintindihan ang ibig sabihin ng bata kaya't nakangiti itong sumagot. Ibig niyang sabihin ay, "mommy I wanna see daddy" " Soon, hijo! Soon."

August's POV I packed my clothes. We are temporarily not accepting assignments right now due to the training that will happen in Batanes. Yes, you read it right. The location of our training is in Batanes. Heck, there are many nearby places to train, even in areas that seem to be out of the Philippines. This city is already near china and japan. Just a little tumbling. But what is my right to complain? It was the admin who chose the location so that foreigners can also visit the Philippines.

SIGAW KO AT PINUNASAN ANG DUGONG NASA LABI KO AT AGAD NA TUMAKBO PAPUNTANG ROOM NAMIN. _________________ RATED SPG TONG PART NA TOH! Zekkie "Party!party!!".sigaw ko sa bar namin hindi kami pumasok kase birthday ni seven kaya eto kami nagpapakasaya at nagwawalwal "Whoooohhhhhh".sigaw ni seven wala kaming unatupag kundi magcutting syempre maraming pera yung mga magulang ko kaya nakakapasa parin ako.Iba talaga ang nagagawa ng pera tsaka kahit anong ipabili ko ngayon din mabibili ko ganun ako kaspoiled aangal ka?!

nagtatakang tanong ng bata sa akin. "Hindi mo ako kilala? Okay, I'm Charlene Rhett. At alam mo ba kung bakit ako nandito?" lumapit ako sa kaniya. Umaatras siya sa tuwing lalapitan ko siya. Tinitigan ko ng maigi yung bata, maya-maya pa ay sinakal ko na siya. Hindi na ako makapagpigil, gutom na gutom na talaga ako. Sinimulan kong dukutin ang puso niya, tumitibok pa ito. Ibinalik ko ang tingin ko sa kaniya. Umiiyak siya.

How dare him! "Fierra, where do you wanna go?" From being stern, his voice became soft. I almost rolled my eyes when I heard it. Batanes is not for kids! These are all about beaches, hiking, and lighthouses! Did Mom think that Batanes is the Disney land of the Philippines? I heard Fierra's cheerful voice behind us. "I want to eat first! I want to drink milk and eat some biscuits...or, hmm...donuts?"

Kung hindi pa niya narinig eh isa ito sa mga nakitili kanina. "Ako next!!!" parang batang nagtaas nang kamay ito at sinamahan pa ng pamatay nitong baby pout. Hindi magkamayaw ang ugong ng mga babae na mapa- Awwww... sa sobrang ka-cutetan nito. "Kyle!!! Pwede ka bang iuwi?!" "Super cute niya!!" 'Ok except for Kyle but who knows when will he learns to play like the others?'

Agad na naman itong sumimangot na parang bata. Well, may pagka childish nga minsan ang taong 'to base sa pinapakitang attitude nito pero mas mabuti na'to kaysa sa ibang tao diyan. Hindi lang matigas ang ulo, blackmailer, walang puso, and etcetera, etcetera....